Tibetan
བུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རམ་རྒུད་པར་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཏེ། ཆོས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པའམ་དེས་ བཅུག་པ་ལུས་དང་དག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དེ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་དགེ་བ་སྟེ། ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མར་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་དོན་མེད་དེ་སྔར་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ན་འོན་ཀྱང་ཆོས་གང་ཡིན་པ་གདུང་བ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བསམ་པས་འཇུག་པར་སྣང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དེ་ལས་བཟོད་པར་འགྱུར་ལ། སྦྱོར་བ་དེ་འདྲ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པའི་རྒྱུ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་དང་དེས་བཅུག་པའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་དུག་དང་བཅས་པའི་ཟས་བཞིན་དུ་དགེ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡང་བྱེད་པས་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པ་སྟེ། རང་གི་འཁོར་དང་ཡུལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཆོག་ཏུ་དཔའ་བས་ན་རྒྱལ་པོའོ། །བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་འགྲུབ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འགྲུབ་པ་ནི་མངོན་པར་འཕེལ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་འགྲུབ་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །དེ་དག་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །རྒྱལ་པོ་ཁོ་ན་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ལ་ནི། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། གང་དང་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །འགྲུབ་པ་ནི་འགྲུབ་པ་སྟེ། རིག་སྔགས་དང་འབྲས་ཆན་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་གྲུབ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འབྲས་ཆན་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་གྲུབ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཆོས་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་འགྲུབ་པའི་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་ཆོས་འགྲུབ་པ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལ་རེ་ཞིག་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འགྲུབ་པ་དེ་ཡང་གང་ལ་ཆོས་བཤད་ན་འགྱུར་ཞེན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ལ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལའོ། །གཞན་ལ་ནི་མི་འགྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མི་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་གི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ལ་ཆོས་བཤད་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ཁྱོད་ལ་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དག་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཁྱོད་ལ་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་དོ་ཞེས་བདུན་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་གིས་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དགོས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་འཐོབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་བཤད་དོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གོམས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཕྲ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་དང་པོར་བསྟན་ན་སེམས་ཅན་བློ་མ་བྱང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་གཏིང་མི་སླེབས་པས་སྤོང་བ་ལྷུར་བླངས་ནས་མཚམས་མེད་པའི་འགྲོ་བ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འདིས་འདི་ཉིད་ལས། སྤོང་བས་མ་རུང་བདག་ཉིད་ཅན། །མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱིའུ་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དོན་ངེས་པར་མ་ཟིན་ པས་ཆད་པར་ལྟ་བར་ལྟུང་སྟེ། རང་དང་གཞན་རླག་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་འདྲོན་པོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེད་ནས་འཁོར་བའི་འདྲོག་དགོན་པར་ཞུགས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་བཤད་དེ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བཤད་པ་འ
Chinese
向孩子致敬后该做什么呢？ 说了“唯一善良之法”等等。 所谓“法”，是为了从堕入恶道中救护，或为了从衰败中救护。 法即是布施等善心，或是由此而生的身语之行为。 此法唯一完全善良，意思是说，初善、中善、后善。 进一步说，所作所为没有意义，如果先前所说的具有特殊性的法如何改变成其他呢？ 如果那是真的，然而任何法，对于五种痛苦等，也似乎以法的想法进入。 然而，如果接受痛苦，就能从中忍受，像那样的行为也是产生烦恼的障碍，如果这样说，那也是不合理的。因为忍耐的原因是慈爱和悲悯，而产生烦恼的对治法也是修不净观等的自性。 布施等善心以及由此而生的行为的特征之法，如果与方便智慧分离，就像有毒的食物一样，会变得不善良，也会造成痛苦，因此是有意义的。要将这样的法进行讲述。 所谓“国王”，是尊称，因为压制自己的眷属和国土，极其勇猛，所以是国王。 讲述有什么必要呢？ 说了“为了成就法”，成就就是明显增长。 所谓的成就法，就是这样，那也是可以超出的，以及与此不同的两种。 那也是两种，即显赫和决定性的善。 那些要向你讲述，就是要展示的。 为什么要只向国王讲述呢？ 因为是殊胜之法的容器。 说了“法”等等，所谓“是”就是“因为”的意思，因为“什么”和“那”是经常相关的，所以要从心中取出“因此”。 成就就是成就，就像明咒和芝麻糊成就一样。 明咒成就就是果实成就，而芝麻糊成就也是同样，想要说那就是果实本身，所以那不是成就。
English
After paying homage to the child, what should be done? It is said, "The Dharma that is solely virtuous," and so on. Dharma is so called because it protects from falling into evil destinies or from falling into decline. Dharma is the mind of generosity, etc., or the actions of body and speech that arise from it. That Dharma is solely and completely virtuous, meaning it is virtuous in the beginning, middle, and end. Furthermore, what is done is meaningless. If the Dharma with special characteristics mentioned earlier changes into something else, how does it change? If that is true, nevertheless, any Dharma, even for the five sufferings, etc., seems to enter with the thought of Dharma. However, if one accepts suffering, one can become patient from it, and such actions are also obstacles to the arising of afflictions. If one says that, it is also unreasonable. Because the causes of patience are love and compassion, and the antidote to the arising of afflictions is also the nature of meditating on ugliness, etc. The Dharma characterized by the mind of generosity, etc., and the actions that arise from it, if separated from skillful means and wisdom, becomes non-virtuous like poisoned food, and also causes suffering, so it is meaningful. Such a Dharma should be taught. "King" is an honorific title, because he subdues his retinue and country and is extremely brave, therefore he is a king. What is the need for teaching? It is said, "For the sake of accomplishing Dharma," accomplishment is manifest increase. The accomplishment of Dharma is like that, and that is something that can be surpassed, and two kinds that are different from it. Those are also two kinds, namely, eminence and definitive goodness. Those will be taught to you, which is to be shown. Why is it taught only to the king? Because he is a vessel for the excellent Dharma. It is said, "Dharma," etc., "is" means "because," because "what" and "that" are always related, so "therefore" should be taken out from the heart. Accomplishment is accomplishment, like the accomplishment of mantras and sesame paste. The accomplishment of mantras is the accomplishment of fruit, and the accomplishment of sesame paste is also the same, wanting to say that it is the fruit itself, so that is not accomplishment.
Chinese
是吗？因为法是本体一，所以任何时候都没有成就的成就。那没有过失，因为法的成就能够超拔，并且从那以外分为两种，暂时能够超拔的是，想要说那本身就是果，所以没有过失。那成就也是，对谁说法会转变呢？是对具德法的器皿，是对成为听闻和受持等具德法的器皿者。对其他人来说，不仅不会成就，连自己的本体也得不到。因此，总的意义是这样，因为对具德法的器皿说法会成就，所以对具德法的器皿您说那样的法。这是因为第六和第七没有差别。或者，为了让您成就法而宣说，应当领会第七的意义仅仅如此。在需要超拔的时候，就应当说，不能超拔增上生的果的本体，并且一定会成就和获得决定胜。所说的“说法”的法，也是教法的体性和证法的体性。其中，证法的体性是各自自己去认识的，那也是因为串习教法的体性的法而能够证悟，所以应当说那本身。那也有两种，增上生和决定胜。其中，决定胜是极其深奥、细微、是智慧的行境，所以如果最初宣说那个，那么凡是心智尚未成熟的众生，他们无法理解其深意，于是就会致力于舍弃，从而会堕入无间地狱等处。如这（部经）中所说：“舍弃不可爱自身者，将在无间地狱中匍匐而行。”将会这样解释。有些人没有确定意义
English
Is it so? Because Dharma is of one essence, there is never an accomplishment of accomplishment. That is without fault, because the accomplishment of Dharma can be elevated, and from that, it is explained as two kinds. For the time being, what can be elevated is that it is intended to say that itself is the fruit, so there is no fault. That accomplishment is also, to whom will the Dharma be transformed if it is explained? It is to the vessel of the noble Dharma, to those who have become vessels for listening to and upholding the noble Dharma, etc. For others, not only will it not be accomplished, but even one's own essence will not be obtained. Therefore, the condensed meaning is this: Because explaining the Dharma to the vessel of the noble Dharma will lead to accomplishment, therefore, to you, the vessel of the noble Dharma, such Dharma is explained. This is because the sixth and seventh are not different. Or, it should be understood that the meaning of the seventh is only that it is explained in order to accomplish the Dharma for you. When it is necessary to elevate, it should be said that the essence of the fruit of higher realms cannot be elevated, and definitive goodness will surely be accomplished and attained. The Dharma that is spoken of as "explaining the Dharma" is also the characteristic of scriptural Dharma and the characteristic of realized Dharma. Among them, the characteristic of realized Dharma is to be known individually by oneself. That is also because it is to be realized through familiarizing oneself with the Dharma that is the characteristic of scriptural Dharma, so that itself should be spoken. That also has two aspects: higher realms and definitive goodness. Among them, definitive goodness is extremely profound, subtle, and is the realm of wisdom. Therefore, if that is taught first, then those sentient beings whose minds are not yet mature will not be able to fathom its depth, and thus will be devoted to abandoning it, and will fall into places such as the Avici hell. As it is said in this very text: "Those who abandon their own unworthy selves will crawl in Avici." It will be explained in this way. Some people do not ascertain the meaning