Tibetan
ང༌། ང་རྒྱལ་ནི་གང་ཟག་ཉེས་ང་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བློ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཞེ་སྡང་དང༌། ང་རྒྱལ་ནི་གང་ཟག་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་ནི་འདུས་བྱས་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་མཚན་པས་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་དང་བློ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་མི་བརྟན་ཞིང་རྣམ་པར་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་བས་ན་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་ནི་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མང་བོ་ལ་རྒྱུགས་པས་ན་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་ནི་ལོག་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་བ་ཡིན་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་བརྟེན་ཞིང་གཡོ་བ་ཡིན་པའི་གཏི་མུག་དང་ལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ལས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིས་པ་ཡིན་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ན་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲོ་དང་ལྟ་དང་སྤྱོད་དང་སྨྲ་བ་དང༌། །ཉལ་དང་ཟས་དང་གོས་གྱོན་འདོད་པ་ལས། །འཇམ་དང་བརྩུ་བ་དང་ཀུན་ནས་གཡོ་བའི་མི། །འདོད་དང་ཁྲོ་དང་གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་བཤད། །ཉེས་པའི་རང་བཞིན་རྗེས་འཇུག་བྱེད་པ་རྣམས། །འདི་དང་ཕ་རོལ་དག་ཏུ་དེའི་དབང་གིས། །སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་བདེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་ཚུལ་གྱིས་འདི་ལ་སྦྱར། །དེ་ལྟ་སྦྱོར་བ་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡང་བར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་པས་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་མ་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ། འདི་ཉིད་འཕེལ་བར་འདོད་པས་འདི་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ཏེ་གནས་པར་བྱ་བའམ། སློབ་དཔོན་ནམ་མཁན་པོ་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་མི་ལྡན་བར་གྱུར་ན་གང་ན་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ཡོད་པ་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དམ་པ་རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །མཐོ་བ་རིང་པོ་ནས་ཀྱང་སྣང༌། །དྲི་མེད་ས་ཕྱོགས་མཛེས་པ་ཡི། །སྟོན་ཀ་ཡི་ནི་རིང་པོར་མཚུངས། །དེར་འགྲོ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བར་ཆད་མང་བར་འགྱུར་བའམ། མི་ནུས་པའམ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་གང་ན་ཡང་ཡོད་བར་ཐོས་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་རང་ལ་ཕན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་སྟོན་པ་ནི་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་མདོ་སྡེ་ལས་དེ་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཡང་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་འདི་དག་ཉིད་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་སྡིག་བྲལ་ཤེས་རབ་ ཅན་ལྷན་ཅིག །སྤྱོད་པ་བརྟན་པའི་ལེགས་གནས་མ་རྙེད་ན། །རྒྱལ་པོ་རྣམ་རྒྱལ་གྲོལ་ཁྲོར་སྤངས་པ་ལྟར། །དགོན་པའི་གླང་ཆེན་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །དམ་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །གྲོགས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་རབ་ཏུ་བསྔགས་ཡིན་གྱི། །གལ་ཏེ་ཉེས་མེད་དེ་ནི་མ་རྙེད་ན། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་སྤྱོད་པར་ཡད། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཅིག་པུ་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་བག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མའི་ནུས་པ་ལ་ཡིད་སྦྱར་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ནི་ལེགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་འདི་ནི་ལྷའི་བུའི་འགྲོ་བའི་སྙིང་པོ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འོས་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ནུས་པ་ཆེ་བ་ཟག་པ་ཟད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའམ། དེ་ནི་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་སྐྱེས་པ་དང༌། །མ་སྐྱེས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་གྱིས་ཤིག
Chinese
我。我慢是寻求他人过失的自性。智慧是寻求有为法过失的自性。嗔恨与我慢是完全舍弃他人。智慧是了知完全舍弃有为法。因此，以体相而言，嗔恨、我慢和智慧的行持，其体性是一致的。 同样，愚痴、见解和分别念的行持，是不稳固且变动的自性，因此，愚痴是变化的自性，所以是不稳固的。见解是邪见的自性，所以是不稳固的。分别念是奔向众多分别念所对境的事物，所以是不稳固的。 由于未证悟愚痴之法的体相，所以是变动的。见解是心散乱于邪见之法，所以是变动的，而分别念是轻浮的，所以是变动的。因此，不稳固且变动的愚痴、见解和分别念的行持，是总的体性一致。 这些是因业而彼此各异的，如比丘所说，以业的体性而言是孩童，以业的体性而言是智者。因此，应如是了知。 行走、观看、行持、言说， 睡眠、饮食、衣着、欲望中， 温和、粗暴、以及完全变动的人， 贪欲、嗔怒、愚痴的行持宣说。 追随过失自性者们， 在此世与他世中，因其力量， 行为多样易变之故， 从中以颠倒的方式应用于此。 如是结合，以及了知体性和应舍弃的相违品后，不要应用于非处。因为瑜伽行者，想要增长此，应如实依止如是之师，或者，如果导师或堪布不具备如是功德，则应前往何处有如是功德之师处。具德者以自身功德， 高尚者从远处也能显现。 如同无垢之地美丽之， 秋季之星辰般遥远相似。 前往彼处时
English
I. Pride is the nature of seeking faults in others. Wisdom is the nature of seeking faults in conditioned things. Hatred and pride are the complete abandonment of others. Wisdom is knowing the complete abandonment of conditioned things. Therefore, in terms of characteristics, the practices of hatred, pride, and wisdom are of the same nature. Similarly, the practices of ignorance, views, and conceptualization are of an unstable and fluctuating nature. Therefore, ignorance is of the nature of change, so it is unstable. Views are of the nature of wrong views, so they are unstable. Conceptualization runs towards many objects to be conceptualized, so it is unstable. Because the characteristics of the dharma of ignorance are not realized, it is fluctuating. Views are distracted by the dharma of wrong views, so they are fluctuating, and conceptualization is frivolous, so it is fluctuating. Therefore, the practices of unstable and fluctuating ignorance, views, and conceptualization are of the same general nature. These are different from each other because of karma, as the monk said, in terms of the nature of karma, one is a child, and in terms of the nature of karma, one is a wise person. Therefore, it should be understood in this way. Walking, watching, acting, speaking, Sleeping, eating, dressing, in desires, Mild, rude, and completely changing people, The practice of desire, anger, and ignorance is spoken. Those who follow the nature of faults, In this world and the other, because of its power, Because of the easy change of various behaviors, Apply it to this in a reversed way from that. Having combined in this way, and knowing the characteristics and the opposing qualities to be abandoned, do not apply it to the wrong place. Because the yoga practitioner, wanting to increase this, should truly rely on such a teacher, or, if the teacher or Khenpo does not possess such qualities, then one should go to where there is a teacher with such qualities. The virtuous one, with his own qualities, The noble one can be seen from afar. Like the beautiful stainless land, Similar to the distant stars of autumn. When going there
Chinese
如果听说在任何地方，烦恼和障碍会增多，或者不能，或者具有那样的状态，那么就应当依赖如来所说的律藏，因为凭借它，自己会获得利益。如经中所说，宣说者是如是宣说的，如所说，经中如是宣说的，导师也是随之宣说的，因此这些就是随之宣说的。世尊也说：如果无罪具慧者，不能一起找到行为稳固的善处，如国王舍弃胜利的凯旋，如寂静处的大象般独自修行。又如独觉佛所说：应真实依止贤善具慧者，极赞友伴的圆满，如果未找到无过者，则应如犀牛般独自修行。如是所说。独自居住，则能如所听闻般如理如实地成办禅定的事业。不应将心专注于禅定相的威力，因为依赖它的心不会变得殊胜。因此，必须将心专注于殊胜的法。这暇满之法比天子步履的精髓还要迅速消逝。因此，应当再三地修习适宜于断除烦恼的行持，以及成为具有大能力、灭尽诸漏之所依，或者以道之禅定为主，并忆念由此所生的其他禅定的因缘，以及息灭未生之过患。如果行于贪欲，也会行于嗔恚和愚痴等烦恼；如果行于嗔恚，也会压伏贪欲和愚痴等；如果行于愚痴，也会生起贪欲和嗔恚等。因此，世尊说：比丘们，如果生起对欲望的希求，就应如理作意不净相。
English
If it is heard that anywhere afflictions and obstacles increase, or one is unable, or possesses such a state, then one should rely on the Vinaya spoken by the Tathagata, because by relying on it, one will benefit oneself. As it is said in the Sutras, the one who speaks is the one who speaks thus, and as it is said, it is thus spoken in the Sutras, and the teacher also speaks accordingly, therefore these are the ones who speak accordingly. The Blessed One also said: If one cannot find a virtuous and wise companion with whom to practice, one should wander alone like an elephant in the forest, just as a king abandons his victorious procession. And as the Pratyekabuddha said: One should truly rely on a virtuous and wise person, and greatly praise the perfection of companionship, but if one does not find a faultless companion, one should wander alone like a rhinoceros. As it is said. Dwelling alone, one will be able to accomplish the task of Samadhi as one has heard, diligently and truthfully. One should not focus one's mind on the power of the signs of Samadhi, because the mind that relies on it will not become excellent. Therefore, one must definitely focus one's mind on the excellent Dharma. This Dharma of leisure and opportunity passes away even faster than the essence of the steps of a divine being. Therefore, one should repeatedly practice the conduct that is appropriate for abandoning afflictions, and that which becomes the basis for great power and the exhaustion of outflows, or by making the Samadhi of the path the main thing, and also remembering the causes of other Samadhis that arise from it, and pacifying the faults that have not arisen. If one engages in desire, one will also engage in afflictions such as hatred and delusion; if one engages in hatred, one will also suppress desire and delusion, and if one engages in delusion, desire and hatred will also arise. Therefore, the Blessed One said: Monks, if a desire for sensual pleasures arises, then properly attend to the sign of ugliness.
Tibetan
་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པས་གནས་ལྔ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་མཚན་མ་གསུམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྒྱུ་ དང། རྟག་ཏུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུས་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང་ལྡང་བ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བས་དམིགས་པ་གང་ཞིག་གམ། རྣམ་པ་དང་མཚན་མ་གང་གིས་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། །གཡོས་མཁན་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གོམ་པ་འདོར་བ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འདྲེན་པའི་ཚིག་དང་ཉེས་པར་བཟུང་བའི་རྗེས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་བརྟན་གྱིས་བཤད་བལྟ་བུའོ། །མཚན་མ་བརྗོད་པས་ནི་མྱུར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། མཉམ་བར་གཞག་པ་འདི་ནི་དྲན་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་གྱི། ཆོས་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཡེང་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་དུ་མས་ཤིན་ཏུ་བསམ་པར་བྱ་ཞིང༌། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཁྱིམ་བདག་ག་གོན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་དེ་དབང་དུ་བྱས་ལ། དྲེགས་བར་གྱུར་པ་མེད་པ་དང༌། མི་སྨྲ་བར་དེའི་གོང་མའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་རབ་ཏུ་གཞུག་པར
Chinese
等語必定宣說。比丘尼對於增上心現觀勤精進，五處所應再三作意，三種相亦應再三作意。應當一切皆具正念，如是則三摩地得以圓滿。如是說：正念之因，勤精進之因，恆常作之因，隨順結合之因，如理作意之因，以此等能證得如是之三摩地。又應善巧心之等入、安住與起。以恭敬與隨順，由何種所緣，或由何種相與標幟能使心之煩惱寂靜，應當如實知曉。如是說：如庖丁喻之經中，善取標幟則能善巧發心。又如是說：為善取標幟故，捨棄步伐亦能入三摩地，此乃引導之語；若執取錯誤，則將隨之退失，如長老之說。宣說標幟能速疾安住於等入，以其善取標幟之故，是故開示等入。念亦是瑜伽行者具大勢力之法，以其能周遍一切之故，由彼力故，不從過去、未來與標幟等退失。是故應當一切時處皆具善說之念。如是經中亦云：此等持乃是安住於念者之所有，此法非是念已退失者之所有。應當以多種三摩地散亂之過患深切思惟，如前一般，應當努力見三摩地之功德，如是則心將對三摩地生起真實之歡喜。如是，如居士迦gon之例，獲得三摩地後能自在運用，不生驕慢，且為獲得更上之殊勝功德，故應極力令心投入。
English
Such words are definitely spoken. A bhikkhuni should repeatedly focus on the five places and the three characteristics with diligence in the higher mind. One should be mindful in everything, so that samadhi will be perfected. As it is said: The cause of mindfulness, the cause of diligence, the cause of constant action, the cause of conformity, and the cause of proper attention will lead to the attainment of such samadhi. One should also be skilled in entering, abiding, and arising from the mind's equilibrium. With respect and conformity, one should truly know what object, or what aspect and sign, can pacify the afflictions of the mind. As it is said: In the sutra of the cook's analogy, skillfully grasping the sign will lead to skill in generating the mind. And again it is said: For the sake of skillfully grasping the sign, abandoning steps also leads to entering samadhi, which is a guiding word; if one grasps it wrongly, one will fall away accordingly, as the elders say. By uttering the sign, one will quickly abide in entering into equilibrium, because one has skillfully grasped the sign, therefore, entering into equilibrium is shown. Mindfulness is also a powerful dharma for yogis, because it is all-pervasive, and by its power, one does not fall away from the past, future, and signs. Therefore, one should always have well-spoken mindfulness. As it is also said in the sutra: This samadhi belongs to those who abide in mindfulness, this dharma does not belong to those who have lost mindfulness. One should deeply contemplate the many faults of distraction from samadhi, and as before, one should strive to see the virtues of samadhi, so that the mind will truly rejoice in samadhi. As in the example of the householder Ka Gon, after obtaining samadhi, he was able to use it freely, without arrogance, and in order to obtain the superior qualities above it, he should exert his mind greatly.