Tibetan
ནི། །ཉེ་བར་བཏགས་ཕྱིར་མི་སྲིད་ཕྱིར། །འབངས་ལ་རྒྱལ་པོ་བཏགས་པ་བཞིན། །བློའི་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་ པ་ནི། །ཀུནྡ་དུང་སོགས་དཀར་པོ་བཞིན། །ཡོན་ཏན་གྱིས་ཕན་བཏགས་དངོས་ལ། །བློ་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །འདྲེས་པའི་ཚུལ་ནས་ཐམས་ཅད་དུ། །ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྤྱི་སོགས་མང་པོ་ཉིད་དང་ནི། །ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ཡང༌། །ཕན་འདོགས་པ་ནི་འགལ་བར་འགྱུར། །གཟི་ཡི་ཁྲོ་བོ་ཐམས་ཅད་མཐོང༌། །དེ་དག་ཐ་དད་རྣམས་ལ་ཡང༌། །དེ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱོན་དེ་མཚུངས། །རིགས་རང་ངོ་བོའམ་དེ་ལྡན་གྱི། །ངོ་བོར་གང་ལས་སྦྱོར་མི་བྱེད། །དེ་ལྡན་ཐ་དད་ཉིད་བརྗོད་པ། །དེ་ཡང་སྔར་ཉིད་གསལ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྡན་ཙམ་ཡང་འབྲེལ་པའམ། །ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱད། །བུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་དེ་ལྡན་དོན། །སྣམ་བུ་སོགས་ལ་འཇུག་མིན་ན། །སྤྱི་ཡི་དོན་དེ་ཇི་ལྟ་བུ། །སྒྲ་དོན་འབའ་ཞིག་པ་དང་མཚུངས། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་སྔོ་སོགས་བཞིན། །དེ་ལྟའང་མ་ཡིན་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །རིགས་ལ་རིགས་མེད་པས་དེ་མིན། །དོན་གྱིས་འཕངས་པ་མ་ངེས་པའོ། །དེས་ན་སྒྲ་ལའང་གཞན་སེལ་བྱས། །ཡང་བརྗོད་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་ཡོད་ཀྱང། །སྒྲ་ཡིས་རྣམ་ཀུན་རྟོགས་མ་ཡིན། །རང་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དོན། །རྣམ་གཅོད་ངག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན། །སྒྲས་ཀྱང་ཆོས་གང་དུ་མ་ཡི། །དོན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི། །སྦྱར་བྱ་དེ་ཉིད་ལ་སྟེ་སྒྲའི། །ཡོན་ཏན་ཉིད་སོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །སེལ་བས་ཐ་དད་དོན་ཆའི་ཕྱིར། །རང་དོན་ཐ་དད་རྟོགས་ལ་རྨོངས། །གཅིག་ལ་ཐ་དད་འབྲས་མེད་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་བྱེད་དང་ཁྱད་པར་བྱ། །དེ་ནི་སྔོན་པོ་རྐྱང་པ་ཡིན། །ཨུཏྤལ་རྐྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །བསྡུས་པ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་ངོ་། །ཁ་དོག་བཞིན་དུ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཁ་དོག་གི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང༌། མིན་ནའང་ཚིག་གཉིས་ལས་དེ་ཡི། །བརྗོད་བྱ་རྟོགས་ན་དེ་ལ་ཡང༌། །ཡན་གར་བ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་གཅིག་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །འདུས་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་མ་ཡིན། ། འདུས་པ་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྒྲ་དག་རང་དོན་སྤོང་མ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཕྱིར་གཞན་སེལ་མིན། །གཅིག་ལས་རྣམ་གྲངས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཉིས་ཀར་མིན། །དོན་གྱི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དག །གལ་ཏེ་དོན་གཅིག་ལ་འཇུག་ན། །སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཡོད་མིན། །དེ་ལྡན་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞི
Chinese
是因为近取而不可能的缘故，犹如百姓被封为国王一样，是因为智慧的方式不同。逐渐叙述是，犹如茉莉、海螺等白色一样，以功德利益加持于事物上，也会加诸于无知者。从混杂的方式上来说，会陷入一切都是颠倒的认知。对于总相之类的众多事物，以及同时执持的那些，加持利益则是相违的。见到所有玛瑙的忿怒相，对于那些各不相同的事物，也同样具有与之相应的过失。种姓是其自身体性或者具有它的体性，从何处不进行结合呢？如果说具有它的不同之处，那也早已阐明了。仅仅是具有它，也是有关联的吗？或者说存在吗？这样进行辨析。如果瓶子等具有它的意义，不适用于氆氇等，那么总相的意义又是什么样的呢？与声音的意义完全相同，那也被认为是无理由的。如果像一个事物具有蓝色等一样，即使承认那样，因为种姓没有种姓，所以不是那样。意义所抛弃的是不确定的。因此，对于声音也进行了他者的排除。再次陈述，虽然有许多要陈述的事物，声音却不能完全理解。自身和随后相关联的意义，是决断言语的果实。声音也不会在任何法上，不是在意义上运用，而是在所结合的那个自身上，不是以声音的功德等。这些是总结的偈颂。因为排除而导致意义部分的差异，对于理解自身意义的差异感到困惑。因为一个事物没有差异的结果，能作区分和所作区分。那是纯粹的蓝色，不是纯粹的乌 উৎপལ་（梵文天城体，utpala，梵文罗马拟音，乌 উৎপལ་，青莲花），因为是集合的所说之物。像颜色一样变得无意义，即使颜色的意义没有丝毫，如果从两个词中理解了它的所说之物，那么对于它，也理解了那个游离者。因为互相成为一体的缘故，聚合不是一体，会陷入聚合为多个。声音不会舍弃自身意义，因为犹豫不决所以不是排除他者，从一个事物会变成多种。即使是不同的，也不是两者都有。意义的事物和功德，如果适用于一个意义，那么总相和别相两者都不存在，具有它的两者也不存在。那四者
English
It is because of the near attachment and impossibility, just like the people being crowned as a king, it is because the ways of wisdom are different. Gradually narrating is, just like jasmine, conch shells, etc., being white, with the merit and benefit blessing on things, it will also be applied to the ignorant. From the way of mixing, it will fall into the perception that everything is inverted. For many things like generalities, and those who hold them simultaneously, blessing benefits is contradictory. Seeing all the wrathful appearances of agate, for those different things, they also have the same fault as corresponding to it. Lineage is its own nature or the nature of having it, from where does it not combine? If it is said that it has its differences, that has already been clarified. Is it just having it, is it related? Or does it exist? Analyze it this way. If the meaning of having it with vases, etc., does not apply to Pulu, etc., then what is the meaning of generality like? It is completely the same as the meaning of sound, which is also considered unreasonable. If it is like one thing having blue, etc., even if it is admitted like that, because lineage does not have lineage, so it is not like that. What is abandoned by meaning is uncertain. Therefore, others are also excluded for sound. Stating again, although there are many things to state, sound cannot completely understand. The meaning that is self and subsequently related is the fruit of decisive speech. Sound will not be applied to any dharma, not to the meaning, but to that self that is combined, not by the merits of sound, etc. These are the verses of summary. Because of the difference in the part of meaning due to exclusion, I am confused about understanding the difference in self-meaning. Because one thing does not have different results, it can make distinctions and make distinctions. That is pure blue, not pure উৎপལ་（藏文，梵文天城体，utpala，梵文罗马拟音，utpala，青莲花）, because it is a collection of what is said. Like color, it becomes meaningless, even if the meaning of color does not have the slightest, if its meaning is understood from two words, then for it, that wanderer is also understood. Because they become one with each other, the aggregation is not one, it will fall into the aggregation being multiple. Sound will not abandon its own meaning, because of hesitation it is not excluding others, from one thing it will become many kinds. Even if they are different, they are not both. The things and merits of meaning, if they apply to one meaning, then both generality and particularity do not exist, and the two having it do not exist either. Those four
Tibetan
ན་དུ་སྒྲ་རིགས་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྡན་བརྗོད་པ་ཉིད་ལ་ནི། །མཚུངས་མི་མཚུངས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །མཚུངས་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་འདོད་ཅེ། །བ་ལང་རྟ་ལ་སོགས་ལའང་མཚུངས། །དེར་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་བྱས་ཞེ། དུ་མར་བྱས་པ་འདུས་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་འདོད་པ་ལ་ཡང་མེད། །ཡོན་ཏན་རྫས་དག་གསལ་མིན་འགྱུར། །ཐ་དད་རྗོད་བྱེད་ཐ་དད་ལས། །ཞེ་ན་རང་ལས་ཁྱད་མེད་སྒྲ། །གསལ་བྱེད་གསལ་བ་ཐ་དད་ལས། །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་དུ་མ་དང་གཅིག་གི །ཕན་ཚུན་གསལ་བ་མང་པོར་འགྱུར། །ཡང་བརྗོད་པ། །ཡོན་ཏན་ནུས་པ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི། །དབྱེ་བས་ཐ་དད་རབ་ཏུ་བཏགས། །གཅིག་མང་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་།བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཁྱད་པར་བྱེད་དང་ཁྱད་པར་དུ། །བྱ་ཉིད་རང་དབང་མིན་སྔར་བརྗོད། །གཞན་ཉིད་དུ་མིན་སྤྱི་དང་ནི། །ཐ་དད་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་བསྐུལ་ཡིན། །འགལ་མེད་ཕྱིར་ན་ཚོགས་པ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་དོན་གཞན་རྗོད་པར་བྱེད། །ཡང་བརྗོད་པ། དེ་ཙམ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད། །རང་དང་སྤྱི་ཡི་དོར་མ་ཡིན། །མ་བཟུང་ན་ནི་དོན་གཅིག་ལ། །འདི་དག་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པར་མཚུངས། །དུ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱི། །ཁས་ལན་ཐ་དད་ཀྱི་ས་མི་འཁྲུལ། །ཁྱད་པར་བྱེད་དང་ཁྱད་པར་དུ། །བྱ་བ་དེ་དག་ཉིད་མཚུངས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །ཐ་དད་ཐ་དད་གཞན་རྣམས་དང༌། །འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་སེལ་བར་བྱེད། །སྤྱི་གཞན་ཐ་དད་དོན་རྣམས་ཀྱི། ། རང་དག་སྤྱི་དག་འགལ་བ་ཡིན། །དེ་དེའི་དངོས་སུ་གསལ་བྱ་མིན། །སྤྱི་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །དེ་གཞན་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་དང༌། །དེ་ཡི་སེལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཞི་མཐུན་གྱུར་པ་དེ། །ཡོན་ཏན་དང་ནི་ཡོན་ཏན་གཞན། །དེ་རྫས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡིས་མི་འགལ་བར་བྱས་ཉིད། །མ་མཐོང་ཕྱིར་ཡང་སེལ་བ་ཡིན། །རང་ཐ་དད་ལ་སྤྱི་སེལ་འགྱུར། །གཞན་མི་རིགས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟ་དེ་སྣང་ལ་ཐེ་ཚོམ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་པར་རིགས་ཤེ་ན། །ངེས་པར་ཡན་གར་བ་ལ་དེ། །ཡན་གར་ཐ་དད་ལ་མེད་ཅེ། །ཉན་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མཐོང༌། །སྒྲ་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ནི། །སྒྲ་ཡིས་སྤྱི་རྗོད་བྱེད་པ་ཡིན། །དོན་གང་ལ་གཅིག་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །དུ་མར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཡང༌། །སྒྲ་ཡི་དོན་གཞན་མ་མཐོང་ཡང༌། །རང་དོན་ཆ་ཤས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ཡི་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་སླ། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་མ་ཡིན
Chinese
在彼处，仅仅是声类和功德被述说， 具有彼者，在述说本身中，成为相同或不相同的过失。 因为相同而不愿述说， 与牛、马等也相同。 在那里没有作差别， 成为多数所作的聚集。 此外，在希求中也没有， 功德和事物变得明或不明。 从他异的能诠是他异， 如果说，声音与自性无差别。 从显明者和显明是他异， 获得互相依赖。 自性是多还是一个？ 互相显明成为众多。 再次述说： 功德、能力、能诠的， 以差别而安立为极异。 因为与一和多相连， 成为多体性的过失。 这是中间的偈颂。 作为差别者和差别处， 所作本身不是自在，先前已说。 不是其他的自性，总的和， 他异，是劝说述说种类。 因为没有相违，集合也， 同样，作述说其他的意义。 再次述说：仅仅是想要那个，所以他异， 不是自性和总的抛弃。 如果不执取，对于一个意义， 这些相同于产生怀疑。 即使最终成为多数，总的， 不混淆承诺他异的处所。 作为差别者和差别处， 那些所作本身不相同。 这是总结的偈颂。 他异、他异与其他的， 因为相违而作遣除。 总、其他、他异诸意义的， 自性等、总等是相违。 那不是那的真实显明之物， 总不是相同性本身。 那其他、差别其他等， 不是那的遣除。 凡是成为同基者， 功德和其他的功德， 因为那在一个事物上存在， 以基而作不相违本身。 因为未见也是遣除， 在自性他异上，总成为遣除。 因为以非理作见， 如此，对于彼显现而怀疑。 如果说，怀疑是否合理？ 必定对于游散者是那， 对于游散他异则没有。 见到依赖于听者， 声音在区分其他之后， 声音是总的能诠。 对于哪个意义，产生一个怀疑？ 即使对于多数产生怀疑， 即使没有见到声音的其他意义， 因为显示自义的部分， 声音的关联变得容易。 错乱本身也没有述说。
English
In that place, only sound types and qualities are spoken of, Having that, in the speaking itself, it becomes a fault of being the same or not the same. Because it is the same, it is not desired to be spoken of, It is also the same for cows, horses, and so on. There, no distinction is made, It becomes an aggregation of many actions. Furthermore, there is also none in desire, Qualities and substances become clear or unclear. From the otherness of the expresser is otherness, If it is said, sound is no different from self-nature. From the clarifier and the clarification being different, Mutual dependence is obtained. Is self-nature many or one? Mutual clarification becomes many. Speaking again: Of qualities, abilities, and expressers, By distinctions, it is extremely labeled as different. Because it is connected with one and many, It becomes a fault of being multiplicity itself. This is an intermediate verse. As the differentiator and the place of differentiation, The action itself is not independent, it has been said before. It is not another self-nature, the general and, Otherness, is an exhortation to speak of categories. Because there is no contradiction, the assembly also, Likewise, it makes the speaking of other meanings. Speaking again: Only wanting that, therefore different, It is not the abandonment of self and general. If not grasped, for one meaning, These are similar to generating doubt. Even if it ultimately becomes many, the general, The place of promising otherness is not confused. As the differentiator and the place of differentiation, Those actions themselves are not the same. These are verses of summary. Otherness, otherness, and others, Because of contradiction, they make elimination. Of general, other, different meanings, Self-natures, generals, etc., are contradictory. That is not the actual object to be clarified, The general is not similarity itself. That other, different others, etc., It is not the elimination of that. Whatever becomes a common basis, A quality and other qualities, Because that exists in one thing, By the basis, it is made non-contradictory itself. Because it is unseen, it is also elimination, In self-nature otherness, the general becomes elimination. Because it is seen by non-reasoning, Thus, there is doubt about that appearance. If it is said, is it reasonable to doubt? Certainly, for the wandering one, it is that, For wandering otherness, there is not. Seeing dependence on the listener, Sound, after distinguishing others, Sound is the general expresser. For which meaning does one doubt? Even if one doubts about many, Even if one does not see the other meaning of sound, Because it shows the part of its own meaning, The connection of sound becomes easy. Confusion itself is also not spoken.