Tibetan
གཅིག །དེ་ནས་དགའ་འདུན་གཙོ་བོ་ལ། །བརྟན་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱིས་ཉམ་ཐག །སྡེ་ཆེན་བདག་པོ་སེང་གེ་ནི། །བསམས་ཤིང་རྣམ་པར་ཟློས་པའོ། །ལམ་ལོག་མུ་སྟེགས་རྣམས་འཕམ་ནས། །འདི་འདྲའི་ལམ་ལ་གཤེགས་ནས་སུ། །གང་གིས་དམ་པའི་ལམ་བསྟན་ཏེ། །སླར་མི་ལྡོག་ཕྱིར་གཤེགས་པ་ཉིད། །ཉམ་ཐག་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སྣང་མེད་འཇིག་རྟེན་བོར་ནས་སུ། །སྐྱེ་དགུ་མགོན་མེད་མཛད་ནས་ནི། །མགོན་པོ་དེ་ནི་ཞི་ཕྱིར་གཤེགས། །རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོ་བླ་མ་མཆོག །མཐར་ཐུག་ཞི་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ནས། ། ཚེ་ཟད་པ་ལས་གཟི་མདངས་བཞིན། །བདག་གི་བརྟན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །མི་སྐྱོང་སྒྲ་ངན་མཐོ་རིས་ལས། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དང་ལྡན་ལྷུང་པ་བཞིན། །དེ་དང་བྲལ་བ་རྩེ་བྱར་གྱུར། །ས་ལ་མི་ཤེས་བྱ་བ་ཅི། །ཚ་བས་དུབ་པ་ཆུར་བཞིན་དང༌། །གྲང་བས་ཉམ་ཐག་མེ་ལ་བཞིན། །ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ལ་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ད་ནི་སུ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར། །མེ་ནི་འཕེལ་ཕྱིར་སྦུད་པ་བཞིན། །གང་གིས་སྦུད་བ་དགེ་ལེགས་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སློབ་དཔོན་ཐུབ་པ་དེར། །ཉམས་ཚེ་ཆོས་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཚུལ་མེད་ཚུལ་ངན་གྱིས་བཅིངས་པའི། །རྒ་ཤི་དབང་བདག་རྣམས་ཀྱི་ནི། །སྡུག་བསྔལ་འཁྲུལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡི། །བཤིག་བྱེད་དེ་འདྲ་སུ་ཞིག་ཡོད། །སིན་དྷུར་ཤིང་ནི་སྐམས་པ་རྣམས། །དཔྱིད་མཐར་ཆུ་གཏེར་གྱིས་བཞིན་དུ། །ཆགས་སྐྱེས་རྒོད་པའི་མི་རྣམས་ནི། །གསུང་གིས་ཚིམ་མཛད་སུ་ཞིག་ལགས། །གང་དུ་བླ་མ་ལྷུན་པོའི་སྙིང༌། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱང་རྒུད་འགྱུར་ན། །བློ་གྲོས་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ན། །བློ་གཏད་ལ་འགྲོ་འོས་པ་སུ། །ཇི་ལྟར་གསང་བྱ་བསྐྱངས་བྱས་ནས། །འཆི་བའི་ཆེད་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་གསོན་པའི་འཇིག་རྟེན་སྡུག །འཆིང་བའི་ཆེད་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཤིང་ནི་རྣོ་བ་ཡི། །སོག་ལེ་ཡིས་ནི་གཤེགས་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་འགྲོ་འདི་ཉམས་པ་ཡི། །སོག་ལེ་ཡིས་ནི་གཤེགས་པར་བྱེད། །ཉོན་མོངས་མཐའ་དག་བསྲེགས་ནས་ཀྱང༌། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་སྟོབས་ལྡན་ཀྱང༌། །འགྲོ་བའི་མཆོག་གི་སློབ་དཔོན་ནི། །རབ་ཏུ་ཉམས་ཕྱིར་གཤེགས་པར་གྱུར། །ལྟ་ངན་སྲོག་ཆགས་ངན་པ་ཆུ། །སྲིད་པའི་དབའ་རླབས་རྡུལ་ནི་ཉ། །ཡེ་ཤེས་གྲུ་བོ་ཆེན་པོ་ཡིས། །གང་གི་སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་རྒལ། །རྒ་བའི་ཡལ་ག་ནད་མེ་ཏོག །འཆི་བའི་རྩ་བ་སྲིད་མྱུ་གུ། །ཡེ་ཤེས་མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་ཡིས། །གང་གིས་སྲིད་པའི་ལྗོན་ཤིང་བཅད། །མ་རིག་གཙུབ་ཤིང་ལས་སྐྱེས་ཤིང༌། །འདོད་ཆགས་མེ་ལྕེ་ཡུལ་བུད་ཤིང༌། །གང་གིས་ཡེ་ཤེས་བསིལ་བའི་ཆུས། །སྐྱོན་གྱི་མེ་ནི་ཞི་བར་མཛད། །གང་གིས་ཞི་བའི་ལམ་ལ་གཤེགས། །གང་གིས་མུན་པ་ཆེན་པོ་སྤངས། །གང་གིས་དགེ་ལེགས་མཆོག་མཁྱེན་ཞིང༌། །མཁྱེན་ནས་བྱམས་པ་ཡིས་བསྟན་ཏོ། །ངེས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀུན་ མཐར་ཕྱིར། །ཀུན་དུ་ཞི་བ་གཟིགས་པ་སྟེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་མཛད། །ཀུན་སྤངས་ཆེད་དུ་གཤེགས་པ་ཉིད། །མཉེན་ཞིང་རྣམ་ཡངས་དབྱངས་མངའ་བའི། །ཕྱག་རིང་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་དེའི། །གལ་ཏེ་མཐའ་ན་སུ་ཡི་མཐའ། །འབྱུང་འགྱུར་མ་ཡིན་འབྱུང་འགྱུར་མིན། །འབྲོག་དགོན་དག་ན་ཆུ་མཐོང་ནས། །ལམ་འགྲོ་དོན་བཅས་འཁྲུལ་བ་བཞིན། །མྱུར་བ་དང་ལྡན་མཁས་པས་ནི། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བསྙེན་པར་འོས། །ཉམས་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡི། །སྡིག་པ་མི་རྟག་ཉིད་ཤེས་ནས། །གང་ཞིག་ཆོས་ལ་གཉིད་མ་ལོག །དེ་ནི་ཉལ་ཡང་གཉིད་མ་ལོག །དེ་ནས་མི་ཡི་སེང་གེ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཟ་ཕོད་སེད་གེ་དེས། །སྐྱེ་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྨད་ཅིང༌། །སྲིད་པ་ཟད་པའི་བསྟོད་པ་ཉིད། །སྲིད་པའི་རྩ་བ་འདོར་འདོད་ཅིང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་དམ་པ་ལེན་འདོད་ལ། །གཡོ་བའི་སེམས་ནི་ཐུལ་འདོད་དེ། །དགེ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་འདོད། །ཞི་བའི་ལམ་ལ་འགྲོ་འདོད་ཅིང༌། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་རྒལ་འདོད་ལ། །རྟག་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ། །ཡང་སྲིད་གཅོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་ང་རྒྱལ་སྤངས། །ཆོས་ནི་བསམས་ཤིང་ཞི་བར་སོང༌། །ཐུབ་པ་མྱ་ངན་འདའ་བཞེད་ཚེ། །དེ་ཡིས་ས་ནི་སྟོང་པར་གོ །དེ་ནས་སྐུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །གཉིས་འཐུང་རྒྱལ་པོ་བཞིན་བཟློག་ནས། །གྲོང་ཁྱེར་ལ་ནི་གཟིགས་བཞིན་དུ། །ཐུབ་པས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་གི་འདི། །ཁྱོད་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱི་མ་ཡིན། །གྱད་གནས་ཀྱི་ཚེ་ཚོང་དུས་སུ། །མྱ་ངན་འདའ་ཕྱིར་འགྲོ་པར་གྱིས། །དེ་ནས་གུས་ལྡན་ཆོས་འདོད་པ། །ཉེ་བར་འོངས་པ་རྣམས་གཟིགས་ནས། །དེ་ཡི་རབ་སྤྱོད་ལས་རྣམས་ལ། །ཐུབ་པས་མངོན་པར་རྗེས་གནང་མཛད། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རྣམ་འདྲེན་པ། །ལོངས་སྤྱོད་གྲོང་ལ་བསྙེན་པ་སྟེ། །དེར་བཞུགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིས། །དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མངོན་པར་གསུངས། །ད་ལྟར་རམ་ནི་བདག་འདས་ནས། །ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བར་བྱ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་མཆོག་སྟེ། །གང་གཞན་དེ་ནི་ངལ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་མདོ་སྡེར་མ་ཞུགས་ཤིང༌། །འདུལ་བ་ན་ཡང་མི་སྣང་ ལ། །རིགས་པར་སོ་སོར་གནོད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཅིས་ཀྱང་གཟུང་མི་བྱ། །དེ་ནི་ཆོས་མིན་འདུལ་བ་མིན། །
Chinese
一、 尔时喜乐之主， 虽坚毅亦为悲伤所困。 大众之主狮子， 思虑且复述道： 邪道外道既已败， 谁复行此等之道？ 谁曾开示神圣道， 既往不返而逝世？ 困顿衰败已成者， 舍弃无明之世间， 众生既成无怙主， 彼怙主为寂灭而逝。 瑜伽之主上师尊， 趋向究竟寂灭处， 如寿命耗尽失光彩， 我之坚毅亦将衰。 犹如不护恶声自天坠， 具足神通亦堕落。 离彼则成戏笑事， 于地不知所作为。 如热所逼渴求水， 如寒所困求火般。 断除疑惑诸众生， 今后当依何者耶？ 如火增长需风助， 谁为利益吹风耶？ 世间导师能仁者， 衰败时法亦衰败。 为无义邪恶所束缚， 老死所辖诸众生， 痛苦大轮之摧毁者， 如是之人复有谁？ 辛度树木既已枯， 如春末得水滋润般。 贪婪骄纵诸人等， 谁以妙语令满足？ 何处上师须弥心， 纵是遍知亦衰颓， 具慧之人世间中， 堪托付者当依谁？ 如何守护秘密行， 却引向死亡之境？ 如是生者世间苦， 为束缚故而生起。 犹如利刃之利锯， 锯断树木令倾倒。 如是此众既衰败， 利锯亦令其倾倒。 烦恼尽焚已成灰， 虽具智慧之大力， 众生至上之导师， 然因衰败故逝世。 邪见恶兽之恶水， 生有浪涛尘如鱼， 谁以智慧大舟筏， 得渡有海脱轮回？ 衰老枝条病为花， 死亡根本有生芽， 谁以智慧大宝剑， 斩断有生之树木？ 从无明摩擦所生起， 贪欲火焰燃彼处
English
1. Then, the chief of joy and desire, Though steadfast, is afflicted by sorrow. The lord of the great assembly, the lion, Thought and repeated: The heretics of the wrong path have been defeated, Who, having departed on such a path, Has shown the sacred path, And having departed, will not return? The afflicted, those who have become weak, Having abandoned the ignorant world, Having made beings without a protector, That protector has departed for peace. The chief of yogis, the supreme lama, Having turned towards ultimate peace, Like radiance from the exhaustion of life, My steadfastness will decline. Like one who does not protect evil sounds falling from the heavens, Endowed with miraculous powers, also falls. Separated from that, it becomes a laughing matter, What is there to do on earth that is not known? Like one exhausted by heat seeking water, Like one afflicted by cold seeking fire. For beings who cut off doubt, Who will they rely on now? Like a bellows for increasing fire, Who will blow the bellows for the sake of virtue? When the teacher of the world, the capable one, Declines, the Dharma also declines. Bound by meaningless and evil ways, Those who are subject to old age and death, The great wheel of suffering, Who else is there to destroy it? The Sindhur tree that has withered, Like a treasure of water at the end of spring. The arrogant and proud people, Who will satisfy them with eloquent speech? Where the heart of the lama, the Mount Meru, Even the all-knowing one declines, In this world of intelligent beings, Who is there to rely on and go to? How does one protect secret conduct, Yet lead to the realm of death? Likewise, the suffering of the living world, Arises for the sake of bondage. Just as a sharp saw, Cuts down trees and causes them to fall. Likewise, this assembly that has declined, The sharp saw also causes it to fall. Having burned all the afflictions, Though endowed with the power of wisdom, The supreme teacher of beings, Has departed because of decline. The evil water of evil-minded animals, The waves of existence, the dust like fish, Who, with the great boat of wisdom, Will cross the ocean of existence? The branches of old age, the flowers of disease, The root of death, the sprout of existence, Who, with the great weapon of wisdom, Will cut down the tree of existence? Born from the friction of ignorance, The flames of desire burn there.
Chinese
ང༌། །何者以智慧清凉之水，息灭罪过之火？何者行于寂静之道？何者舍弃大黑暗？何者知晓最胜善妙，知晓后以慈悲教导？决定也，烦恼皆至终尽，于一切处见寂静，全知者利益一切，舍弃一切，特意前往。具柔软、广阔音声之，手长能仁大士彼，若于尽头，谁之尽头？非将生，非已生。于牧场寺院中，见水后，路人连同目的皆迷乱，如是迅速且具慧者，因此应亲近佛法。因衰损而无差别之，知晓罪恶无常后，何者于佛法不睡眠，彼虽卧亦不眠。其后，人中狮子，智慧能食者彼，呵责生之过患，赞叹有之灭尽。欲舍有之根本，欲取持清净苦行，欲调伏动摇之心，欲住于善妙道。欲行于寂静道，欲渡有之海，恒常欲行布施，欲断绝再生。行布施且舍弃我慢，思维佛法且趋向寂静。能仁欲入涅槃时，彼以地为空虚想。其后，以身体之全部，如二饮国王般回转，于城市中观望时，能仁如是宣说：广阔者之我此身，是汝最后之观望。于巨人之住处，于寿命终尽时，为入涅槃故前往。其后，观见具敬信且欲求佛法，前来亲近者们，于彼等之善行事业，能仁作了开许。其后，次第引导者，亲近受用之城，于彼处安住之全知者，对众比丘开示：如今或我灭度后，应极度投入佛法，此乃汝等之最胜义，其他则成劳累。何者不入经藏，于律藏亦不显现，于理智上个别有害，彼无论如何皆不应取持，彼非佛法亦非律藏。
English
Nga. Who extinguished the fire of faults with the cool water of wisdom? Who walked the path of peace? Who abandoned the great darkness? Who knew the supreme goodness, and having known, taught with compassion? Surely, all afflictions come to an end, seeing peace everywhere, the all-knowing one benefits all, abandoning all, he goes forth intentionally. Possessing a soft and vast voice, the long-armed, great capable one, if at the end, whose end? Not to be born, not already born. In the pasture monasteries, having seen water, travelers along with their purpose are confused, so the swift and wise, therefore, should approach the Dharma. Because of decay, there is no difference, having known that sin is impermanent, whoever does not sleep in the Dharma, even when lying down, does not sleep. Then, the lion among men, the one who can eat wisdom, that one, disparaging the faults of birth, praises the exhaustion of existence. Wanting to abandon the root of existence, wanting to take up pure asceticism, wanting to subdue the wavering mind, wanting to abide on the path of virtue. Wanting to walk the path of peace, wanting to cross the ocean of existence, always wanting to give charity, wanting to cut off rebirth. Giving charity and abandoning pride, contemplating the Dharma and going to peace. When the capable one wishes to pass into Nirvana, he thinks of the earth as empty. Then, with the entire body, turning back like the two-drinking king, while looking at the city, the capable one spoke thus: This body of mine, the vast one, is your last sight. At the dwelling place of the giants, at the time of the end of life, go forth to enter Nirvana. Then, seeing those who are respectful and desire the Dharma, those who have come near, the capable one approved of their virtuous deeds. Then, gradually, the guide, approaching the city of enjoyment, the all-knowing one who dwells there, explicitly spoke to the monks: Now or after my passing, one should be extremely devoted to the Dharma, this is your supreme meaning, anything else will become tiring. Whoever does not enter the Sutra Pitaka, and is not apparent in the Vinaya Pitaka, is individually harmful to reason, that should not be taken up in any way, that is neither Dharma nor Vinaya.