Tibetan
ས་པ་ཡིན་ལ་གལ་ཏེ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་དེ་ལས་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ནི་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་ལྟར་ཡང་ཚད་མ་དེ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་མིན་འདི་དོན་མེད། གལ་ཏེ་བློ་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་བློ་ཉིད་མངོན་སུམ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྐྱེ་བ་སྨོས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་གྱུར་ནས་བློ། །བསྐྱེད་ན་མི་རྟག་པ་རུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ་གཞལ་བྱ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བདག་དེ་མི་འགྱུར་ན། །དེ་ལ་ཚད་མ་ཞེས་མི་སྦྱར། །སྐྱེས་བུ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ཚད་མར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་དག་གིས་འདོད་པའི་མངོན་སུམ་ནི་བསྒྲུབ་པར་དཀའོ། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་དོན་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་དོན་ནི། ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་བའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་དོན་མཐོང་བ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འདི་ཡང་འབྲས་བུ་སྔར་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལས་རྟོག་པ་གཉིས་ཉིད་ལས་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན་འདི་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཡུལ་དང་ནི། ངོ་བོ་མཚུངས་མིན་དེ་གཉིས་ཀྱི། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཐ་དད་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ཁོ་ན་གཉིས་སུ་དབྱེ་ཞེ་ན། འདིའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་བྱ་ཡིན། གཟུང་ཐ་དད་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ན་སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལ་ལར་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ལས་རེག་བྱ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མཐོང་ན་དོན་དེ་ལ་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན། དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་མཐོང་བ་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་ལས་རེག་བྱ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་རེག་བྱའི་སྤྱིའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་རེག་པར་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང༌། མཐོང་སོགས་ཉིད་སྒོ་ནས་བསྟན་པ། །རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ཡིན། །མཐོང་ངོ༌། །ཐོས་སོ། །ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒྲའི་སྒོ་ནས་དོན་དེ་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་སོ། །འདི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ཡང༌། མིང་ལས་ཤེས་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན། །བསྟན་བྱ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས། །གང་གི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་ནུས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་བྱ་མིན། །ཞེས་བྱས་པས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་སྤྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་མངོན་པར་བརྗོད་ དོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་མ་ཡིན་ལའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྤྱི་མ་ཡིན་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་དཔོག་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རེག་བྱ་ནི་རེག་བྱ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་མིན་མཚོན་བྱ་སྤྱི་ཡིན་ཕྱིར། །རླུང་ལ་སོགས་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རམ།
Chinese
如果是这样，如果想要从适宜的聚合中产生根识，那么适宜的聚合就会显现。但因为它是常法，所以在任何情况下都不会产生。因此，无论从哪方面来说，都不应将量安立于此。如果说“不是其他，这没有意义”，如果识和产生不是其他，那么识本身就是显现，因此说产生就没有意义了。如果补特伽罗变化后产生识，那就会变成无常。如果说为了产生识，补特伽罗从之前的状态发生变化，从而进入所量，那么这样一来，补特伽罗就会变成无常，从而会得到不希望的结果。如果说我（梵文，Ātman，梵文罗马拟音，Ātman，汉语字面意思：我、灵魂）不改变，那么就不能称之为量。如果补特伽罗没有变化，那么它与非量的情况没有区别，因此由此产生的识成为量是不合理的。因此，其他人所认为的现量是难以成立的。《量理宝藏论》中的现量品第一。// 比量有两种：自义比量和他义比量。其中，自义比量是指从具有三种特征的因中见到所要证实的意义。从将要阐述的具有三种特征的因中见到需要推测的意义，这就是自义比量。这和之前的结果一样。就像从现量中产生的两种分别被说成是结果一样，对于这个比量也是如此。如果两者都是分别的性质，那么这两者有什么区别呢？境和自性，二者不相同。现量和比量二者的境是不同的，从它们的相和差别方面来说。它们的自性也是不同的。如果问为什么比量只有两种分类呢？这是因为：自性应指示，所取各不同。现量和比量等，如同它们的自性一样，所要取的事物也是不同的。如果对现量的事物进行命名，那么通过这两个词语就会变成比量。如果看到在某些情况下，比量适用于现量的事物
English
If that is the case, if one wants the root consciousness to arise from the appropriate aggregation, then the appropriate aggregation will manifest. But because it is a permanent phenomenon, it will not arise under any circumstances. Therefore, from either perspective, the valid cognition should not be established there. If one says "not other, this is meaningless," if consciousness and arising are not other, then consciousness itself is manifest, so saying arising is meaningless. If the person changes and then consciousness arises, then it will become impermanent. If one says that in order to generate consciousness, the person changes from the previous state and thus enters the object of measurement, then in this way, the person will become impermanent, and thus an undesirable result will be obtained. If one says that the self (Sanskrit: Ātman, Romanized Sanskrit: Ātman, literal meaning: self, soul) does not change, then it cannot be called valid cognition. If the person does not change, then there is no difference between it and the non-valid cognition state, so it is unreasonable for the consciousness arising from it to be a valid cognition. Therefore, the direct perception that others believe in is difficult to establish. The first chapter on direct perception from the "Treasury of Valid Cognition." // There are two types of inference: inference for oneself and inference for others. Among them, inference for oneself is seeing the meaning to be proven from a reason with three characteristics. Seeing the meaning to be inferred from the reason with three characteristics that will be explained, that is inference for oneself. This is the same as the previous result. Just as the two discriminations arising from direct perception are said to be the result, it is the same for this inference. If both are of the nature of discrimination, then what is the difference between these two? The object and the nature, the two are not the same. The objects of direct perception and inference are different, in terms of their aspects and differences. Their natures are also different. If one asks why inference is only divided into two categories? This is because: the nature should be indicated, the objects to be taken are different. Direct perception and inference, etc., like their natures, the things to be taken are also different. If one names the things of direct perception, then through these two words it will become inference. If one sees that in some cases, inference applies to the things of direct perception.
Chinese
例如，如果说像从色法产生触法一样，如果是这样，那么见到时，对那个事物像现量一样进行推测是不可能的。为什么呢？因为，从那以外，所谓“从那以外”，是指从先前见到所产生的因，来推测触法。像这样，色法本身脱离了现量的形态，是对色法的总相推测触法的总相。因为现量所作的触法的差别不是要显示的，所以二量（现量和比量）的行境成为一个是不存在的。如果像这样，因为对见到等使用见到等的名称，那么如何能显示现量呢？对此没有矛盾，因为在那里也说：见到等自身由门显示，是说自己的体性。见到啊！听到啊！知道啊！这是通过原因的语词之门来说明那些事物，而不是通过自己的体性来说明。像这样，眼识见到将要见到的事物，意识像了知蓝色一样了知。说“这是蓝色”。在那里也说：从名而知故，形态各异，当知意识的两种形态。因为眼识体验到与非蓝色相异的事物时，意识能够获得，所以在命名时说意识的两种形态。因为已经说了“自己的自性非当知”，所以通达所要通达的事物自性是现量的对境，并且以总相是比量的对境来明显地表达，所以才明显地表达。 如果像这样，不能说一切比量都是以总相为对境，为什么呢？因为在非总相上也见到之故。所谓“在非总相上也”，是指以触法等来推测所见到的风等自性。也如是说，触法不是所见触法等的，等等。如果这样说，那不是，因为所表示的是总相之故。推测风等不是，因为是触法等功德的依处，并且是作为能表示的缘故吗？
English
For example, if it is said that it is like touch arising from form, if that is the case, then when seeing, it is not possible to infer that thing as if it were directly perceived. Why? Because, other than that, the so-called "other than that" refers to inferring touch from the cause of having seen it before. Like this, the form itself is separated from the appearance of direct perception, and it is the general characteristic of form that infers the general characteristic of touch. Because the specific differences of touch made directly perceptible are not to be shown, it is not possible for the objects of the two valid cognitions (direct perception and inference) to become one. If, like this, because the term "seeing," etc., is used for seeing, etc., how can direct perception be shown? There is no contradiction to this, because there it is also said: Seeing, etc., are shown through their own doors, which is to speak of their own nature. Seeing! Hearing! Knowing! These things are expressed through the door of the word of reason, but not through their own nature. Like this, the eye consciousness sees the object to be seen, and the mind consciousness knows it as it knows blue. It is said, "This is blue." There it is also said: Because it is known from the name, the forms are different; the two forms of consciousness should be known. Because the eye consciousness experiences something different from non-blue, the mind consciousness is able to obtain it, so when naming it, it is said that there are two forms of consciousness. Because it has been said that "one's own characteristic is not to be known," therefore, the nature of the object to be understood is the object of direct perception, and it is clearly expressed that the general characteristic is the object of inference, so it is clearly expressed. If it is like this, it should not be said that all inferences have general characteristics as their objects. Why? Because it is also seen in non-general characteristics. The so-called "also in non-general characteristics" refers to inferring the nature of the seen wind, etc., by touch, etc. It is also said that touch is not of the seen touches, etc. If this is said, that is not the case, because what is indicated is the general characteristic. The inference of wind, etc., is not, because it is the basis of the qualities of touch, etc., and is it because it is the indicator?