Tibetan
རོ། །གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་གང༌། །མེད་ལས་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །དེར་ནི་ལྔ་པའི་མཐའ་ཅན་དཔེ། །རྟགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་ལ་འདོད། །གང་དུ་གསལ་འོངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ། །གཏན་ཚིགས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི། །དཔེ་གཉིས་ལས་ནི་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་ལྡན་གཞན་ལས་མིན། །ཐལ་འགྱུར་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་མིན་ཕྱིར། །ཁས་བླངས་སྔོན་དུ་ སོང་བ་ལས། །དེ་བཞིན་རྟགས་དང་དམ་བཅའ་ཡིས། །སྐྱོན་བརྗོད་སུན་འབྱིན་དུ་ཤེས་བྱ། །ཐ་དད་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཅེས། །བྱས་ནས་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད། །མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པ་ཕྱོགས་ལ་སྟེ། །འདི་ལའང་ཐ་དད་ཅེས་མི་འདོད། །དེ་གཞན་དང་ནི་དེ་འགལ་ཏེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་གཉིས་ལ་ཡང༌། །རྟགས་མེད་པས་ན་འགལ་བ་མེད། །རྣམ་པ་བཅད་པ་ལས་གྱུར་ཡིན། །མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མིན་པ་ཉིད། །མཚན་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། །དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་རིགས། །སྤྱི་ལ་ངེས་འགྲོ་བློན་པོ་ཡིན། །གཞལ་བྱ་བྱས་དང་མི་རྟག་དང༌། །བྱས་དང་མཉན་བྱ་རྩོལ་ལས་བྱུང༌། །མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་རེག་བྱ་མིན། །དེ་དགུ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གང་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་གཉིས། །དེ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་རྟགས་འདི་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། །འགལ་བ་གཞན་རྣམས་མ་ངེས་པའོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གྲངས་གཅིག་ཉིད། །འགལ་བ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་རྟགས་གཉིས་ལས། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི། །གཉིས་གཉིས་སུ་འདོད་རེ་རེ་མིན། །དུ་མ་ཡིན་ཡང་མི་འགལ་ན། །ཤིན་ཏུ་བར་ཡང་གཅིག་ལ་འཇུག །གང་དག་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང༌། །སྤྱི་དང་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བའི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ། །ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་གང་ལ། །ཤེས་འདོད་བཟློག་པས་གནོད་པ་དང༌། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལས་གཞན། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རང་ངོའམ། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཡང་རུང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་གནོད་པས་འགལ་བ་ཡིན། །ཐུན་མོང་དང་ནི་ཁྱད་པར་གྱི། །ཆོས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཐེ་ཚོམ། །ལྷག་མ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དུ་ཕྱེ། །རྗེས་སུ་ཞུགས་དང་མ་ཞུགས་ལས། །ལྡོག་དང་རྗེས་འགྲོ་གྲུབ་མིན་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། །ལོག་པ་མིན་པ་རྟགས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་ཀར་གྱུར་པ་སྲིད་ པ་ཡིན། །ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་མིན་པའང་མིན། །གང་དུ་མེད་དེ་རྣམ་བཅད་དུ། །གྲུབ་
Chinese
若！论式所立之随行，说为无中生无有，其中五端之例证，欲以理证而近结合。何处以明显而述说，则成无有之论式，因由二例而成立故。是故不从他者而具足，周遍不成法性故，从已承诺之前行，如是理证与立宗，应知为说罪而破斥。无有差别即彼性，作已向他而显示。随顺品者向于品，于此亦不欲称异。彼异与彼即相违，不顺品类亦向二，因无理证故无违。乃是从决择相而转变，于随顺品无有即，虽是体性唯一性，然于多义趣入之类。于总相决定行是臣，所量所作与无常，所作与所闻勤所生，无常勤生非所触。此九为常等性也。彼何随顺品有二，于彼无者即无有，彼理证从此而颠倒，余违皆是不决定。欲说之数唯一性，于诸相违有犹豫故，如是犹豫从二理证，见为决定于一性。具足二种体性者，欲为二二非一一，虽是众多若不违，乃至极微亦趣一。何者非是共同性，总相与违不迷乱之，一切法性于彼处，是为生疑之理证。于具足品法者何，知欲颠倒所损害与，除成犹豫性之外，无有似是而非理证。法与法性自相或，或是彼之差别性，以颠倒而成立故，于彼损害即相违。共同与及差别之，法性与所立有二也，于彼初二即犹豫，余者观待分为三。从随入与未随入，从倒与随行不成故，于一决定而随入与，非是倒者即成理证。成于二者即有性，非有二者亦非有，何处无有彼决断，成
English
If! The consequent of the thesis to be established, is said to be non-existent from non-existence, wherein the example with five aspects, is desired to be closely connected with reasoning. Where it is expressed with clarity, it becomes a non-existent argument, because it is established from two examples. Therefore, it is complete and not from others, because the pervasion is not a property of the subject. From the previously made promise, likewise, reasoning and proposition, should be known as fault-finding and refutation. Non-difference is that very nature, having done so, it is shown to others. The concordant side is towards the side, and here too, it is not desired to be called different. That is different and that is contradictory, the discordant classes are also towards two, because there is no reasoning, there is no contradiction. It is transformed from the determination of aspects, the non-existence in the concordant side is, although it is the same single nature, yet it is the kind that enters into many meanings. For the general characteristic, the definite going is the minister, what is to be measured, what is made, and impermanent, what is made and what is heard, born from effort, impermanent, born from effort, not tangible. These nine are permanence and so on. What are those two that exist in the concordant side? What is absent in that is absent, that reasoning is reversed from this, the other contradictions are uncertain. The number to be expressed is the only one, because there is doubt about the contradictions, likewise, from two doubtful reasonings, it is seen to be determined in one nature. That which possesses two characteristics, is desired to be two and two, not one by one, although it is many, if it does not contradict, even up to the extreme, it enters into one. Whatever is not common, the general characteristic and the contradiction are not confused, all the qualities in that place, are the reasonings that create doubt. To whomsoever possesses the property of the subject, what is harmed by the reversal of knowledge and desire, and other than becoming doubt itself, there is no semblance of reasoning. Whether the property and the subject are their own nature, or whether they are the differences of that, because it is established in a reversed way, contradiction is harmful to that. Common and also the difference of, the property and what is to be established are two, in that the first two are doubt, the remainder are divided into three in relation to. From following and not following, from reversing and following not established, definitely entering into one and, what is not reversed becomes reasoning. Becoming in both is existence, non-existence of both is also non-existence, where there is non-existence, that determination, becomes.
Tibetan
དོན་དོན་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །གཅིག་དེ་གཞན་ལ་གཉིས་སུ་གྲུབ། །གལ་ཏེ་ཞུགས་བ་བཞིན་གྲུབ་ན། །དཀར་གཟུགས་ཡོན་ཏན་རྟེན་བ་ལས། །རིམ་པ་རིམ་དུ་བཟློག་རིམ་ལ། །གསུམ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གཅིག་གི་ཚིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་བསྒྲུབ་བྱ་བཟློག་པ་ལས། །འགལ་བ་གང་དུ་ཞུགས་པ་ནི། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་ལ་རྨོངས་པའོ། །རྩོད་པ་སྒྲུབ་བ་ལ་བརྗོད་པ། །དེ་མཐུན་མེད་ལ་མེད་པ་ཡི། །ཆོས་བསྟན་རྟགས་ཤེས་པ་དེ་ལ། །དེ་མཐུན་མེད་ལ་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་སྦྱོར་ཐུན་མོང་མི་རྟག་འགྱུར། །མེད་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་ངེས་གཟུང༌། །ཁྱབ་མཉམ་འབའ་ཞིག་རྟགས་སུ་འགྱུར། །དེ་མཐུན་ཉིད་ཅེས་འདོད་མ་ཡིན། །གཅིག་ལ་རྣམ་པ་དུ་མ་མཐོང༌། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྟོན་ཅེ་ན། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པས་ནུས་མ་ཡིན། །ཡང་དག་དོན་བཞིན་ན་རྣམ་པ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞེས་མ་བརྗོད། །ཤེས་པར་བྱེད་ལས་འདས་པ་བཞིན། །དོན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་མ་ཡིན། །མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཉིད་སོགས་སྒྲ། །མི་རྟག་རྟགས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །མ་བསྟན་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་དེ། །ཇི་ལྟར་གང་ལ་ཞེས་མ་བརྗོད། །ལྷན་ཅིག་རྒྱུད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །དེ་མིན་དཔེ་གཉིས་ལས་འགྱུར་བས། །མི་རྟག་ཉིད་སོགས་མཐོང་བ་སྟེ། །བསྒྲུབ་བྱར་གཞན་དག་འདོད་དམ་ཅི། །རིགས་པ་ཅན་པ་རྣམས་ན་རེ། ཆོས་མཐུན་པ་ལས་དཔེར་བརྗོད་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པ་དེ་ལ། གལ་ཏེ་ཆོས་མཐུན་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །ཆ་ཤས་དག་མིན་ལྔ་པ་མིན། །ངག་ཅེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར། །སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པས། །གཉིས་ཀའང་གཞན་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཆོས་མཐུན་གཏན་ཚིགས་དེ་མ་ཡིན། །མ་ཡིན་དེ་ཡང་སྐྱོན་གཉིས་ཕྱིར། །གནས་སྐབས་ལ་ཡང་གཞན་མི་སྲིད། །རང་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་ཕྱིར། །རྣམ་པར་བརྟགས་པ་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དྲུག་པར་དེ་ལ་ཡང༌། །ཁྱད་པར་དོན་ མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ངག་ཀུན་མི་འདོད་ཞེ་ན་གང༌། །འདོད་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱིས། །དགོས་པ་མེད་པར་དངོས་ཀྱི་ནི། །སྒྲ་ལས་བརྒལ་བར་འདོད་མ་ཡིན། །རྣམ་གྲངས་ཙམ་སྤྱིར་བཏང་བ་ལ། །དམིགས་བསལ་ཡོད་པར་སྲིད་མ་ཡིན། །དེར་སྣང་གིས་སྟོང་ཆོས་གཞན་དང༌། །མཚུངས་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང༌། སྤྱི་ཉིད་ཆོས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ལྡན་པའི། །ཆོས་ཐོབ་
Chinese
意义能成办其他的意义。 一个在那另一个上成为二。 如果像进入那样成立， 从白色形体功德所依上， 次第次第地倒转次第， 三二一将能通达。 为了在一个词语中显示， 从那所要成办的倒转上， 矛盾进入于何处， 那是对它的差别愚昧。 争论说成办。 在那相似无有上， 显示法的相，知晓那个， 在那相似无有上即是。 如是结合共同无常变化。 在无有即是上如是确定执取。 周遍平等唯一成为相。 那相似即是，不欲。 在一个上见到众多相， 说是它的自性，如果说， 以理式说不能。 如实意义那样，相， 什么在什么上，如是不说。 如是超越知晓的作用， 义的成办者未见。 眼所取即是等声音， 成为无常相的过失。 未显示，如是说， 如何于何处，如是不说。 从俱生相续所要成办上， 不是那，从二例上变化故， 无常即是等见到， 于所要成办，其他欲否？ 有道理者说，在法相同上说例子，那是成办所要成办的理式，对于那个。 如果法相同是成办者， 不是部分，不是第五， 成为语，如是具有差别。 以不是成办者之故， 二者也将在他处获得。 法相同理式不是那。 不是那，也因为二过失。 于处所上，其他也不可能。 以各自自相损害故， 分别不可能。 因此在第六上，于那也， 差别义
English
Meaning accomplishes other meanings. One becomes two in that other. If it is established as entering, From the basis of white form qualities, Gradually reversing the order, Three, two, one will be realized. In order to show in one word, From the reversal of what is to be accomplished, Where does the contradiction enter, That is ignorance of its distinction. Argument is stated for accomplishment. On that which is dissimilar and non-existent, Showing the characteristic of the dharma, knowing that, On that which is dissimilar and non-existent itself. Thus combining common impermanence changes. On non-existence itself, thus definitely grasping. Pervasive, equal, and unique become signs. That similarity itself is not desired. Many aspects are seen in one, Saying it is its nature, if you say, It is not possible to state with reasoning. Like the true meaning, aspects, What is on what, is not said. Like surpassing the function of knowing, The accomplisher of meaning is not seen. Sound, such as what is perceived by the eye, Becomes the fault of impermanent signs. Not shown, thus saying, How and where, is not said. From the co-emergent continuum to be accomplished, Not that, changing from two examples, Impermanence itself is seen, For what is to be accomplished, do you desire others? Those with reason say, giving examples on the same dharma, that is the reasoning for accomplishing what is to be accomplished, for that. If the same dharma is the accomplisher, Not a part, not the fifth, It becomes speech, thus having a distinction. Because it is not the accomplisher itself, Both will also be obtained elsewhere. The same dharma reasoning is not that. Not that, also because of two faults. In the place, others are also not possible. Because of harm by their own characteristics, Distinctions are not possible. Therefore, on the sixth, also on that, Distinctive meaning
Tibetan
གཞན་གྱི་མ་ངེས་པ། །མཁའ་སོགས་ཡོད་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ཡི། །སྦྱོར་བའང་དགོད་པར་མི་བྱེད་འགྱུར། །སེར་སྐྱ་རྣམས་ན་རེ་དེའི་སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་ལྡན་པ་དང་གསལ་ཏེ་འོངས་པའོ་ཞེས་པ་འདི་ལ། །ཚད་མའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་འགྱུར། །རྒྱས་པའི་ངག་མིན་བརྗོད་མ་ཡིན། །གཙོ་བོ་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡན་མིན། །ངག་ཀྱང་ཉེ་བར་འཇལ་མི་རིགས། །དམ་བཅའི་དོན་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །རྩོད་པ་མེད་ཕྱིར་ཡོད་ཙམ་མིན། །ཐ་དད་ཤིང་ཤུན་ལ་སོགས་བཞིན། །རྗེས་འགྲོ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་ཅེ་ན། །རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན། །གཞན་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལའང་དེར་འགྱུར། །ཕྱི་མིན་གཉིས་ཀར་སྐྱོན་ཡོད་ཕྱིར། །ཁས་བླངས་ན་ཡང་འགལ་བ་ཉིད། །མ་ངེས་པར་ཡང་འགྱུར་དཔེ་ནི། །བསྒྲུབ་བྱས་ཕོངས་ཀྱང་དེ་ཡོད་མིན། །དྲུག་མིན་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་ནོ། །འགེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་མ་ཡིན། །སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱང་རིགས་མ་ཡིན། །རྗེས་ཐོགས་ན་ནི་ཟློག་པ་ལ། །གཅིག་གསལ་བ་ལ་དེ་མི་རིགས། །རྣམ་ལྡན་བཞིན་དུ་ལྔ་ཉིད་མིན། །རྒོལ་བ་རེ་རེ་བཀག་པ་ལས། །གལ་ཏེ་རྗེས་ཐོགས་མི་འདོད་ན། །རྒོལ་བའི་ལན་ལ་མཐའ་མེད་ཉིད། །གསལ་འོངས་རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །རྩོད་ པ་བསྒྲུབ་པ་ནས་ནི་མ་གྲུབ་དབྱེ་བ་བརྗོད་མ་ཡིན། །འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའང་ཡིན། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡང༌། །འགལ་བ་གཅིག་ནི་མཚུངས་པར་རོ། །གཅིག་ནི་མ་གྲུབ་ཐུན་མོང་མིན། །བཟློག་པ་ཡི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། །འདོད་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱང་མ་བརྗོད། །རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དང་བཅད་པ་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཡོད་མིན། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁས་བླངས་པ་ལས་འགལ་བ་ཅན་འགལ་བའོ་ཞེས་པ་ལ། འགལ་བ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་མིན། །གང་ལས་སྐབས་སུ་བབ་པ་དེ། །གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགོད་པའི་སྐབས་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་འདི་ལ། མ་ངེས་པར་འགྱུར། བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའོ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་མ་གྲུབ་མིན། །དུས་ལས་ནུར་ནས་བརྗོད་པ་ནི་དུས་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་པ་འདི་ལ། མ་ཚང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །བྱེ་བྲག་པའི་ལྟར་ན། མེད་པའམ་ནི་འགལ་བར་འགྱུར། །བཟློག་པ་མ་ཚང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན