Chinese
因第六之声而变，不言说为义而说。此理与此相关联，无有相之错乱者，于法作异而示现。于彼成立具彼者，是为使有法得解。相之随所应示之，于法另有观察亦容入。众多法义非以理，于一切相中皆不悟。与何相关而总断，离于他法而得。 功德香与香气等，以彼差别之次第，断除非物等之后，个别了知莲花等。若如所见之理，由成立之门而入者，则非一切皆能悟，或则一切皆能悟。若由总相而为异，则彼异于彼。以未见所依故，不见异一。如是分之理，于有相则不转，然于彼之众多法中，能得其一。与何有相随连之，彼有相于此是所知。差别非所知，以于彼等自性而错乱故。相与随连之义，所知有相差别之，非彼而了知，以于了知极错乱故。如是者，乃中间之偈颂也。虽住于二联系，然相与有相俱时，是为所依与能依，而非如实相符。相中有有相之自性，另一有相自性亦有。相与有相之联系，若逆转决定则安住。相之欲为周遍，以彼分而言为有相。周遍之分，非彼之能诠，如牛之有角。不乱于各别所遮，以缘于联系故。是故相于有相，虽周遍为真然非作者。以作故而于坏灭，周遍而非未作。于非恒常不周遍，以未作之义而示现。有角自性周遍于牛，由非有角而返遮。如于牛以有角周遍，是为牛之义之返遮。如是者，乃中间之偈颂也。著
English
It changes into the sound of the sixth cause. It is not spoken, but spoken for the sake of meaning. This reasoning is related to this. The absence of confusion in the sign is that it shows the Dharma differently. There, the one who is established and possesses it, is the one who makes the subject understood. The investigation of the Dharma, which is to be shown following the sign, also enters. Many meanings of Dharma are not understood in all aspects by reasoning. After completely cutting off the connection with what, one obtains separation from other Dharmas. Qualities such as fragrance and scent, by the order of their distinctions, after distinguishing non-things and so on, one understands each of the lotuses and so on individually. If, like the seen reasoning, one enters through the door of proof, then either not everything will be understood, or everything will be understood. If it is different from the general, then it will be different from that. Because the supports are not seen, one cannot see the different one. From the point of view of such a part, it does not change into the sign-possessor, but even in its many qualities, one obtains the other. The sign-possessor that is related to which, that sign-possessor is to be understood here. The distinction is not to be understood, because one is confused about those very things. The meaning related to the sign, the object to be understood is not the distinction of the sign-possessor, but the understanding of that, because one is very confused about understanding. These are the intermediate verses. Although it abides in two relationships, the sign and the sign-possessor are together, being the support and the supported, but not like a true fit. The sign has the nature of the sign-possessor, and the other sign-possessor itself also has it. The connection between the sign and the sign-possessor, if the determination is reversed, then it abides. It is desired that the sign be pervasive, and from its part it is the sign-possessor. The pervasive part is not its expression, like a horned ox. One is not confused about the individual objects to be negated, because one relies on the relationship. Therefore, although the sign is truly pervasive in the sign-possessor, it is not the agent. By being made, it is pervasive in destruction, but not in what is unmade. It is not pervasive in what is impermanent, it is shown by the meaning of what is unmade. The nature of having horns pervades the cow, and is reversed from what is not horned. Just as the horned pervades the ox, it is the reversal of the meaning of the cow. These are the intermediate verses. Written
Tibetan
ད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནས་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་མཐོང་བ་རིག་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་མཐོང་བ་ཡི། །རང་གི་རྣམ་པ་ཙམ་འདོད་ན། །དེ་རིག་མི་བརྗོད་གཞན་ཉིད་དུ། །བརྗོད་ན་ཇི་ལྟ་བུ་གང་ལ། །དོན་འདི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཞེ་ན། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ཞེ་ཅི་དགོས། །དུ་སོགས་མེ་སོགས་ལ་མཐོང་ལས། །གཞན་པའི་དཔག་བྱ་དེ་རེག་གང༌། །ཆོས་ཅན་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། །དེ་རིག་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ན་རེ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྱིར་མཐོང་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འབྲེལ་པ་དབང་པོའི་གཟུང་བྱ་མིན། །སྔ་མ་དང་ལྡན་ཞེས་འདི་ལ། །ཐམས་ཅད་སྲིད་ཕྱིར་ལྟ་བུར་མེད། །འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡན་པ་མིན། །ལྷག་ལྡན་ལ་ཡང་ལྟ་བུར་རམ། །འབྲེལ་གཞན་ལས་ཀྱང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ལྷག་མ་དང་ལྡན་ལས་འགྱུར་ཕྱིར། །འབྲེལ་གཞན་ལས་ཀྱང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །སྤྱིར་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ཉིད་མི་འཐོབ། །རྟགས་ཤེས་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་གྲུབ་མི་འགྱུར། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ན་རེ། འདི་ནི་འདིའི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་དང༌། དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་རྟགས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་ཟེར། རོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཀག་པ་མེད། །ལྡན་པའི་རྟོགས་པ་གྲུབ་པ་མེད། །གཉིས་དང་ལྡན་ཕྱིར་ཐ་དད་མིན། །མེ་དང་དུ་བའི་ལྡན་པ་ནི། །ཆ་འགའ་ཞིག་ལས་མ་ཡིན་པས། །དུ་བ་ཐམས་ཅད་གོ་བྱེད་དམ། །མེ་ཡི་གསལ་བ་གོ་བྱར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའང༌། །འགལ་པ་ལ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །རྟགས་ཀྱི་སྤྱི་གཞན་རྟགས་མིན་ཞིང༌། །བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་རྟགས་ཅན་མིན། །གཞན་གྱི་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ནས། །གོ་བྱ་གོ་བྱེད་དུ་ཐལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཡུལ་ དང་དུས་ལ་ལྟོས་སུ་ཆུག །རྒྱུ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་མི་འགྱུར། །འབྲེལ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ཡང་སྲིད་ཕྱིར་གཉིས་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་འགལ་བ་དེ་རྟགས་མིན། །འབྲེལ་པ་མེད་ཕྱིར་རྟགས་བློ་མིན། །རྟགས་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་རྟགས་སུ་བརྗོད་མ་ཡིན། །དྲན་པས་འབྲེལ་ཅན་དུ་གྲུབ་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ལ་སོགས་མདོར་མ་མཚོན། །ཐ་མ་གསལ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར། །དོན་མེད་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་གྲུབ། །གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ན་རེ། འབྲེལ་པ་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ལས་ལྷ
Chinese
因此，从成立的角度来说，如果不存在就不会产生的意义，通过见到事物而产生的智慧就是随后的推断。如果仅仅想要不存在就不会产生的所见之物的自相，那么这种智慧就无法言说，如果说成是其他的，那又是什么样的呢？如果说这个意义是为了成立所要成立的事物，那又何必说不存在就不会产生呢？从看到烟等和火等的关系中，除了所见之外，所要推断的事物又是什么呢？从存在许多有法的事物中，又如何称之为智慧呢？有理智的人说，先前的随后的推断有三种，即具有先前的，具有剩余的，以及普遍的所见。关系不是感官的对境，对于这个所谓的具有先前的，因为一切都有可能，所以不像例子那样。因为是错乱的，所以不是具有。对于具有剩余的，也像例子那样吗？从其他的关系中也无法理解。因为从具有剩余的会改变，所以从其他的关系中也无法理解。普遍的所见也是如此。果不是其他的，自己也无法获得。如果说作为理由的知识是量，那么区分也无法成立。胜论派的人说：这个是这个的果和因以及关系，以及归于同一意义和具有相违的，这些都是从理由产生的。结束。因上没有果的阻碍，具有的证悟没有成立，因为具有二者所以不是他体。火和烟的具有，不是从一部分产生的，那么所有的烟都是能知吗？火的明亮成为能知。同样烟等等也是。因为也存在相违，所以理由的总体不是理由，各个部分也不是有理由的。按照其他人的观点，从一切方面来说，都会变成能知和所知。这是总结的偈颂。要依赖处所和时间，因无法理解，因为关系没有差别。另外，因为存在其他的可能性，所以不是二者。凡是相违的都不是理由，因为没有关系所以不是理由的智慧。因为显示是从理由产生的，所以不是一切都说是理由。通过记忆可以成立具有关系，果等等没有简要地表示，最后的不会成为显现者，没有意义，从其他的也能成立。数论派的人说：关系超过一个显现的
English
Therefore, from the perspective of establishment, the meaning that if it does not exist, it will not arise, the wisdom that arises from seeing things is the subsequent inference. If one merely wants the self-aspect of what is seen that would not arise if it did not exist, then this wisdom cannot be spoken of; if it is said to be something else, then what is it like? If this meaning is to establish what is to be established, then why say that it will not arise if it does not exist? From seeing the relationship between smoke and fire, what is to be inferred other than what is seen? From the existence of many subjects, how can it be called wisdom? Those with reason say that the prior subsequent inference has three aspects: having the prior, having the remainder, and the common seen. Relationship is not the object of the senses; for this so-called having the prior, because everything is possible, it is not like an example. Because it is confused, it is not having. For having the remainder, is it also like an example? It cannot be understood from other relationships either. Because it changes from having the remainder, it cannot be understood from other relationships either. The common seen is also the same. The fruit is not other, and one cannot obtain oneself. If the knowledge of the reason is valid cognition, then the distinction cannot be established either. The Vaisheshika school says: This is the fruit and cause and relationship of this, as well as belonging to the same meaning and having contradiction; these are all produced from the reason. End. There is no obstruction of the fruit on the cause, the realization of having is not established, because having both, it is not other. The having of fire and smoke is not produced from a part, so is all smoke knowable? The brightness of fire becomes knowable. Likewise, smoke and so on are also. Because contradiction also exists, the totality of the reason is not the reason, and the individual parts are not the reason-possessing. According to others, from all aspects, it will become knowable and object of knowledge. This is the concluding verse. One must rely on place and time, the cause cannot be understood, because the relationship has no difference. Also, because there is another possibility, it is not both. Whatever is contradictory is not a reason, because there is no relationship, it is not the wisdom of reason. Because it is shown to be produced from the reason, not everything is said to be a reason. Through memory, having relationship can be established, fruit and so on are not briefly indicated, the last will not become the manifester, it is meaningless, it can also be established from others. The Samkhya school says: Relationship exceeds one manifest