Tibetan
། །ཡང་བརྗོད་པ། ཤིང་དང་ས་ལས་འབྱུང་དང་རྫས། །ཡོད་དང་གཞལ་བྱ་རིམ་བཟློག་ལས། །བཞི་གསུམ་གཉིས་གཅིག་ཐེ་ཚོམ་དུ། །འགྱུར་གཞན་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཞན་ལ་ཁྱབ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དོན་དེས་ཐ་དད་མིན། །དངོས་འཇུག་ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་ཡང༌། །ཐ་དད་ཐུག་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་གནས། །གང་ལས་གཞན་སེལ་ངེས་ཤེ་ན། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྗེས་མི་བཙལ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་ལ་མཚུངས་འགྱུར། །མིག་གཟུང་བྱ་ཉིད་བྱ་བར་བྱས། །རྫས་ལ་སོགས་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར། །དཀར་མིན་སོགས་ལ་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །རྗེས་འགྲོ་འབའ་ཞིག་ལས་འགྲུབ་འགྱུར། །ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་འདོད་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང་འབྲེལ་ཞེས། །གང་ཞིག་ཁས་ལེན་དུ་འགྲོ་ན། །ཡོད་དེ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ལས། །ཡིན་ཞེས་ ཅི་ཞིག་གང་གིས་སྦྱོར། །འཇིམ་པའི་ཐ་དད་ལས་ཁམ་ཕོར། །ལ་སོགས་ཐ་དད་བློར་འདོད་ན། །མེད་ཐ་དད་ལས་གཞན་མིན་ཡང༌། །ཐ་དད་ཅི་བློ་ཅི་སྟེ་དགག །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོག །སྣང་བའི་ལམ་དུའང་གང་མ་གྱུར། །སྣང་བའི་ལམ་དུ་གང་གྱུར་པ། །དེ་སྒྱུ་མ་བཞིན་ཤིན་ཏུ་སྟོང༌། །ཕན་ཚུན་ཐ་དད་དག་ཡོད་ཀྱང༌། །ནོག་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལས། །དེ་བློ་དཔེར་བརྗོད་འགལ་བ་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྟེན་པ་ཡིན། །དེ་མི་ལྟོས་ཞེས་པ་འདི་ནི། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པར་ཟད། །སེལ་བ་མིན་པའི་སྒྲ་ཡིས་ནི། །རང་བཞིན་འགལ་ཡང་བརྗོད་མི་བྱ། །ཐོག་མ་མེད་ཕྱིར་འདོད་པ་གྲུབ། །སྤྱི་ཡི་སྒོ་ནས་སེལ་བར་བྱེད། །བདག་གཞན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། །གཅིག་ཉིད་དུ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པ། །དེ་དག་དངོས་པོ་ལ་མི་རིགས། །ཁྱོད་ཀྱིའང་གསལ་བ་ནུས་པར་འགྱུར། །སྒྲ་ཡི་བརྗོད་དོན་ལ་སྤྱོད་པ། །འདི་ཡང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གང་ཞིག་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདིའི། །འཇུག་པའི་དབང་པོ་སོ་སོར་མིན། །གང་ཞིག་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་འདི། །ངག་ལས་དོན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ངག་དོན་སོ་སོར་སྣང་བརྗོད་གང༌། །དེ་ཡིས་དང་པོ་ཉེ་བར་སྐྱེད། །ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་ངག་དག་ལས། །དོན་ལ་མེད་དུ་ཟིན་ཡང་སྐྱེ། །རང་གི་རྐྱེན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བས། །རྣམ་པ་དུ་མ་སོ་སོར་རྟོགས། ། དེ་ཡང་ངག་གི་དོན་གཞན་ལས། །རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུ་འདོད། །འགྲེལ་པར་ཤེས་པའི་ངག་གི་དོན། །འདི་ཡང་རྗེས་དཔག་ལས་གཞན་མིན། །གང་ཞིག་གང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཡང་རང་རིག་ཡི
Chinese
再次陈述：从树和土中产生的事物和物质，存在和可衡量之物，从次第颠倒中，四三二一在疑惑中，变化是其他确定的理由。这是中间的偈颂。为了遮止遍及其他，不同的意义不是不同。事物进入不是不同的缘故，而且，没有到达不同的尽头之故，种姓的法全部存在。从何处确定排除其他呢？不寻求世间名声的踪迹。如此，形体本身变得相似，眼睛所取之物被视为事物。在物质等方面也会有同样的过失，在非白等方面没有差别。只能从随行中成立，不是真正想要遍及。与一切不存在相关联，如果有人承诺，存在是从众多的自性中，说是，什么用什么结合？从泥土的不同中产生陶器等，如果想要在心中认为不同，从不存在的不同中不是其他，但为何要遮止不同的心呢？功德的自性殊胜，也没有成为显现的道路。什么成为了显现的道路，那就像幻觉一样非常空虚。即使有互相的差别，从看到诺布等，那个心作为例子来说是矛盾的，这是依赖于你的宗派。说那是不依赖的，这只是自己的分别念的扩展。不是排除的语词，即使自性相违也不应说。因为没有开始，所以成立所欲。从总体的角度进行排除。如果承诺存在自他，自己安立为一，那些对事物是不合理的，你的也能成为清晰的能力。语词的表达意义在使用，这也不是感官的行境。什么语词等，进入的感官不是各自的。什么词语的表达，从语言中分别观察意义，语言意义各自显现表达什么，那首先产生亲近。如何从习惯的语言中，即使在意义上没有确定也会产生。通过自己的因和随行，分别认识到多种形态。那也是从语言的其他意义中，认为是分别切割的意义。在解释中知道的语言意义，这也是不是从后来的推测中产生的。什么从什么中产生，知道各种分别念，那也是自证智。
English
Again, it is stated: Things and substances arising from wood and earth, existence and measurable things, from the reverse order, four, three, two, one in doubt, change is the reason for certainty of others. These are the intermediate verses. In order to prevent pervasion to others, different meanings are not different. Because things entering are not different, and because there is no end to reaching difference, all the qualities of the lineage exist. From where is it certain to exclude others? Do not seek the traces of worldly fame. Thus, the form itself becomes similar, what is taken by the eye is regarded as a thing. There would also be the same fault in matter and so on, there is no difference in non-white and so on. It can only be established from following, it is not really intended to pervade. It is said to be related to all non-existence, if someone promises, existence is from the nature of many, saying, what combines with what? From the difference of clay, pottery and so on are produced, if you want to think of difference in your mind, from the difference of non-existence it is not other, but why should you prevent the different mind? The nature of qualities is supreme, nor has it become the path of manifestation. What has become the path of manifestation, that is very empty like an illusion. Even though there are mutual differences, from seeing Nobu and so on, that mind is contradictory as an example, this depends on your doctrine. Saying that it is not dependent, this is just an expansion of one's own conceptual thought. Words that are not exclusive, even if the nature is contradictory, should not be said. Because there is no beginning, the desired is established. Exclusion is done from the perspective of the general. If you promise that self and other exist, you yourself establish it as one, those are unreasonable for things, yours can also become a clear ability. The expressive meaning of words is in use, this is also not the realm of the senses. What words and so on, the entering senses are not separate. What the expression of words, from language, separately observe the meaning, what language meanings separately appear to express, that first generates closeness. How from habitual language, even if it is not certain in meaning, it will arise. Through one's own causes and following, separately recognize various forms. That is also from the other meaning of language, it is considered to be the meaning of separate cutting. The meaning of language known in the explanation, this is also not produced from later speculation. What is born from what, knowing various conceptual thoughts, that is also self-awareness.
Tibetan
ན་པས་ན། །མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །འདོད་རྒྱལ་ལ་ཡང་དོན་དབྱེ་བས། །ལ་ལར་དངོས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད། །དེ་དཔེར་ན། གྲངས་དང་ཚད་ཉིད་ཀྱི་ནི་དབྱིབས། །ལྟོས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག །ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཐིགས་པ་དང༌། །འདུས་ པ་ལ་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད། །ལ་ལར་ནི་ཡན་ལག་འབའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཆ་ཤས་ཀྱིས། །ཁྱད་པར་བྱས་ནས་འཇུག་པ་མིན། །སྒྲ་ཡིས་དེ་ཡི་ཆ་ཤས་ལ། །རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དམིགས་མ་ཡིན། །རྟོགས་པའི་དོན་ནི་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་བརྗོད། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཞན་སེལ་བརྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།ཚད་སྣང་བརྗོད་པར་འདོད་རྣམས་ལ། །རིགས་པའི་ཆ་ཤས་སྨྲ་པོ་བཞིན། །ཕྱོགས་གྲུབ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །བསྟན་ཕྱིར་མ་ཚང་ལ་སོགས་བརྗོད། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ལན་འདི་བརྗོད་པར་རིགས་མ་ཡིན། །ལྟག་ཆོད་ལ་ནི་རྗེས་མཐུན་ལན། །ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་དག་དང་དུས། །གསུམ་ལའང་རྟགས་སུ་བརྗོད་འདོད་མིན། །ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་རྟགས་བརྗོད་དེ། །མ་ཚང་གཏན་ཚིགས་རྗེས་མཐུན་ཡིན། །དོན་རྟགས་མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡིན། །རྟགས་བརྗོད་མི་རྟག་པའི་རྗེས་འགྲོ། །དེ་དག་མི་རྟག་པར་ནུས་མིན། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་རྗེས་མཐུན་བརྗོད། །སྔར་བརྗོད་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ཡིས། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །མ་བརྗོད་པར་མཚུངས་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །སྨྲ་པོའི་ངག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང་ཉུང་ལྟར་སྣང༌། །བརྗོད་པ་ལས་སྔར་སྒྲུབ་བྱེད་ནའོ། །བརྗོད་པ་ལས་སྔར་རྟགས་མིན་ཕྱིར། །མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བའི་ངག །མ་སྐྱེས་པ་མཚུངས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཉིས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་འདོད། །འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་མི་བསྒྲུབ་པར་སྟོན་པ། །དེ་ནི་འབྲས་མཚུངས་དེ་ལྟ་བུ། །སྨྲ་པོའི་འདོད་པས་རྣམ་པ་གསུམ། །ངེས་བསྟེན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་ལས། །ཆོས་མཐུན་དཔེ་ཡིས་གཞན་སྒྲུབ་པ། །ཆོས་མཐུན་པར་མཚུངས་བཞིན་དག་ནི། །ཆོས་མི་ མཐུན་པས་མཚུངས་པ་ཉིད། །གཞན་ལས་མ་གྲུབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཐུན་མོང་ལྟར་སྣང་རྣམ་པ་གཉིས། །གྲུབ་པར་འདོད་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་བཞིན། །འདི་ཡང་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དཔེ་ལྟར་སྣང་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་ཡིན། །རྗེས་འགྲོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ལས། །དཔེ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འདྲེས་པ་ཉིད། །རྟགས་
Chinese
因此，它不是除了现量之外的其他。即使在随欲中，也因为意义的区分，有些是直接表达的。例如，数字和度量的形状，是无依赖地完全适用的。水等的滴，以及聚集，也是可以表达的。有些不是仅仅适用于部分，例如，形状和颜色不是通过部分来区分而适用的。声音不是专门针对它的部分而完全适用的。为了显示理解的意义，为了考察非关联性，通过这种方式也可以表达其余的。这是《量理宝藏论》中，遮遣他宗考察品的第五品。对于想要表达量似者的人们，就像论理的部分陈述者一样，为了显示宗、因、喻不相同，所以要说不完整等。为了完全显示它本身，以及为了表达如是显现，不应该说这种回答。对于反驳，有随顺的回答。对于相遇和不相遇，以及时间，也不想表达为三种标志。相遇和不相遇是标志的表达，不完整的理由是随顺的。意义的标志是不成立的似因。表达标志是随不常的后行。那些不能成为不常。宗的过失和随顺的表达。先前表达的无理由，会导致无所成立的过失。不表达而虚假地假设相同，通过陈述者的语言来成立。不成立的似因，少似的似因，在表达之前是能立。因为在表达之前不是标志，不成立和相违的语言，未生者相同，有两种。想要从两种虚假假设中产生。在果的其他部分，显示不成立所应成立的，那是果相同的，就像那样。通过陈述者的意愿有三种。在决定依处不相似的方面，通过同法例来成立其他，同法相似的，通过异法是相同的。为了显示从其他不成立，有两种共同的似因。因为想要成立的是相同的，就像不欺骗的相违者一样，这也是因为没有后行，是表达似例的过失。从后行颠倒的本身，例子和所应成立的混合本身，是标志。
English
Therefore, it is not other than direct perception itself. Even in what is desired, because of the distinction of meaning, some are expressed directly. For example, the shape of numbers and measures, is applied completely without dependence. Drops of water and so on, and aggregation, are also expressible. Some are not applied merely to a part, for example, shape and color are not applied by distinguishing parts. Sound is not specifically and completely applied to its parts. In order to show the meaning of understanding, in order to examine non-relatedness, in this way the remainder can also be expressed. This is the fifth chapter, the chapter on examining the elimination of others, from the Collected Works on Valid Cognition. For those who wish to express what appears as valid, like the part of reasoning speakers, in order to show that the subject, reason, and example are not the same, therefore one speaks of incompleteness and so on. In order to fully show it itself, and in order to express such an appearance, one should not say this answer. For refutation, there is a compliant answer. For encounter and non-encounter, and time, one does not want to express as three signs. Encounter and non-encounter are the expression of signs, the incomplete reason is compliant. The sign of meaning is the unestablished pseudo-reason. Expressing the sign is following after impermanence. Those cannot be impermanent. The fault of the subject and the expression of compliance. The previously expressed lack of reason, will lead to the fault of nothing being established. Without expressing, falsely assuming sameness, it is established through the words of the speaker. The unestablished pseudo-reason, the minor pseudo-reason, before the expression is the establisher. Because before the expression it is not a sign, the language of unestablished and contradictory, the unborn are the same, there are two kinds. Wanting to arise from two kinds of false assumptions. In the part of the other of the result, showing that what should be established is not established, that is the result being the same, just like that. Through the speaker's intention there are three kinds. In the aspects of definite reliance on dissimilar sides, establishing others through the example of similar dharma, similar dharma being the same, through dissimilar dharma it is the same. In order to show non-establishment from others, there are two kinds of common pseudo-reasons. Because what is wanted to be established is the same, like the non-deceptive contradictory, this is also because there is no following, it is expressing the fault of the pseudo-example. From the very reversal of the following, the example and what should be established are mixed themselves, is the sign.