English
"Come here!" The Thus-gone One said to him. He then took the signs of a monk, And was liberated in that very instant. Thereafter, because of his retinue, His entourage of fifty, And the three, the self, and the one, All fully attained that Dharma. Like clothes stained with alkali, Thoroughly cleansed with water, those who had karma from previous lives, They quickly became pure. Then at that time, for the Arhat disciples, The first benefit was done for all sixty, The Arhats, with manifest offerings to the Arhat, Truly taught as was fitting. The monks overcame suffering, And greatly accomplished their own work, And also for the sufferings of others, They are the kind who act to take them in. Therefore, each and every one, Please all go to this place, For the sake of the wretched world, Teach the Dharma with compassion. For the sake of accomplishment, the brothers with miraculous powers, To tame the Light-protected hermits, Served by the royal hermit, I too will go to Gaya. Thereafter, seeing him, those ones, Departed in different directions from his command. The Peaceful, the Gone to Bliss, free from strife, As a great hermit, also went to Gaya. Thereafter, having gone there in due time, He approached the hermitage of Dharma. As if actually abiding in asceticism, There he saw Light-protected. Even though there were places In the mountains and forests, With the ten powers desiring to gather, He arose relying on them greatly. Thereafter, for the sake of diminishing the accomplished, A fire chamber greatly served the hungry one, That inauspicious place gave it to him. There he slept, at night in his own place, To the Great Hero without reliance, Seeing the venomous one enraged, The emanation saw and breathed out. Because of his burning anger, That which had become a fire chamber, Did not touch the body of the Great Hermit With fire, as if in fear. When the fire of the final age was nearing peace, Like Brahma dwelling beautifully, Even if burned in the fire chamber, Gautama did not change. When the Buddha was dwelling there, Harmless and unwavering, Then the Naga was amazed, And paid homage to the supreme Hermit. In the deer forest, people Learned that the Sage was dwelling there, And cried out in distress,
Tibetan
་འདྲ་བའི། །དགེ་སློང་ཚིག་ཅེས་རྗེས་སུ་བརྩེ། །དེ་ནས་མཚན་མོ་འདས་པ་ན། །རྣམ་པར་འདྲེན་པས་འོད་སྲུངས་ལ། །སྦྲུལ་ནི་ཞི་བས་ལྷུང་བཟེད་ཀྱིས། །བླངས་ནས་དེ་ལ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཆེ་བདག་ཉིད། །ཐོས་ནས་དེ་ནི་ཡ་མཚན་གྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཆེ་ཞིང་གོང་ན་མེད་པ་སྙམ། །དེ་ནས་དུས་སུ་རབ་སྦྱར་བའི། །སྣ་ཚོགས་རྫུ་འཕྲུལ་གཟུགས་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ཡི་སེམས་དེ་མཁྱེན་ཉིད་ལས། །ཞི་ལྡན་ཐུབ་པས་ཐུགས་དགོངས་མཛད། །ཇི་ལྟར་བདག་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྙམ། །དེ་ཡི་ཆོས་ནི་རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་ངེས་ནི་ངེས་པར་བྱས། །ཀུན་ནས་སླར་ལོག་གནས་པ་ཡིས། །ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་མཐོང་ནས་ནི། །སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང༌། །ལྔ་བརྒྱས་དེ་ཡི་ཆོས་ལ་བསྙེན། །དེར་ནི་སྤུན་ཟླ་སློབ་མར་བཅས། །མཐར་ཕྱིན་ཤུན་ལྤགས་སྤངས་པ་ན། །ག་ཡ་ཆུ་ཀླུང་ཞེས་བྱས་ཀྱང༌། །དེར་སོང་ལམ་ལ་བསྙེན་པའོ། །དེ་ནས་ཐུབ་པས་སློབ་མར་བཅས། །འོད་སྲུངས་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ལ། །ས་འཛིན་ག་ཡའི་རྩེ་མོར་ ནི། །ངེས་པར་མཐར་ཕྱིན་གཏམ་མཛད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། །གཏི་མུག་རྣམ་བཀྲམ་དུ་བ་ཅན། །ཆགས་སྡང་མེ་ཡིས་འགྲོ་བ་ནི། །ཐམས་ཅད་དབང་མེད་པར་བསྲེག་གོ །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་མེས་ཚིག་ཅིང༌། །རབ་ཏུ་མ་ཞི་མགོན་མེད་ཅན། །རྒ་ན་འཆི་བའི་མེ་རྣམས་ཀྱིས། །སླར་ཡང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྲེག །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེས་ཚིག་པའི། །འགྲོ་བ་སྐྱབས་མེད་འདི་མཐོང་ནས། །ཡིད་བཅས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི། །གཟུགས་ལ་བློ་ལྡན་སྐྱོ་བ་སྟེ། །སྐྱོ་བ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་རོ། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང༌། །རྣམ་གྲོལ་དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ན། །རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནི་ཡོངས་འཛད་ཅིང༌། །ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་འདིར་གནས་ལ། །བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་པ་སྟེ། །སྲེད་པ་གཞན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་གྱི་གསུང་འདི་ཐོས་ནས། །དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་དག་གི་སེམས། །ལེན་པ་མེད་ནས་ཟག་པ་ལས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དུལ་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་ཡོངས་བསྐོར་བཞིན། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་རྒྱ་ཆེ་བའི། །འོད་སྲུངས་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་མཛེས། །ཆོས་དོན་འདོད་པ་དང་བྲལ་བའི། །སེམས་ཅན་ངན་པའི་སྲོག་བཞིན་དུ། །བགྲེས་མཆོག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བོར་བའི། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་དེ་མཛེས་མ་གྱུར། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར། །ཐུབ་
Chinese
相似的。 比丘之语随后赞叹。 此后夜晚逝去时， 引导者以神通， 以平静之蛇，以钵， 取后向其展示。 此后听闻佛陀大自在， 彼等对此甚感稀奇。 即便如此，亦自认为， 伟大且无与伦比。 此后于适当时机， 以各种神变之形相， 了知彼等之心念， 寂静能仁如是思忖。 彼等如何以神变， 认为胜过佛陀之殊胜？ 为令彼等善修佛法， 彼时决定，必定如此。 从各处返回住处， 见到燃灯迦叶后， 弟子们的眷属们， 五百人亦亲近其法。 于彼处与兄弟及弟子们， 究竟舍弃外壳时， 虽称作伽耶河， 亦前往彼处亲近道路。 此后能仁与弟子们， 对迦叶三兄弟， 于伽耶山顶之上， 必定宣说究竟之语。 分别念之生处， 愚痴散布如烟雾， 贪嗔之火所焚烧之有情， 一切皆不由自主地被焚烧。 如是烦恼之火所焚烧， 极度未寂，无依怙者， 老病死亡之火焰们， 再次不断地焚烧。 见到被各种火焰焚烧之， 无依怙之有情众生后， 具意根及诸根之， 有智者对色身生起厌离。 从厌离中生起离贪， 从离贪中获得解脱， 从解脱中于一切， 了知获得解脱。 生之相续彻底止息， 梵行住于此处， 一切所作皆已成办， 不再有其他贪欲。 听闻世尊之语后， 数千比丘之心， 从无取而泄尽诸漏， 当下获得解脱。 布施、持戒、调伏者们， 如是圆满地宣说佛法。 此后，以智慧广大之， 迦叶三兄弟庄严佛陀。 如舍弃离欲之， 恶劣有情之性命般， 被年长殊胜者们舍弃之， 苦行林不再美丽。 此后，彼等围绕着， 能
English
Similar. The monk's words were praised thereafter. Then, when the night had passed, the Guide, through miraculous power, with a peaceful snake, with a begging bowl, took it and showed it to them. Thereafter, upon hearing of the Buddha, the great master, they were amazed by this. Even so, they thought themselves to be great and unsurpassed. Then, at the appropriate time, with various forms of miraculous manifestations, knowing their minds, the peaceful Sage considered thus: 'How can they, through miraculous power, think themselves superior to the Buddha's excellence?' In order to establish their Dharma well, at that time, he decided, 'It must be so.' Returning from all places of dwelling, upon seeing the radiant Kashyapa, the assemblies of disciples, five hundred of them, also approached his Dharma. There, with brothers and disciples, upon finally abandoning the husk and skin, though called the Gaya River, they also went there to approach the path. Thereafter, the Sage, with his disciples, to those three Kashyapa brothers, on the summit of Mount Gaya, certainly spoke the ultimate words. The birthplace of conceptual thought, ignorance spread like smoke, the beings burned by the fire of attachment and hatred, are all involuntarily burned. Thus, burned by the fire of afflictions, utterly unpacified, without protectors, the flames of old age and death, again burn continuously. Seeing these beings burned by various flames, without refuge, with mind and faculties, the wise are disgusted with the body. From disgust arises detachment, from detachment, liberation, from liberation, in all things, knowing they are liberated. The stream of birth is completely exhausted, the pure conduct abides here, all that needs to be done has been done, there is no other craving. Upon hearing these words of the Bhagavan, the minds of thousands of monks, from non-grasping, the defilements were exhausted, and immediately they were liberated. Those who give, keep vows, and are tamed, completely expound the Dharma in this way. Thereafter, with vast wisdom, the three Kashyapa brothers adorned the Buddha. Like abandoning the life of a wicked sentient being devoid of Dharma and meaning, that ascetic forest, abandoned by those excellent elders, was no longer beautiful. Thereafter, they surrounded, the Able
Tibetan
པ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས། །མ་ག་དྷཱ་ཡི་མི་དབང་ཕྱིར། །སྔོན་གྱི་དམ་བཅའ་དྲན་པའོ། །དེ་ནས་འོད་མའི་ཚལ་ཡུལ་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་ཐོབ། །བློན་པོ་རྣམས་ནི་རྗེས་འགྲོ་བས། །ཐོས་ནས་རྒྱས་པོ་སྔོན་དུ་སོང༌། །དེ་ནས་རང་གི་སྐལ་མཚུངས་པའི། །རྐང་པ་བཞོན་པས་སྐྱེ་བོ་ནི། །ཡ་མཚན་གྱིས་ནི་རྣམ་ཡངས་མིག །རི་ཡི་ལམ་ནས་ཕྱི་རོལ་བྱུང༌། །མ་ག་དྷཱ་ཡི་མི་དབང་གིས། །ཐུབ་མཆོག་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་ནས། །སྐྱེན་པ་དང་བཅས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །ཤིང་རྟ་ལས་ནི་ས་ལ་བབས། །དེས་ནི་རྔ་ཡབ་རླུང་ཡབ་དང༌། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམ་སྤངས་ནས། །ཚངས་པ་ལ་ནི་དབང་པོས་བཞིན། །ཐུབ་པ་རྒྱལ་པོ་སྔོན་དུ་སོང༌། །ཅོད་པན་རབ་གཡོ་མགོ་བོ་ཡིས། །དྲང་སྲོང་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ས་ཡི་ལོགས་ལ་རྩྭ་འཇམ་ལ། །མངོན་པར་རྗེས་གནང་ བསྡད་པའོ། །དེར་མི་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པར་གྱུར། །ཨེ་མ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྟོབས། །འོད་སྲུངས་བཅོམ་ལྡན་དྲང་སྲོང་ནི། །འདི་ཡི་སློབ་མ་ཉིད་དུ་སོང༌། །དེ་ནས་དེའི་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་འོད་སྲུངས་ལ་སྨྲས་པ། །འོད་སྲུངས་ཡོན་ཏན་གང་མཐོང་ནས། །ཁྱེད་ཀྱིས་མེ་ནི་སྤངས་པའོ། །ཆུ་སྦྱིན་ཆེན་པོའི་དབྱངས་ཀྱིས་ནི། །བླ་མས་དེ་ལྟར་དེ་བསྐུལ་ཏེ། །མཐོན་པོས་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ཁྱབ་པར། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་རྣམ་པར་གསོལ། །གང་ཕྱིར་མཆོད་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི །འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཁོར་བ་སྟེ། །སེམས་ནད་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་མེ་རྣམས་བདག་གིས་སྤངས། །གང་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་སྐོམ་པ་ཡིས། །བཟླས་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་འཇུག །ཡུལ་རྣམས་དག་གིས་སྐོམ་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མེ་རྣམས་བདག་གིས་སྤངས། །གང་ཕྱིར་བཟླས་ནས་བསྲེགས་ནས་ཀྱང༌། །སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཐར་མིན་ཞིང༌། །སྐྱེ་བ་ཡི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་མེ་རྣམས་བདག་གིས་སྤངས། །གང་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །དགེ་ལེགས་ཡིན་ཞེས་ཡིད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་མེ་རྣམས་བདག་གིས་སྤངས། །གང་ཕྱིར་སྐྱེ་འཆི་ལས་གྲོལ་བ། །འགྱུར་མེད་གོ་འཕང་དགེ་བར་ནི། །བརྗོད་པ་བདག་གིས་ཤེས་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་མེ་རྣམས་བདག་གིས་སྤངས། །དེ་ལྟར་དེའི་ཚིག་དང་སྐྱེད་ཅིང༌། །དོན་དང་ལྡན་པས་གསན་གྱུར་ནས། །འདུལ་བའི་སློབ་དཔོན་གཽ་ཏ་མས། །དུལ་བའི་འོད་སྲུངས་ལ་གསུངས་སོ། །སྐལ་ཆེན་ཁྱོད་ནི་ལེགས་པར་འོངས། །འདི་ནི་ལེགས་བྱས་བྱས་མིན་མིན། །གང་ཁྱོད་ཐ་དད་ཆོས་རྣམས་སུ། །དགེ་ལེགས་གང
Chinese
前往王舍城，为了摩揭陀的统治者。忆起了先前的誓言。之后，如来完全获得了光明园林之地。大臣们跟随前往，听到后盛大地先行。之后，以与其自身福分相当的坐骑，民众们以惊奇的目光极目远眺，从山路中出来。摩揭陀的统治者，从远处见到释迦牟尼佛，为了迅速供养，从马车上下来。他舍弃了拂尘和风扇，以及随从，如同梵天之于诸天，走在释迦牟尼佛之前。头戴摇曳的宝冠，向至上的仙人顶礼，在地面柔软的草地上，恭敬地被允许坐下。当时，人们心中想道：唉呀，释迦牟尼佛的力量！护明仙人世尊，竟然成了他的弟子。之后，佛陀知晓了他的心意，对护明说道：护明，你看到了什么功德，而舍弃了火呢？以洪亮的布施之声，上师如此劝告他，高声向遍布所有民众，合掌祈请。因为祭祀和火供的果报，完全是轮回，且具有各种各样的心病，因此我舍弃了火。因为在地方上，人们因干渴而从事念诵和火供等，但那些地方并不能消除干渴，因此我舍弃了火。因为即使念诵和焚烧，也不能从轮回中解脱，而且轮回的痛苦极大，因此我舍弃了火。因为祭祀布施和苦行，被认为是善妙的，但那实际上是虚假的，因此我舍弃了火。因为从生死中解脱，获得不变的善妙地位，我知晓了这种说法，因此我舍弃了火。就这样，他的话语增长，因具有意义而被听闻后，调伏的导师乔达摩，对调伏的护明说道：幸运者，你来得真好！这既不是善行也不是恶行。你在各种不同的法中，获得了什么善妙呢？
English
He went to the royal palace, for the sake of the ruler of Magadha. He remembered the previous oath. Then, the Tathagata completely obtained the land of the Radiant Grove. The ministers followed, and upon hearing this, they went ahead grandly. Then, with a mount equal to his own merit, the people widened their eyes in amazement, emerging from the mountain path. The ruler of Magadha, seeing the Supreme Sage from afar, descended from the chariot to offer swift worship. He abandoned the whisk and fan, and the retinue, like Brahma before the gods, he went before the King of Sages. With his crown swaying, he bowed to the supreme ascetic, and was respectfully permitted to sit on the soft grass on the ground. Then, the people thought: Alas, the power of Shakyamuni! The ascetic Lord of Radiant Protection has become his disciple. Then, the Buddha, knowing his mind, said to Radiant Protection: Radiant Protection, what qualities did you see that you abandoned fire? With the great voice of giving water, the teacher urged him thus, loudly requesting with folded hands, pervading all beings. Because the fruits of offerings and fire sacrifices are entirely cyclic existence, and are endowed with various mental illnesses, therefore I abandoned fire. Because in the land, people engage in recitations and fire sacrifices due to thirst, but those places do not eliminate thirst, therefore I abandoned fire. Because even after reciting and burning, one is not liberated from rebirth, and the suffering of rebirth is great, therefore I abandoned fire. Because offerings, generosity, and asceticism are thought to be virtuous, but that is actually false, therefore I abandoned fire. Because I know the statement of liberation from birth and death, attaining the unchanging, virtuous state, therefore I abandoned fire. Thus, his words increased, and having been heard because they were meaningful, the taming teacher Gautama said to the tamed Radiant Protection: Fortunate one, you have come well! This is neither well done nor not done. What virtue have you obtained in the various different dharmas?