Tibetan
།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རམ། གང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། སྔོན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བརྟགས་པ་དེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལ་བདེན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འོག་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་འགག་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བུད་ཤིང་མེད་ན་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་ཤེས་མེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །སྐྱེས་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དེ་དང་དེར་འགྲོ་བས་ན་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཆོས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་ཇི་བཞིན་རབ་འབྱེད་པའོ། །འདི་ལ་འོད་ཟེར་དེ་ཉིད་ཡོད་པས་ན་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཇུག་ཐོགས་ནས་འབྱུང་བས་དེ་འགོག་སྟེ། ངེས་པ་ནི་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་དངོས་པོར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་འགོག་གོ །འོ་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་སྨོས་པས་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འབྱུང་མེད་ཅེས་བྱ་བས་དེ་འགོག་གོ །འབྱུང་བ་མེད་པའི་གཟུགས་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་མིང་ཅན་མེད་པས་མིང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་མིང་ཙམ་མེད་དོ། །སྔར་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མིག་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་དང་མ་རིག་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །ད་ནི་སྤྱིར་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་བཞིན་དང༌། བདག་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་དྲུག་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་སོ་སོར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ནས་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་ཡན་ལག་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲེས་ཏེ་བསྟན་པ། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་ཡན་ལག་ད་དག་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཤིག་ཅིང་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་དེ་ ལ་ཆུ་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་ཇི་སྙེད་ཀྱི་སྐྱེས་བུར་བརྗོད་པ་དེ་དག་མ་ལུས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཤིག་ཅིང་དཔྱད་ན་མི་དམིགས་སོ། །ཅི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཁམས་དྲུག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལྷག་མས་དེ་འགོག་གོ །གཏན་ལ་ཕབ་པས་ན་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁམས་དྲུག་པོ་དེ་ཡང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེས་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཡིན་དང༌། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷག་མས་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཐུབ་ཅིང་ཡང་དག་པར་བསྡོམས་པས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བཟློག་པ་ནི་ཟློག་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྩོགས་པ་ནི་དང་པོའོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་དང་པོ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཐུབ་པས་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས་སོ། །བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུའོ། །འདི་གཉི་ག་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཅི་སྟེ་མ་གསུངས་ཤེ་ན་ཕྱོགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་འགོག་སྟེ། མངོན་ཞིང་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཕྱོགས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་འགའ་ཞིག་སྔར་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འགལ་བའི་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐབས་འདིས་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མི་མཛད་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་འཇིག་རྟེན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་མཐའ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཇི་སྐད་བསྟན། ཅི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་སམ་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་དུ་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་དེ་མཇུག་ ཐོགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྟོན་ཏོ། །གང་དག་ལ་གྲངས་ལེའུ་དྲུག་ཅུ་ལས་འདས་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་གྲངས་མེད་པའོ། །གཤེགས་པ་ནི་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བྱོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་འོང
Chinese
何者名为何之故耶？何者此名为一切之差别，谓昔各自异生位之识所生起者，一切皆为有漏识所观察之语词也。为知由非有而观察者，谓若如是观察此为何者为真实，则为如实了知故，于孩童各自异生位之下，唯有识灭，且于彼不显现。如识成为火，若无薪则不生，如是则以识火等显示之。生后往彼彼处，故为行者。彼之法即生等之相也。不颠倒之思择，即如是善分别也。此具有彼光明，故如是，谓何时自性亦不见，尔时名为寂静。如是则以承诺一切皆无，故彼说无物是承诺也。若问：由后而生者遮止之，决定即是彼之决定也。若谓：虚空将成为实有耶？则以色等遮止之。若谓：如是说色，彼为有耶？则以无生遮止之。无生之色为非有，故无有名，以无名故，唯名亦无。昔特于眼等、识等、色与无明显示为无。今总说受等、想等、行等之生起，如是及如我之无体性也。是故说六界无我，是无自性之义也。如是显现增上生与决定善之因之法，各别分别显示后，又如水树枝等，以其他理比量显示之。谓如以尔许之枝如水树般成立，若析解彼一切无余之枝且个别分开时，则
English
What is called "what" and for what reason? "What" is the distinction of all things, that is, all that arises and is born from the consciousness of individual ordinary beings in the past is examined by the consciousness with outflows, which is the meaning of the word. To know that which is examined from non-existence, that is, if one examines in this way, "What is true in this?" then in order to fully know as it is, only consciousness ceases below the state of individual ordinary beings, and it becomes invisible to them. Just as consciousness becomes fire, it cannot exist without fuel, so it is shown by "consciousness fire" and so on. Because it goes from birth to various places, it is called a "goer." Its dharma is the characteristic of birth and so on. Non-perverted thought is proper discernment as it is. Because this has that light, it is like that, that is, when one does not even see one's own nature, then it is called "peaceful." Thus, since everything is affirmed to be non-existent, it is affirmed that it speaks of non-existence. If asked, that which arises from the end prevents it, and determination is its ascertainment. If it is said, "Will space become real?" then it is prevented by "form" and so on. If it is said, "If form is mentioned, does it exist?" then it is prevented by "non-arising." The form of non-arising is non-existent, therefore there is no name, and because there is no name, there is only no name. In the past, in particular, the eye, consciousness, form, and ignorance were shown to be non-existent. Now, in general, it shows the nature of feeling, perception, volition, and so on, as well as the nature of non-existence like self. Therefore, saying that the six elements are without self means that they are without inherent existence. Thus, after separately showing the laws of the cause of manifest highness and definite goodness, again, like water, trees, branches, etc., it is shown by comparing with other reasons. That is, like a water tree with so many branches established, if all those branches are dismantled and separated individually,
Chinese
像没有名字叫做“拉曲星”的树一样，凡是被称为“界”的那些人，全部加以摧毁和分析，也无法找到。所谓“什么也没有”，是指相对于实物而言。因为如此，所以，诸佛世尊说一切法无我，应当理解为“没有人”。如果说有六界，那么，其余的会阻止它。因为已经确定了，所以必须确定为没有。即使是那六界，也因为已经确定了，所以没有。这样正确地说，一切法都是无我的，并且相对于此，不是作为事物而存在，其余的会显示这一点。因此，身语意能够忍耐并且正确地总结，是伟大的能忍，即世尊。颠倒就是变成了颠倒。像这样，见到和听到等等，等等就是最初的。区分差别和分别识，对于什么最初有见到和听到，那就是见到和听到等等。那能忍受的不是真实的，这是依靠真如而说的。不是虚假的，是在名言上。如果这两个不是依靠真实的而说，那么“从方面”等等会阻止它，因为显现和清晰地做，所以是方面。如果某个事物先前被作为方面，那么相对于它，会变成相反的方面，不一致的方面。因此，用这种方法，不承诺存在本身和不存在本身，意思是说不是它的自性。对于以这种方式宣说的世界，以所有方式，不是自性存在的那个世界，如所说的那样，显示了有边等等。如果佛世尊也不承诺名言上的存在和不存在吗？不承诺存在于三时，因为在真如中，丝毫也不存在，最后的偈颂显示了这个意思。那些超过六十个算术章节的，是无数的。逝去是过去。所谓“如是”，应当普遍地说。将要来的是未来。
English
Just as there is no tree called "Lachu Shing," similarly, those who are referred to as beings of as many realms as there are, if all of them are destroyed and analyzed, they cannot be found. The term "nothing at all" refers to being relative to substance. Because it is so, therefore, the victorious Buddha, the Bhagavan, taught that all phenomena are without self. It should be understood as "there is no person." If it is said that there are six realms, the remainder will prevent that. Because it has been ascertained, it must be determined as non-existent. Even those six realms, because they have been ascertained, are non-existent. Thus, correctly speaking, all phenomena are without self, and in relation to that, it does not exist as a thing, the remainder shows this. Therefore, body, speech, and mind are able to endure and are correctly summarized, being the great able one, the Bhagavan. Reversed is what has become reversed. Thus, seeing and hearing, and so on, and so on is the first. Differentiating distinctions and distinguishing consciousness, for what initially has seeing and hearing, that is seeing and hearing, and so on. That which is endured is not true, this is spoken relying on suchness. What is not false is in conventional terms. If these two are not spoken relying on what is not true, then "from the aspect" and so on will prevent it, because it manifests and makes clear, it is an aspect. If some thing has previously been made into an aspect, then in relation to that, it will become an opposing aspect, a discordant aspect. Therefore, by this method, one does not affirm existence itself and non-existence itself, meaning that it is not its own nature. For whatever world is spoken of in this way, in all ways, that world which is not self-existent, as it is said, shows that there are limits and so on. If the Buddha, the Bhagavan, also does not affirm existence and non-existence in conventional terms, he does not affirm existence in the three times, because in suchness, there is not even a little bit of existence, the final verse shows that meaning. Those that have more than sixty numerical chapters are countless. Gone is the past. The term "thus" should be spoken generally. What will come is the future.