Tibetan
ག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་སྟེ། །ཐར་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ནི་བསྔགས་པ་བྱེད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡི་དྲོ་དང་ཆུ་ཡི་གཤེར་བ་ཉིད། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སྨྲ། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཉིད་དང་སྲིད་དང་སྲིད་མིན་ལ། །ཁ་ཅིག་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བསྔགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་རབ་ཏུ་འབད་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གང་ཞིག་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་རབ་སྤྱོད་པ། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དགའ་བ་དང་ནི་མི་དགའ་ཉིད། །གང་ཞིག་དགའ་དང་ནད་རྣམས་དག་གིས་སྦྱོར་བྱེད་དེ། །དེ་ལ་གང་གིས་འབད་དམ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཆུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མེ་རྣམས་ཞི་བར་ཉེ་འགྲོ་ཞིང༌། །འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་ནི་སྐམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ལུས་ལ་ཡང་དག་གནས་པའི་འབྱུང་བ་ཐ་དད་རྣམས། །གཅིག་ཉིད་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་དག་ནི་འདྲེན་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་ལག་པ་རྐང་པ་ལྟོ་རྒྱབ་མགོ་རྣམས་ཀྱིས། །མངལ་དུ་སོང་བའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ལ། ། གང་ཚེ་བདག་ཉིད་དེ་ཡི་དེ་ཡིས་སྦྱོར་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་ལས་བྱུང་དེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྨྲའོ། །བྱ་དང་རི་དགས་རྣམས་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཚེར་མའི་རྣོན་པོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སུ། །རབ་ཏུ་འཇུག་པ་འདི་ཀུན་རང་བཞིན་ལས་ཡིན་ལ། །འདོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་མིན་འབད་པ་གང་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཞན་རྣམས་དབང་ཕྱུག་ལས་སྐྱེས་སྨྲ་བ་སྟེ། །དེར་ནི་སྐྱེས་བུའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་དོན་ཅི། །འགྲོ་བའི་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་གང་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང༌། །ལྡོག་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་བདག་གི་མཚན་མ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། །རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དང་སྲིད་པ་ཟད་པ་ཡང། །འབད་པ་མེད་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་སྟེ། །འབད་པ་ཡིས་ནི་ཐར་པ་འཐོབ་པར་སྨྲ་པའོ། །ལྷ་ཡི་མཆོད་སྦྱིན་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང༌། །ཕ་ཡི་བུ་ལོན་མེད་པ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་མི། །གང་གི་གྲོལ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཡི་ཐར་པ་ཞེས། །བུ་ལོན་གསུམ་པོ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོ་གའི་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ཡིས་ནི། །འབད་རྩོལ་བཅས་པའི་ཐར་པ་དེ་ཤེས་རྣམ་སྨྲ་ལ། །འབད་རྩོལ་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཡིས། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ངལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་ཞི་བ་གལ་ཏེ་ཐར་གུས་ཡོད་ན། །ཆོ་གར་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་བསྙེན་མཛོད་དང༌། །འདི་ཡི་ཉེ་བར་འཐད་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྟེ། །མི་ཡི་བདག་པོའི་ཀུན་ནས་གདུང་བ་ཉ
Chinese
说有其他的依靠，对解脱的修行不赞叹。如同火的热和水的湿性一样，这样完全进入，说是自性。善与非善，有与非有，有些人赞叹说是从自性而来。因为这一切都是从自性而来，因此努力也是没有意义的。那些用根识来确定享用的，对于对境的喜欢和不喜欢，那些用喜欢和疾病来结合的，对于那些什么努力呢？那是自性。水使火熄灭，光线使水干涸，真实安住于身体中的各种不同的元素，变成一体后引导众生。那些用手、脚、腹、背、头等，在子宫中形成本质的，当自性用它来结合时，智者们说那是自性所生。鸟和野兽的各种各样的本质，谁使荆棘变得锋利？所有这些进入都是从自性而来，没有欲望，从哪里努力呢？同样，其他人说从自在天所生，在那里，男人的进入有什么意义呢？进入众生的是什么因，返回又是什么因呢？有些人说是自我的特征，完全产生和存在灭尽，说是没有努力而产生，说是通过努力获得解脱。天神的祭祀，仙人的吠陀，儿子们没有父亲的债务，儿子们是人。谁有解脱，那就是解脱，与三个债务一起产生。因此，通过这种仪轨的次第，智者们说通过努力获得解脱，即使有努力，但通过压制，想要解脱的人们只会得到疲劳。因此，如果对寂静和解脱有敬意，那么如何用道理来亲近仪轨中所说的话呢？这样就接近了合理性，人的主人的所有痛苦。
English
Saying there is another reliance, they do not praise the practice of liberation. Just as the heat of fire and the wetness of water, thus fully entering, they say it is self-nature. Good and non-good, existence and non-existence, some praise saying they come from self-nature. Because all these come from self-nature, therefore effort is also meaningless. Those who definitely enjoy with the senses, the liking and disliking for objects, those who are joined by liking and diseases, what effort is there for those? That is self-nature. Water goes near to extinguish fire, rays of light dry up water, the various elements that truly abide in the body, becoming one, lead beings. Those who with hands, feet, abdomen, back, head, etc., definitely accomplish the essence that has gone into the womb, when self-nature combines with it, the wise say that is born from self-nature. The various essences of birds and wild animals, who makes the thorns sharp? All these entries are from self-nature, there is no desire, from where does effort come? Similarly, others say it is born from the Lord, there, what is the meaning of the entry of man? What is the cause for entering beings, and what is the cause for returning? Some say it is the characteristic of the self, completely arising and the end of existence, they say it arises without effort, they say liberation is attained through effort. The sacrifice of the gods, the Vedas of the sages, the sons are not the debts of the father, the sons are men. Whoever has liberation, that is liberation, born together with the three debts. Therefore, through this order of ritual actions, the wise say that liberation is attained through effort, even if there is effort, but through suppression, those who desire liberation only obtain fatigue. Therefore, if there is respect for peace and liberation, then how should one approach the words spoken in the rituals with reason? Thus it approaches rationality, all the suffering of the lord of men.
Tibetan
མས་པར་འགྱུར། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་ཚལ་དག་ནས་ཁང་པར་འཇུག་པ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱི་བློ་གྲོས་གང་ཞིག་རབ་ཞུགས་ཏེ། །ཡབ་གཅིག་དེར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པར་མ་གྱུར་དང། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་ནགས་ནས་རང་གི་ཁང་པར་གཤེགས། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་ན་གནས་པ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ། །རྒྱལ་པོ་ཨ་མ་རི་ཥ་གྲོང་དུ་ཞུགས་གྱུར་ལ། །དེ་བཞིན་འཕགས་མིན་རྣམས་ཀྱིས་ས་ནི་རྣམ་བཅོམ་པ། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་ནས་འོངས་ནས་རངས་བྱེད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་རྡོ་བ་དང་བཅས་བདག་པོའི་ལྗོན་ཤིང་མིང༌། །ནགས་གནས་བུ་དང་བཅས་པ་གྲོང་དུ་བཞུགས་པ་སྟེ། །ཚངས་པའི་དྲང་སྲོང་གྱུར་དང་ཐུབ་པ་གནས་འཇོག་ལས། །སྦྱིན་སྲེག་དང་བཅས་མཐའ་ཅན་ལྷ་ཡིས་དཔལ་བཟུང་ངོ༌། །རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་དང་གྲགས་པར་རབ་བཞུགས་པ། ། ནགས་རྣམས་བོར་ནས་ཁང་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་སོང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ནགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཉིད། །ཁྱིམ་ན་རབ་ཏུ་འགྲོ་བ་སྐྱོན་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་མི་སྐྱོང་རྒྱལ་པོའི་དགའ་དང་ཕན་པ་ཉིད། །བྱས་པའི་བློན་པོ་དེ་ཡི་ཚིག་དག་གསན་ནས་ནི། །དམན་མིན་མ་འཁྲུགས་ཆགས་མིན་བརྟན་དང་གནས་པ་ལ། །མྱུར་མིན་ཚིག་ནི་རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས་སྨྲས་པའོ། །འདིར་ནི་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་གང་དེ་ནི། །གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་བདག་ལ་འདི་ན་ངེས་པ་མེད། །དཀའ་ཐུབ་དང་ནི་ཞི་བས་དེ་ཉིད་རྟོགས་གྱུར་ནས། །གང་འདིར་ངེས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བར་བགྱི། །ཕན་ཚུན་གནོད་ཅིང་མི་གསལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཡི། །ལྟ་བ་དག་ནི་ལེན་པར་བདག་གིས་ནུས་མ་ཡིན། །མུན་པར་ལོང་བས་ལོང་བའི་ལམ་མཁན་བྱེད་པ་བཞིན། །མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་སུ་ཞིག་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་གྱུར་ཀྱང་འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཡི། །དགེ་དང་མི་དགེར་ཐེ་ཚོམ་ན་དགེ་བློ་གྲོས་གྱུར། །འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་ལ་ཡང་དགེ་བའི་བདག་ཉིད་མཆོག །སྨོད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་བདེ་བ་མེད། །རྣམ་གཞག་མེད་པའི་ལུང་འདི་ཡང་ནི་མཐོང་གྱུར་ནས། །ཚད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་གང་སྨྲས་དེ་ནི་ལེགས་རྟོགས་མཛོད། །ཉེས་ལ་རབ་དམན་ཚད་ལྡན་ཉིད་ནི་རྟོགས་མཛོད་དང༌། །ཉེས་པ་རབ་ཏུ་དམན་པས་བདེན་མིན་སྨྲ་བ་ཡིན། །ཁྱིམ་ལ་འཇུག་པར་དམིགས་གང་བདག་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །སྨྲས་ཤིང་རངས་བྱེད་ལ་སོགས་རྣམས་ནི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། །དེ་རྣམས་ཚད་མིན་ཆོས་དེས་རྣམས་སུ་ནུས་མེད་ཅིང༌། །ཚད་མའི་ཆེད་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉི་མ་ས་ལ་ལྷུང་གྱུར་ལ། །གངས་དང་ལྡ
Chinese
འགྱུར། །苦行林间入室庐，汝之过失慧识何入耶？父亲一人彼亦未入汝之思，昔者亦自林而出入自家室。 苦行林中居，为诸子所绕，国王阿摩利沙入于都城，如是殊胜者摧毁大地，自苦行林来，悦意者如是说。 如是石等连同主之树名，林居连同诸子入于都城，梵天之仙人及能仁安住处，连同火供有边诸天执持吉祥。 如是之相于法与名声中善安住， 舍弃森林而去往房舍，是故为法之故自苦行林，于家精进无有罪过。 彼时护人国王之喜与利益，闻已所作大臣之语，不劣不乱不贪稳固而安住，不急之语乃国王之子所说。 此有与无犹豫者，以他之语于我此无定，以苦行与寂静了悟彼，于此决定我自当执持。 互相损害不明显生犹豫之，见解等我不能取，如于暗中盲者为盲者作向导，何有智者以他缘而行。 彼虽未见然我之，善与不善犹豫时，善为胜慧，无果故亦善性胜，呵责之性彼亦无乐。 见此无分别之教，具量者所说善为了知，于罪极劣了知具量，以罪极劣说非真实。 入家之目的汝于我，说悦意等为作譬喻，彼等非量于法彼等无能，为量之故苦行等皆尽。 如是太阳落于地上，雪与具
English
Becomes. Entering the house from the ascetic forest, what fault of wisdom has entered you? Even your father alone did not enter your thoughts there, and the former ones also went from the forest to their own houses. Living in the ascetic forest, surrounded by sons, King Amarisha entered the city, likewise the eminent ones who destroyed the earth, having come from the ascetic forest, the pleasing one spoke thus. Likewise, stones and the name of the master's tree, the forest dweller together with his sons entered the city, the abode of the Brahma's hermit and the capable one, together with the fire offering, the gods with boundaries held auspiciousness. In this way, dwelling well in Dharma and fame, Having abandoned the forests and gone to the houses, therefore, for the sake of Dharma, from the ascetic forest, to strive diligently in the house is without fault. Then, having heard the words of the minister who had done the joy and benefit of the king who protects men, not inferior, not confused, not greedy, steadfast and abiding, the king's son spoke the words not hastily. Whatever doubt there is here, whether it exists or not, I have no certainty here from the words of others. Having realized that through asceticism and peace, I myself shall hold fast to what is certain here. I am unable to take views that harm each other, are unclear, and give rise to doubt. Just as in the darkness a blind man guides a blind man, who among the wise would go by the cause of another? Even though that is not seen, nevertheless, when I doubt about good and bad, good is the superior wisdom, and because there is no fruit, the nature of goodness is also supreme, and there is no happiness in the nature of reproach. Having seen this teaching without distinction, understand well what those with measure have said. Understand that the measured is extremely inferior to fault, and by extremely inferior fault one speaks untruth. You have spoken to me about the purpose of entering the house, giving examples such as the pleasing one, etc. Those are not valid, they are powerless in those Dharmas, and for the sake of validity, the ascetic practices are all exhausted. Even so, the sun may fall to the earth, and snow and