Tibetan
དག་ལེགས་འདོད་པས་བྱར་མི་རིགས། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང༌། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར། །བྱིན་རླབས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་བཤད། །དོན་འདི་ལ་ནི་རྒྱལ་བ་ལས། །ལྷག་པའི་ཚད་མ་གཞན་སུ་ཡོད། །བྱིན་རླབས་འཕགས་པའི་བདེན་དོན་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ལྡན་པ་ཡི། །ལམ་ནི་ཉན་ཐོས་ཐུན་མོང་ལས། །སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་གང་གིས་ལྷག །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་གནས་པའི་དོན། །མདོ་སྡེ་ལས་ནི་བཀའ་མ་སྩལ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལས་བཀའ་སྩལ་པས། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང༌། །བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡེ་གེའི་ཕྱི་མོའང་ཀློག་འཇུག་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གདུལ་བྱ་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སྡིག་པ་ལས། །རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། །ཁ་ཅིག་བསོད་ནམས་འགྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་བརྟེན་པ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་མི་བརྟེན། །ཟབ་མོ་ཁུ་འཕྲིགས་ཅན་འཇིགས་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལ། །དེ་ལྟར་མཁས་པས་ཐེག་ཆེན་ལ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཟད་བྱ་ཞིང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །ལྷག་པར་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱ། །ཐེག་པ་ཆེ་ ལ་རབ་དང་ཞིང༌། །དེ་ལས་བཤད་པ་སྤྱད་པ་ཡིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འགྱུར་ཞིང༌། །བདེ་བ་ཀུན་ཀྱང་ཞར་ལ་འགྲུབ། དེར་ནི་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བཟོད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཁྱིམ་པ་ལ་བཤད་སྙིང་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཅན་དེ་བསྟན་གོམས་མཛོད། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མི་སྲུན་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བགྱིད་དཀའ་ན། །དེས་ན་ཆོས་དང་གྲགས་དོན་དུ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཐོབ་མཛད་རིགས། །རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིས། །དང་པོར་བསླབ་ལ་རབ་གུས་བྱ། །སོ་སོར་ཐར་པ་འདུལ་བཅས་དང༌། །མང་ཐོས་དོན་གཏན་དབབ་ལ་བསྒྲིམ། །དེ་ནས་ཉེས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཤེས། །ཉེས་པའི་གཞི་རྣམས་སྤང་བར་བྱ། །ལྡ་བཅུ་རྩ་བདུན་བསྒྲགས་པ་རྣམས། །འབད་དེ་ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱ། །ཁྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུགས་པ་སྟེ། །དེ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཁོན་དུ་འཛིན། །འཆབ་པ་སྡིག་པ་འཆབ་པ་སྟེ། །འཚིག་པ་སྡིག་ལ་ཞེན་པའོ། །གཡོ་ནི་ཤིན་ཏུ་སླུ་བ་སྟེ། །སྒྱུ་ནི་སེམས་རྒྱུད་གྱ་གྱུ་ལ། །ཕྲག་དོག་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གདུང༌། །སེར་སྣ་གཏོང
Chinese
若欲求善者不应为，从声闻乘中，菩萨之愿与，行持回向皆未说，如何能成菩萨耶？为菩萨之菩提故，加持佛陀未曾说，于此义较胜者外，更有何量耶？加持圣者之真谛，与菩提顺合具足之，道较声闻共同者，以何超胜佛果耶？安住菩提行之义，经部中未曾开示，大乘中已开示故，是故智者皆应受持。如文法师者，亦如教导字母之读法般，如是佛陀于所化，随其所能忍受而说法。于某些则为从罪恶，为令解脱故而说法，某些为成办福德之故，某些则依于二者，某些则不依于二者。甚深隐晦者令人怖畏，空性大悲之精华者，于某些菩提修持者。如是智者于大乘，当尽除嗔恚，为成办圆满菩提之故，尤为应生欢喜。于大乘 尤为欢喜，且修习其中所说者，定能获得无上菩提，一切安乐亦随之成就。于彼处布施与持戒及，忍辱之法尤为殊胜，为在家者说具悲心之，精华者当修持纯熟。然因世间不调顺故，若难行持佛法之王政，是故为佛法与名声之故，汝当获得出家之位。宝鬘论中开示国王之理，即第四品。之后出家者，首先当极恭敬学，别解脱戒与律仪等，且当精勤多闻及决定义。之后了知微细之罪过，当舍弃诸罪过之根本，五十七条宣说之法，当努力定当观察。嗔恚乃心之扰乱，与彼相应则怀恨，覆藏乃覆藏罪恶，执着乃执着罪恶。谄诳乃极度欺骗，诈现乃心续虚伪，嫉妒乃他人功德令己苦恼，悭吝乃不舍。
English
Those who desire virtue should not do it. From the Hearer Vehicle, the aspiration of the Bodhisattva, and the practice of dedication are not explained. How can one become a Bodhisattva? For the Bodhi of the Bodhisattva, blessings were not taught by the Buddha. Regarding this meaning, besides the Victorious One, who else is a greater authority? The blessings of the Noble One's truth, and the path that is in harmony with Bodhi, how does it surpass the common Hearer Vehicle in terms of the result of Buddhahood? The meaning of abiding in the practice of Bodhi, is not taught in the Sutra Pitaka. Because it is taught in the Great Vehicle, therefore, the wise ones should uphold it. Just like grammarians, teaching the reading of the alphabet, similarly, the Buddha teaches the Dharma to those to be tamed, according to their capacity to endure. To some, the Dharma is taught to turn away from sin. To some, it is for accomplishing merit. Some rely on both, and some do not rely on either. The profound and hidden is frightening, the essence of emptiness and compassion, for some Bodhi practitioners. Thus, the wise ones, regarding the Great Vehicle, should exhaust anger, and for the sake of accomplishing perfect Bodhi, should especially rejoice. In the Great Vehicle, especially rejoice, and by practicing what is taught therein, one will surely attain unsurpassed Bodhi, and all happiness will also be accomplished incidentally. There, the Dharma of generosity, discipline, and patience are especially excellent. For householders, the essence of compassion is taught, and one should cultivate familiarity with it. However, because the world is unruly, if it is difficult to practice the Dharma's kingdom, therefore, for the sake of Dharma and fame, you should obtain ordination. This is the fourth chapter, showing the conduct of the king, from the Ratnavali (Precious Garland). Then, one who has gone forth (ordained), should first show great respect in learning. The Pratimoksha (individual liberation) vows, along with the Vinaya (discipline), and should strive to listen much and ascertain the meaning. Then, knowing the minor faults, one should abandon the roots of faults. The fifty-seven proclaimed rules, one should diligently and definitely examine. Anger is the disturbance of the mind, and in connection with it, holding grudges. Concealing is concealing sins, attachment is clinging to sins. Deceit is extreme deception, pretense is a crooked mind-stream, jealousy is being tormented by others' qualities, and stinginess is not giving.