Tibetan
་པས་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཀྱེ་མ་ཅི། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་ནི་འགྲོ་བ་སྐྱེད་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གང་དུ་གང་ཞིག་བསྐྱེད་ནས་དེ་དང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མི་འདོད་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྤྱོད་པ་མེད། །གང་ཞིག་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་དང་མི་དགེར་གྱུར། །དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་ལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར་མིན་ཞིང༌། །དེར་ནི་མི་རྣམས་དག་གིས་བྱམས་པ་ཕ་བཞིན་འགྱུར། །དེ་ལ་ཉམ་ཐག་པས་ནི་སྨོད་པ་སྨྲ་མིན་ཞིང༌། །ལྷ་རྣམས་དེ་དང་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མཆོད་མ་ཡིན།། གལ་ཏེ་འདི་མི་བསྐྱེད་ལ་དགོངས་པར་གྱུར་ན་ནི། །བྱ་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར་དེང་འདིར་དབང་ཕྱུག་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གལ་ཏེ་འདི་ཡིས་འཇུག་ལ་འདོད་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ཉིད་དབང་ཕྱུག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་འདི་ཡི་སྐྱེ་ལ་ནུས་པ་ཅུང་ཞིག་མེད། །བྱིས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ཡིས་སྤྱོད་རྣམས་རྒྱུ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་ནི་བདག་ལ་མངའ་ཉིད་མེད། །འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་ལ་འདི་ཡི་སྟོབས་དེ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཇི་ལྟར་འདོད་ལ་གལ་ཏེ་བདེ་སྡུག་ལ་བསྙེན་ན། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་དེས་བྱས་པ་ཉིད། །གང་ཕྱིར་འདོད་ལ་ཆགས་པ་ཁོང་ཁྲོ་ལ་འཇུག་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་དབང་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེའི་རྟེན་ཉིད་ལ་སེམས་མེད་རྣམས་ཀྱིས་གནས་བྱ་སྟེ། །སྐྱེས་བུའི་འབད་རྩོལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ལས་འབྲས་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ལུང་ནི་བྱས་མིན་ལ། །ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ནི་དེ་ཡི་རྟེན་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་རང་གི་ལས་ཀྱིས་འགྱུར་ན་ནི། །ཐུན་མོང་གྱུར་པའི་ལས་ལ་དབང་ཕྱུག་གྱུར་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་དེ་ཡི་ཁྱབ་བདག་རྒྱུ་མེད་གྱུར་ན་ནི། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ། །ཅི་སྟེ་དེ་ཡི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་གཞན་ལས་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་བྱེད་པོའི་དབང་ཕྱུག་གཞན་ཡིན་ལ། །དེ་ཡིས་གཞན་ཞེས་དེ་ལྟར་འདིར་ནི་རྣམ་གཞག་མེད། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་སྐྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །དབང་ཕྱུག་སྐྱེད་པོར་གྱུར་ན་རིགས་པས་ཐ་དད་དུ། །རྣམ་པར་འགལ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་མཐོང་བ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་རང་བཞིན་ལ་ནི་ཉེས་པ་དེ། །སླར་ཡང་རབ་ཏུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཅུང་ཟད་རྣམ་ལོག་པ
Chinese
噫！以眼见彼事耶？ 若自在天能生诸有情， 有情不应渐次而生起， 众生轮回之轮亦非有。 何处生何物，彼即成彼物， 有身不应得不欲， 彼之自体亦无所欲行。 何者成有身之善与非善， 是乃自在天，故为自在天。 于彼自在天性不应有犹豫， 于彼，人们慈爱如父亲。 困苦者不应向彼说詈骂， 诸天亦不应于彼及彼供世间。 若彼不生而作意， 则以有为故，今此非自在天。 若彼欲投入， 则彼即成自在天之所为。 若此于生无少许能力， 则此如孩童，所行皆无因。 若自在天之主无自在， 则此于生世间有何力？ 若如所欲而亲近苦乐， 则诸有情于世间乃彼所作。 以其欲而生贪嗔故， 是故彼无自在性。 无心者应安住于彼之所依， 士夫之勤作乃成定量。 业果将成无有，圣教亦非造作， 业之行为乃彼之所依。 若自在天由自业所变， 则于共同之业，自在天即非有。 若彼之遍主成无因， 则一切有情之自在天性即极成立。 若彼之自在天性由他所成， 则彼之作者自在天亦是他， 以彼是他，如是此处无有安立。 是故实无有生有情者。 若自在天成生者，则以理而各别地， 见有多种相违之相， 是故于自性之过失， 亦将再次极执着。 知因者之所依稍微变异
English
Alas! Is that seen with the eye? If the Lord of Power creates beings, Beings should not arise gradually, Nor should the wheel of samsara of beings exist. Wherever something is born, it becomes that very thing, Embodied beings should not obtain what they do not desire, Nor should those who are themselves have the conduct they desire. Whatever becomes the virtue and non-virtue of embodied beings, That is the Lord of Power, therefore it is for the Lord of Power. There should be no doubt about the nature of that Lord of Power, There, people's love is like a father. The afflicted should not utter curses to him, Nor should the gods worship the world to him and him. If he intends not to create, Then because of having deeds, he is not the Lord of Power here today. If he desires to engage, Then he will become the one who has the Lord of Power. If this one has no ability to create, Then like a child, his actions are without cause. If the Lord of Power does not have dominion over himself, Then what power does he have to create the world? If he approaches pleasure and pain as he desires, Then beings in the world are made by him. Because desire leads to attachment and anger, Therefore, he does not have independence. The mindless should abide in his support, The efforts of men become the measure. Action and result will become nonexistent, and scripture will not be made, The actions of deeds are his support. If the Lord of Power is changed by his own actions, Then the Lord of Power does not exist for common actions. If his pervasive lord becomes without cause, Then the very nature of the Lord of Power of all beings is well established. If his very Lord of Power comes from another, Then the Lord of Power of that very maker is also another, With him being another, there is no establishment here. Therefore, there is no creator of beings. If the Lord of Power becomes the creator, then with reason distinctly, Various contradictory aspects are seen, Therefore, the fault in nature, Will again become extremely attached. The support of those who know causes is slightly different.
Tibetan
འོ། །རྒྱུ་ནི་བྱ་བའི་ཆོ་གར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བྱ་བའི་ཆོ་གར་ས་བོན་ལ་སོགས་དེ་དང་དེ། །ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །འབྲས་མི་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད། །འགའ་ཞིག་གི་ཡང་རྒྱུ་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་རབ་བསྟན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །གང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་འདོད་པ། །དེ་ཡི་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཆགས་ཤིང༌། །བྱ་བ་མ་གཏོགས་འབྲས་བུའི་ཆོག་མཐོང་མིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་བསྐྱེད་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཁྱབ་པ་པོ་ཉིད་ལ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྱུར། །འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་ངེས་པ་མཐོང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེད་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་འདི་ཡི་ཡོན་ཏན་མེད་ཉིད་གྲུབ་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་ཉིད་འགྱུར། །རྣམ་འགྱུར་ཡོན་ཏན་ཅན་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ན་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་མ་ཡིན། །རྟག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རྣམ་འགྱུར་ལ་ནི་ཐ་དད་ཡོན་ཏན་ཉིད་མ་ཡིན། །རྣམ་འགྱུར་ལ་ནི་ཐ་དད་ཡོན་ཏན་ཞུགས་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ལས་ནི་སྐྱེད་པ་རིགས་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བསྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ལ། །འབྲས་བུ་རྣམས་སུ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ནི་གྲུབ་མ་ཡིན། །གང་ ཕྱིར་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ནི་ཉམས་པ་མཐོང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྒྱུ་ནི་གཞན་ཉིད་དོ། །ནུས་པར་གྱུར་པའི་སྦྱོར་ལ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི། །ཐར་པ་འདོད་པའི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཞིང༌། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །གང་ལས་ཐར་པའི་ཆེད་དང་ཕ་རོལ་གནོན་པར་གྱུར། །སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ངེས་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་རྣམ་འགྱུར་ལ་ནི་ངེས་ཉིད་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་རྣམ་འགྱུར་ལ་ནི་བརྟན་ཉིད་མེད། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྐྱེད་པར་རིགས་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མི་གསལ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། །རྣམ་འགྱུར་གསལ་བ་འདི་ནི་དེ་ནས་གྲགས་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་མིན་ཞིང༌། །གསལ་བའི་རྒྱུ་ལ་འདིར་ནི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ཉིད། །སེམས་མེད་རང་བཞིན་ལས་ནི་སེམས་དང་བཅས་པ་ཡི། །རྟ་གླང་བོང་བུ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །སེམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ
Chinese
哦！因不是指行为的仪轨，行为的仪轨依赖于种子等等，因此自性不是因。使果不圆满者是唯一的。有些东西的因一点也不存在。一个自性的本体被极好地显示，因此，对于完全的进入来说，自性不是因。谁的自性想要普遍存在，他的无为也同样完全成立，没有行为就看不到果的仪轨，因此，对于再次产生来说，自性不是因。因为他的普遍存在本身就是因，从一切产生一切，相续不会断绝。对于果的完全进入，确定性是可见的，因此，对于产生来说，自性不是因。正如这一个的无功德性成立一样，果也同样会变成无功德性。变化的有功德者在世间是可见的，因此，对于完全的进入来说，自性不是因。因为从常有的因不会有差别变化，对于变化来说，就不会有不同的功德。不同的功德进入到变化中，因此，从自性产生是不合理的。对于以自性产生为本体的，在果中衰败的因是不成立的。因为变化衰败是可见的，因此，应该理解到因是其他的。对于有能力的结合，达到最极端的，想要解脱的苦行者们来说不是这样，为了众生的自性完全进入，从那里面为了解脱和压制他者而转变。产生的本体，因为自性是确定的，他的本体对于变化来说也是确定的。在世间，对于变化来说没有稳固性，因此，自性产生是不合理的。心的行为不明显，叫做自性，这个明显的变化是从那里面显现出来的，因此，对于完全的进入来说，自性不是因，对于明显的因来说，在这里果是成立的。从无心的自性中产生有心的，马、牛、驴等等的果是不合理的，与心完全分离的
English
Oh! The cause does not refer to the ritual of action, the ritual of action depends on seeds and so on, therefore nature is not the cause. The one who makes the fruit incomplete is the only one. For some things, the cause does not exist at all. The entity of one's own nature is perfectly shown, therefore, for complete entry, nature is not the cause. Whose nature wants to be universal, his non-action is also completely established, without action, the ritual of the fruit cannot be seen, therefore, for re-generation, nature is not the cause. Because his universal existence itself is the cause, from everything everything arises, the continuum will not be cut off. For the complete entry of the fruit, certainty is visible, therefore, for production, nature is not the cause. Just as the lack of merit of this one is established, the fruit will also become without merit. The meritorious ones of change are visible in the world, therefore, for complete entry, nature is not the cause. Because there will be no difference change from the constant cause, for change, there will be no different merit. Different merits enter into change, therefore, it is unreasonable to produce from nature. For the one whose nature is to produce by nature, the cause of decay in the fruit is not established. Because the decay of change is visible, therefore, it should be understood that the cause is other. For the capable union, reaching the extreme end, it is not so for the ascetics who want liberation, for the nature of beings to fully enter, from there to transform for liberation and suppression of others. The entity of production, because nature is certain, his entity is also certain for change. In the world, there is no stability for change, therefore, it is unreasonable for nature to produce. The activity of the mind is not clear, it is called nature, this clear change is manifested from there, therefore, for complete entry, nature is not the cause, for the clear cause, the fruit is established here. From the mindless nature, the fruit of the mindful, such as horses, cattle, donkeys, etc., is unreasonable, completely separated from the mind