Tibetan
།དམ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པས་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་འཛིན་ཅིང༌། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ལ་ཆགས་རྣམ་སྤོང་བ། །ཡོན་ཏན་དེ་དེ་བླ་གབ་མེད་ལ་གནས་པས་འཐོབ། །སྐར་ཚོགས་རིན་ཆེན་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཡིས། །ནམ་མཁའི་བླ་རེ་ཉི་ཟླའི་མར་མེར་ལྡན། །འཇིག་རྟེན་དུ་མ་དེ་སྙེད་རི་དང་བཅས། །ཁང་བཟངས་དང་ལྡན་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་ཡིན། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་བས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཉེས་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཆུ་འཐུང་བ་ལ་འཐུང་བ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པའམ། ཟས་ཟ་བ་ལ་ཟ་བ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བར་ཚིག་གོང་མ་ཕྱིས་ཏེ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང༌། འདུ་འཛི་དང་ཤས་ཆེར་འདྲེ་བ་ཉིད་དང༌། ལེ་ལོ་ཉིད་དང༌། གཉིད་དང༌། འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དམ་བཅའ་བ་འདི་དག་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་བས་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདི་དག་ནི་དམ་བཅའ་བའི་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་ཤིང་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་བྱེད་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་འདི་དག་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྡིག་པ་འདོད་པ་དང༌། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། དམན་པ་དང༌། ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་སོ་སོར་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་དང་འདྲ་བར། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་དག་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་དགོན་པས་མ་འོངས་པའི་འཇིགས་པ་དྲན་ནས་བག་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ བརྟུལ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་བདག་ལ་ཕན་བས་གནས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དད་དཔོན་གྱིས་དགེ་སློང་སྒྲ་ངན་ལས་བརྩམས་ཏེ་བཤད་པའི་དགོན་པ་པའི་ཚུལ་སྐྱོ་བས་ག་ཡེངས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསམ་བར་བྱ་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །བག་མེད་གཉིད་དང་ལེ་ལོའི་རྗེས་འཇུག་དང༌། །ཁྱིམ་པའི་བདེ་བ་དྲན་པས་སྐྱོ་བར་འགྱུར། །ལོག་པར་བརྩོན་པས་ནགས་ལ་མངོན་དགའ་དང༌། །དགའ་ཞིང་དགོད་སོགས་ཀྱིས་ནི་དགོན་པར་གཡེངས། །སྡིག་འདོད་བསམ་པས་དགོན་པར་གནས་པ་ཡིན། །དམན་ཞིང་མི་མཁས་སྐྱོ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྣམ་གཡེངས་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གཡེངས་བྱེད་ཅིང༌། །སྦྱོར་བ་བཟང་ལྡན་ཉེས་དེའི་སྐལ་ཅན་མིན། །ཉེས་ལ་མངོན་དགས་ཀུན་དུ་ཞུམ་འགྱུར་ཞིང༌། །ཁྱད་པར་ཆུང་དུས་ཤིན་ཏུ་དག་པས་གཡེངས། །ཉེས་ལ་དགྲ་བོ་ལྟ་བུར་ཡིད་རྩུབ་ཅིང༌། །ཞི་ལ་མངོན་བརྩོན་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་མཛེས། །དེ་བཞིན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་བསམས་ནས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་བདག་ལ་སྟོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་གཙོ་བོའི་ཡོ་བྱད་ཡིན་གྱི་དྲེགས་པའི་ཚོགས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རོ་མྱང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྙེད་པ་དང༌། བསྐུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལྷ་སྦྱིན་རྣམ་པར་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པས་ཀྱང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་འཆང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱའོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་ན། དགེ་སློང་ཁེངས་ཤིང་མི་བརྟན་པ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ནི་གོན་གྱུར་ན། །སྤྲེའུ་སྟག་ལྤགས་གོན་མཚུངས་ཏེ། །འདི་ནི་དེ་ཡིས་མཛེས་མ་ཡིན། །ཁེངས་པ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་བརྟན། །སྡིག་མེད་དབང་པོ་བསྡམས་པ་ནི། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱིས་རྣམས་མཛེས་ཏེ། །རི་སུལ་གྱི་ནི་སེང་གེར་མཚུངས། །དད་པ་མེད་པའམ་དད་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྨད་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། གང་སྨོད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་དམ་བཅའ་བ་རྗེས་སུ་ དོར་བར་མི་བྱ་ཞིང་འདི་ལ་བཟོད་པའི་བསམ་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་རམ་ལྗོངས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་པ་བླ་མའམ། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཚངས་པ་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་དྲི་བ་བྱས་ནས་གོས་གྱོན་ཏེ། སྐ་རགས་བཅིངས་ལ་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ལ་མདུད་པ་བཅིངས་ཏེ། མཆིལ་ལྷམ་བགོས་ནས་དུས་ལ་བབ་པར་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་ན་ཡང་ཉི་མ་དང་དུས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སློང་མོ་སྤྱོད་པས་འཚོ་བ་འདི་ནི་འཚོ་བའི་ཐ་ཆད་ཡིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལྟར་སྐྲ་བྲགས་པ་ལག་ན་ཐོད་པ་ཐོགས་ཤིང་གོས་ཐ་དད་པ་གྱོན་ནས་གཞན་གྱི་གྲོང་དུ་སློང་མོ་རྒྱུ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་
Chinese
依靠殊胜之行而执持功德，彻底舍弃对身体微小安乐的贪执，由此便能获得毫无隐瞒的功德。闪耀着星群珍宝般的光芒，天空的帷幕上悬挂着日月灯盏。如此众多的世界连同山脉，皆是具备精美殿宇的宏伟寺院。由于圆满具备了这些功德之聚，故称为“修习的功德”；又因能净除罪过，故称为“修习的功德”。譬如说，大象饮水时说“饮水，饮水”，或吃饭时说“吃饭”，如同删除前句一样，不知满足，以及与喧嚣过度混杂，懒惰，睡眠，以及净除喧嚣的过患，故称为“修习”。这些誓言是与罪过相违背的方面，故称为“修习”，这些是誓言所依之物的差别。这是声闻殊胜者们所赞叹和受持的，因是成办要事的殊胜，故应如实受持。同样，由于这些是完全受持后，贪欲的罪恶，心识散乱，下劣，以及普遍愚昧之人的不共之处，并且是分别舍弃不知满足和贪执等罪恶，是所有人的共同之处，并且是最终应做之事。又如供养佛、法、僧三宝一样，没有贪欲和愚痴者，因是清净之法，故是善的。因此，比丘应以寺院忆念未来怖畏，保持谨慎，精勤，以调伏，以殊胜利益自身而安住。说法法师应思维并如是修学，为了消除比丘因恶劣言论而对寺院生活感到厌倦而造成的散乱。放逸、睡眠和懒惰的追随者，因忆念在家人的安乐而感到厌倦。以邪妄精进而对森林感到欢喜，以及因欢喜、嬉笑等而于寺院散乱。以罪恶之欲念而安住于寺院，卑劣且不善巧。
English
By relying on the supreme conduct, one grasps the qualities, and completely abandons attachment to the slightest comfort of the body. Thus, one obtains the qualities that are without concealment. With the radiant light of the constellations of jewels, the curtain of the sky is adorned with the lamps of the sun and moon. So many worlds, together with mountains, are magnificent temples endowed with exquisite palaces. Because one is perfectly endowed with this collection of qualities, it is called "the merit of practice"; and because it purifies faults, it is called "the merit of practice." For example, just as one says "drinking, drinking" when an elephant drinks water, or "eating" when eating food, like deleting the previous sentence, being insatiable, and being excessively mixed with noise, laziness, sleep, and purifying the faults of noise, it is called "practice." These vows are the opposite of faults, so they are called "practice," and these are the distinctions of the objects upon which vows are based. This is praised and upheld by the supreme Hearers, and because it is the supreme accomplishment of necessities, it should be truly upheld. Similarly, because these, after being fully upheld, are the uncommon characteristics of the sins of desire, mental distraction, inferiority, and universal ignorance, and because they separately abandon sins such as insatiability and attachment, they are the commonality of all, and are the ultimate things to be done. Moreover, like offering to the Buddha, Dharma, and Sangha, those without desire and ignorance, because it is a purifying Dharma, it is virtuous. Therefore, a monk should dwell in a monastery, mindful of future fears, maintaining diligence, effort, and benefiting himself supremely. The Dharma teacher should contemplate and practice accordingly, in order to dispel the distraction caused by a monk's weariness of monastic life due to evil speech. Followers of carelessness, sleep, and laziness become weary from remembering the comforts of householders. With wrong effort, one rejoices in the forest, and is distracted in the monastery by joy, laughter, and so on. One dwells in the monastery with sinful desires, being inferior and unskilled.
Chinese
将会变成愚痴。心怀散乱之人极易散乱，具备良好行为者，不会是那些罪恶的承受者。对于罪恶显而易见，处处感到沮丧，尤其是年幼时，极易因纯真而散乱。对于罪恶，要像对待敌人一样心怀厌恶，对于寂静，要显出勤奋，稳重之人则显得庄严。同样，对于粪扫衣等，善男子要如理作意清净之法和不清净之法，正确地领受修习的功德，不要赞叹自己，诽谤他人，追随不清净的道路。这些是主要的用具，而不是傲慢的资本。不要品尝通过它们获得的利养、恭敬和赞颂的滋味，要忆念天授因利养、恭敬和赞颂而堕落的事例。比丘穿着粪扫衣时，也要持有粪扫衣，并与其相符地保持极度的寂静。否则，如果比丘傲慢且不稳重，穿着粪扫衣，就像猴子穿着虎皮一样，粪扫衣并不能使他显得庄严。没有傲慢且本性稳重，没有罪恶且能调伏根门者，粪扫衣才能使他们显得庄严，就像山间的狮子一样。即使没有信心或信心不足的人会诽谤这些，但无论受到何种诽谤，这都是世间的规律，因此不应放弃誓言，而应以忍辱之心来克服它。同样，在行乞时，进入城市或乡村行乞时，要以完全清净的戒律和善妙的作意，将自己视为法器，向堪为上师或与之相等的梵行者请教后，穿上衣服，系上腰带，以正知正念取走法衣和钵，系好结，穿上鞋子，在适当的时间进入村庄时，也要了解太阳的位置和时间后再进入。例如，以乞食为生是最低贱的活法，世人会说：‘像这样剃光头发，手持瓦钵，身穿破旧的衣服，在别人的村庄里四处乞讨吧！’
English
It will turn into ignorance. A person with a distracted mind is very easily distracted, and one with good conduct will not be the recipient of those evils. Obvious to evil, feeling depressed everywhere, especially when young, it is easy to be distracted by purity. Towards evil, one should have a harsh mind like an enemy, and towards tranquility, one should show diligence, and those who are stable appear dignified. Likewise, regarding robes made of rags and the like, virtuous men should properly contemplate pure and impure dharmas, correctly receive the merits of practice, and should not praise themselves, slander others, or follow impure paths. These are the main implements, not the capital of arrogance. One should not taste the gains, respect, and praise obtained through them, and one should remember the example of Devadatta falling due to gains, respect, and praise. When a monk wears robes made of rags, he should also hold the robes made of rags and maintain extreme tranquility in accordance with them. Otherwise, if a monk is arrogant and unstable, wearing robes made of rags is like a monkey wearing a tiger skin, and the robes made of rags do not make him appear dignified. Those who are without arrogance and are stable in nature, without sin and able to subdue their senses, the robes made of rags make them appear dignified, like a lion in the mountains. Even if those who have no faith or little faith will slander these, but whatever slander is received, this is the law of the world, so one should not abandon one's vows, but should overcome it with a mind of patience. Likewise, when begging for alms, when entering a city or village to beg for alms, one should regard oneself as a vessel with completely pure discipline and virtuous intention, and after asking a spiritual teacher or a fellow practitioner equal to him, put on clothes, tie a belt, and with mindfulness and awareness, take the Dharma robes and alms bowl, tie the knots, put on shoes, and when entering the village at the appropriate time, one should also know the position of the sun and the time before entering. For example, living by begging for alms is the lowest way of life, and people will say, 'Like this, shave your head, hold a clay bowl in your hand, wear tattered clothes, and wander around begging in other people's villages!'