Tibetan
པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཚུལ་འཇུག་ལ་འཁུར་ཞིང༌། །འདོད་ཆུང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །ཆོས་གོས་ཀྱི་ནི་བྱ་བ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་ངལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །དད་པ་དག་པ་འདི་ཡིས་ནི། །སྟོན་པ་ལྟ་བུར་མཆོད་པར་བྱེད། །དེ་བས་འདི་ནི་ཆོས་གོས་སོགས། །གུས་པར་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཕྱིང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཐགས་སུ་མ་བཏགས་པ་ལ་ཕྱིང་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་སོ། །དམ་ བཅའ་བ་སྔོན་གྱི་འགྲོ་བས་ཕྱིང་བ་འཆང་བའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིང་པ་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ཕྱིང་པ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང༌། དག་པར་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །བལ་བསྡུས་པ་ལས་བྱས་པའི་གོས། །སྣལ་མ་མེད་པས་ཆོག་ཤེས་པས། །བཟང་པོ་སྲེད་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དེ་ཚོལ་བ་ཡིས་ཉོན་མོངས་མེད། །གོས་ནི་བཟང་པོ་སྤངས་བ་ཡི། །ཆ་ལུགས་འཆང་བས་འབར་ཞིང་མཛེས། །དགེ་སློང་རབ་ཞི་དགའ་བ་ནི། །སྟོན་པ་ལྟ་བུར་མཛེས་པ་ཡིན། །དུར་ཁྲོད་བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། །ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་གནས་པ་ན། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་ཆར་དང་ནི། །ཚ་དང་གྲང་བ་ལ་སོགས་སེལ། །འདིས་ནི་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པའི། །རེག་པ་ཡིས་ནི་གནོད་མི་འགྱུར། །བྱ་བ་མང་ཉུང་རང་དོན་དང༌། །ཆོག་ཤེས་པ་ལས་ཉམས་མི་འགྱུར། །གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་དུ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་མལ་སྟན་གྱིས་མགུ་བར་གྱུར་ཅིང་གསར་བུས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་མལ་སྟན་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པས་དེས་བསླང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་བཞིན་བཏིང་བས་མགུ་བའི་ཕྱིར། །སྡོམ་བརྩོན་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་གསར་བུ་མལ་སྟན་ན། །བདེ་ལ་གནས་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང༌། །དམན་པའི་མལ་སྟན་ལ་འདུག་ཀྱང༌། །བཟང་པོ་ལ་ནི་ཉེ་བ་མེད། །ཆགས་དང་སྡང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི། །གནོད་པའི་གཞི་རུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །མལ་སྟན་ལ་ནི་ཆགས་པ་ཡིས། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་དྲངས་པ་ཡིས། །རང་གི་བྱ་བ་མི་ཉམས་ཤིང༌། །བྲལ་བར་གྱུར་ཀྱང་གནམ་མི་གཡོ། །རྩྭ་བཏིང་བ་འམ་ས་ལ་ཉལ་བ་ན། །ཇི་བཞིན་གཞི་ལས་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ནི། །ནོར་བུ་འབར་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྟེངས་ནའང༌། །ཆོག་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཇི་ཡོད་མིན། །དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་དུར་ཁྲོད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་
Chinese
不是这样的。 承担进入圣道的责任，以少欲知足的功德来庄严自己。 对于僧衣的事情，不会感到非常疲劳。 以这种清净的信心，像对待导师一样地供养。 因此，对于这僧衣等，恭敬地使其增长。 所谓“毡衣者”，是指未经编织的羊毛材料，世间称为毡子。 因为誓愿先行的缘故，具有穿着毡衣的这种行为，所以称为毡衣者。 其本体就是毡衣者本身。 也就是，完全舍弃的功德是，用收集的羊毛制成的衣服。 因为没有纺线而知足，对于美好的贪欲所产生的，寻找它而没有烦恼。 衣服是舍弃美好的，以穿着朴素的装束而闪耀美丽。 极其寂静欢喜的比丘，像导师一样美丽。 在没有遮蔽的坟墓，以及树下居住时，依靠它来消除雨、热、冷等。 以此不会受到对于美好的事物贪恋的触觉所损害。 事情的多少不会因为自己的利益和知足而减少。 所谓“如实住者”，是指誓愿先行的缘故，具有安住于如实之地的这种行为，所以称为如实住者。 也就是，对于无论在哪里、以何种方式获得的卧具都感到满足，并且完全舍弃了贪恋被新获得的卧具所占据的美好卧具。 因为满足于如实铺设的卧具，所以持戒精进非常美丽。 新比丘对于卧具，守护安乐的住处。 即使坐在低劣的卧具上，也不会接近美好的事物。 不会成为贪恋和嗔恨一方的损害之源。 因为贪恋卧具，互相引诱，自己的事情不会减少，即使分离也不会动摇。 或者铺草或者睡在地上，从如实之地上产生的安乐，即使在闪耀的珍宝宫殿之上，对于没有知足的心来说又有什么用呢？ 所谓“冢间住者”，是指誓愿先行的缘故，具有住在坟墓中的这种行为，所以称为冢间住者。 因为其自性就是，所以是冢间住者本身。 它的
English
It is not so. Taking on the responsibility of entering the holy path, adorning oneself with the virtues of contentment and few desires. One will not become very tired with the affairs of the monastic robe. With this pure faith, one makes offerings as to a teacher. Therefore, for this monastic robe and so on, respectfully cause it to increase. The so-called "felt-wearer" refers to unspun wool material, which is known in the world as felt. Because of the preceding vow, having this behavior of wearing felt, therefore one is called a felt-wearer. Its very essence is the felt-wearer itself. That is, the virtues of completely abandoning are clothes made from collected wool. Because of contentment without thread, from the desire for the good, there is no affliction from seeking it. Clothes are abandoning the good, shining and beautiful by wearing simple attire. An extremely peaceful and joyful monk is beautiful like a teacher. When dwelling in a cemetery without shelter, and under trees, relying on it eliminates rain, heat, cold, and so on. With this, one will not be harmed by the touch of attachment to good things. The amount of activity, whether much or little, will not diminish due to one's own benefit and contentment. The so-called "dwelling in accordance with reality" refers to the fact that, because of the preceding vow, one has this behavior of dwelling in accordance with reality, therefore one is called dwelling in accordance with reality. That is, one is satisfied with whatever bedding is obtained, wherever and however, and completely abandons the attachment to fine bedding occupied by newly acquired bedding. Because one is content with bedding laid out in accordance with reality, therefore diligence in discipline is very beautiful. A new monk, for bedding, guards the place of comfort. Even sitting on inferior bedding, one is not close to good things. It will not become a source of harm from the side of attachment and aversion. Because of attachment to bedding, mutually enticing, one's own affairs will not diminish, and even if separated, the sky will not move. Or lying on grass or on the ground, the happiness arising from the ground of reality, even on top of a shining jewel palace, what use is it to a mind without contentment? The so-called "dweller in a charnel ground" refers to the fact that, because of the preceding vow, one has this behavior of dwelling in a charnel ground, therefore one is called a dweller in a charnel ground. Because its very nature is, therefore it is the dweller in a charnel ground itself. Its
Tibetan
ཡོན་ཏན་ནི། དུར་ཁྲོད་དུ་ནི་རྒྱུན་དུ་འཆི་དྲན་པས། །སྐྱོ་འགྱུར་དེ་ལས་བག་མེད་འགྱུར་མ་ཡིན། །མི་གཙང་སྣ་ ཚོགས་མཚན་མ་རྣམས་མཐོང་ནས། འདི་ཡི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་འཕེལ་མི་འགྱུར། །འདིར་ནི་མི་མ་ཡིན་པ་གུས་འགྱུར་ཞིང༌། །འདི་ཡི་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་ཆུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་དྲེགས་པ་སྤོང་འགྱུར་ལ། །དེ་བས་དེ་ནི་ཆོས་འགའ་མང་དག་འཐོབ། །སེམས་ནི་ཞི་ལ་ཕྱོགས་ཕྱིར་རང་སྲོག་དང༌། བདེ་དང་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་འགྱུར་ལ། །སྡིག་སྦྲུལ་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་ལས། །དེར་གནས་པས་ཀྱང་སྡར་བས་སྐྲག་པ་མེད། །ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་ཚོགས་གཡོགས་པའི་གནས་སྤངས་ལ་ཤིང་དྲུང་དུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ཤིང་དྲུང་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དོ། །དེར་དམ་བཅས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། གང་ཞིག་ཤིང་དྲུང་བཟང་པོ་དག་ཏུ་ནི། །མལ་སྟན་དག་གིས་སེམས་མགུའི་འབྱོར་པར་ལྡན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ། །དེ་ནི་དམ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལམ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང༌། །བདུད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཟློག་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་ཡིད་ནི་མཉམ་འཇོག་སྒྲུབ་རྒྱུ་ཡི། །བདེ་བ་དག་ལས་དགེ་སློང་ཉམས་མི་འགྱུར། །རྙེད་པར་སླ་ཞིང་ཡོ་བྱད་ཉུང་བ་དང༌། །འདུ་འཛི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲིབ་པ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། །རང་གི་གནས་ལ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་སྟེན། །དགའ་བས་ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་སུ་མི་གནས། །ལོ་འདབ་གསར་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ནི། །མདོག་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལོ་མ་ལྷགས་པས་ཤིང༌། །རང་གི་རྩ་བར་གནས་པའི་སྡོམ་བརྩོན་ལ། །མི་རྟག་འདུ་ཤེས་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། །བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་ཚོགས་གཡོགས་པའི་ཆོ་གས་ཤིང་དྲུང་སྤངས་པའི་གནས་ཀུན་ནས་གོ་སྐབས་ཡོད་བླ་གབ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་བླ་གབ་མེད་པ་པའོ། །བླ་གབ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བླ་གབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །མལ་སྟན་ཚོལ་དང་བསྲུང་དང་སྦྲུག་པ་ཡིས། །ཡོངས་སུ་ཉལ་བའི་གཞིར་གྱུར་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བླ་གབ་མེད་ལ་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ལ། །འདུ་འཛི་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་དགག་པ་མེད་པར་ནི། །རི་དགས་ལྟ་བུར་རང་དགར་ འགྲོ་བ་ཡིན། །ཆོག་ཤེས་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་འགྱུར་ཞིང༌། །སེམས་ནི་གནས་ཁང་འདུ་འཛི་ལས་རྣམས་གྲོལ། །གཉིད་ཆུང་ཉིད་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་མཐུན་ཞིང༌།
Chinese
功德方面：在坟墓中经常忆念死亡，就不会因悲伤而变得放纵。看到各种不净的相状，对欲妙的贪恋就不会增长。在这里，非人也会变得恭敬，对生命的执着也会减少，依靠这些就能舍弃傲慢，因此能获得许多佛法。心向寂静，因此不会顾及自己的生命、安乐和身体。因为住在那里，即使面对毒蛇和非人的恐怖，也不会因胆怯而害怕。所谓“树下住者”，是指舍弃了被誓言束缚的处所，安住在树下的状态，因此称为树下住者。它的本体就是树下住者本身。在那里立誓的功德是：无论住在哪个美好的树下，都能拥有舒适的床垫和愉悦的心情。可以毫无阻碍地去往任何地方，那是圆满正法的道路。佛法也会增长，能击退魔力的傲慢。他的心专注于禅定，比丘不会失去安乐。容易获得所需，所需物品也少，与喧嚣、痛苦和障碍相似，自己的住所具有广大的功德，谁会不喜欢住在树下呢？当新叶生长出来，颜色变化，被风吹落时，树木就像在向安住在自己根部的持戒者展示无常的道理。所谓“无覆障者”，是指被誓言束缚的僧团，舍弃了树下等处，住在任何地方都有机会，住在无覆障处的状态，因此称为无覆障者。无覆障的自性就是无覆障本身。如是受持的功德是：无需寻找、守护和混合床垫，不是完全躺卧的地方，承诺在无覆障处修行，因为没有喧嚣而非常美丽。可以像野兽一样自由自在地去往任何地方，将具备满足的殊胜功德，心从住所的喧嚣中解脱，与少眠和作意相应。
English
Regarding the benefits: By constantly remembering death in the charnel ground, one will not become unrestrained due to sorrow. Upon seeing various impure signs, attachment to desirable objects will not increase. Here, non-humans will become respectful, attachment to life will decrease, and by relying on these, arrogance will be abandoned, and thus one will obtain many Dharmas. The mind is directed towards peace, therefore one will not care about one's own life, comfort, and body. Because one dwells there, even in the face of the terror of venomous snakes and non-humans, one will not be afraid due to cowardice. The term "Dweller at the Foot of a Tree" refers to the state of abandoning places bound by vows and dwelling at the foot of a tree, hence called a Dweller at the Foot of a Tree. Its essence is the Dweller at the Foot of a Tree itself. The merits of vowing there are: Wherever one dwells at the foot of a good tree, one will possess comfortable bedding and a joyful mind. One can go anywhere without hindrance, that is the path of perfect Dharma. The Dharma will also increase, and one will repel the arrogance of demonic forces. His mind is focused on meditation, and the monk will not lose happiness. It is easy to obtain what is needed, and few possessions are needed, similar to being free from noise, suffering, and obscurations, and one's own dwelling has great merits, who would not like to dwell at the foot of a tree? When new leaves emerge, change color, and are blown away by the wind, the tree is like showing the impermanence of things to the one who diligently keeps vows and dwells at its roots. The term "Unsheltered One" refers to the monastic community bound by vows, abandoning places such as the foot of a tree, having the opportunity to dwell anywhere, the state of dwelling in an unsheltered place, hence called an Unsheltered One. The nature of the Unsheltered One is the Unsheltered One itself. The merits of taking it up properly are: There is no need to seek, protect, or mix bedding, it is not a place for complete lying down, one vows to practice in an unsheltered place, and it is very beautiful because there is no noise. One can freely go anywhere like a wild animal, one will possess the supreme merit of contentment, the mind is liberated from the noise of dwellings, and it is in accordance with little sleep and mindfulness.