Tibetan
ཀྱིས་མཆོག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་གྱུར་ལ། །ཡུན་རིངས་ཡང་དག་བཟུང་བའི་ཤ་ཁོན་ཞུགས་རྣམས་དོར། །ཡོན་ཏན་དྲི་ལྡན་སྙན་དངགས་རྣམས་ནི་ཐོབ་གྱུར་ལ། །དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་རྡུལ་རྣམས་རྣམ་པར་དོར། །རབ་ཏུ་མི་གནས་གཏོར་མའི་དཔྱ་ནི་མ་བླངས་ལ། །ཕ་རོལ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་རློམ་མ་བྱས། །དགྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མ་སྨྲས་ལ། །ཁྲོ་བ་རྣམས་ནི་སྙིང་གིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞི་བའི་བདག་ཉིད་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རབ་དང་ལ། །རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཅི་ལྟར། །དེར་ནི་དེ་ལྟར་ས་བདག་རབ་ཏུ་སྒྱུར་བ་ཅན། །འབངས་དང་གྲོང་ཁྱེར་བ་རྣམས་དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་བྱས། །དེ་ནས་མཛེས་པའི་འོ་མ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་མ། །གྲགས་འཛིན་མ་ནི་རང་གི་གྲགས་པ་འཛིན་མ་ལ། །ཟས་གཙང་སྲས་པོའི་སྲས་པོ་སྒྲ་གཅན་སྒྲ་ཡི་ཞལ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་དུས་སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་འདོད་པའི་བུ་མངའ་མཆོག་གི་ཡིད་ཆེས་ཏེ། །རིགས་རྒྱུད་འཕེལ་བ་རབ་མཚོན་ས་སྐྱོང་རྒྱལ་པོ་ནི། །ཇི་ལྟ་ཉིད་དུ་སྲས་པོ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་ལ་དགའ། །དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་སྲས་པོའི་སྲས་པོ་སྐྱེས་ལ་དགའ། །བདག་གི་བུ་ཡི་བུར་གྱུར་པ་ལ་བརྩེ་བ་ནི། །བདག་ བཞིན་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་དགའ་བ་སྐྱེས་གྱུར་ཏེ། །དུས་སུ་དེས་ནི་ཆོ་ག་དེ་དང་དེ་དམིགས་ཤིང༌། །བུ་ལ་དགའ་བ་མཐོ་རིས་བཞིན་དུ་འཛེགས་པར་གྱུར། །རྒྱལ་པོའི་ཁྱུ་མཆོག་གྲགས་དང་སྙན་པས་མཚན་རྣམས་ཀྱིས། །དང་པོའི་སྐལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་ནས་ནི། །དཀར་པོ་མ་དོར་དཀའ་ཐུབ་རྣམས་ལ་དཀའ་ཐུབ་དང༌། །འཚེ་བ་དོར་བའི་མཆོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་གྱུར། །རྒྱལ་པོའི་དཔལ་གྱིས་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང༌། །བསོད་ནམས་ལས་ཅན་དེ་ནི་དེ་ནས་འབར་གྱུར་ལ། །རིགས་དང་བློ་དང་མཛད་སྤྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བ་སྟེ། །གཟི་བརྗིད་སྟོང་གི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འཕྲོ། །རང་བྱུང་ལས་བྱུང་མཆོད་བྱེད་སྔགས་ནི་མཆོད་བྱས་ནས། །སྲས་གནས་ཆེད་དུ་བརྟན་པའི་དཔལ་གྱིས་བཟླས་བྱས་ཤིང༌། །དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་ལས་རྣམས་བྱས་གྱུར་སྐྱེ་དགུ་རྣམས། །སྐྱེད་འདོད་སྐྱེ་དགུའི་བདག་བཞིན་དང་པོའི་དུས་སུའོ།། མཚོན་ཆ་སྤངས་ཤིང་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་ཤེས་གྱུར་ལ། །ཉེ་བར་ཞི་ལ་བསྙེན་ཞིང་ངེས་ལ་རྣམ་པར་བཟོད། །དབང་ལྡན་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་གང་ལ་མ་བསྙེན་ལ། །ཡབ་མེས་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ཀུན་ལ་གཟིགས་པར་གྱུར། །དེས་ཀྱང་བུ་ཡི་ཆེད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་གྱུར་ལ། །བུ་ནི་རིགས་ཀྱི་དོན་དུ་རིགས་ནི་གྲགས་པའི་ཕྱིར། །གྲགས་བ་མཐོ་རིས་ཆེད་དུ་མཐོ་རིས་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་གནས་ལ་འདོད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་ཐོབ་པའི། །ཐོས་པ་ལས་གྲུབ་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །གང་ལས་བདག་གི་བུས་ནི་བུ་ཡི་ངོ་མཐོང་ནས། །ནགས་ཚལ་ཉིད་དུ་འགྲོ་མི་འགྱུར་ཞེས་མགོན་བསླངས་སོ། །བདག་ལ་ཡང་དག་བླངས་པའི་དཔལ་ནི་སྲུང་འདོད་པའི། །ས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱིས་ས་ལ་བུ་ནི་བསྲུང་བ་སྟེ། །ཆོས་ནི་འདོད་པའི་མ་ཡི་དབང་པོ་དེ་ཡིས་ཀྱང༌། །ཡུལ་རྣམས་འདོར་བ་མེད་པར་བུ་ནི་ཆོས་ལས་བསྲུངས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུལ་ལ་བདེ་བའི་རོ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སྲས་སྐྱེད་པ་ན་དཔེ་མེད་སེམས་པ་ནགས་སུ་གཤེགས་གྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ལས་ནི་རྩ་ནས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཞི་བ་མ་ཐོབ་དེ་སྲིད་དགའ་བ་བསྙེན་པར་གྱུར། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ལས། བཙུན་མོའི་འཁོར་ན་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་རེ་ཞིག་དུས་ན་འཇམ་པོའི་རྩྭ་རྣམས་དང༌། །ཁུ་བྱུག་ཕོ་ནི་གྱེན་དུ་སྐང་འདོན་རྐང་འཐུང་རྣམས། །གླུ་རྣམས་རང་ནི་ངེས་ལྡན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་རྣམས་ནི། །པདྨའི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བརྒྱན་དེས་ནི་ཐོས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བུད་མེད་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་དགའ་བ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ཡིད་འོང་དངོས་ཐོས་ཏེ། །ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་མངོན་པར་བཀག་པའི་གླུ་བཞིན་དུ། །ཕྱི་རོལ་རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་བློ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་སྲས་སུ་མངོན་བརྗོད་ཡིད་འོང་དེ་ཡི་ནི། །དགོངས་པ་མི་སྐྱོང་གིས་ནི་ངེས་པར་ཐོས་གྱུར་ནས། །བརྩེ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ལང་ཚོར་འོད་ལ་པ་རུ། །ལྟད་མོ་དག་ལ་རྣམ་པར་གཤེགས་པར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཞོན་ནུ་ཤིན་ཏུ་གཞོན་ནུའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ནི། །ཡང་དག་སྐྱོ་བའི་སེམས་སུ་མ་གྱུར་ཞེས་སེམས་ཞིང༌། །ཉམ་ཐག་ཐ་དད་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ནས་འདུས་པ་ནི། །རྒྱལ་པོའི་ལམ་དུ་ཕྱིར་ལ་རྣམ་པར་ཟློག་པ་སྟེ། །ཉིང་ལག་དམན་པ་རྣམས་དང་དབང་པོ་མ་ཆིང་རྣམས། །འཁོགས་པ་ནད་པ་ལ་སོགས་བཀྲེན་རྣམས་ཕྱོགས་རྣམས་སུ། །དེ་ནས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བས་ཡང་དག་རབ་སྟོན་ནས། །རྒྱལ་པོའི་ལམ་རྣམས་དག་ནི་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པར་བྱས། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྒྱལ་པོའི་ལམ་ནི་བྱས་པ་ན། །དཔལ་ལྡན་རྣམ་པར་དུལ་བ་རྗེས་འབྲངས་གཞོན་ནུ་ནི། །གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ལོགས་ནས་དུས་སུ་མངོན་བབས་ནས། །མངོན་པར་རྗེས་གནང་བྱས་
Chinese
以殊胜之苦行而行持， 长久如实执持之宿怨悉弃舍， 具功德芬芳之诗歌皆获得， 令成垢染之尘垢皆尽除。 不取极不安住之食子税， 不于他者事物而显扬自大， 不向怨敌说非法之语， 嗔怒不以内心执持也。 寂静自性之心极调柔， 具足瑜伽之诸根如何？ 于彼如是善能转变之地主， 如是作诸眷属与城市人。 其后具足美妙乳汁之母， 持名母于自之名声执持母， 净饭王子之子罗睺罗， 名曰罗睺罗执持者，于时降生。 其后信解欲子之胜喜， 善示血统增长之护地国王， 如是于善生之子极欢喜， 如是于子之子降生而欢喜。 于我子之子所生之慈爱， 如我一般从何而来生欢喜， 于时彼亦如是彼彼作仪轨， 于子之欢喜如天界般增上。 国王殊胜以名声与美誉之名， 住于最初福分之道路后， 不舍弃白法，以苦行供养苦行者， 以舍弃损害之祭祀而作供养。 以国王之光荣与苦行之光荣， 彼具福者自此炽燃， 以种姓与智慧及行为亦明亮， 如千光芒之光辉极闪耀。 以自生所生供养之咒语作供养， 为子安住之故以坚固光荣而念诵， 苦行者所作之事皆作，诸生灵， 如欲生者之生灵之主于最初时也。 舍弃武器且能辨别论典， 亲近寂静且安忍决定义， 如具权者不亲近任何地方， 如父祖般垂视一切地方。 彼亦为子之故而执持王政， 子乃种
English
He practiced the supreme asceticism, He abandoned the grudges that had been held firmly for a long time, He obtained the poems with the fragrance of virtues, He completely discarded the dust that causes impurity. He did not take the tax of impermanent offerings, He did not boast about things belonging to others, He did not speak unrighteous words to enemies, He did not hold onto anger in his heart. His mind, the nature of peace, was extremely gentle, How were the senses of one who was fully endowed with yoga? There, the lord of the land who was able to transform greatly, Made the subjects and city dwellers just like that. Then, the mother who possessed beautiful milk, The fame-holding mother, the mother who held her own fame, The son of the son of Śuddhodana, Rāhula, Named Rāhula-dhara, was born at that time. Then, with faith in the supreme joy of desiring a son, The king, the protector of the earth, who well represented the increase of lineage, Was delighted that a son was well born, Just as he was delighted that a grandson was born. The love for the one who became the son of my son, "From where does it come, like me?" joy arose, At that time, he performed those rituals one by one, His joy for his son ascended like the heavens. The best of kings, with names of fame and renown, Having stayed on the path of the first fortune, Without abandoning the white dharma, he offered to the ascetics with asceticism, He made offerings with sacrifices that abandoned harm. With the glory of the king and also the glory of asceticism, That fortunate one blazed from then on, He was also bright with lineage, intelligence, and conduct, He shone greatly like the rays of a thousand glories. Having made offerings with the mantras that arise from self-origination, For the sake of the son's stability, he recited with steadfast glory, The beings did the deeds that ascetics do, Like the lord of beings who desires to create beings, in the beginning. He abandoned weapons and became knowledgeable in treatises, He approached peace and was patient with certainty, Like one with power, he did not approach any place, Like his fathers and grandfathers, he looked upon all places. He also held the kingdom for the sake of his son, The son was of the lineage
Chinese
其义为种姓乃是名声之故，名声高升为了天界，天界即是自身之故，为了佛法之义，自身渴望安住于处所，如是彼以贤妙之士们所定能获得的，闻思所成之佛法乃是各种各样，从中我的儿子见到儿子之面容后，祈请莫要前往森林，我所真正接受的荣耀，守护渴望的，护地诸王于地上守护儿子，佛法乃是渴望之母的主宰，彼亦不舍弃国土，从佛法中守护儿子，菩提萨埵对于国土安乐之味，知晓一切，生育儿子时，无与伦比之心念，前往森林，是故为了从根本上生起，近取之业，彼未得寂静之前，亲近欢喜。 名为《佛陀行传》之大诗中，安住于妃眷之篇章，即第二品。之后一时，柔和之草等，布谷鸟雄鸟向上鸣叫，饮足者们，歌声自是具足，园林，以莲花之生处庄严，彼如是听闻。之后妇女众生乃是欢喜的，听闻城市园林之悦意事物，如于家中明显禁锢之歌声般，为了极力前往外部而用心。之后于儿子明显宣说悦意之彼，不顺从心意者，必定听闻之后，以慈爱之圆满，于青春光芒之上，对于景象等，赐予完全前往之命令。青年具足极为青年之心，思虑着莫要转变为真正厌离之心，可怜各异众生悉皆聚集，于国王之路往返遮止，肢体残缺者与根缺损者，龙哑病人等贫困者于各方，之后以极度寂静真实开示后，国王之路皆极度美化。之后当已做好具光彩国王之路时，具光彩调柔随行之青年，从天宫之墙壁上按时显现降临后，明显随喜。
English
For the sake of its meaning, lineage is for fame. Fame rises to the heavens, the heavens being oneself. For the sake of Dharma, oneself desires to abide in a place. Thus, with that which is surely attained by the noble ones, the Dharma accomplished through hearing is of various kinds. From which, after my son sees the face of his son, he pleads not to go to the forest. The glory that I have truly received, desiring to protect, the kings who protect the land guard their sons on the earth. Dharma is the master of the mother of desire, and he also does not abandon the country, protecting his son from the Dharma. Bodhisattvas, knowing all the flavors of happiness in the country, when giving birth to sons, with unparalleled thoughts, go to the forest. Therefore, in order to generate from the root, the accumulated actions, he, until he attains peace, attends to joy. From the great poem called "The Deeds of the Buddha," the chapter on residing in the retinue of consorts is the second chapter. Then, for a time, the soft grasses and the male cuckoo sing upwards, and those who drink their fill, their songs are naturally complete, and the gardens are adorned with lotus blossoms, and thus he hears. Then the women, beings of joy, hear the pleasing things of the city's gardens, and like a song clearly confined within a house, they set their minds to go out. Then, after clearly expressing the pleasing to the son, and after surely hearing from those who do not follow his wishes, with the perfection of love, upon the light of youth, he grants permission to fully go to the sights and so on. The youth, possessing a very youthful mind, thinking that he should not turn into a truly renounced mind, the wretched, diverse beings all gather, and on the king's road, they are turned back. Those with deficient limbs and those with deficient senses, the crippled, the sick, and the poor, in all directions. Then, after truly revealing with supreme peace, the king's roads are all made supremely beautiful. Then, when the glorious king's road has been made, the glorious, tamed, following youth, descending from the wall of the palace at the appointed time, clearly rejoices.