Tibetan
ག་པ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་དོ། །ཐུག་པ་མེད་པའམ་དབང་གཅིག་འགྱུར། །གཉིས་བཟུང་གསུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཐོབ་དབྱེར་མེད་འགྱུར། །དེ་ལས་རང་བཞིན་འཛིན་མ་ཡིན། །དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་འཛིན་མི་འགྱུར། །འཛིན་ནའང་ཡིད་བཞིན་རྣམ་རྟོག་འགྱུར། །གནས་སྐབས་དེར་འགྱུར་སྙིང་སྟོབས་སོགས། །མ་ཡིན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་མིན་ཞེ་ན་འབྲས་མིན་པའམ། །གཞན་ཉིད་མིན་ན་གཟུང་བྱ་མིན། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་འགྱུར་དོན་མཚུངས་འགྱུར། །དུ་མར་འཛིན་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི། །བྱེ་བྲག་ཁ་ཅིག་མི་འདོད་དོ། །རེ་རེའི་ངོ་བོར་ཐམས་ཅད་ན། །གཙོ་བོ་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོར་ཡོད། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་བྲག་ལས། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མཚོན་པར་བྱེད། །རྡུལ་ཕྲན་རང་བཞིན་གསུམ་ཉིད་ན། །འབྲས་བུ་གཅིག་པར་གང་གིས་རྟོགས། །རིགས་མི་མཐུན་པར་སྦྱར་ན་ཡང་། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་མི་འདོད་དོ། །ངོ་བོ་གཉིས་ཉིད་མི་འདོད་ན། །འབྲས་བུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཐོབ། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་ལ། །དབང་པོའི་ཡུལ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། །དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་ལུགས་དོར་ཏེ། །རེ་རེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཡིན། །ཡུལ་གཅིག་མ་ཡིན་འཇུག་པ་སྟེ། །ཚད་མར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་མ་ཡིན་མ་མྱོང་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཚད་མིན་གཞན་ལྟ་ལ། །ཉམས་པའམ་ཡང་ན་དྲན་པ་ཡིན། །དྲན་པ་ལྷག་པར་བརྗོད་ཕྱིར་ན། །རྣམ་ གསལ་དབང་གཞན་དོན་མེད་འགྱུར། །སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱར་ནས་སྐྱེས་བུའི་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ། ཡོད་བའི་གསལ་བྱ་མེད་པ་སྟེ། །སྦྱོར་ཞེས་བྱ་ལས་དེ་རྟོགས་འགྱུར། །ཡང་དག་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་ནི། །ཡོད་ཉིད་ལ་ནི་བསྟན་ཅེ་ན། །ཅི་སྟེ་ཟླ་བ་བསྟན་ཕྱིར་ཡིན། །དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཅན་བརྗོད་ཀྱིས། །ཡོད་ཙམ་ལྡན་པས་མི་རྟོགས་པ། །མ་ཡིན་གང་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅི་སྟེ་དབང་པོ་གང་ཞིག་ལ། །ཐིམ་དང་ཤིས་པར་འདོད་ཅེ་ན། །དེ་ཐིམ་པ་དེ་གཞན་ལས་ཀྱང༌། །ཤེས་པ་མིག་སྨན་སོགས་པའང་ཡོད། །གྲགས་ལ་དེ་ལྟར་བརྟག་གྲང་ན། །སྒྲ་དེ་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་མིན། །ཀུན་ཏུ་དོན་དང་ཕྲད་གྲང་ན། །གཟུགས་སྒྲ་བར་དུ་ཆོད་པ་དང༌། །ཆེན་པོའང་འཛིན་པར་མཐོང་བས་ན། །བར་མ་ཆད་ལ་དེ་གནོད་བྱེད། །བློ་ཡི་རྒྱུ་ཡི་ཚོགས་པ་དག །བརྗོད་པ་བོར་ནས་ཚད་མ་གང༌། །མཚང་མ་ཇི་ལྟར་དོན་ཡིན་པའམ། །བློ་ཡི་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཅི་བསྣན། །དོན་དང་དབང་པོ་ཡིད་སྐྱེས་བུ། །སྦྱོར་དང་འདུ་བྱེད་པ་ལས་གཞན། །མངོན་སུམ་གྱི་བློ་སྐྱེད་པ་ཡི། །ཚོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཅི་ལྟར། །བ་ལང་ཉིད་སོགས་སྦྱོར་ལས་དོན། །བ་ལང་ལ་སོགས་སུ་འཇལ་བྱེད། །དོན་དང་ཡང་དག་འབྲེལ་པ་ལ། །དབང་པོའི་བློ་ནི་ནུས་ཡོད་མིན། །རིག་བྱར་རང་ཉིད་བསྟན་མེད་པས། །གཟུགས་དོན་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དོན་མིན་ཤེས་པའང་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །མངོན་སུམ་བློ་རུང་གནས་པར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་བློ་ཡི་སྐྱེ་བ་འདོད། །དོན་གཞན་འབྲས་བུར་སྨྲ་བ་ན། །དོན་གཞན་ཐོབ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །དོན་གྱི་བློ་ཤར་འབྲས་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་འབྲས་མེད་པས་སོ། །བློ་ཡི་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡིན་ན། །འཕྲོ་འདུ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཏེ། །ཚད་མའི་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ལས། །ཅི་སྟེ་གཞན་མིན་དེ་དོན་མེད། །སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་འགྱུར་ནས་བློ། །སྐྱེད་ན་མི་རྟག་པ་རུ་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་བདག་དེ་མི་འགྱུར་ན། །དེ་ལ་ཚད་མ་ཞེས་མི་སྦྱར། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་མངོན་སུམ་ གྱི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་རང་དོན་ནི། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་བའོ། །འབྲས་བུ་སྔར་བཞིན་ཡུལ་དང་ནི། །ངོ་བོ་མཚུངས་མིན་དེ་གཉིས་ཀྱི། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་བྱ་མིན། །གཟུང་ཐ་དད་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན། །མཐོང་སོགས་ཉིད་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་མིན། །མིང་ལས་ཤེས་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན། །བསྟན་བྱ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས། །སྤྱི་མ་ཡིན་ལའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་མིན་མཚོན་བྱ་སྤྱི་ཡིན་ཕྱིར། །ཡིད་ཆེས་ཚིག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས། །དེ་ལས་གཞན་ལ་འགེགས་ཕར་བྱེད། །ཐ་མི་དད་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། །མ་ཡིན་ཐ་དད་ཀྱང་སྲིད་ཕྱིར། །ཡིད་ཆེས་ཚིག་ཀྱང་མི་སླུ་བར། །མཚུངས་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད། །རྗེས་དཔག་བྱ་དང་དེ་མཐུན་ལ། །ཡོད་དང་མེད་ཉིད་ལ་མེད་པའོ། །འདི་རུ་ཤེས་པའང་ཐོབ་པ་ཉིད། །ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་དབང་བྱས་ཕྱིར། །ཚུལ་རེ་རེ་དང་གཉིས་གཉིས་པ། །རྟགས་དོན་མིན་པར་དོན་གྱིས་བྱས། །སྒྲ་རྟག་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན། །ཕྱིར་དང་གཞལ་བྱ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་མཉན་བྱའི་ཕྱིར། །མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཕྱིར་མི་རྟག །ཁ་ཅིག་གཏན་ཚིགས་མི་འཁྲུལ་བས། །ཆོས་གཞན་དཔག་པར་བྱ་བར་འདོད། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་གྲུབ་ཕྱིར། །འབྲེལ་པ་དཔག་བྱར་ཁ་ཅིག་འདོད། །ཆོས་ལ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ནི། །དེ་ཡིས་དེ་ལས་གཞན་ཅི་དཔག །དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ། །དཔག་བྱ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །འབྲེལ་པའང་གཉིས་ཡོད་མ་ཡིན་ན། །དེ་བཞིན་དྲུག་པའི་སྒྲ་རུ་འགྱུར། །བརྗོད་པར་མི་བྱ་དོན་སྨོས་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་འདི་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན། །རྟགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི། །ཆོས་ལ་གཞན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད། །དེར་གྲུབ་དེ་དང་ལྡན་བ་ཡི། །ཆོས་ཅན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྟན་བྱ་བའི། །ཆོས་ལ་དཔྱད་པ་གཞན་ཡང་འཇུག །ཆོས་དོན་དུ་མ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་མིན། །གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡོངས་བཅད་ནས། །ཆོས་གཞན་དང་བྲལ་ ཐོབ་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་དྲི་དང་དྲི་བསུང་སོགས། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་གི་རིམ་པས། །རྫས་མིན་ལ་སོགས་རྣམ་བཅད་ནས། །ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་རེ་རེ་རྟོགས། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་བཞིན་གཏན་ཚིགས། །སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའམ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ལས་ཡིན་གྲང་ན། །དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར། །རྟེན་རྣམས་མ་མཐོང་བ་ཡི་ཕྱིར། །ཐ་དད་མིན་གཅིག་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཆ་ཤས་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ནས། །རྟགས་ཅན་ལ་ནི་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དུ་མ་ནའང༌། །ཅིག་ཤོས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །རྟགས་ཅན་གང་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །རྟགས་ཅན་དེ་འདིར་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །བྱེ་བྲག་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དོན། །རྟོགས་བྱ་རྟགས་ཅན་བྱ་བྲག་གི །མ་ཡིན་དེ་ལ་རྟོགས་པའོ། །རྟོགས་པར་རབ་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །འབྲེལ་པ་གཉིས་ལ་གནས་མོད་ཀྱང༌། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ལྷན་ཅིག་པ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །ཡང་དག་འཕྲོད་པ་བཞིན་མ་ཡིན། །རྟགས་ལ་རྟགས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད། །ཅིག་ཤོས་རྟགས་ཅན་ཉིད་ལ་ཡོད། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དག་འབྲེལ་བའི། །ངེས་པ་བཟློག་ན་གནས་པ་ཡིན། །རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཆ་ནས་རྟགས་ཅན་ཡིན། །ཁྱབ་བྱེད་ཆ་ནས་དེའི་གོ་བྱེད། །མ་ཡིན་རྭ་ཅན་ལས་གླང་བཞིན། །དགག་བྱ་སོ་སོར་མི་འཁྲུལ་བ། །གང་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ལ་ལྟོས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རྟགས་ནི་རྟགས་ཅན་ལ། །ཁྱབ་པ་བདེན་ཡང་བྱེད་པོ་མིན། །བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ལ། །ཁྱབ་ཀྱི་མ་བྱས་པ་ཡི་མིན། །རྟག་པ་མིན་ལ་ཁྱབ་མིན་པར། །མ་བྱས་པ་ཡི་དོན་གྱིས་སྟོན། །རྭ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་བ་ལང་ལ། །ཁྱབ་པས་རྭ་ཅན་མིན་ལས་ལྡོག །གླང་ལ་རྭ་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་བཞིན། །བ་ལང་གི་དོན་ཟློག་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །བརྩ
Chinese
何者许为现量耶？无有穷尽或唯一自在。非是二取三之境。唯得一境无别异。彼故不执著自性。不执著意义之差别。若执著亦成如意分别。于彼时转变成心力等。以非是其他之故。若谓非他则非果耶？若非是彼则非所取。种种变异意义相同。以执著为多故，数论师之。某些差别不许也。于一一之体性一切中。主物原子各别有。极善和合之作用中。于果之体性中显示之。原子自性三者中。以何能知果为一耶？纵然和合种类不相同。亦不许完全转变也。若不许二体性。则得果一体性。于意义之多种自性中。根之境乃有差别。是故舍弃数论之宗义。一一之体性乃为最胜。非是一境而趣入者。不应说为量。非是忆念以未曾经历故。若谓二者同时生起。则是非量，观待于他。衰损或即是忆念。为说忆念更超胜故。则 极明权力他者成无义。行者派则说，将有和正确结合，生起士夫根之智，即是现量。于此，有之显现无有。由说结合之作用而了知。决定正确之结合者。若谓于有性而显示者。何故为显示月亮耶？说根之有差别者。不以唯具足有性而了知。非是成办何者耶？若谓于何根。欲令融入和寂灭耶？彼融入者亦由他者。知者亦有眼药等。若谓于名声如是观察。则声非是根之境。若谓一切时与义结合。以见色声之间有间断故。亦见执持大者故。于无间断者则彼为损害。智慧之因之集合。舍弃言说后，何者是量耶？孔隙如何是义耶？或何故添加智慧之生耶？义与根意士夫。
English
What is accepted as direct perception? It is either without limit or solely independent. It is not the realm of dualistic or threefold grasping. Only one realm is attained, becoming undifferentiated. Therefore, it does not grasp at inherent existence. It does not grasp at the distinctions of meaning. Even if it grasps, it becomes wishful thinking. At that time, it transforms into mental strength, etc. Because it is not other. If it is said to be non-other, is it not a result? If it is not that itself, then it is not an object to be grasped. The various transformations have the same meaning. Because of grasping at multiplicity, some distinctions of the Samkhyas are not accepted. In each and every essence, in everything, the principal atoms exist individually. In the action of perfect combination, it is manifested in the essence of the result. Among the three natures of atoms, how can one know the result as one? Even if different kinds are combined, it is not accepted that they completely transform. If two essences are not accepted, then the single essence of the result is attained. In the various natures of meaning, the realm of the senses is distinct. Therefore, abandoning the Samkhya system, the essence of each is supreme. Entering into what is not a single realm is not said to be valid cognition. It is not memory because it has not been experienced. If it is said that both arise simultaneously, then that is not valid cognition, relying on another. It is either impaired or is memory. Because memory is said to be superior, then extremely clear power becomes meaningless to others. The practitioners say that the wisdom of the senses of the person that arises from combining existence and correctness is direct perception. In that, there is no manifestation of existence. It is understood by saying the action of combination. The combination that is definitely correct, if it is said to be shown in existence itself, why is it for showing the moon? Speaking of the distinctions of the senses, it is not understood by merely possessing existence. What is it that is not accomplished? If it is said that one wishes to merge and pacify in which sense, that which merges is also from others. There are also those who know, such as eye medicine, etc. If it is said to be investigated in fame in that way, then sound is not the realm of the senses. If it is said to be combined with meaning at all times, because one sees that there is an interruption between form and sound, and also holds the great, then that harms the uninterrupted. The collection of causes of wisdom, after abandoning speech, what is valid cognition? How is the gap the meaning? Or why add the arising of wisdom? Meaning and sense, mind, person.
Chinese
行与造作者之外，如何说能生起现量智的集合？牛等是与结合相关的事物，衡量牛等。（对于）与事物真实相关的，根识是没有能力的，因为在可知的境中没有显示自身。色等事物是根的行境，对非事物的认知也总是能成为现量智的处所。如果想要智的生起，说他物为果，则不会获得他物。如果事物的智的生起不是果，因为没有从它而来的其他果。如果智的生起是他物，则增减来自自己的因，来自量之符合的集合。如果不是他物，则无意义。士夫变化后产生智，如果产生则成为无常。如果我（补特伽罗）不变，则不对它使用“量”这个词。量论总摄中的现量品第一。 现量有两种，自利的是从具有三种相的因中见到事物。果如前一样，境与体性相同与否，不是那两者的自相所要显示的。因为所取不同，所以从那之外，从见等本身的角度来显示。不是说自己的体性，因为从名称中得知，所以是其他的相。所要显示的是意的两种相，因为在非总相中也能见到。不是那，因为所诠是总相。以可信之语的成立，阻碍从那之外的事物。如果成立为无差别，则不是，因为也可能是差别。可信之语也不欺骗，因为相似，所以是随后的比量。比量的事物和与之相符的，在有和无本身上没有。在此，认知也是获得的本身，因为是依于能知者的场合。一个一个和两个两个相，不是因，而是由事物所作。声音是常，因为是所作，因为是身体，因为不是所量。不是身体，因为是所听。因为是眼所取，所以是无常。有些人认为，因为可靠的理由，应该推测其他的法。有些人认为，因为法和有法成立，关系是所要推测的。如果在法上成立了因，那它还能推测什么其他的东西？如此，对于有法本身，为什么不想要推测的事物？如果关系也不是二者都有，那么
English
Apart from actions and actors, how can we speak of a collection that generates direct perception? Cows, etc., are things related to combination, measuring cows, etc. For what is truly related to things, sense consciousness is not capable, because it does not show itself in the knowable realm. Form, etc., are the objects of the senses, and the knowledge of non-things can always be a place for direct perception. If you want the arising of wisdom, saying that another thing is the result, then you will not obtain another thing. If the arising of wisdom of things is not the result, because there is no other result from it. If the arising of wisdom is another thing, then the increase and decrease come from its own cause, from the collection of the conformity of measure. If it is not another thing, then it is meaningless. When a person changes and wisdom arises, if it arises, it becomes impermanent. If the self (pudgala) does not change, then the word "measure" is not used for it. The first chapter of the Compendium of Valid Cognition is the chapter on Direct Perception. There are two kinds of inference, self-benefit is seeing things from a sign with three aspects. The result is the same as before, whether the object and nature are the same or not, is not what the self-character of those two should show. Because what is taken is different, so from that outside, it is shown from the perspective of seeing, etc. It is not saying its own nature, because it is known from the name, so it is another aspect. What is to be shown is the two aspects of mind, because it can also be seen in the non-general. It is not that, because what is expressed is the general. With the establishment of trustworthy words, it hinders things from outside of that. If it is established as non-different, then it is not, because it may also be different. Trustworthy words also do not deceive, because they are similar, so it is the subsequent inference. The object of inference and what is in accordance with it, do not exist in existence and non-existence themselves. Here, cognition is also the attainment itself, because it is based on the occasion of the knower. One by one and two by two aspects, are not the cause, but are made by things. Sound is permanent, because it is made, because it is a body, because it is not measurable. It is not a body, because it is audible. Because it is taken by the eye, it is impermanent. Some people think that because of reliable reasons, other dharmas should be inferred. Some people think that because dharma and the possessor of dharma are established, the relationship is what should be inferred. If the cause is established on the dharma, then what else can it infer? In this way, for the possessor of dharma itself, why not want what is to be inferred? If the relationship is not both, then