Tibetan
་མེད་རྣམས་ནི་ཆོ་ངེས་འདེབས། །བཟླས་བརྗོད་རྫོགས་ཤིང་སྦྱིན་སྲེག་བཀྲ་ཤིས་བྱས་གྱུར་ཏེ། །མི་སྐྱོང་ཉིད་ཀྱང་ལྟ་གང་དག་ནས་ཕྱིར་གཤེགས་པ། །རྡོ་རྗེའི་སྒྲ་ཡིས་གླང་པོ་ཇི་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཡི། །ཉམ་ཐག་སྒྲ་དེས་ཀུན་ནས་བཅོམ་ཞིང་གཡོས་པར་གྱུར། །འདུན་པ་དང་ནི་བསྔགས་ལྡན་གཉིས་པོ་མཐོང་ནས་ཀྱང༌། །སྲས་ཀྱི་ངེས་པར་བརྟེན་པ་ཡང་དག་གསན་ནས་ནི། །བདེ་སོགས་བདག་པོའི་ལྟད་མོ་ཟིན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བཞིན། །མྱ་ངན་གྱིས་བཅོམ་ས་ཡི་བདག་པོ་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དེ་ནས་སྲས་པོའི་མྱ་ངན་གྱིས་རྨོངས་ཡུད་ཙམ་ཞིག །སྐྱེ་བོ་མཚུངས་མཉམ་མངོན་པའི་སྐྱེ་བོས་བཟུང་གྱུར་ལ། །ཆབ་ཀྱིས་གང་བའི་སྤྱན་གྱིས་མགྱོགས་ བགྲོ་ལ་གཟིགས་ནས། །ས་ཡི་ལོགས་ནས་ས་སྐྱོང་གིས་ནི་སྨེ་སྔགས་བཏོན། །གཡུལ་འགྱེད་པ་ན་དགའ་ཆེན་མང་པོ་བྱས་ནས་ནི། །བསྔགས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་དགའ་བ་མ་ཡིན་བྱས། །བདག་གི་དགའ་བ་ཡོན་ཏན་དགའ་དེ་གང་གིས་ནི། །དགའ་བ་ཡིན་ཡང་དགའ་བ་མེད་བཞིན་ནགས་སུ་བོར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གང་དུ་གཤེགས་པ་དེར་བདག་ཁྱེར། །ཡང་ན་དེ་ནི་སླར་ཡང་སྐྱེན་བར་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ཚབས་ཆེར་ན་བའི་སྨན་དང་བྲལ་བས་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་དང་བྲལ་བས་བདག་གི་འཚོ་བ་མེད་པའོ། །རྒྱལ་བུ་གསེར་འབབ་འཆི་བས་ཕྲོགས་པར་གྱུར་པ་ན། །དཀའ་ཐུབ་གང་ལས་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཤི་མ་གྱུར། །བདག་ཀྱང་ཆོས་འཛིན་སྲས་པོ་གཤེགས་པར་གྱུར་པ་ན། །བདག་ཉིད་ཐར་འདོད་བདག་ཉིད་མེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར། །རྒྱལ་རིགས་བཅུ་བྱས་ཁྱབ་བདག་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི། །མཆོག་དང་མཆོག་མིན་ཤེས་པ་ཉི་མའི་སྲས་པོ་ཡི། །བུ་ནི་ཕངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་དམ་པ་དང་བྲལ་ལ། །ཡིད་མི་བདེ་བྱས་ཡིད་ཀྱི་རྨོངས་པ་གང་ལས་མིན། །རྒྱལ་བོ་ཨ་ཛའི་སྲས་པོ་བློ་དང་ལྡན་པ་ནི། །མི་བདག་དབང་པོའི་གྲོགས་ལ་བདག་གི་འདོད་པ་སྟེ། །སྲས་པོ་ནགས་སུ་སོང་ལ་གང་ཞིག་ལྷར་སོང་ལ། །མཆི་མ་དོན་ཡོད་མ་ཡིན་བཀྲེན་པས་འཆོས་སོ་ཀྱེ། །ཁྱོད་ཀྱང་བདག་གི་ཆུ་ཡི་སྙིམ་པ་དེ་གང་དུ། །ཕྲོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་གནས་དེར་བཟང་པོ་བདག་ལ་སྨྲོས། །དེ་ལ་བདག་གི་སྐོམ་པ་འདིས་ནི་ཡོངས་འདོད་དེ། །བདག་གི་སྲོག་ནི་ཡི་དགས་འགྲོ་བར་འདོད། །དེ་ལྟར་སྲས་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་གྱུར་ཏེ། །ས་དང་འདྲ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་བརྟན་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །རཱ་མའི་མྱ་ངན་དག་གིས་ཤིང་རྟ་བཅུ་པ་བཞིན། །མི་སྐྱོང་འདུ་ཤེས་བྲལ་བཞིན་མང་པོ་རྣམ་པར་ལ་བས། །དེ་ནས་དེ་ལ་ཐོས་དང་དུལ་དང་ཡོན་ཏན་ལྡན
Chinese
无余者则作决定之语，念诵圆满，布施火供吉祥已成，护人君主亦从何处而逝去，金刚之声如象一般出生之，可怜之声彼一切摧毁且摇动，见欲乐与具赞二者之后亦，真实听闻依于子之定解，如得安乐等主之景象之胜幢，为忧伤所摧毁，土地之主倒地矣。此后王子之忧伤所迷，顷刻间，为显现众生平等之众生所扶持，充满水之眼急速 观视后，土地之侧面，护地者则发出诅咒之语。争战之时，作众多广大的欢喜之后，具赞汝使我之欢喜不成，我之欢喜功德之欢喜彼何者，虽是欢喜然如无欢喜般抛于林中。是故彼者逝往何处彼处携我，或者彼者再次迅速携来，如与重病之药分离一般，如是与彼分离故我之生命不存在。王子金流为死亡所夺之时，从何苦行真实胜者未死，我亦于持法之王子逝去之时，我自欲解脱如无我一般。王族十事遍主众生之主，知晓殊胜与不殊胜太阳之子，子甚可怜且与殊胜痛苦分离，不悦意作意，从何而生心之迷乱。国王阿阇之子具慧者，人主自在之友乃我之所欲，王子入于林中，何者入于天界，眼泪非为有义，以悭吝而装饰。汝亦我之水之掬水彼于何处，请善说于我彼夺取之苦行处，于彼我之此渴求完全希求，我之生命欲往饿鬼之处。如是与子分离之痛苦出生，如地一般之俱生稳固者完全舍弃，如罗摩之忧伤一般，如十车一般，护人君主如离意识般众多散乱。此后彼具足听闻、调伏及功德
English
Those without remainder utter words of determination. Recitation is completed, and generosity and fire offerings are made auspiciously. The protector of men also departs from whatever place. The sound of the vajra is born like an elephant. That wretched sound shatters and shakes everything. Having seen both desire and the one with praise, and having truly heard reliance on the son's certainty, like a victory banner that has captured the spectacle of the lord of ease and so on, the lord of the earth, shattered by sorrow, falls to the ground. Then, bewildered by the prince's sorrow for a moment, he is supported by beings who manifest the equality of beings. With eyes filled with water, he quickly looks around. From the side of the earth, the protector of the land utters words of cursing. At the time of battle, after making many great rejoicings, you, the one with praise, have made my joy not to be. My joy, the joy of merit, by what means has it, though it is joy, been thrown into the forest as if without joy? Therefore, take me to where that one has gone. Or may that one quickly bring me back again. Just as one is separated from the medicine for a serious illness, so too, because of separation from that one, my life does not exist. When the prince Golden Flow is seized by death, from what asceticism has the truly victorious one not died? When my Dharma-holding son has passed away, I myself, desiring liberation, have become like one without self. The lord of beings, the pervasive one who has done ten things for the royal lineage, the son of the sun who knows the excellent and the non-excellent, the son is pitiable and separated from supreme suffering. What is the origin of the mental bewilderment that has made me unhappy? The wise son of King Aja, the friend of the lord of men, is my desire. The prince has gone into the forest, and someone has gone into the realm of the gods. Tears are not meaningful; they are adorned with stinginess. You too, where is that handful of water of mine? Please kindly tell me the place of asceticism where it was taken away. There, my thirst completely desires. My life desires to go to the place of the hungry ghosts. Thus, the suffering of separation from the son is born. The innate stability, like the earth, is completely abandoned. Like the sorrow of Rama, like the ten chariots, the protector of men is scattered in many ways, as if without consciousness. Then, he is endowed with learning, discipline, and qualities.
Tibetan
། །རབ་བགྲེས་མདུན་ན་འདོན་དང་བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཀྱིས། །མཉམ་པར་གཞག་འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨས་གྱུར་ཏེ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་གདོང་མིན་མྱ་ངན་མེད་པའང་མིན། །མི་མཆོག་བརྟན་པ་མྱ་ངན་ཐོང་ལ་བརྟན་པར་གཤེགས། །མྱ་ངན་བཞིན་དུ་མཆི་མ་འདོན་པར་འོས་མ་ཡིན། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་རྙིང་བཞིན་ཕུན་ཚོགས་བོར་ནས་ནི། །ས་ན་མི་སྐྱོང་མང་པོ་ནགས་སུ་ཤིན་ཏུ་སོང༌། །གཞན་ཡང་ དེ་ཡི་དགོངས་པ་ངེས་པ་འདི་སྔོན་ཚེ། །དྲང་སྲོང་དཀར་མིང་དེ་ཡི་ཚིག་ནི་དྲན་པར་མཛོད། །མཐོ་རིས་སུ་ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་དེ་གནས་པར་བདེ་བས་ནུས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་མི་མཆོག་འབད་པས་བྱས་པ་སྟེ། །མྱུར་བར་བཀའ་ལུང་སྩོལ་མཛོད་ཇི་སྙེད་འདིར་འགྲོ་བགྱི། །སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱེད་ཀྱི་སྲས་པོ་དེ་ཡི་ནི། །སྣ་ཚོགས་མང་བོའི་འཐབ་མོ་དེ་རྙེད་དེར་བྱེད་ཤོག །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལ་ནི་མི་བདག་གིས་བསླབས་ལ། །དེ་ཕྱིར་ངེས་པར་འདི་ནས་ཁྱེད་གཉིས་མངོན་པར་སོང༌། །བུ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ནགས་ཀྱི་བྱ་ཡི་བཞིན། །བདག་གི་སེམས་ནི་དགའ་བར་རབ་ཏུ་སོང་མ་ཡིན། །དམ་པ་ཞེས་ནི་མི་དབང་བསྟན་ལས་བློན་པོ་དང༌། །མདུན་ན་འདོན་པ་དེ་གཉིས་ནགས་དེར་སོང་བར་གྱུར། །བྱས་ཞེས་གནའ་མའི་སྐྱེ་བོ་དང་བཅས་བཙུན་མོར་བཅས། །མི་སྐྱོང་གིས་ཀྱང་བྱ་བ་ལྷག་མ་རབ་ཏུ་མཛད། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ལས། བཙུན་མོའི་འཁོར་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་དེའི་ཚེ་མདུན་ན་འདོན་དང་བློན་པོ་དེ། །མི་སྐྱོང་མཆི་མའི་ལྕག་གིས་མངོན་པར་བསྣུན་པ་དག །ཕུག་པའི་དམ་པའི་རྟ་བཞིན་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ལས། །བསམ་པ་བཟང་པོས་སྐྱེན་པར་ནགས་དེར་སོང་བར་གྱུར། །འདྲ་བའི་རྗེས་འབྲངས་ངལ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་གཉིས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་དེར་དུས་སུ་ཉེ་བར་ཕྱིན་ནས་ནི། །རྒྱལ་པོའི་རྫུ་འཕྲུལ་དོར་དེ་དུལ་བའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །དྲང་སྲོང་ཤེས་ལྡན་བུ་ཡི་ཁང་པར་ཉེ་བར་སོང༌། །དེ་དག་གིས་ནི་ཚུལ་བཞིན་བྲམ་ཟེ་དེ་མཆོད་ནས། །དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ཡང་རྗེས་མཐུན་མཆོད་པ་སྟེ། །གདན་བྱས་པ་དག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བཅད་ནས་ནི། །ཤེས་ལྡན་སྲས་པོ་གདན་གནས་པ་ལ་གཏམ་སྨྲས་སོ། །མདངས་གཙང་གཙང་ཞིང་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་ཡངས་པ་མངའ། །བུ་རམ་ཤིང་པའི་རིགས་སུ་རབ་འཁྲུངས་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །ཤྲུ་ཀ་རབ་ཏུ་འཛིན་དང་གསང་སྔགས་ཡོངས་འཛིན་ལ། །ནག་པོར་སྐྱེ་བོ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་རིག་པར་མཛོད། །ད
Chinese
老年的侍臣和大臣慧智， 如实地讲述了这种禅定。 不是完全的悲痛之容，也不是没有哀伤， 人中之尊坚固者，舍弃哀伤而坚固地逝去。 不应如哀伤一般地哭泣， 如旧花环般舍弃圆满后， 地上众多统治者都已深入森林。 此外， 他的这种决定，以前， 请记住名叫正直者的那些话语。 即使在天界，作为转轮王的王位， 刹那间安住于此，安乐也无法做到。 如果那位人中之尊努力去做， 请迅速赐予命令，我等将前往此处。 各种各样的您的儿子， 愿能寻得各种各样的战斗。 之后，人主向他们二人教导， 因此，你们二人务必从这里出发。 如同对儿子特别执着的森林之鸟， 我的心没有感到欢喜。 大臣和侍臣从人王处接受教诲后， 便前往那片森林。 据说，带着古代的人民和妃嫔， 统治者也完成了剩余的事情。 在名为《佛陀行传》的伟大诗歌中，妃嫔眷属哀叹的章节是第八章。 然后，在那时，侍臣和大臣， 被统治者眼泪的鞭子所鞭打， 如同洞穴中神圣的骏马，从一切努力中， 以善良的心念迅速前往那片森林。 相似的追随者，生起疲劳的那二人， 在那苦行林中，及时地接近后， 舍弃国王的神通，以调伏的行为， 接近了正直贤慧之子的住所。 他们如法地供养了那位婆罗门， 他也以相应的方式供养了他们。 断除了对座位的执着后， 向安坐在座位上的贤慧之子讲述了话语。 拥有清净光泽和广阔名声的， 出生于甘蔗族的国王， 对于精通《殊迦经》和掌握秘密咒语者， 请您认识这位黑色的民众。
English
The aged chamberlain and the wise minister, Spoke of this meditation as it was. It is not a face of complete grief, nor is it without sorrow, The best of men, the steadfast one, has departed steadfastly, abandoning sorrow. It is not appropriate to shed tears as if in sorrow, Having abandoned the perfections like an old garland, Many rulers on earth have deeply entered the forest. Furthermore, This determination of his, in the past, Please remember the words of the one named Righteous. Even in the heavens, for the kingdom of a Chakravartin, Not even for a moment can one abide there with ease. If that best of men has made an effort, Please quickly grant the command, and we shall go there. May your son of all kinds, Find the battle of all kinds there. Then, the lord of men instructed those two, Therefore, you two must depart from here. Like a forest bird particularly attached to its young, My heart has not greatly rejoiced. The minister and the chamberlain, having received instruction from the lord of men, Went to that forest. It is said that the ruler, along with the ancient people and the consorts, Also completed the remaining tasks. In the great poem called "The Deeds of the Buddha," the eighth chapter is the chapter of the lamentations of the retinue of consorts. Then, at that time, the chamberlain and the minister, Were struck by the whip of the ruler's tears, Like a sacred horse in a cave, from all efforts, With good intentions, they quickly went to that forest. Those two similar followers, having become weary, Having approached that ascetic forest in due time, Having abandoned the king's magic power, with tamed behavior, They approached the dwelling of the righteous and wise son. They duly honored that Brahmin, And he also honored them in a corresponding manner. Having cut off attachment to the seats, They spoke words to the wise son seated on the seat. Possessing pure radiance and vast fame, The king, born into the Ikshvaku lineage, For the one who is well-versed in the Shruka Sutra and holds all the secret mantras, Please recognize this black populace.