Tibetan
པ་མི་སྐྱོང་ལ་མངོན་གཤེགས། །དེ་ནས་མི་དབང་བུ་ལ་མཆི་མ་བྱུང་གྱུར་ཏེ། །མགོ་ལ་ཉེ་བར་བསྣམས་ཏེ་ཡུན་རིངས་རྣམ་གཟིགས་ནས། །སོང་ཅིག་ཅེས་ནི་ཚིག་གི་བཀའ་དག་སྩལ་གྱུར་ལ། །བརྩེ་བ་དག་ལས་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་མ་བཏང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་ནི་འཛམ་བུ་ཆུ་གསེར་སྒ་འཛིན་པའི། །ལེགས་པར་བསླབས་པའི་མགྱོགས་འགྲོ་བཞི་ཡིས་སྦྱར་བ་ཡི། །དབང་པོ་མ་ཉམས་མཁས་ཤིང་གཙང་ལ་འོད་ཟེར་འཆང༌། །གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཤིང་རྟ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཛེགས། །དེ་ནས་འབྲས་སྤོས་མེ་ཏོག་འབར་བ་རབ་བཀྲམ་ཞིང༌། །ཕྲེང་བ་ རྣམ་དབྱངས་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་བ་དན་ཅན། །ཟླ་བ་སྐར་མ་དང་བཅས་བར་སྣང་ལ་བཞིན་དུ། །འདྲ་བ་རྗེས་འབྲང་ལམ་ནི་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་གྱུར། །ཡ་མཚན་གྱུར་ལས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་མིག་རྣམས་ནི། །ཨུཏྤལ་སྔོན་པོའི་ཕྱེད་འདྲ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོའི་ལམ་ལ་དལ་བུ་དལ་བུས་གཤེགས་གྱུར་ཏེ། །གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་མངོན་པར་དགའ། །ཁ་ཅིག་དེ་ལ་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྟོད་ལ། །དེ་བཞིན་ཞན་རྣམས་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང༌། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་འདི་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང༌། །དཔལ་དང་ཚེ་ཡི་རྣམ་པར་རྒྱས་ལ་ཤིས་པ་བརྗོད། །ཞར་བ་སྒུར་པོ་ནད་པ་མིའུ་ཐུང་རྣམས་ཀྱིས། །ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་རིགས་ཆེན་རྣམས་ལ་ངེས་དྲལ་ནས། །མི་མོ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་ཞུགས་གནས་ཕྲ་རྣམས་ལས། །ལྷ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་རྒྱལ་མཚན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བཏུད། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ངེས་པར་གཤེགས་ཞེས་གཏམ་དག་ནི། །བསྒོ་བྱ་སྐྱེས་ལས་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་གྱུར་ན། །བཀུར་འོས་སྐྱེ་བོས་མངོན་པར་རྗེས་གནང་བྱས་པ་རྣམས། །བལྟ་བར་འདོད་པས་ལྡིང་ཁང་ཤོད་དུ་སོང་བར་གྱུར། །ཡོན་ཏན་སྐ་རགས་བྲུལ་ཞིང་གེགས་བྱས་དེ་རྣམས་ནི། །གཉིད་ལོག་རབ་ཏུ་སད་པས་ལྟ་བྱེད་འཁྲུགས་པ་རྣམས། །གནས་ལུགས་གཏམ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་རྣམས་རྣམ་གཞག་སྟེ། །ཡ་མཚན་གྱུར་པས་དོགས་མེད་པར་ནི་ཡོངས་སུ་སོང༌། །གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྐས་ཀྱི་འོག་གི་སྒྲ་རབ་དང༌། །དྲིལ་ཆུང་སྒྲ་རྣམས་དང་ནི་གདུ་བུའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་སྐྲག་གྱུར་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་ཡི་ཚོགས་རྣམས་ནི། །ཕན་ཚུན་ཤུགས་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་ཀུན་ནས་གཏོར། །གང་ཞིག་འདིར་ནི་ཡན་ལག་རབ་མཆོག་མ་རྣམས་ནི། །མྱུར་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་གྱུར་ཙམ་ཙམ་སྐྱེས་རྣམས་ཀྱིས། །ལོ་མ་འཛིན་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་སྐྱེད་སྨད་ཤིང་རྟ་ནི། །ཡངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྕི་བ་ཉིད་ཕྱིར་འགྲོ་བ་བཟུང༌། །མཐའ་གཅིག་ལེགས་
Chinese
父亲去世后显现逝去。之后，国王的儿子泪如泉涌，将头靠近抱在怀中，长久凝视。说道：“走吧！”并赐予了言语的教诲，但因爱恋不舍，心中无法放下。然后，他登上了一辆用阎浮河金装饰的车，由四匹训练有素的快马驾驭。这四匹马精力充沛，聪明、纯洁，散发着光芒，具有黄金般的本性。之后，散布着稻米、香、花朵和燃烧的供品，还有飘扬着各种装饰的旗帜。如同月亮和星星伴随天空一般，他获得了跟随的道路。因这奇妙景象而极度扩张的眼睛们，像展开的蓝色莲花瓣一样。他缓缓地走在国王的道路上，整个城市的居民都非常高兴。有些人用寂静的功德赞美他，有些人则因他的光明而向他顶礼膜拜。还有些人面向他，祝愿他吉祥如意，福寿绵长。跛子、驼背、病人、侏儒们，以及他们的随从，都聚集在贵族面前。女人们从狭小的住所中出来，像追随天神的旗帜一样，向他致敬。之后，当“王子必定要离开”的消息传到那些应该被告知的人们，以及那些被尊敬的人们允许观看的人们那里时，他们都想观看，于是前往了楼阁的下方。那些因功德而腰带松开、受到阻碍的人们，以及那些被惊醒而慌乱观看的人们，都用合乎情理的话语来装饰自己，因为这奇妙的景象而毫无疑问地离开了。宫殿台阶下的声音，小铃铛的声音，以及手镯的声音，都让家中的鸟群惊恐不已，它们互相碰撞，四处逃散。那些肢体最为优美的母亲们，以及那些迅速出生、刚刚出生的婴儿们，都抓着树叶，树木繁茂，支撑着车辆，宽阔的地方支撑着沉重的车身，使其能够前行。一切都很好。
English
The father passed away, manifesting his departure. Then, the king's son burst into tears, holding his head close and gazing at him for a long time. He said, "Go!" and bestowed the teaching of words, but out of love, he could not let go in his heart. Then, he ascended a chariot adorned with Jambu River gold, drawn by four well-trained swift horses. These horses were energetic, intelligent, pure, and radiant, possessing a golden nature. Then, rice, incense, flowers, and burning offerings were scattered, along with banners fluttering with various decorations. Like the moon and stars accompanying the sky, he obtained the path of followers. Eyes that were greatly widened by this wondrous sight were spread like the petals of blue lotuses. He proceeded slowly on the king's road, and the inhabitants of the entire city were very happy. Some praised him with the merit of tranquility, while others bowed to him because of his radiance. Still others turned towards him, wishing him auspiciousness, glory, and long life. The lame, the hunchbacked, the sick, and the dwarfs, along with their retinues, gathered before the nobles. Women emerged from their narrow dwellings, paying homage to him like banners following the gods. Then, when the news that "the prince must depart" reached those who should be informed, and those who were allowed to watch by the respected ones, they all wanted to watch and went to the lower part of the pavilions. Those whose belts had loosened due to merit and were hindered, and those who were awakened and confused while watching, adorned themselves with reasonable words, and left without doubt because of this wondrous sight. The sound under the palace stairs, the sound of small bells, and the sound of bracelets frightened the flocks of birds in the houses, and they scattered everywhere, colliding with each other. Those mothers with the most excellent limbs, and those who were born quickly, just born, were holding leaves, the trees were flourishing, supporting the vehicles, and the wide spaces were supporting the heavy bodies, allowing them to move forward. Everything was well.
Tibetan
པར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་རྒྱན་རྣམས་ནི། །རྣམ་པར་སྦས་བ་རྣམ་པར་གསལ་བས་ངོ་ཚ་བས། །སྐྱེན་པོར་འགྲོ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་མ་ཡིན། །འགྲོ་བ་ངེས་པར་བཟུང་སྟེ་མྱུར་མིན་སོང་བར་གྱུར། །ཕན་ཚུན་རབ་ཏུ་བཅེར་བས་རིལ་པོར་གྱུར་པ་ རྣམས། །ཡང་དག་དྲུད་ལས་བསྐྱོད་གྱུར་རྣ་ལུང་འཁྱིལ་བ་ཅན། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཚེ་སྒྲ་བཅས་རྒྱན་རྣམས་ནི། །རླུང་བགྲོད་སྐར་ཁུང་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར། །རླུང་བགྲོད་སྐར་ཁུང་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་མཐོན་པ་རྣམས། །ཕན་ཚུན་ཐང་ཆེན་གྱུར་པའི་རྣ་ལུང་འཁྱིལ་པ་རྣམས། །བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་འདམ་སྐྱེས་འདྲ་བའི་འདམ་སྐྱེས་ཞལ། །ལྡིང་ཁང་རྣམས་སུ་བཀོད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་མཛེས། །དེ་ནས་ཁང་བཟངས་ལང་ཚོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང༌། །ཡ་མཚན་ལ་ནི་རབ་ཕྱེ་སྐར་ཁུང་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ལྷ་མོ་དང་བཅས་གཞལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དཔལ་དང་ལྡན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ནས་མཛེས་པར་གྱུར། །སྐར་ཁུང་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཡངས་པ་མ་ཡིན་ལས། །ཕན་ཚུན་འགྲམ་པར་བཀོད་པའི་རྣ་ལུང་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །འདམ་སྐྱེས་པདྨ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་བཅིངས་པ་བཞིན། །རབ་མྱོས་མཆོག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནི་མཛེས་པར་གྱུར། །གཞོན་ནུ་དེ་ལ་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བ་ཡི། །བུད་མེད་དེ་རྣམས་ས་ལ་འགྲོ་འདོད་ལྟར་མཛེས་ཤིང༌། །གྱེན་དུ་གདོང་ཕྱོགས་དེ་ལ་རབ་ཏུ་ལྟ་བ་ཡི། །མི་རྣམས་གནམ་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་བཞིན་མཛེས་པར་གྱུར། །ལུས་དང་དཔལ་གྱིས་མཆོག་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པ་ཡི། །རྒྱལ་པོའི་སྲས་དེ་མཐོང་ནས་བུད་མེད་དེ་རྣམས་ནི། །ངེས་པར་དགོངས་པ་གཞན་མིན་བསམ་པ་དག་པ་ཡིས། །འདི་ཡི་ཆུང་མ་སྐལ་པ་བཟང་ཞེས་དལ་བུས་སྨྲ། །གཟུགས་ཀྱི་དངོས་སུ་མེ་ཏོག་ཅན་དང་མཚུངས་ཤིང༌། །རྣམ་པར་རིང་ཞིང་རྒྱས་པའི་དཔུང་པ་ཅན་འདི་ནི། །དཔལ་ཉིད་དོར་ནས་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་གཤེགས་ཞེས་ཏེ། །དེ་ལ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་ཁོ་ན་བྱས། །རྣམ་པར་དུལ་ལ་གཙང་ཞིང་བརྟན་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན། །གྲོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ལམ་ཁྱབ་པ། །དེ་ནི་སྔོན་དུ་གཞོན་ནུས་མཐོང་ནས་དགའ་བས་ཏེ། །བདག་གི་སྲིད་པ་གཞན་མ་ཅུང་ཞིག་བརྟགས་པ་འདྲ། །གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་མཐོ་རིས་བཞིན་དུ་རབ་དགའ་བ། །མངོན་པར་གཟིགས་ནས་གཙང་མར་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། །ས་གཞི་སྐྱོང་བའི་སྲས་པོ་ཡང་དག་བསྐུལ་དོན་དུ། །འཁོགས་པའི་མི་རྒན་རབ་ཏུ་འགྲོ་བར་ སྤྲུལ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ཡིས་ནི་རྒ་བས་ཟིལ་ནོན་ཞིང༌། །མི་རྣམས་ལས་ནི་ཐ་ད
Chinese
極其精美的裝飾品，因隱藏又顯露而感到羞愧，雖然能夠迅速移動，但並非其他。行走必定要穩住，變得不快不慢。 互相緊密連接而形成圓形的那些裝飾品，從正確的軌道上移動，帶有環繞的耳環。那些裝飾品在那時發出聲音，在通風的窗戶中完全平靜下來。 從通風的窗戶中顯得特別高的那些，互相之間變成寬闊的平地，環繞著耳環。婦女們像蓮花般美麗的蓮花面容，在涼亭中佈置得非常美麗。 然後，美麗的宮殿被年輕的女子們所充滿，通過奇妙而敞開的窗戶，就像天空中無數的天女一樣，富麗堂皇的城市到處都變得美麗。 窗戶並非特別寬敞，但互相排列在旁邊的耳環，就像束縛著蓮花群一樣，極度陶醉的美麗女子們的面容變得美麗。 那位年輕人走在路上，被婦女們觀看，她們像想在地上行走一樣美麗，抬頭仰望他，人們像想在天上行走一樣美麗。 看到身體和光輝極度閃耀的王子，那些婦女們，必定沒有其他想法，以純潔的思緒，輕聲說道：「這位的妻子多麼幸運。」 他的形體實際上像花朵一樣，擁有特別長而寬闊的手臂，捨棄了榮華富貴，接近了佛法，她們只是這樣對他說。 具有極度溫和、潔淨和穩定的品格，村民們像這樣遍布國王的道路，他先前被年輕人看到，感到高興，彷彿稍微考察了一下我的統治。 那座城市也像天堂一樣非常令人高興，清淨居住的天神們親眼看到，為了真正激勵守護大地的王子，化現為彎腰駝背的老人行走。 然後，年輕人看到被衰老所壓倒，與人們不同的
English
The ornaments that are extremely well-arranged, feeling ashamed by being hidden and revealed, although capable of moving swiftly, are not other. Walking must be steady, becoming neither fast nor slow. Those ornaments that are tightly connected to form circles, moved from the correct path, possessing encircling earrings. Those ornaments at that time made sounds, becoming completely calm in the ventilated windows. Those that appear particularly high from the ventilated windows, becoming wide plains between each other, encircling the earrings. The lotus-like beautiful lotus faces of the women, arranged in the pavilions, are extremely beautiful. Then, the beautiful palace is filled with young women, through the wonderful and open windows, like the sky with countless goddesses, the glorious city everywhere becomes beautiful. The windows are not particularly wide, but the earrings arranged next to each other, like binding the lotus clusters, the faces of the extremely intoxicated beautiful women become beautiful. That young man walks on the road, being watched by the women, who are beautiful as if wanting to walk on the ground, looking up at him, the people are beautiful as if wanting to walk in the sky. Seeing the prince whose body and radiance are extremely blazing, those women, certainly have no other thoughts, with pure thoughts, gently saying, "How fortunate is this one's wife." His form is actually like a flower, possessing particularly long and wide arms, abandoning glory and wealth, approaching the Dharma, they only said this to him. Possessing extremely gentle, clean, and stable character, the villagers thus spread across the king's road, he was previously seen by the young man, feeling happy, as if slightly examining my rule. That city is also very pleasing like heaven, the pure-dwelling gods, having directly seen, in order to truly encourage the prince who protects the earth, transformed into a stooped old man walking. Then, the young man saw being overwhelmed by old age, different from the people