English
Worthy of being saved! Like a cow whose calf has died, Constantly wailing in sorrow, Like a forest hermit who is close but impartial, May the goddess who truly nurtures know. Like a swan separated from its mate, Like a female elephant separated from an elephant in the forest, Even with protection, they are as helpless, weak, and pitiful. O Queen, you should protect with your compassionate eyes! The only child should not suffer, Complete sorrow is the guide, Like the full moon approached by Rahu, May Rahu be freed from the sorrow of relatives. The palace, the queen's retinue, and the entire city, Separated from you, ignite the fire of women's sorrow. The outgoing breath, like smoke, is the peak of darkness, The burning flames desire to see your nectar. Having heard these words of the advisor, That Bodhisattva, fully endowed with Bodhicitta, With virtues and knowledge of virtues, after a moment, Meditated and spoke this reasonable answer. You all understand my son's intentions, Who can protect better than me? Even knowing the fear of birth, old age, sickness, and death, And going to the forest, abandoning one's life. Ultimately, if not separated from happiness, Why not want to see one's life happy? No matter how long, eventually there will be separation, Therefore, even the guru's love should be abandoned. For my sake, O King of Men, The sorrow you speak of does not please me. Because in dreams, even true gatherings, Will separate and bring endless pain. Having seen the various actions of beings, Likewise, you should also strengthen your wisdom. Neither son nor relative, yet like the source of endless pain, This bondage is a symbol of ignorance. Just like people meeting on the road, Beings will inevitably separate at some time. The expectations and vows of relatives are inferior to the wise, Why should the wise grieve? Otherwise, abandoning one's life to come here, Here also being completely deceived, eventually one must leave!
Tibetan
ར་སོང་ནས་ཀྱང་ཕ་རོལ་གཞན་དུ་འགྲོ་འགྱུར་ལ། །དེ་ལྟར་འདོར་ལྡན་སྐྱོ་ལ་རྗེས་སུ་བརྟེན་ནམ་ཅི། །གང་ཚེ་མངལ་ནས་བཟུང་སྟེ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །གསོད་པའི་ཕྱིར་ནི་འཆི་བ་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། །བུ་ལ་དགའ་བ་དེར་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཡི། །བདག་གི་ནགས་སུ་བརྟེན་པ་གང་ཕྱིར་དུས་མ་ཡིན། །ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ལྷུང་ཚེ་དུས་མ་ཡིན་པ་དེ། །དེ་བཞིན་ནོར་གྱི་ཆོ་གར་ཞུགས་པ་དུས་ཡིན་ནོ། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་དུས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཁྱབ་པ་སྟེ། །དགེ་ལེགས་ངེས་པར་ཐོབ་པ་དུས་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྒྱལ་པོས་བདག་ལ་རྒྱལ་སྲིད་འདིར་བཞད་ལ། །དེ་ཡང་ཡབ་ཀྱི་རྒྱ་ཆེན་མཚུངས་ཤིང་འདྲ་བ་སྟེ། །སྲེད་པ་ལས་ནི་ནད་པའི་མི་འཕྲོད་ཟས་བཞིན་དུ། །བདག་གིས་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་རྨོངས་པའི་གཞི་མ་མི་སྐྱོང་རྒྱལ་པོ་ཉིད། །རབ་ཏུ་འཐོབ་པར་མི་ནི་མཁས་པས་གང་ཕྱིར་ནུས། །གང་དུ་སྐྱོ་བ་དང་བཅས་རྒྱགས་དང་ངལ་དུབ་དང༌། །ཕ་རོལ་ལོག་པར་སྤྱོད་པས་ཆེས་ལ་གནོད་པའོ། །འཛམ་བུ་ཆུ་གསེར་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་ལྡིང་ཁང་ནི། །དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། །གཟའ་ཡིས་འཁྲུགས་པའི་པདྨ་དང་བཅས་ཆུ་ལྟ་བུ། །རྒྱལ་སྲིད་དང་ནི་གསེར་དག་སྡུག་བསྔལ་དག་གི་རྟེན། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་མིན་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ། །ཇི་ལྟར་མི་གཙང་སྐྱེས་ཏེ་མི་དབང་སྔ་མ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་སྤང་བྱ་ན་ཚོད་རབ་མཆོག་ཚེ། །རྒྱལ་སྲིད་ངེས་པར་དོར་ནས་ནགས་སུ་སོང་བར་གྱུར། །རིན་ཆེན་བཞིན་དུ་ཚིམ་བ་མཆོག་ནི་ཉེར་མཁྱུད་ནས། །འབྲོག་ དགོན་དག་ན་རྩྭ་དག་ཟོས་པ་མཆོག་ཡིན་ལ། །སྦྲུལ་ནག་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཉེས་པ་ནི། །རྙེད་བླའི་དཔལ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ་མཆོག་མ་ཡིན། །རྒྱལ་སྲིད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས། །མངོན་པར་འདོད་པས་ནགས་སུ་རབ་འཇུག་བསྔགས་པ་སྟེ། །ནགས་ཚལ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ཁྱིམ་དུ་རབ་འཇུག་པ། །དམ་བཅའ་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་སེམས་པ་དང་བཅས་མི་གང་གིས། །ཆོས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པས་ནགས་སུ་རབ་ཞུགས་ལ། །ངུར་སྨྲིག་རབ་ཏུ་དོར་ནས་ངོ་ཚ་རྣམ་སྤངས་ནས། །གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པ་ཡི་ཡང་གྲོང་ལ་བསྙེན་མ་ཡིན། །སྲེད་དང་རྣམ་པར་རྨོངས་དང་ཡང་ན་འཇིགས་པ་ཡིས། །གང་ཞིག་སྐྱུགས་པའི་བཟའ་བ་སླར་ཡང་ལེན་བྱེད་ལ། །སྲེད་པ་དེ་ནི་རྨོངས་དང་ཡང་ན་འཇིགས་པ་ཡིས། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་དོར་ནས་སླར་ཡང་ལེན་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་རབ་འབ
Chinese
既已逝去，终将前往他方，如此舍弃，为何还要依恋悲伤？从在母胎之中开始，所有时节里，死亡为了杀戮而存在。你所说的对儿子的喜爱，为何不合时宜地依恋我的森林？沉溺于世俗之时是不合时宜的，同样，参与财富的仪式也是合时宜的。一切时节里，时节的运行遍及，获得善妙是必然的，并非没有时节。国王将王位赐予我，它与父亲的广阔相似且相同。如同贪欲使病人不适的食物一样，我无法完全接受。愚痴蒙昧的根本，不守护的国王，贤者如何能够轻易获得？何处伴随悲伤、饱胀和疲惫，以颠倒的方式行事，对自身造成极大的伤害。如同阎浮檀金般清澈的宫殿，如同混有毒药的美味佳肴，如同被罗睺星侵扰的莲花之水，王位和黄金是痛苦的根源。如此，王位既非正法，也非安乐。不净所生，先前的君主们，为了彻底舍弃痛苦，在青春鼎盛之时，毅然决然地舍弃王位，前往森林。如同珍宝般珍视满足，在偏远的 修道院里，吃草才是最好的。如同黑蛇般不可见的过失，与贪婪的荣耀一同入眠并非最好。舍弃王位是国王们的法则，渴望正法而进入森林是值得赞扬的。彻底舍弃森林而进入家庭，是不符合誓言的。任何出身高贵且有思想的人，为了渴望正法而进入森林，彻底舍弃袈裟，完全抛弃羞耻，不应亲近摧毁城市的村庄。无论是由于贪欲、愚昧还是恐惧，谁会再次取回呕吐之物？贪欲、愚昧或恐惧，舍弃欲望后又再次取回。谁彻底燃
English
Having passed away, one will eventually go to another place, so having abandoned, why still cling to sorrow? From the moment of being in the womb, in all seasons, death exists for the sake of killing. Your so-called love for your son, why is it untimely to cling to my forest? When one is immersed in worldly affairs, it is untimely, similarly, participating in the rituals of wealth is timely. In all seasons, the course of time pervades, obtaining virtue is certain, it is not without time. The king bestowed the kingdom upon me, it is similar and the same as my father's vast one. Like food that is unsuitable for a sick person due to craving, I am unable to fully accept it. The root of ignorance and delusion, a king who does not protect, how can a wise person easily obtain it? Where there is sorrow, satiety, and fatigue, acting in a perverse manner, it causes great harm to oneself. A palace as clear as Jambudvipa gold, like delicious food mixed with poison, like water with lotuses disturbed by Rahu, the kingdom and gold are the source of suffering. Thus, the kingdom is neither Dharma nor happiness. Born from impurity, the former rulers, in order to completely abandon suffering, in the prime of their youth, resolutely abandoned the kingdom and went to the forest. Cherishing contentment like a jewel, in remote monasteries, eating grass is the best. Like a black snake, the unseen fault, sleeping with the glory of greed is not the best. Abandoning the kingdom is the law of kings, entering the forest desiring Dharma is praiseworthy. Completely abandoning the forest and entering a home is not in accordance with the vow. Anyone born of noble lineage and with a mind, having entered the forest desiring Dharma, having completely abandoned the monastic robes, completely abandoning shame, should not approach the villages that destroy cities. Whether due to craving, delusion, or fear, who would take back what has been vomited? Craving, delusion, or fear, having abandoned desires, one takes them back again. Who completely burns
Tibetan
ར་ཁང་པ་དག་ནས་ཅི་ཞིག་ལྟར། །བྱུང་ནས་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཁོ་ནར་རབ་འཇུག་ལ། །ཉེས་པ་མཐོང་དེ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དོར་ནས་ནི། །རྨོངས་པས་སླར་ཡང་ལེན་པར་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །གང་ཡང་མི་སྐྱོང་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཐར་པ་ནི། །འཐོབ་པ་དང་ལྡན་ཞེས་ཐོས་དེ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞི་བ་གཙོ་བོའི་ཐར་པའི་ཆོས་ནི་གང་ལ་ཡང༌། །ཆད་པ་གཙོ་བོའི་རྒྱལ་པོའི་ཆོས་ནི་གང་དུའོ། །ཞི་བ་དགའ་བ་གལ་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་དམན་པ་སྟེ། །རྒྱལ་སྲིད་ལ་བློ་གལ་ཏེ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ཉམས། །གྲང་དང་དྲོ་དང་མེ་དང་ཆུ་ཡི་གཅིག་ཉིད་བཞིན། །ཞི་བ་དང་ནི་རྣོ་ཉིད་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་དང་ཆུ་ཡི་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །ཁྲམ་དང་དྲང་པོའི་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །འཕགས་དང་སྡིག་པའི་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞི་དང་ཆད་པའི་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ས་འཛིན་བདག་པོ་དེ་རྣམས་ངེས་པས་སམ། །རྒྱལ་པོའི་སྲིད་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ཞི་བ་ཐོབ་པ་ཅན། །རྒྱལ་སྲིད་དག་ལ་བསྙེན་ནམ་དབང་པོ་སྦས་ཉིད་ལས། །མཐར་མ་ཐུག་པར་ཐར་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱས། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཞི་ཇི་ལྟ་བཞིན། །བདག་ནི་ནགས་ཚལ་རབ་ཐོབ་ངེས་པས་མ་ཡིན་ཞིང༌། །ཁྱིམ་དང་གཉེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞགས་པ་བཅད་ནས་ནི། །ཐར་གྱུར་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བདག་ ཉིད་རྣམ་ཤེས་ཡོན་ཏན་རྗེས་མཐུན་པ། །རེ་འདོད་སྤངས་ཤིང་གཏན་ཚིགས་ལྡན་པ་སྒྲོགས་པ་སྟེ། །མི་དབང་བདག་ཉིད་སྐྱེས་ཀྱི་སྨྲ་ལྡན་ཐོས་གྱུར་ནས། །གསང་སྔགས་འཛིན་པ་ཡིས་ཀྱང་ལན་ནི་སྨྲས་པའོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་ཆོ་གར་ངེས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འདི།། རིག་པ་མིན་པ་མ་ཡིན་འདི་ནི་དུས་རིག་མིན། །ན་ཚོད་ལ་གནས་ཡབ་མ་མྱ་ངན་ཕྱིར་བྱིན་ནས། །ཆོས་འདོད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའོ། །ངེས་པར་ཁྱེད་ཀྱི་བློ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མིན་པ། །ཡང་ན་ཆོས་དང་དོན་དང་འདོད་པར་མཁས་མ་མིན། །གང་ཞིག་མ་མཐོང་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས། །མངོན་སུམ་དོན་ནི་ཡོངས་སུ་བརྙས་པར་མཛད་ནས་གཤེགས། །ཡང་སྲིད་ཡོད་ཅེས་ཁ་ཅིག་དག་ནི་སྨྲ་བ་སྟེ། །མེད་ཅེས་ཁ་ཅིག་དག་ནི་ངེས་པར་དམ་འཆའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཚེ་དོན་འདི་ཐེ་ཚོམ་གྱུར་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་པར་ནུས་དཔལ་ནི་ཉེ་བར་གནས། །གལ་ཏེ་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་གང་ཡང་ཡོད། །དེར་ནི་ཇི་ལྟར་འབད་པ་དག་ལ་དགའ་བར་བགྱི། །ཅི་སྟེ་གཞན་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་གང་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་ཡི་འབད་རྩོལ་མེད་ལས་ཐར་པ་འགྲུབ། །ཁ་ཅིག་འཇི
Chinese
犹如从厕所出来一样， 出来后又想再次进入其中。 明明看到了过错，抛弃了在家生活， 却又愚痴地想要重新接受。 不守护任何事物，仅仅在家生活就能获得解脱， 听到这种说法是不可能的。 寂静为主的解脱之法，于任何处皆可； 惩罚为主的国王之法，于任何处皆可。 如果喜爱寂静，那么王权就会衰弱； 如果执着于王权，那么寂静就会完全消失。 如同寒冷与温暖、火与水一样， 寂静与锐利是不相容的。 火与水不可能相遇， 欺骗与正直不可能相遇， 高尚与罪恶不可能相遇， 寂静与惩罚不可能相遇。 因此，那些大地的主宰们， 必定会抛弃王位，获得寂静。 亲近王位，或者隐藏自己的能力， 最终没有达到目标，就自以为是地宣称获得了自由。 那些人对于王权和寂静是如何看待的？ 我获得了最好的森林，这并非偶然， 斩断了家庭和亲友的束缚， 获得了自由，不想再次进入其中。 如此这般，我 自己的觉识与功德相符， 舍弃了希望和欲望，宣说了具有理性的言论。 国王之子听到了这些话， 密咒持有者也回答说： 你所认定的这种宗教仪式， 并非智慧，也不是时机。 正值壮年，为了父母的悲伤而献身， 你所追求的并非真正的佛法。 可以肯定的是，你的智慧并不敏锐， 或者你不擅长佛法、意义和欲望。 为了未见之果， 你轻视了显而易见的事物而离去。 有些人说有来世， 有些人则肯定地说没有。 如此一来，当这件事变得犹豫不决时， 享受财富的能力就在眼前。 如果真的有再次进入轮回， 我将如何喜欢那些努力呢？ 如果根本没有再次进入轮回， 那么通过不懈努力，就能从轮回中解脱。 有些人畏惧
English
Like coming out of a toilet, After coming out, one wants to enter it again. Clearly seeing the faults, abandoning life at home, Yet foolishly wanting to accept it again. Not guarding anything, simply living at home and attaining liberation, Hearing such a statement is impossible. The Dharma of liberation, with tranquility as its essence, is everywhere; The Dharma of kings, with punishment as its essence, is everywhere. If one loves tranquility, then royal power will weaken; If one is attached to royal power, then tranquility will completely disappear. Like cold and warmth, fire and water, Tranquility and sharpness are incompatible. Fire and water cannot meet, Deceit and honesty cannot meet, Nobility and sin cannot meet, Tranquility and punishment cannot meet. Therefore, those lords of the earth, Will surely abandon the throne and attain tranquility. Approaching the throne, or hiding one's abilities, Ultimately failing to reach the goal, they arrogantly claim to have attained freedom. How do those people view royal power and tranquility? I have obtained the best forest, this is not accidental, Having cut the bonds of family and relatives, Having gained freedom, I do not want to enter it again. Thus, I My own awareness is in accordance with merit, Having abandoned hope and desire, I proclaim rational words. The king's son heard these words, The mantra holder also replied: This religious ritual that you have determined, Is not wisdom, nor is it the right time. In the prime of life, sacrificing oneself for the sorrow of parents, What you seek is not true Dharma. Surely, your wisdom is not sharp, Or you are not skilled in Dharma, meaning, and desire. For the sake of an unseen result, You despise the obvious and depart. Some say there is a future life, Some certainly assert that there is not. Thus, when this matter becomes uncertain, The ability to enjoy wealth is at hand. If there really is a return to rebirth, How can I rejoice in those efforts? If there is no return to rebirth at all, Then through tireless effort, liberation from samsara is achieved. Some fear