Tibetan
ས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར། །སྐར་མ་གསུམ་གྱིས་གནས་སྐབས་གསུམ་སྐྱོང་རྗེས་སྐྱེས་ལྷ་དང་ནི། །ལྡན་པའི་ལྔ་གསུམ་ཚེས་ཀྱི་དུས་སུ་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན། །གསུམ་ནི་ཆུད་ཟོས་གྱུར་ཅིང་གསུམ་ནི་ལྷག་པར་ཐོབ་པ་ཡི། །གསུམ་རིག་སློབ་མ་གསུམ་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་མཛེས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ལས། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་གཤེགས་པར་མཛད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་འགའ་ཞིག་ཚེ་ན་ནོར་ལྡན་ཁྱིམ་བདག་ནི། །སྐལ་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ནོར་ནི་རབ་སྦྱིན་པ། །བཟང་སྦྱིན་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་མིང་ལྡན་པ། །བྱང་ཕྱོགས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལ་རྣམས་ནས་དེར་སོང་གྱུར། །དེ་ཡིས་དེར་ནི་ཐུབ་པ་བཞུགས་པ་ཐོས་པ་སྟེ། །ཐོས་ནས་བལྟ་བར་འདོད་པས་མཚན་མོ་རབ་ཏུ་སོང༌། །རྣམ་དག་སེམས་པ་དེས་ནི་རབ་སླེབ་རབ་མཁྱེན་ནས། །རབ་ཏུ་ཕྱག་བྱས་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བསྒོམས་པས་ཉིད་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །བློ་ལྡན་མཚན་མོར་བདག་ལ་ལྟ་འདོད་རབ་སླེབ་སྟེ། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འོངས་པ་དེ་ཡི་དེ་མ་ཐག །ངེས་པར་ལེགས་པའི་མགྲོན་འདི་རབ་ཏུ་ལོང་མཛོད་ཅིག །གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷག་བསམ་གང་ཞིག་བསྟན་པ་དང༌། །བདག་གིས་གྲགས་པ་ཉིད་ལས་གང་ཞིག་དང་པ་དང༌། །གང་ཞིག་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བློ་གྲོས་རབ་ཞུགས་ཏེ། །དེས་ནི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དག་ན་གྲགས་དང་གཞན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་སྦྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་བར་རིག་ནས་ནི། །བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་དུས་སུ་སྙོམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཆོས་ལས་ཐོབ་པའི་ནོར་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་ བླངས་ནས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ནི་བསྲུང་བ་དང་ནི་རྒྱན་ཡིན་ཞིང༌། །འོག་ཏུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ལྡོག་བྱེད་དོ། །ནམ་མཁའི་སྟེང་གི་ངེས་པར་རྫོགས་པ་པོ་ཉིད་ཡིན། །འདོད་པ་རྣམས་སུ་གཅིག་མིན་ཞེས་པས་རྗེས་བཅིངས་པའི། །ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་སོགས་སྐྱོན་རྣམས་ཐོས་ནས་ནི། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོ་གར་ཡོན་ཏན་རྣམ་ཤེས་ནས། །རྣམ་དཔེན་ལས་སྐྱེས་ཤི་བའི་བདེན་པ་བསྙེན་པར་མཛོད། །འཆི་བས་ཉེ་བར་གཟིར་ཞིང་རྒ་བས་ཟིལ་ནོན་པའི། །འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ཡང་དག་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཞི་བ་སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་འབད་པ་མཛོད་ཅིག་དང༌།། སྐྱེ་བ་བདེན་པ་མེད་ན་རྒ་མེད་འཆི་བ་མེད། །ཇི་ལྟར་མི་རྣམས་ལ་ནི་མི་རྟག་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །རབ་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུ
Chinese
于彼安住而生起。三星守护三时后，与后生天神相应者。具足五三吉祥之时，如星之国王般。三者耗尽，三者格外获得。三明弟子以三者，庄严善逝。于《佛陀行谊》之大诗中，广闻声闻逝去品第十七竟。 其后，有些富有之人，对无福者广施财物。名为善施，广为人知。从北方拘萨罗等地前往彼处。彼闻如来住于彼处，闻已欲见，夜已深。以清净之心，善至善知，顶礼后，善逝开示。何故因修习佛法而舍弃自身，具慧者于夜间欲见我而善至。如今即来者，彼之当下，务必善待此良客。汝所显示之善意，以及我之名声，何者为先。何者从先前之因，智慧善入，彼乃功德之大器。是故于世间，名声与他者，知晓从布施之胜果所生。恭敬后，以时机成熟之自性，应布施从佛法获得之财物。应如法受持戒律并修行。戒律乃守护与庄严，亦是令下堕者还复之物。是虚空之上之决定圆满者。听闻诸欲之中，以“非一”而系缚之，寻觅等过患后。于出离之仪轨中，善识功德后。亲近从解脱所生之生死真谛。了知为死亡所逼迫，为衰老所压制之，周遍轮回之世间。为寂灭无生故，当勤精进。若无生，则无老无死。如是对无常自性之人，极度贪执痛苦显现。
English
Thereupon he remained. After the three stars had protected the three periods, the gods born after were in accordance. At the time of the five-three auspicious days, like the king of stars. Three were exhausted, and three were additionally obtained. The three learned disciples adorned the Sugata with three things. This concludes the seventeenth chapter, "The Great Departure of the Great Hearers," from the great poem entitled "The Deeds of the Buddha." Then, some wealthy householders generously gave wealth to those without fortune. One named "Good Giving," who was widely known, went there from the northern regions of Kosala. He heard that the Thubpa (Buddha) was residing there, and having heard this, he wished to see him, and the night was far advanced. With a pure mind, he arrived well, knowing well, and after prostrating, the Sugata taught him. "Why is it that, having meditated on the Dharma, you have renounced yourself? O wise one, desiring to see me in the night, you have arrived well. Immediately upon his arrival, you should certainly welcome this excellent guest." "Whatever good intention you have shown, and whatever of my fame, which came first?" "Whatever wisdom has entered well from the previous cause, he is a vessel of great qualities." Therefore, in the world, fame and other things, having understood that they arise from the supreme fruit of giving, having shown respect, with a nature that is balanced in time, one should give the wealth obtained from the Dharma. One should properly take up and practice discipline. Discipline itself is protection and adornment, and it is what reverses those who have gone downwards. It is certainly the perfection above the sky. Having heard the faults of seeking, etc., which are bound by "not one" in desires, having understood the qualities in the ritual of renunciation, approach the truth of birth and death that arises from liberation. Knowing well that the world, which is afflicted by death and oppressed by old age, revolves completely, strive for peace, for it is unborn. If there is no birth, there is no old age and no death. How is it that people are greatly attached to the suffering that is manifest in the nature of impermanence?
Tibetan
མ་དུ་ནི་རིག་མཛོད་ལ། །དེ་བཞིན་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རིག་མཛོད་དང༌། །འཇུག་པ་རྟག་པ་ཉིད་ནི་སུ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེར་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞིང༌། །གང་དུ་རང་ཉིད་མེད་པ་དེར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །གང་དུ་བདག་ཅེས་པ་དང་བདག་གི་བ་ཞེས་པ། །དེ་ཚེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་གང་ལ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འདི་དང་ནི། །མཚན་མ་ལས་ནི་འདི་ཡི་མཚན་མ་ལྟོས་མཛོད་ལ། །རྣམ་པར་ཉེ་བར་ཞི་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང། །ལམ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ལམ་ནི་དགེ་བ་ཤེས་པར་གྱིས། །འགྲོ་བ་གཡོ་བ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཤེས་ནས་སུ། །མེ་དང་རབ་མཚུངས་ངུས་ཀྱི་མེ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་འདི། །མཐའ་དག་རབ་ཏུ་ཚིག་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་བཞིན་དུ། །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་རྣམས་སུ་སྨོན་པ་མེད་པར་གྱིས། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་བདག་གི་བ་མེད་པ། །སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཤེས་བྱས་ནས། །འདུ་བྱེད་ཙམ་ཞིག་རབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་བཞིན་དུ། །ལུས་འདི་ལ་ནི་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཉིད་དུ་གྱིས། །སེམས་ནི་སྲིད་པ་གཡོས་ལས་ཡང་དག་གཡོས་ནས་དང༌། །འཁོར་བའི་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ནས་ནི། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ཞི་ལ་བདེན་ཞིང་ཆགས་མེད་པར། །སེམས་ནི་སྙོམས་ཤིང་མཚན་མ་མེད་པ་བསྙེན་པར་གྱིས། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ཆོས་དེ་ཐོས་པ་ལས། །ཆོས་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྔོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་གྱུར་ཞིང༌། །གང་ཞིག་ཐོབ་ནས་འདི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ལྷག་མ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་ནི་ཐིགས་པ་ གཅིག་བཞིན་གྱུར། །ཆགས་བྲལ་རྣམས་ཀྱི་དགོན་པར་ཡང་དག་གནས་ཀྱང་ངམ། །ལུས་མེད་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེར་ཡང་དག་གནས་ན་ཡང༌། །ནགས་སམ་ལྷ་ན་དེ་ཉིད་མཐོང་མིན་མ་ཡིན་ལ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཡིན་ཡང་ལྟ་བས་དགེ་ལེགས་གྱུར། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལྟ་བའི་དྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དང། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་རྣམ་མི་འགྲོལ། །དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཉམས་ཤིང་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བར། །ཆགས་པ་རྣམ་པར་བསལ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གཤེགས། །ལྟ་བ་ལེགས་སྐྱེས་དེས་ནི་ལྟ་བ་ངན་དེ་རྣམས། །སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་གྱིས་རྡོ་ཡི་ཆར་བཞིན་སྤངས་པ་སྟེ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་མི་མཐུན་རྒྱུ་ལས་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པར་མིན་ཞེས་རྟོགས་སོ། །དེ་ཕྱིར་མི་མཉམ་རྒྱུར་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་འགལ་བ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ཉིད། །འདིར་ཡང་རིགས་པ་ཤེས་པས་སོ་སོར་མཐོང་བ་སྟེ། །ཐེ་ཚོམ་མེད
Chinese
玛度是智慧之藏， 同样，诸天也有痛苦的智慧之藏。 进入恒常之境，无人能够。 何处是无常，彼处即是痛苦， 何处无我，彼处亦是痛苦。 何处有“我”之说，以及“我的”之说， 彼时，无常、痛苦、无我，又在何处？ 因此，从痛苦中观察此痛苦， 从相状中观察此之相状。 从完全寂灭中知晓痛苦的寂灭， 从道路中知晓你的道路是善的。 知晓此行、此动是痛苦之后， 犹如烈火，以贪欲之火焚烧此世间， 彻底领悟一切皆被焚烧之后， 对有和非有，都不要有贪求。 知晓空性、无我、无我所， 以及如幻的此世间之后， 彻底领悟仅仅是造作之后， 对此身体，要生起界性的认识。 心从有之动摇中，彻底动摇之后， 见到轮回众生的种种形态之后， 无分别念，寂静而真实，无有贪执， 心要平等，亲近无相之境。 此后，听闻大仙的教法之后， 获得教法仪轨最初的果实， 获得之后，此之痛苦的剩余， 犹如从大海中取出一滴。 即使安住于离贪者的寂静处， 即使无身者安住于有顶天， 在森林或天界，也并非不能见到， 即使安住于家中，以正见也能吉祥。 以种种形态的见网， 以及轮回的痛苦，都不能解脱他们。 因此，在彻底衰败且未见真谛之前， 断除贪执，才能殊胜地离去。 善妙的见解，如同秋天的云驱散石雨般， 驱散那些恶劣的见解， 并非来自自在天等不顺之因， 因此了知世界并非无因而生。 因此，不平等之因是不合理的， 无因则存在巨大的矛盾。 在此，以智慧了知而各自见到， 毫无疑惑。
English
Madu is the treasury of wisdom, Likewise, the gods also have the treasury of suffering. Entering the state of permanence, no one can. Where there is impermanence, there is suffering, Where there is no self, there is also suffering. Where there is talk of "I" and talk of "mine," Then, where are impermanence, suffering, and no-self? Therefore, from suffering, observe this suffering, From characteristics, observe these characteristics. From complete pacification, know the pacification of suffering, From the path, know that your path is virtuous. Having known that this going and this moving are suffering, Like a raging fire, with the fire of desire, burn this world, Having completely realized that everything is being burned, Do not have desire for existence or non-existence. Having known emptiness, no-self, and no-mine, And this world, which is like an illusion, Having completely realized that it is merely fabrication, For this body, generate the perception of elements. The mind, having been completely shaken from the shaking of existence, Having seen the various forms of sentient beings in samsara, Without conceptualization, peaceful and true, without attachment, The mind should be equanimous, approaching the state of no characteristics. Thereafter, having heard the Dharma of the great sage, Having obtained the initial fruit of the Dharma ritual, Having obtained it, the remainder of this suffering, Is like a drop from the great ocean. Even if dwelling in the solitary place of those without attachment, Even if the formless ones dwell at the peak of existence, It is not that they cannot be seen in the forest or in the heavens, Even if dwelling at home, with right view, one becomes auspicious. With the nets of views of various forms, And the sufferings of samsara, they cannot be liberated. Therefore, before completely decaying and not seeing the truth, Having eliminated attachment, one departs in an excellent manner. That excellent view, like autumn clouds scattering a rain of stones, Dispels those bad views, Not arising from unfavorable causes such as Ishvara, Therefore, realize that the world is not without cause. Therefore, an unequal cause is not reasonable, And without a cause, there is a great contradiction. Here, through knowing with wisdom, one sees individually, Without doubt.