Tibetan
དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས། །འཁྲུལ་པ་ལྟར་སྣང་རྣམ་པ་གཉིས། །གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ། །སྦྱོར་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་མིན། །བྱེ་བྲག་བརྗོད་པས་ཆོས་མཐུན་ལའང༌། །རྣམ་རྟོག་མཚུངས་པ་འདི་ལ་ཡང༌། །འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྟག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །སྤྱི་མིན་གྱིས་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད། །བསྒྲུབ་བྱ་རྟགས་ཁྱད་མེད་ཕྱིར་ཡང༌། ། མ་གྲུབ་པའི་ལྟར་སྣང་བར་འདོད། །ཡང་བརྗོད་པ། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ནི་གནོད་ཆོས་ཀྱང༌། །མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་མེད། །གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ལ་འགལ་ལྟར་སྣང༌། །སྐྱོན་ཡོད་མིན་ཏེ་ཕྱོགས་ཕྱི་མ། །བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གནོད་མི་བྱེད་པ་འགལ་ཉིད་ཡིན། །བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གཞན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །བསྟན་ན་དམིགས་པ་མཚུངས་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་དུ་མ་བཀོད་པ་ལ། །གཏན་ཚིགས་དེ་དང་རྗེས་མཐུན་ཉིད། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་མ་ཁྱབ་ཀྱང༌། །བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང་སྒྲ་གནས་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་མ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་བརྗོད་དོན་ཐ་དད་ལས། །གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་རྩོམ་པར་བྱེད། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲོ་བཏགས་མ་ངེས་པ། །ལྟར་སྣང་རྟགས་མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང༌། །དོན་གྱིས་འདོན་མིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །བསྒྲུབ་བརྗོད་དོན་གོ་མཚུངས་འདིར་ནི། །འཁྲུལ་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །དེ་ཡིས་སྒྲུབ་པ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཐལ་འགྱུར་མཚུངས་པར་འདོད་པ་ཡང༌། །གང་ཡང་གཉིས་ཀ་གཏན་ཚིགས་ལམ། །དེ་ནི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན། ། ལྟག་ཆོད་ཀུན་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། །ལྟག་ཆོད་རྣམས་ལ་རྩོད་སྒྲུབ་ཏུ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བརྫུན་ཉིད་དང༌། །འགལ་བ་ཉིད་དེ་སྐྱོན་གསུམ་སྟེ། །གསུམ་པོ་ཐ་དད་དུས་མཚོན་མིན། །ལྟག་ཆོད་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལན། །དཀའ་བར་རིགས་པ་ཕྲ་མོར་ཡང༌། །ཤེས་བྱ་རིགས་པ་རྟག་པར་ཡང༌། །ལྟག་ཆོད་གཞན་ལ་དེ་ཕྱོགས་ཙམ། །ཡང་བརྗོད་པ། རྟོག་གེའི་ཕྱོགས་ཙམ་མུ་སྟེགས་ཀྱི། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ཅིང༌། །རང་གི་སྦྱོར་བ་དང་ཡང་འགལ། །འདོད་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན། །གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཁྲིད་ན། །ཐུབ་པའི་བསྟན་ལས་ཆེར་བསྲིངས་ཉམས་པར་བྱས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་འགྲོ་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་རིགས། །ཚད་མའི་ཕུང་པོ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པ་རུ། །རབ་གསལ་བྱས་ལ་འདི་རུ་དགེ་བ་ཅི་བསགས་དེས། །སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བར
Chinese
彼之自性之差别，错觉显现为二种，论式于一方决定，于前结合中无有。以差别之言说，于相似法亦然，于此相同之分别，以具错觉之差别，如是显现为常恒。以非总相亦成一，故无差别而有太过，以所立与因无别故，许为未成之似现。复说，于所立者，害法亦以相同之故无差别，于因之过失，显现为相违，非有过失，乃于后品，以立敌害于所立故，不作损害即是相违。若以他因显示所立，则所缘相同也。于安立众多所立时，因与其随顺相同，虽因不能周遍，然为悟解所立之事物故，未成似现声有之，一切皆非善能成立。由犹豫之言说义不同，则成立犹豫之因，所立虚构不决定，似现之因，似未成。意义上非为发出不顺品，于此所立言说义相同，以他之错觉于所立，彼以成立彼即如是显现。亦许均等之太过，任何二者皆是因之途径，彼乃如四种似喻。, 于一切遮破中仅为一方，于遮破等中，于诤论成立中，颠倒与虚妄，及相违即是三种过失，三者非为异时表示。遮破等之体性答复，于困难之细微道理亦然，应知道理恒常亦然，于他遮破仅是彼方。复说，论理之仅一方，外道之，彼亦未显示体性，且与自之结合亦相违，非为成立所欲之义。何者若从论理之途径引导至法性，则未有大弘扬能仁之教法而令衰损。如是，然彼如来之诸法之体性，若转为其他，乃是应考察之理。于量之聚积，过失与功德增广中，善为明示，于此处所积之善，于生生世世。
English
Its own nature's distinctions: Illusory appearances are of two kinds. The reason is determined in one aspect. It is not present in the former combination. By stating the particular, even in similar dharmas, in this same distinction of conceptualization, with the distinction of having illusion, it appears as constant. Even with non-generality, it becomes one, therefore there is no distinction and there is excess. Because the thesis and the sign are not different, it is considered an unestablished semblance. Again, it is said: In the thesis, even the harmful dharma is not different because of sameness. In the fault of the reason, it appears as contradictory. It is not a fault, but in the latter aspect, because it establishes harm to the thesis, not doing harm is indeed contradictory. If the thesis is shown by another reason, then the object is the same. When many theses are arranged, the reason and its conformity are the same. Although the reason is not pervasive, in order to realize the object of the thesis, the unestablished semblance of sound exists, not all are well established. From the different meanings of hesitant statements, it creates a hesitant reason. The fabricated thesis is uncertain, the semblance of the sign is like an unestablished semblance. In terms of meaning, it is not an utterance of a non-concordant aspect. Here, the meaning of the thesis statement is the same. With another's illusion in the thesis, it appears as if he establishes it. It is also accepted that the consequences are equal. Any two are the path of reason. That is like the four kinds of similar examples. Of all refutations, it is only one aspect. In refutations, etc., in the establishment of debate, reversal and falsehood, and contradiction are the three faults. The three do not indicate different times. The nature of the answers to refutations, etc., is also the same in difficult and subtle reasons. It should be known that reason is always the same. In other refutations, it is only that aspect. Again, it is said: Only one aspect of logic, of the heretics, that also has not shown the nature, and also contradicts its own combination, it does not establish the desired meaning. Whoever leads from the path of logic to the nature of reality, then the teachings of the Able One have not been greatly extended and deteriorated. Thus, the nature of the dharmas of the Thus-Gone One, if it goes to another, is a reason to be examined. In the accumulation of valid cognition, in the expansion of faults and virtues, having made it very clear, with whatever merit is accumulated here, in birth after birth.
Tibetan
་ཡོན་ཏན་ཡོད་མིན་ཤེས་པ་ཡི། །གྲུབ་མཐའ་ཞི་ཞིང་འགྲོ་ལ་རྣམ་ཐར་སྟེར་བར་ཤོག །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ལྟག་ཆོད་བརྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་དྷ་ན་རཀྵི་ཏ་དང༌། །བོད་ཀྱི་ལོ་ཙྪ་བ་དགེ་བསྙེན་སེང་རྒྱལ་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་པའོ།། །།འཇམ་པའི་མགོན་པོའི་བཀས་བསྐུལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་འདི། །རིགས་ལྡན་རྒྱལ་པོའི་བཀས་བསྐུལ་ནོར་བཟངས་སྲུང་མཛད་ཅེས་བྱེ་སྡེ་བདུན་བཤད་མཁན་དང༌། །གཟུས་ཆུང་སྟོན་པའི་བཀས་བསྐུལ་དགེ་བསྙེན་སེང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་ཞ་མ་ལོ་ཙྪས་བསྒྱུར། །དགེ་གང་བསོད་ནམས་བཀས་བསྐུལ་འགྲོ་ཀུན་རིགས་ལམ་ལ་གནས་བྱང་ཆུབ་མྱུར་ཐོབ་ཤོག ། ། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ།
Chinese
知晓有无功德者，愿息灭宗派，施予众生解脱！《集量论》中，审查遮破之品，即第六品完毕。 《集量论》之释论，导师陈那所著圆满。 印度堪布苏达纳rakshita（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）与藏地译师居士僧伽王译校。 文殊怙主劝请，陈那论著如海深广此， 具种国王劝请，诺桑松泽，七部差别论师， 具小身导师劝请，居士僧伽王，霞玛译师所译。 善哉福德劝请，众生皆住正理道，速证菩提！ 《集量论》之释论，陈那。
English
May those who know whether there are merits or not, pacify sectarianism and bestow liberation on beings! The sixth chapter, Examination of Refutation, from the Compendium on Valid Cognition, is completed. The treatise called "Compendium on Valid Cognition," composed by the teacher Dignāga, is completed. The Indian abbot Sudhanarakshita and the Tibetan translator Gewen Sengyal translated and revised it. At the urging of Manjughosha, this treatise of Dignāga, as deep as the ocean, At the urging of the king with lineage, Norzang Sungdze, the expounder of the seven categories, At the urging of the small-bodied teacher, the Gewen Sengyal called Zhama Lotsawa translated it. May all beings, urged by whatever virtue and merit, abide on the path of reason and quickly attain enlightenment! The treatise called "Compendium on Valid Cognition," by Dignāga.