Tibetan
པས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་དོན་འཛིན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་བས་སྔར་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དེའི་རྟེན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་གོ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་བྱུང་བ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་འབྱུང་ན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུར་གྲགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཏགས་དང་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བཏགས་པ་ནི་འདོགས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་དོ། །གྲགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མ་གྲགས་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་རང་གཞན་གཉི་ག་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་བྱས་པ་དང༌། གང་ལ་ལ་འོ་ན་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ཡང་བཀག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྐྱེན་ཉིད་འདི་བ་ཙམ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །ཡོད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་ནའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན་དཔེར་ན་རིང་པོ་ཡོད་ན་ཐུང་དུ་བཞིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་དཔེ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་མཇུག་ཐོགས་པ་ནི་སུན་འབྱིན་ཏེ། སྔར་ཐ་སྙད་དུ་རིང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐུང་དུར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ན་རིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐུང་ངུའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་རིང་པོ་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཐུང་ངུའི་མིང་མེད་ཀྱང་མིང་ཅན་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་སྐྱེས་པས་ན་འདི་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་མར་མེ་བྱུང་ན་འོད་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མར་མེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་
Chinese
是由思考而产生的智慧，对于不颠倒地执持意义而说的，因为是进入它的方法。如果用它来分析不是因，那么两种情况都没有因，这是总结性的词句。不是因本身，是指果之前产生的状态的因。如果产生了果，那么作为它的所依而产生的就是因，如果没有它，又怎么会是因呢？同时产生也不是产生者，所以不是因，因为现在产生也没有必然性。为了显示这个意义不是这样出名的，所以说了“在假立和真实中”等等。假立是安立，也就是名言。出名是极度出名，因为没有名言，这是总结性的词句。如果从真实的角度来说，在真实中产生就是生。那也是因为没有极度出名。这里也已经显示了，在“这既不是自生也不是他生”那里，没有生。这样遮止了在真实中产生之后，如果有人说：“那么，仅仅是这个缘也被遮止了吗？”对于这样说的人，需要回答说：仅仅是这个缘是这样的，即“因为有这个，所以产生这个”。这个“这个”是指因。“因为有”是指“如果有”。这个“这个”是指果。如果问“这是什么样的呢？”，例如，就像有长就有短一样。用其他的例子来成立那个意义，这个“这个”是指因，这个“这个”是指果。剩余的部分很容易理解。这个结尾是驳斥，以前在名言中，依靠长而说了短，如果那是真实，因为没有长，而且因为短没有自己的自性，所以也没有依靠它的长。如果说，即使没有短的名词，有名词者还是存在的，那也是不合理的，因为在真实中没有生，两者都不可能。同样，因为这个产生，所以这个也产生，例如，就像有灯火就有光明一样，对于灯火也应该这样说。如果是这样，那么因和果的产生就不是真实的。那么是什么呢？
English
It is said of the wisdom arising from thought, which holds the meaning without being inverted, because it is the method of entering into it. If it is analyzed as not being a cause, then there is no cause in either case, which is a summary statement. Not being a cause itself refers to the cause of the state that arises before the fruit. If a fruit arises, then that which produces its basis is the cause, and if it does not exist, how can it be a cause? Simultaneous arising is also not a producer, so it is not a cause, because there is no certainty in arising now. In order to show that this meaning is not famous in this way, it is said, "In imputation and reality," and so on. Imputation is establishment, that is, convention. Fame is extreme fame, because there is no convention, which is a summary statement. If one acts from the perspective of reality itself, then arising in reality is birth. That is also because it is not extremely famous. Here it has also been shown that there is no birth in "this is neither self-arising nor other-arising." Having thus negated arising in reality, if someone says, "Then, is even just this condition negated?" To those who say this, it should be said: Just this condition is like this, that is, "Because this exists, this arises." This "this" refers to the cause. "Because it exists" means "if it exists." This "this" refers to the fruit. If one asks, "What is this like?", for example, it is like if there is long, there is short. The same meaning is established by another example, this "this" refers to the cause, this "this" refers to the fruit. The remainder is easy to understand. This conclusion is a refutation, previously in convention, what was said to be short in dependence on long, if that were real, because there is no long, and because short has no self-nature of its own, then there is also no long that depends on it. If one says that even if there is no name for short, there is still something that has a name, that is also not reasonable, because there is no birth in reality, and neither is possible. Similarly, because this arises, this also arises, for example, just as if there is a flame, there is light, the same should be said of the flame. If that is the case, then the arising of cause and fruit is not real. Then what is it?
Tibetan
ན་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་ཐོགས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་སྟེ་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བའོ། །མཐོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ཤིང་ངོ༌། །ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྲོས་ལས་བྱུང་བར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྤྲོས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པས་རྒྱས་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་སྟེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མི་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེས་ན་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཉིད་གཉིས་སོ། །གཉིས་པོ་དེ་ལ་མི་ བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་གནས་ཤིང་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ན་མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ཅན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བདག་འབྱུང་ངོ༌། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མི་ཤེས་པ་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ཡང་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལ་མི་བརྟེན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཐག་རིང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དེ་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་མིས་ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆུའི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་ན་མི་གསལ་བ་ལྟར་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁྲུལ་པའི་མིག་གིས་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའི་གཟུགས་ཀྱང་མི་གསལ་ལོ། །ལག་པ་དང་བོང་བ་དང་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སུ་རུང་ཞིང་གནོད་པ་བྱར་རུང་བས་ན་གཟུགས་སོ། །མཐོང་ན་གོ་ཇི་ལྟར་མི་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆུའི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་སོ། །དེ་དང་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ཉིད་གསལ་ཞིང་མངོན་པར་མཐོང་གི་ཆུའི་རྣམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའི་སྨིག་རྒྱུའི་གཟུགས་མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཐག་རིང་བ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་དེ་དང་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཉེ་བ
Chinese
因此，以“是名言”作为结尾来显示。原因和结果是原因和结果，即它们各自的产生。 “看见”的意思是知道。“如实”的意思是如其自性。如果问自性是什么，则提到“从戏论中产生”，戏论是指由分别念的显现而扩展的名言施设，意思是说从那里面产生。虽然没有真实产生，但不否认没有，也不接近，即不执着于没有的见解。 “真实如实”的意思是不颠倒，就其自性而言就是那样。完全了解它，就能从一切束缚和痛苦中解脱。有和没有的见解本身就是二。不依赖于那二者，即不住于它，并且远离二的观念。在异生位，由于无知，对于具有颠倒之心的人来说，会产生常和断的形态，以及有和没有的见解。对于涅槃和无间而住的人来说，无知即使是极小的一部分，也会趋向于灭尽的显现。因此，因为没有颠倒执着，所以没有变成那样，即不依赖于它，因此说是解脱。从远处等，用比喻来阐明那个意义，即住在远处的人，将非水看成水的形态，因此不清楚，同样由于处所和时间的缘故，以错乱的眼睛从远处看见的色也不清楚。手、脚和棍棒等可以作为形体的，并且可以造成损害，因此是色。如果看见，怎么会不清楚呢？因为将非水看成水的形态。那些靠近它的人，则清楚而明显地看见色本身，而不是水的形态。就像从远处看见的海市蜃楼的色不清楚一样，这是多余的词。同样，就像远离涅槃、成为一切过患之基础的人们，将轮回世间看成是真实的自性一样，那些靠近它的人，则接近于涅槃。
English
Therefore, it is shown by concluding with "it is a term." Cause and effect are cause and effect, which are their respective arising. "Seeing" means knowing. "As it is" means as its own nature. If asked what its own nature is, it is mentioned that "it arises from elaboration." Elaboration refers to the proliferation of conceptual manifestations through the imputation of names, meaning that it arises from that. Although there is no real arising, one does not deny non-existence, nor does one approach it, i.e., one does not cling to the view of non-existence. "Truly as it is" means without inversion, and in terms of its own nature, it is just that. By fully understanding it, one will be liberated from all bonds and suffering. The views of existence and non-existence are themselves two. One does not rely on those two, i.e., one does not abide in them, and one is free from the concept of duality. In the state of ordinary beings, due to ignorance, for those with inverted minds, there arise the forms of permanence and annihilation, as well as the views of existence and non-existence. For those who abide in Nirvana and without interruption, ignorance, even in the smallest part, tends towards the manifestation of cessation. Therefore, because there is no inverted clinging, it has not become like that, i.e., one does not rely on it, and therefore it is said to be liberation. From afar, etc., the meaning is clarified with an analogy, i.e., a person living far away sees what is not water as the form of water, and therefore it is not clear. Similarly, due to place and time, the form seen from afar with a deluded eye is also not clear. Hands, feet, and sticks, etc., can serve as forms and can cause harm, therefore they are forms. If one sees, how can it be unclear? Because one sees what is not water as the form of water. Those who are close to it clearly and manifestly see the form itself, but not the form of water. Just as the form of a mirage seen from afar is not clear, this is a superfluous word. Similarly, just as those who are far from Nirvana and have become the basis of all faults see the cycle of existence as its true nature, those who are close to it are close to Nirvana.