English
One should not fall into the fault of arrogance due to giving, and even if a small thing is given, one should not despise the giver, and the giver should also keep a loving heart close. Hopefully, this benefactor will perfect the object of merit arising from this giving, and the stain of this person's stinginess and jealousy will be lessened, and this person, having vowed to be happy to do good, will not regress, and those who rejoice or help him will also turn to good deeds. If they dedicate these to the unsurpassed perfect enlightenment, they will become companions of those who enter to benefit the world. However, if one dedicates to the assembly of liberation or the perfection of existence, even so, one should not think that this person has done me a favor by helping me, but should accept it. After accepting it, one should enjoy it as the giver has dedicated it, and should not accumulate it, nor should one waste it. Nor should one give to non-vessels. Thus, seeking, accepting, and enjoying, thereby purifying everything, this is pure livelihood. Seeking and accepting to accomplish livelihood, and applying it to benefit, acting with reason, adorned with purity, the noble ones say that this is pure livelihood. The so-called learning of the precepts that have been properly received means abiding in the precepts of discipline after properly receiving them. Moreover, with reverence for the teachings of the Tathagata, truly seeing that the meaning of the precepts is meaningful, and at all times and places, obtaining ten kinds of excellent perfections of the holy Dharma from ten kinds of benefits, and truly contemplating each benefit and desiring to learn, or fearing transgressions, not distinguishing between heavy and light transgressions, and guarding against both gross and subtle transgressions, with reverence for the precepts or considering the precepts to be happiness, this is learning the precepts that have been properly received. Whatever precepts are established in the Sugata's teachings, guarding these can be free from suffering.
Tibetan
དག་ལྡོག་ལས་བདེ་བ་སྐྱེ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་ལེགས་ བསྡམས་ཤིང༌། །རང་གི་ཆོག་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆུང་ལའང་ཉེས་ཆེན་ལྟ། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་དག །མ་སྨད་འཚོ་བ་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ཡིན། །བསླབ་པའི་གཞི་ལ་སོགས་པས་སློབ་པར་དགའ། །བསླབ་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཅུང་ཟད། །མི་མཐུན་དེ་དེ་གསལ་བར་རྣམ་པར་སྤོང༌། །མདོ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། དེ་ནི་ཕུང་ཁྲོལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཉིད་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས་པ་ཉིད་དང༌། ལྟོ་འགེངས་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང༌། སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགོང་པ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། དགའ་ཞིང་རྩེ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང། དགེ་བའི་ཆོས་མངོན་པར་མི་བརྩོན་བ་དང༌། དགེ་སློང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་མ་གུས་ཤིང་བརྩེ་བར་མི་སེམས་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་ངན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། བཟོད་པ་མེད་པ་དང༌། ལས་དང་སྨྲ་དང་འདུ་འཛིན་ལ་མངོན་བར་དགའ་བ་དང། ཁྱིམ་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འདྲེ་བ་དང༌། བུད་མེད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྟ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་འགྱུར། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་དང་ལྡན་འགྱུར། །དེ་བས་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་ལ་ངེས་དམིགས་ཏེ། །རང་གི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་འཕྱན་ལས་བསྲུང་བར་བྱ། །དེ་བས་ན་དེ་བསྲུང་བར་བྱ་སྟེ། སྡིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། དེའི་ཚུལ་དྲན་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོག་པ་སྤང་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་དང༌། ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་ལུས་ཀྱིས་བརྒྱད་བསྲིངས་ལ་སྡུག་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་ཡུལ་ལ་ཆགས
Chinese
清净对治生安乐，别解脱戒律善守护，自身受用处极圆满，微小罪过亦视如大罪。身语意之行为皆清净，不谄媚之活命乃真净。乐于学习学处等，于学处之事，稍有不合者，皆清晰舍弃。经中说，毁坏戒律者乃恶知识，彼乃一切衰损之根源，即如不信、无惭、无愧、懒惰、邪慧、不护根门、饱食、不知食量、夜间上分、夜间下分不勤奋睡眠、忆念先前经历之谈话、言说、欢喜嬉戏、不勤奋善法、不恭敬不爱念年长比丘、不如理作意、恶语相向、无有忍耐、于事业言说集会极度欢喜、与在家之人交往、屡屡观望妇女、嗔怒怀恨等等烦恼亦是毁坏戒律者。安住于毁坏戒律者，则不能证悟戒律圆满，或将完全失坏。是故，为守护戒律圆满，应依止彼之对治品，即善知识等。戒律之因说是守护根门，由彼圆满则能具足无垢戒律。是故，应于听闻之自性观视而专注，守护自之根门不令散乱于外境。是故，应守护彼，即舍弃成为罪恶之因者，于彼执取相状，忆念彼之情状，于彼作意其形相，舍弃随念，见外境之过患，从见彼过患起，以身体延伸八分而观想痛苦，应舍弃于外境之贪执。
English
Happiness arises from purification and counteraction. Well-guarded by the vows of individual liberation. One's own resources and environment are perfectly complete. Even small faults are regarded as great offenses. The actions of body, speech, and mind are completely pure. Living without flattery is truly pure living. Delighting in learning, including the basis of training. Whatever is slightly incompatible with the object of training. Clearly and completely abandoning it. It is said in the sutras that a destroyer of discipline is an evil friend. That is the source of all ruin, such as lack of faith, lack of shame, lack of embarrassment, laziness, perverted wisdom, not guarding the doors of the senses, being full of food, not knowing the measure of food, not being diligent in sleeping during the upper and lower parts of the night, remembering past experiences of conversation, speech, joy, and play, not being diligent in virtuous Dharma, not respecting and not cherishing elder monks, not thinking properly, speaking harsh words, being without patience, being extremely fond of work, speech, and gatherings, associating with householders, repeatedly looking at women, anger, holding grudges, and so on. All these afflictions are also destroyers of discipline. Abiding in the destroyer of discipline, one will not realize the perfection of discipline, or one will completely lose it. Therefore, in order to completely protect discipline, one should rely on its antidote, such as virtuous friends. The cause of discipline is said to be guarding the senses. By that perfection, one will possess immaculate discipline. Therefore, one should focus on the nature of listening and contemplate it. Protect one's own senses from wandering into external objects. Therefore, it should be protected, that is, abandoning what becomes the cause of sin, grasping its characteristics, remembering its state, focusing on its form, abandoning subsequent thoughts, seeing the faults of the object, and from seeing those faults, extending the body in eight parts and contemplating suffering, one should abandon attachment to external objects.
Tibetan
་པའི་གཞི་ཤིང་དང་འབག་ལ་རེག་པ་སྙམ་བ་དང༌། གཟན་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཚོ་བ་རྐྱེན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་བཟློག་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པར་བྱའོ། །ཆོ་ག་གང་གིས་བྱ་ཞེ་ན། གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པས་སྤང་བར་བྱ་ཞིང༌། སེམས་ཀུན་ནས་དྲན་པ་དང་ལྡན་བས་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ན་དེ་ལྟར་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་གཏུགས་ནས་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དྲན་པ་བརྟན་པོས་ཡང་དག་པར་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བ་ལྟར་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཡང་དག་པར་ཚར་གཅད་པ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་ཚེར་མ་ལྟ་བུར་ལྟ་བ་དང༌། ཡུལ་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཚོལ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་སེམས་དགའ་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་སེམས་གཏོང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འགྲུས་པར་བྱ་བ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་བྱ་བས་མངོན་བར་བརྩོན་བར་བྱ་བ་དང༌། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་བསྡམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། དབང་པོ་བསྡམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཡིས། །མིག་ལ་བྱུག་པར་གྱུར་པ་ཆེས་བླ་ཡི། །རང་གི་ངན་འགྲོའི་ལམ་ནི་སྩོལ་བྱེད་པ། །གཟུགས་ལ་ཆགས་དང་སྡང་བས་ལྟ་མི་བྱ། །ལྕགས་ཁུ་འབར་བས་རྣ་བ་བཀང་བླ་ཡི། །བག་མེད་ཆགས་དང་དྲེགས་པ་འཕེལ་བྱེད་པ། རྔོན་པའི་ཁོང་གླུ་དག་པས་ལྷག་པའི་སྒྲ། །ཉན་པ་བདག་ལ་ཕན་པས་ཐོས་མི་རུང༌། །སྣ་ལ་བལྟས་ཏེ་སྤུ་གྲི་རྣོན་པོར་ནི། །བདར་བ་གཙངས་པའི་ནད་ནི་བྲང་བླ་ཡི། །བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ འཕེལ་བྱེད་པའི། །དྲི་ཆགས་དགྲ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་མི་རུང༌། །མེ་ལྕེ་འབར་བའི་མཚོན་ནི་རྣོན་པོ་ཡིས། །ལྕེ་ནི་མངོན་དུ་གཅད་པར་གྱུར་བླ་ཡི། །སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལམ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པ། །རོ་ལ་ཆགས་པའི་སྡིག་བྱེད་དེ་ལྟ་མིན། །མཁས་པས་རང་ལུས་དགྲ་སྟ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྣམ་པར་གཏུབས་པས་འཇིག་པར་གྱུར་བླ་ཡི། །རེག་པ་སྣ་ཚོགས་སྲེད་པས་གདུངས་གྱུར་པས། །ཡུན་རིངས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མི་རུང༌། །གང་ཕྱིར་ཅི་དགའ་སྤྱོད་ལས་ཡིད་མ་བསྲུངས། །སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་བསྐྱེད་པའི་སྡིག་པ་སོགས། །དབང་པོ་ལྷག་
Chinese
认为接触房屋的地基和墙壁等，以及像饲料一样的生活资具，压制并极度贪恋，从中扭转过来，舍弃不如理作意，并且不要对各种世间事物过于执着。那么应该用什么仪轨来做呢？应该依靠对治品来舍弃。心中完全具有正念，从各个方面进行观察，当进入色等对境时，要以坚定的正念守护，因为这样罪恶的不善法会与善心相遇而安住。像牛一样，彻底断除对黑色方面的贪恋之心，将丑陋和快乐的色相视为荆棘，了知对境的自性，寻找欲望的过患，特别倾向于出离，内心喜欢禅定的理由，内心放下禅定的理由，努力行持善法，通过持续的努力来精进，完全舍弃那些没有守护根门的人，依靠那些守护根门的人，因为害怕不守戒律而舍弃。用燃烧炽热的铁钩刺瞎眼睛更好，不要以贪恋和嗔恨去看待那些导致自己堕入恶趣之路的色相。用燃烧的铁水灌满耳朵更好，不要听那些增长放逸、贪恋和傲慢的猎人的歌声，因为听那些对自己有益的声音。用锋利的剃刀刮鼻子更好，宁愿得麻风病，也不要增长那些使自己增长各种痛苦的污垢和怨敌。用燃烧的火焰利剑斩断舌头更好，不要贪恋味道，造作导致轮回痛苦的罪业。智者宁愿用锋利的敌人的刀斧砍断自己的身体而死亡，也不要因为贪恋各种触觉而遭受痛苦，最终堕入地狱。因此，如果不对随心所欲的行为加以约束，就会产生无边痛苦的罪业等，（所以要）守护根门。
English
Thinking of touching the foundation and walls of houses, and suppressing and clinging to the means of livelihood like fodder, turn away from them, abandon improper attention, and do not be too attached to various worldly things. So what ritual should be used to do this? It should be abandoned by relying on the antidote. With complete mindfulness in the heart, observe from all aspects, and when entering objects such as form, protect with firm mindfulness, because in this way sinful non-virtuous dharmas will meet and abide with the virtuous mind. Like a cow, completely cut off the mind of attachment to the black side, regard ugly and pleasant appearances as thorns, know the nature of the object, seek the faults of desire, especially tend to renunciation, the heart likes the reason for meditation, the heart puts down the reason for meditation, strive to practice virtue, strive to be diligent through continuous efforts, completely abandon those who have not guarded their senses, rely on those who have guarded their senses, and abandon them because they are afraid of not keeping the precepts. It is better to stab the eyes with a burning hot iron hook, do not look at the appearances that lead you to the path of evil with greed and hatred. It is better to fill the ears with burning molten iron, do not listen to the songs of hunters that increase carelessness, greed and arrogance, because listening to those voices that are beneficial to oneself. It is better to shave the nose with a sharp razor, rather get leprosy, than increase the dirt and enemies that cause oneself to increase various sufferings. It is better to cut off the tongue with a burning flame sword, do not be greedy for taste, and create sins that lead to the suffering of reincarnation. The wise would rather have their own bodies cut off and destroyed by the sharp knives and axes of enemies than to suffer from greed for various tactile sensations and eventually fall into hell. Therefore, if you do not restrain your mind from doing whatever you want, you will generate sins that cause boundless suffering, etc., (so you must) guard your senses.