Tibetan
ས་མ་བསྐྱོད་པར་ཁང་པའི་ནང་གི་མར་མེ་དང་འདྲ་བར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འཇུག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་གནས་པ་དང་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་གཅིག་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་གཅིག་པ་དང༌། སྒོ་གཅིག་པ་དང༌། དམིགས་པ་གཅིག་པ་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །དེ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། མགུ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་གཞིའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འཇག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡང། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །དགེ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མི་དགེ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གཉིས་ཏེ། ལུང་དུ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་བ་དང༌། མ་བསྟན་པ་ནི་མི་དགེ་བ་དག་གོ །དེ་གཉི་ག་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཆད་དེ། ཉེ་བར་གདགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཏོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དང་དེ་དག་ལས་སྔ་མའི་ཆ་དང་ཉེ་བ་ནི་གདགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ནི་གཏོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགའ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། དགའ་བ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང༌། དེའི་མཐུས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །དགའ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང༌། ཉེར་བསྡོགས་ དང། དེའི་མཐུས་གནས་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་གཉིས་ཏེ། །གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། །གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སློབ་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང༌། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་
Chinese
就像不移动，如同房间里的灯一样，一心专注就是所谓的禅定。如经中所说，心安住和正确安住等等。或者说，将心正确地安放在一种形态、一种行为、一道门、一个目标上。这也是一心专注的特征，为了彻底平息烦恼的痛苦而安住。这是无悔、极喜、满足和极度调柔所引发的基础。这是以一心专注的特征而形成的一种形态。以世间和出世间的区分来说，有两种形态，与菩提支分完全相应的是出世间，除此之外的都是世间。另外，正确的禅定有两种形态：对善法一心专注是正确的禅定，对不善法一心专注是错误的禅定。此外，还有被预言的和未被预言的两种，被预言的是善法，未被预言的是不善法。从这两者中颠倒过来就是未被预言的。其他一些人将禅定解释为两种：近分定和根本定。在这些禅定中，与前者的部分接近的是近分定，对于成为同类法的随行者来说，是根本定。另外还有两种形态：有喜悦的和没有喜悦的。有喜悦的是初禅、二禅以及它们的近分定，以及依靠它们而安住的等持。没有喜悦的是在那之上的禅定和近分定以及依靠它们而安住的等持。还有两种：行于色界和行于无色界。行于色界的是有学和凡夫的四禅以及它们的近分定以及依靠它们而安住的等持。行于无色界的是行于无色界的那些。另外还有两种：有愿的和无愿的。菩提的支分
English
Just as a lamp in a room without moving, focusing one's mind is called samadhi. As it is said in the scriptures, such as the abiding of the mind and the correct abiding. Or, correctly placing the mind on one form, one action, one door, one object. This is also the characteristic of one-pointedness of mind, abiding in order to completely pacify the suffering of afflictions. This is the basis of arising from no regret, great joy, contentment, and extreme pliancy. This is one form by the characteristic of one-pointedness of mind. In terms of the distinction between mundane and supramundane, there are two forms: that which is fully endowed with the limbs of enlightenment is supramundane, and other than that are mundane. Furthermore, correct samadhi has two forms: one-pointedness of mind on virtue is correct samadhi, and one-pointedness of mind on non-virtue is incorrect samadhi. In addition, there are two types: predicted and unpredicted. Predicted is virtue, and unpredicted is non-virtue. The reverse of these two is unpredicted. Some others explain samadhi as two types: access samadhi and attainment samadhi. Among these samadhis, that which is close to the former part is access samadhi, and for those who follow the same kind of dharma, it is attainment samadhi. There are also two forms: with joy and without joy. With joy are the first dhyana, the second dhyana, and their access samadhi, as well as the samadhi that abides by relying on them. Without joy are the dhyanas above that, and the access samadhi, and the samadhi that abides by relying on them. There are also two: engaging in the form realm and engaging in the formless realm. Engaging in the form realm are the four dhyanas of learners and ordinary beings, as well as their access samadhi, and the samadhi that abides by relying on them. Engaging in the formless realm are those who engage in the formless realm. There are also two types: with aspiration and without aspiration. The limbs of enlightenment
Tibetan
ལག་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨོན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་སྲིད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྨིན་པ་མེད་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང༌། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉམས་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་སྐལ་པ་ཅན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་བཞིའོ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པར་རིམ་པ་རབ་མ་ལ་གནས་ནས་འདི་དག་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། དེའི་ཉེ་བསྔོགས་གསུམ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང༌། ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་བཅུ་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། འདུ་ ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་དང༌། ཡན་ལག་ལྔ་དང༌། ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་འདི་དག་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞུང་དང་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་དེ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཏམ་བཅུ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནམ། མཁན་པོའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྟེན་པར་བྱ་བའམ། གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནམ་ཐོས་པ་ཐོས་པ་དང༌། ཐོས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བ
Chinese
不具足方便而能成办有者，是为愿。与菩提分俱，能舍弃有者，是为无熟。又分三种：有寻有伺者，唯有寻而无伺者，无寻亦无伺者。其中，有寻有伺者，是初禅及其等至。无寻唯伺者，是初禅的特殊禅定，及其等至。无寻无伺者，是二禅等，及其近分，及其等至。又，等持有四种：退分、住分、胜分、决择分。此外，还有欲、勤、心、观所自在的四种。以彼之所缘、行相、小、中、大的差别，等持有很多种。即不是很简略，也不是很广，而是安住在次第渐进的阶段，仅对这些进行分别安立。即如四禅，及其三近分，四无色，六随念，四无量，出入息随念，十想，十遍处，八胜处，八解脱，胜伏，无想定，空性与无愿等三等持，随顺于随顺的想等入定，三空性，五支，与五识俱之等持等。如是，瑜伽士对这些等持之聚，从经和义的方面如实了知后，为了圆满它，应当依止具足十四语功德圆满的善知识，或亲教师，或轨范师，或梵行者，或者依靠任何能听闻，能使所闻完全清净，能断除疑惑
English
Wishing is what accomplishes existence without possessing the means. Abandoning existence together with the limbs of enlightenment is what is without maturation. Again, there are three aspects: merely with investigation and analysis, only with analysis and without investigation, and neither with investigation nor with analysis. Among these, that with investigation and analysis is the first dhyana and its attainment. That with only analysis and without investigation is the special dhyana of the first dhyana and its attainment. That without investigation and without analysis is the second dhyana and so forth, its approximation, and its attainments. Furthermore, there are four types of samadhi: declining, abiding, excelling, and having the potential for definite discrimination. Moreover, there are four that are made subject to aspiration, effort, mind, and analysis. Through the distinctions of its object, aspect, small, medium, and large, there are many types of samadhi. That is, it is not very brief, nor is it extensive, but rather, residing in a stage of gradual progression, only these are distinguished and established. That is, like the four dhyanas, their three approximations, the four formless realms, the six recollections, the four immeasurables, the recollection of exhaling and inhaling, the ten perceptions, the ten kasinas, the eight overcoming spheres, the eight liberations, overcoming, the attainment of non-perception, the three samadhis such as emptiness and wishlessness, entering into samadhi with perceptions that are in accordance with what is in accordance with, the three emptinesses, the five limbs, and the samadhis that are together with the five consciousnesses. Thus, after a yogi has truly understood these collections of samadhi from the perspective of scripture and meaning, in order to perfect them, one should rely on a virtuous friend, or a preceptor, or an instructor, or a co-practitioner who possesses the complete qualities of the fourteen topics of speech, or rely on someone who can hear, who can completely purify what has been heard, and who can dispel doubts.