Tibetan
དི་ཡང་སྤྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་མ་བྱང་བ་ལ་དང་པོར་བསྟན་པ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་ལྡན་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བའི་སྐབས་ནས་ཀྱང༌། བློ་མ་སྦྱངས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པ་དང༌། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གྲལ་རིམས་ཤོམ་པར་མཛད་པ་ན་སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཐབས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ལ། དང་པོ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གོ་རིམས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །གང་ཞིག་ལ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས་གང་ཞིག་ལ་གནས་ན་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དུས་ཕྱིས་ངེས་པར་ལེགས་པ་འབྱུང་བ་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འབྱུང་ཞིང་སྲིད་པའོ། །དང་པོར་ཞེས་པ་ནི་སྔར་རོ། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་མཐོ་བ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ཚེ་ནི་མར་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་ལ་མངོན་མཐོ་བདེ་བས་ཏེ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ནི་ཆོས་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་ལེགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ནི་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དང་མཐུན་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་རྣམ་པ་གཉི་གའི་ཡང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པ་མི་སླུ་བ་སྟོན་པ་ན་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་སྔར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བཤད་པ་དེ་མ་ཤེས་ པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་རིམ་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ། གང་ཕྱིར་མངོན་པར་མཐོ་ཐོབ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་ཐོབ་ཅིང་རྙེད་ནས་སོ། །རིམ་ནི་རིམ་པའོ། །རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ། ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པས་ཞེས་གསུམ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འོང་བར་ནི་འོང་བར་འགྱུར་བའོ། །བཟློག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་དག་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ། དེ་ལ་མངོན་མཐོ་ཞེས་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གོང་མ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་སྟེ། མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདེ་བ་མཐའ་དག་འཐོབ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཐར་པ་འཐོབ་པ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་ཐར་པའོ། །འདོད་པ་ནི་བཞེད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པ་རྣམ་པ་གཉི་གའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བརྗོད་པ་ཉུང་བའོ། །དད་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་དག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བའོ། །དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ན་ཤེས་རབ་སྟེ་བློའི་ཁྱད་པར་རོ། །དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་དེ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མདོར་ན་ཞེས་བྱ་བ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ནས་འདི་ལྟར་གཉིས་སྨོས་ཤེ་ན། སྔ་མ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གཞན་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དོན་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དད་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་དད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་དད་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དད་པ་ ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། རྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་དེའི་འོག་ཏུ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའོ། །དད་པ་ཡང་བརྒྱུད་པས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་ལ་དགོངས་ནས་འདི་སྐད་དུ། དེ་གཉིས་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཙོ་བོ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་གཅེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིའོ། །སྔོན་དུ་དང་པོར་འགྲོ་
Chinese
此亦为总的教法。如是，对于尚未成熟者，最初宣说并非善妙，如是说。若于空性观视错，小慧之人反遭损。如是说。于根本堕罪之时亦云：于未调伏心之有情，宣说空性即是。如是说。念及如是之故，圣者造立法之次第时，为令成为法器之有情不失坏方便，对于何者，最初增上生之法。如是等宣说法的次第。何者，谓若安住于何者增上生之法，则由听闻及思惟等次第，其后定生善妙，生起禅定与智慧之体性且存在。最初，谓先前。以是增上生之因故，是增上生，以于因上施设果故。譬如，命是酥油。如是之类。此从何处耶？于彼，增上生由安乐故。如是说故。安乐非是理应为法，以是其果故。定生善妙亦应如是说。法是所说之体性，安住于世间圆满之乐，与获得相符之布施及戒律等之体性。于二种法之果，于显示不欺惑之关联时，唯宣说成办果之法。增上生与定生善妙，先前所说之意，以偈颂宣说，若未解彼义，若有某人如是说，为何依此次第耶？是故，原因。何以获得增上生后。如是等说，谓以何因获得且寻得后。次第，谓次第也。以次第，谓依于次第也。后，谓不显现之第五格。又，以次第，谓以次第，是第三格之义。将至，谓将至也。遣除，谓先前所说也。今为不解增上生与定生善妙者，于彼，增上生是。如是等说
English
This is also a general teaching. As such, it is said that it is not good to teach to those who are not yet mature at first. If one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will be harmed. It is said like that. Even at the time of the root downfall, it is said: To sentient beings whose minds have not been tamed, teaching emptiness is. It is said like that. Thinking of this, when the Noble One established the order of the Dharma, in order to prevent sentient beings who have become vessels from losing their means, for whom, the Dharma of higher realms first. He taught the order of the Dharma, and so on. Whoever, if one abides in whatever Dharma of higher realms, then through the order of hearing and thinking, etc., later, goodness will surely arise, and the nature of meditation and wisdom will arise and exist. First, it means before. Because it is the cause of higher realms, it is higher realms, because the result is placed on the cause. For example, life is butter. It's like that. Where is this from? There, higher realms are due to happiness. It is said like that. Happiness is not supposed to be Dharma, because it is its result. It should be said in the same way for definite goodness. Dharma is the nature of what is said, abiding in the happiness of worldly perfection, the nature of giving and discipline, etc., which are in accordance with attainment. In the result of the two kinds of Dharma, when showing the connection that does not deceive, only the Dharma that accomplishes the result is taught. Higher realms and definite goodness, the meaning of what was said earlier, is explained in verses. If one does not understand that meaning, if someone says, why rely on this order? Therefore, the reason. Why after obtaining higher realms. It is said like that, meaning for what reason after obtaining and finding. Order means order. By order means relying on order. After means the invisible fifth case. Also, by order means by order, which is the meaning of the third case. Will come means will come. Removal means what was said earlier. Now, for those who do not understand higher realms and definite goodness, there, higher realms are. It is said like that, etc.
Chinese
于岩石处显现。如前一样，因为是安乐之因，故为安乐。凡是增上的法，因为与获得世间圆满的安乐一切相符，故称为安乐。与获得解脱相符的法即是解脱。欲是希求，对安乐也应如是说。其之所说是指，刚刚所说的两种修持，其简略与广大的不相同之处在于言说少。信仰是对业与果、真谛与三宝等，显现出深信不疑之相的心极度清净。以不颠倒的方式彻底了解事物，因此是智慧，是智慧的差别。信仰与智慧被称为那样的原因，简而言之，就是那两者。如果有人问，简略而言与简而言之有什么区别，为什么要说两次呢？前者是修持的差别。后者是因为是信仰等，所以没有过失。或者因为声音不是为了意义，所以前者是教义的词语。如果有人问，像这样用两种意义来修持，那么，因为具有信仰，所以依赖于法。等等这样说了，凡是对什么有信仰，那就是有信仰者。其自性就是有信仰者本身。因此，依赖于有信仰者，这样的区分与之前一样。依赖就是行动。意思是说，如果对那个法产生了信仰，那么之后通过听闻等次第，就会依赖于那个法，否则就不会。对于因为具有智慧也应如是说。真实所说是如实一样。知所说是了解。信仰也通过传承，必定会成为善的因，虽然就像从如意宝中产生一样，但真正能证悟实相的，只有智慧，心中这样想，因此这样说：那两者之中，智慧是主要的。等等这样说了。主要就是主要，是珍贵的意思。此之所说是指两种修持。先前首先去。
English
It appears at the rock. As before, because it is the cause of happiness, it is happiness. Whatever is the Dharma of higher realms, it is called happiness because it is in accordance with obtaining all the perfect happiness of the world. The Dharma that accords with obtaining liberation is liberation. Desire is aspiration, and the same should be said of happiness. "That" refers to the two practices just mentioned, and the difference between their concise and extensive forms is that the expression is brief. Faith is the mind that is utterly clear, with a form of complete conviction in actions, results, truths, and the Three Jewels. Because of thoroughly understanding the meaning without inversion, it is wisdom, a distinction of intelligence. Faith and wisdom are called that because, in short, they are those two. If someone asks, what is the difference between "in short" and "in brief," and why are they mentioned twice? The former is a distinction of practice. The latter is not a fault because it is faith, etc. Or, because the sounds are not for meaning, the former is a word of teaching. If someone asks, if it is practiced with two meanings like this, then, because one has faith, one relies on the Dharma. And so on, it is said that whoever has faith in something is a faithful person. Its nature is the faithful person itself. Therefore, relying on the faithful person, this distinction is the same as before. Relying is acting. The meaning is that if faith arises in that Dharma, then afterwards, through the sequence of listening, etc., one will rely on that Dharma, otherwise not. The same should be said for "because one possesses wisdom." "Truly" means as it is in reality. "Knowing" means understanding. Faith, too, through transmission, will certainly become the cause of goodness, although it is like arising from a wish-fulfilling jewel, but it is only wisdom that truly realizes reality, thinking this in his heart, therefore he says: "Of those two, wisdom is the main one." And so on. "Main" is main, meaning precious. "This" refers to the two practices. Going first beforehand.