Tibetan
་བཞིན་གྱིས་ནི་སྤྱིན་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་ལ་དགྱེས། །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཁྱེད་ལ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་མིན། །གང་ཞིག་ཁྱིམ་ནི་ཚིག་ལས་ཕྱི་རོལ་འཐོན་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་དོན་དེ་འཚིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་དུས་ཀྱི་མེ་ཡིས་འགྲོ་བ་ཚིག་པ་ན། །གང་གིས་གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་དེ་ཡིས་དེ་ཉེར་འཐོབ། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་སྤངས་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་དང༌། །ཡུལ་རྣམས་ཡང་དག་ལོངས་སྤྱོད་པར་ནི་ཤེས་པ་ཉིད། །བཀྲེན་པ་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཟད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་བས། །ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་འཇིགས་ལས་སྦྱིན་མ་ཡིན། །དུས་སུ་སྨོད་ལ་དོན་ནི་རྣམ་པར་གཏོང་བ་དང༌། །དཔལ་དང་ང་རྒྱལ་ལས་ནི་དེ་བཞིན་གཡུལ་འགྱེད་པར། །སེམས་དཔའ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ་གཞན་གྱིས་མིན། །སེམས་དཔའ་ཡིས་ནི་སྦྱིན་པ་ཉིད་དང་གཡུལ་འགྱེད་དོ། །སྤྱིན་བྱེད་དགའ་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ། །སྙན་པ་དང་ནི་དམ་པར་གྲགས་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ། །སྦྱིན་པ་པོ་ཡོད་གང་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་སྦྱིན་ནས། །ཡང་ དག་བཀུར་བ་དང་ནི་མངོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་དག་ན་བློ་གཏད་ཉིད་འགྱུར་ཞིང༌། །མི་བཟད་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཉེས་པ་འཐོབ་མ་ཡིན། །བསོད་ནམས་རྣམས་ནི་བདག་གིས་བྱས་ཞེས་ཚིམ་པ་སྟེ། །འཆི་བའི་དུས་སུ་སྐྲག་པར་མངོན་པར་འགྲོ་མ་ཡིན། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་འདིར་ནི་མེ་ཏོག་ཙམ་ཞིག་སྟེ། །སྦྱིན་པ་པོ་ཡི་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་རབ་ཏུ་འཐོབ། །འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་ནི་འཁོར་བའི་སྐྱེ་བོ་ཡི། །གཏོང་བ་དང་མཉམ་གཉེན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་ན་དང་ལྷན་སྐྱེས་པ་རྣམས། །གཏོང་བ་ལས་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ལས་ལྷག་པར་འགྱུར། །རྟ་དང་གླང་པོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་ཡང་གནས་པ་རྣམས། །འབྲས་བུ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྲུངས་མཐོ་རིས་སུ་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཞི་བ་ཡིས་ཀྱང་ནི། །རྟེན་དང་བྲལ་བ་གང་ན་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་འགྲོ་མ་ཡིན། །འཆི་མེད་བདུད་རྩི་དེ་ཡིས་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡང༌། །སྔོམ་པར་གྱུར་པ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད། །སྦྱིན་པ་དྲན་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། །ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་ལས་ངེས་པར་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །མཉམ་པར་གཞག་ན་ཡང་དག་མཐོ་བ་འདི་རུ་ནི། །སྐྱེ་དང་འགོད་པ་ཤེས་པར་རིམ་གྱིས་འགྱུར་བ་སྟེ། །གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་པོ་ཡིས་ནི། །སྙིང་ལ་གནས་
Chinese
犹如以欢喜心喜爱布施且乐于正法，您见到此情景，并不觉得稀奇。 凡是从家庭的束缚中解脱出来的人，他的愿望不会落空。 同样，当时间之火焚烧众生时，谁布施了什么，他就会得到什么。 因此，断绝尘缘的菩萨们应当行布施，并且深知如何正确享受世间。 由于见到吝啬在世间造成的种种过患，所以不应贪图享乐，而应从恐惧中行布施。 在适当的时候舍弃责骂和财富，同样也要与荣耀和傲慢作战。 殊胜的菩萨才能明白这些道理，其他人则不然。 菩萨既要布施，也要作战。 布施者走向喜悦，获得美名和圣洁的声誉。 圣者们赞扬布施者，给予他们尊重和显赫的地位。 同样，在世间，信任会增长，也不会遭受不幸。 满足于说“我已行善”，在死亡时不会感到恐惧。 布施的果报在此世间只如一朵花，布施者的果报在来世会更加丰厚。 在轮回的漩涡中，对于轮回的众生来说，没有什么比施舍和友谊更重要了。 在人世间，与生俱来之物，胜过一切与施舍和合之物。 即使转生为马或象，也能获得主要的果报。 布施能带来享用，持戒能守护，并能升入天界。 凭借智慧先导的寂静，无论身在何处，都无法被计数。 为了获得不死甘露，慷慨布施是必不可少的。 忆念布施，内心充满喜悦，从喜悦中自然生起禅定。 如果能达到这种平等境界，就能逐渐了解生与灭的真谛。 布施者以布施之心，常驻于心。
English
Just as one delights in giving with joy and rejoices in the Dharma, it is not surprising to you to see this. Whoever emerges from the confines of home, their purpose will not be frustrated. Likewise, when the fire of time consumes beings, whatever one gives, one will receive in return. Therefore, the Bodhisattvas who have renounced all attachments should give, and they should know how to properly enjoy the world. Seeing the faults of miserliness in the world, one should not indulge in enjoyment, but should give out of fear. At the right time, one should give up reproach and wealth, and likewise, one should wage war against glory and pride. Only the superior Bodhisattva understands this, not others. The Bodhisattva both gives and wages war. The giver goes to joy, and attains fame and a holy reputation. The holy ones praise the giver, giving them respect and prominence. Likewise, in the world, trust increases, and one does not suffer misfortune. Content with saying, "I have done good deeds," one does not go to fear at the time of death. The fruit of giving is only a flower here, but the fruit of the giver is much greater in the future. In the cycle of samsara, there is nothing more important for beings in samsara than giving and friendship. In the human world, what is born with one surpasses all that is combined with giving. Even those who dwell in the birthplaces of horses and elephants will obtain the principal fruit. Giving is fully possessed by enjoyments, and being protected by morality, one will go to the heavens. Even with the peace of wisdom going before, wherever one is without support, one does not go to be counted. Even for the sake of obtaining the immortal nectar, it is indeed necessary to give abundantly. Remembering giving, one becomes greatly joyful, and from joy, samadhi naturally arises. If one can attain this equal state, one will gradually come to know the truth of birth and cessation. The giver, with the heart of giving, dwells in the heart.
Tibetan
པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་བསྲབས་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་བྱིན་བྱེད་དེ་ཡི་དོན་རྣམས་སུ། །ཆགས་པར་གྲགས་པ་དེ་ནི་དང་པོར་ཆོད་པ་ཉིད། །གང་ལ་རབ་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་དང་དང་ནི་ང་རྒྱལ་སྤངས་པར་གྱུར། །རབ་ཏུ་ལེན་པ་པོ་ནི་བདེ་ལྡན་རྣམས་མཐོང་ནས། །གང་ཞིག་འགའ་སྟེ་དེས་ན་སེར་སྣ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྦྱིན་པ་པོས་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་རྟོགས་ནས། །མེད་པ་ཉིད་དང་མི་ཤེས་མུན་པ་འཇོམས་པ་པོ། །དེ་ཕྱིར་ཞི་བའི་འཕགས་མིན་གྱིས་བསྙེན་སེར་སྣ་དང༌། །སྲེད་པ་གང་ལས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་བཅོམ་པ་སྟེ། །དེ་ནས་ཐར་པའི་ཡན་ལག་གྱུར་པ་སྦྱིན་པ་ནི། །ཡིན་ཞིང་ཉེས་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་ཕྱིར་ཐར་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་རྣམས་གྲིབ་མའི་དོན་དུ་ཤིང་འདོད་ ཅིང། །ཁ་ཅིག་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་གཞན་རྣམས་མེ་ཏོག་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཁ་ཅིག་ཞི་བའི་དོན་དུ་གཞན་རྣམས་ནོར་གྱི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་རྣམས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་མཆོག་ནི་གཏེར་ཡིན་ཞིང༌། །སྦྱིན་པ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ནོར་གྱི་སྙིང་པོ་སྟེ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ལམ་འདི་ཡིན། །བཟའ་བ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་སྟོབས་ནི་རབ་སྟེར་ཞིང༌། །བགོ་བ་སྦྱིན་བྱེད་ལ་ཡང་ལུས་ནི་སྟེར་བའོ། །གང་གིས་དམ་པ་རྣམས་ལ་གནས་ནི་སྦྱིན་བྱེད་པ། །དེས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཐམས་ཅད་བྱིན་པ་ཡིན། །ཐེག་པ་སྦྱིན་བྱེད་ལ་ཡང་བདེ་པ་བྱིན་པ་སྟེ། །མར་མེ་སྦྱིན་བྱེད་ལ་ནི་སྤྱན་མིག་སྦྱིན་པ་ཉིད། །དེ་ནས་དབྲོག་བྱ་མ་ཡིན་འཆི་མེད་རབ་སྦྱིན་ཞིང༌། །གང་གིས་མཐར་ཐུག་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཉིད། །ཁ་ཅིག་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་སྟེ། །གཞན་ནི་དོན་གྱི་དོན་དུ་གཅིག་ནི་གྲགས་པའི་ཕྱིར། །ཁ་ཅིག་མཐོ་རིས་དོན་དུ་གཞན་ནི་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ནི་སྲེད་པ་དེ་ལྟར་གྱུར། །གང་ཞིག་ཡང་དག་བསྒྲུབས་མཛོད་འདོད་པ་ཚིམ་པར་ཤོག །རྡུལ་བཅས་མུན་པ་དང་ལྡན་གང་ཁྱེད་འོངས་ནས་ནི། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་བློ་ནི་རབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར། །དགའ་བ་བྱས་པ་དང་ཡང་གཞུག་པ་བྱས་པ་ནི། །གཙུག་ལག་ཁང་དེ་སྙིང་ལ་རྣམ་པར་བྱས་ནས་ནི། །ཉེ་རྒྱལ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་དུས་སུ་སོང་བར་གྱུར། །སོང་ནས་དེ་ན་ཀཽ་ཤཱམ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་ནི།
Chinese
的烦恼都会减少。谁行布施，在那布施的意义中，执著之名，最初即断。对谁以极慈爱之心行布施，因此，‘彼’和‘与’，即已舍弃我慢。见到极能领受者，即具安乐者，谁若稍有，则无悭吝。布施者现证布施之果后，即能摧灭无有和无知之黑暗。因此，寂静的圣者以悭吝和贪爱为伴，从那里摧毁行布施，从此，成为解脱之支的布施，是故，获得极多过失，故为解脱。如其他众生为荫凉之故而欲求树木，有些为果实之故，另一些为花朵之故。如是行布施，完全行布施，有些为寂静之故，另一些为财富之故。因此，尤其是居家之人，应尽力行布施，最殊胜者即是宝藏，布施是无有心要之财的心要，此是随顺圣者之路。极善施予食物，即能极善给予力量，给予衣物，也能给予身体。谁对圣者们给予住处，彼亦已给予世间一切。给予乘具，亦已给予安乐，给予灯火，即是给予眼目。从此，给予不可夺取之不死，谁以究竟之法教导。有些为欲望之故而行布施，另一些为意义之意义，一者为名声之故。有些为天界之故，另一些为慈爱之故。你的此布施是无有贪著的。因此，善哉！你已如是断除贪爱。谁若如实成办，愿其欲望满足。你们从具有尘垢和黑暗之处而来，智慧清净的智慧将极增长。如来已如是真实地行于道，欢喜和安住，将经堂铭刻于心中，与近臣一同及时前往。前往后，到达憍赏弥国都。
English
The afflictions of will be reduced. Whoever gives alms, in the meaning of that giving, the name of attachment is cut off from the beginning. To whom alms are given with a very loving heart, therefore, 'that' and 'with' have abandoned pride. Seeing those who are able to receive, that is, those who have happiness, if anyone has a little, then there is no stinginess. After the giver has realized the fruit of giving, he will destroy the darkness of non-existence and ignorance. Therefore, the peaceful saints are accompanied by stinginess and craving, and from there they destroy the act of giving, and from then on, giving becomes a branch of liberation, therefore, it is liberation because it obtains so many faults. Just as other beings desire trees for the sake of shade, some for the sake of fruit, and others for the sake of flowers. Thus, giving is done completely, some for the sake of peace, and others for the sake of wealth. Therefore, especially for those who live at home, they should try their best to give alms, the most excellent is the treasure, giving is the essence of wealth without essence, this is the path that follows the saints. Giving food very well gives strength very well, and giving clothes also gives the body. Whoever gives a dwelling to the saints has also given everything in the world. Giving a vehicle also gives happiness, and giving a lamp is giving eyes. From then on, giving the immortal that cannot be taken away, whoever teaches with the ultimate Dharma. Some give alms for the sake of desire, others for the sake of meaning, and one for the sake of fame. Some for the sake of heaven, and others for the sake of love. Your giving is without attachment. Therefore, well done! You have cut off craving in this way. Whoever accomplishes it as it is, may his desires be fulfilled. You have come from a place with dust and darkness, and the wisdom of pure wisdom will increase greatly. The Tathagata has thus truly walked on the path, rejoicing and dwelling, engraving the temple in his heart, and going in time with his close ministers. After going, he arrived at the capital of Kaushambi.