Tibetan
ར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་ཟབ་མོའི་དོན་སོ་སོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང༌། གང་ཞིག་ལ་བསླབ་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྡུག་དང་བླ་མ་དང༌། །དང་བྱ་སྨྲ་མཁས་ཚིག་སྨ་ནུས། །ཟབ་མོའི་གཏམ་ནི་སྟོན་བྱེད་པ། །གནས་མིན་པ་ནི་མི་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་རྙེད་ན་སྡིག་མེད་ཤེས་རབ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་དང༌། ཀུན་དགའ་པོ་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སྡུག་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སམ། སྦྱིན་པ་དང༌། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དོན་མཐུན་པ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཚིག་མ་འཆལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང། ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འོས་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་གུས་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་བརྩོན་པའི་བློ་ཅན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པར་དང༌། དུས་དང༌། འཇམ་པ་དང༌། དོན་དང་ལྡན་པར་ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གཞལ་བ་ ཤིས་པས་ན་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པའོ། །རང་བཞིན་བཟང་བ་ཉིད་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཤེས་པ་དང༌། གཏམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་མཁས་པས་ན་ཚིག་སྨྲ་བ་ནུས་པའོ། །འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཟབ་མོའི་གཏམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་བྱེད། སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསླབ་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་པས་གནས་མ་ཡིན་པར་མི་སྦྱོར་བའོ། །ཡང་ན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དང་ལས་ལ་མི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། བློ་དང༌། རྟོག་དཔྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་དེ་དང་དེ་ལྟར་སྟོན་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གསུམ་པོ་འདི་དག་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དད་པ་དང༌། བློ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་རིགས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
使之转变，使见解正直，以智慧分别了知深刻词句的意义，无论学习什么，都要依止能使戒律、听闻、智慧等功德的差别增长之法。无论如何，可爱和上师，以及应作、善于言说、能说词句，甚深之语是宣说者，非处则不应结合。如果找到无罪的智者，像“称为”等等，以及“阿难陀此乃梵行完全清净”等等，就像所说的那样。其中，可爱是指以戒律和听闻圆满的慈爱的身语意，或者以布施、爱语、利行、同事而变得可爱。习惯于寂静，具有不离间语，以及知足，是为上师。因为具有智慧和功德圆满，以及值得辨别的行为，所以应当作为“和”。具有恭敬佛法和勤于利益他人的心，以及如实、应时、柔和、具有意义地善于说话，以及衡量自己吉祥，所以是善于说话者。自性善良，了知自己和他人的宗义，以及善于言谈之事，所以是能说词句者。了知进入和退出的次第，以及具有出离心，所以是甚深之语的宣说者。善加观察后行事，了知行为的相、所学和不相顺之品，所以是不与非处相结合者。或者，因为不与使善法衰退的言语和行为相结合。众生大多行于这个或那个过失，以及因为具有信心、智慧和思辨，所以宣说行于贪欲、行于嗔恚、行于愚痴等等。行于信心等等也包含于这三者之中，因为贪欲、嗔恚和愚痴是烦恼之主，以及信心、智慧和分别念是属于它们的同类。
English
To transform, to make views upright, to understand the meaning of profound words separately with wisdom, whatever one learns, one should rely on the Dharma that increases the distinctions of qualities such as discipline, listening, and wisdom. In any case, lovable and guru, as well as what should be done, skilled in speaking, able to speak words, profound words are the proclaimers, non-places should not be combined. If one finds a wise person without fault, like "called", etc., and "Ananda, this is perfectly pure conduct", etc., just as it is said. Among them, lovable means with the loving body, speech, and mind of perfect discipline and listening, or with generosity, loving speech, beneficial action, and acting in concert, one becomes lovable. Being accustomed to tranquility, having non-divisive speech, and being content, is the guru. Because one has wisdom and perfect qualities, and behavior worthy of discernment, one should act as "and". Having respect for the Dharma and a mind diligent in benefiting others, as well as truthfully, timely, gently, skillfully speaking words with meaning, and measuring oneself auspiciously, therefore one is a skilled speaker. Being of good nature, knowing one's own and others' tenets, and being skilled in the affairs of speech, therefore one is able to speak words. Knowing the order of entering and exiting, and having the mind of renunciation, therefore one is the proclaimer of profound words. Acting after careful examination, knowing the characteristics of behavior, what is to be learned, and what is not in accordance, therefore one does not combine with non-places. Or, because one does not combine with speech and actions that cause the decline of virtue. Most sentient beings engage in this or that fault, and because they have faith, wisdom, and speculation, they proclaim engaging in desire, engaging in hatred, engaging in ignorance, and so on. Engaging in faith, etc., is also included in these three, because desire, hatred, and ignorance are the lords of afflictions, and faith, wisdom, and discrimination are of the same kind as them.
Tibetan
འདོད་ཆགས་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ནི་ད་ལྟ་བྱུང་བའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཞེན་པས་ན་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་ལ། མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྲེད་བ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྦྱོར་བས་ན་དད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། དད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྱར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཞེ་སྡང་སྟེ། དེ་ཞེ་སྡང་བའི་སྒོ་ནས་འབྲལ་བར་འགྱུར་བས་ན་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་འབྲལ་བར་བྱེད་པས་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེ་བ་མང་བ་ཡིན། ཁམས་གསུམ་པོ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་བློ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་གཏི་མུག་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པས་ན་རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོག་པར་རྟོག་པས་ན་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཇུག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་བར་འགྱུར་ཞིང་མ་ངེས་པའི་བློ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདོད་ཆགས་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། དད་པ་ནི་རྩེ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཚོལ་ལ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དགེ་བ་དང་དགའ་བ་ནི་དད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་དང་སྲིད་པའི་ཡོན་ཏན་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དགེ་བ་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་སྲེད་པ་ཡིན་ལ་ཕན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་བློའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྩེ་བ་ཉིད་དང༌། ཉེས་པ་ཚོལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་འདོར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་དང༌། ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་བརྩེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་ཞེས་པ་ནི་བློ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་སྡང་ད
Chinese
贪欲是完全结合的自性。它对现在发生的事情不以正确的方式执着，所以称为贪欲。对于未来烦恼的事物，通过追求的方式，称为渴爱。具有这种自性的人，对于转变为善的事物以正确的方式结合，所以称为行于信心。因此，贪欲、渴爱和行于信心，因为它们完全一起产生，并且具有粘着的自性，所以称为一体。同样，分离的自性是嗔恨。它通过嗔恨的方式分离，所以称为嗔恨。通过赞美自己的方式分离，所以称为我慢。具有这种自性的人会多次出生。通过使人与三界分离，所以说是通过智慧的方式产生的智慧。因此，这些也是一体的。 同样，没有分别的自性是愚痴。因为它在一切方面都没有分别，所以称为愚昧。由于错误地分别，所以称为见。具有这种自性的人，即使通过如理作意而进入，也会产生许多分别，并且是具有不确定心的人。因此，这些也是一体的。或者，贪欲、渴爱和信心具有嬉戏、寻求功德和完全不舍弃的自性，所以对欲望的执着称为渴爱，善和喜悦称为信心。具有寻求贪欲和有功德的自性是贪欲和渴爱，具有寻求善的自性是信心。不舍弃非利益的特征是贪欲和渴爱，不舍弃利益的特征是信心。这样，这些也是一体的。与此相反，总体特征的嗔恨、我慢和智慧的行持也是一体的。因为它们具有慈爱、寻找过失和完全舍弃的自性，所以嗔恨和具有我慢的人具有没有慈爱的自性，有为法是指智慧。嗔恨
English
Attachment is the nature of complete union. It is called attachment because it clings to things that happen in the present in an improper way. Seeking future afflictions is said to be craving. A person with this nature is said to practice faith because they properly engage with things that turn into good. Therefore, attachment, craving, and practicing faith are called one because they arise completely together and have the nature of clinging. Similarly, the nature of separation is hatred. It is called hatred because it separates through hatred. It is called pride because it separates by praising oneself. A person with this nature is born many times. It is said to be wisdom through wisdom because it separates beings from the three realms. Therefore, these are also one. Similarly, the nature of non-discrimination is ignorance. It is called delusion because it does not discriminate in any way. It is called view because it discriminates wrongly. A person with this nature, even if they enter through proper attention, will generate many discriminations and have an uncertain mind. Therefore, these are also one. Alternatively, attachment, craving, and faith have the nature of playing, seeking qualities, and not completely abandoning, so clinging to desire is called craving, and goodness and joy are called faith. Having the nature of seeking attachment and qualities of existence is called attachment and craving, and having the nature of seeking goodness is faith. The characteristic of not abandoning what is not beneficial is attachment and craving, and the characteristic of not abandoning what is beneficial is faith. Thus, these are also one. Conversely, the general characteristics of hatred, pride, and the conduct of wisdom are also one. Because they have the nature of affection, finding faults, and completely abandoning, hatred and a person with pride have the nature of being without affection, and conditioned phenomena refer to wisdom. Hatred