English
With shining teeth and wide, beautiful eyes. With copper-colored upper and lower lips, sharp white teeth. A face with a red and slender tongue. One who can penetrate the ocean of all knowledge. What is your profound and immeasurable depth? What is the lamp, and what are its names? Even the staff-bearing ascetic had not seen it in past kalpas. The teacher, you, were very pleased and departed. Those with asceticism also followed this. Following as in a ritual, they went to the ascetic forest. From the great chapter called "Buddha's Deeds". The seventh chapter, entering the ascetic forest. After that, the swift-goer felt unhappy. Thus, master, you went to the forest without me. Trying not to be sad on the road. Even so, his tears could not stop. Because of your command, master, in one night. The road that the swift-goer went with you. On that road, he walked for eight days. Thinking of being separated from you, master, and returning. Weakened by the lack of food. The praiseworthy swift-goer also lost his luster. Even if decorated with those ornaments. It was as if the splendor had disappeared because of his abandonment. Returning, he also headed towards the ascetic forest. His heart repeatedly and strongly saddened. Even though he was hungry on the road, grain and water. He did not happily accept as before. After that, the nature of benefiting beings, the great nature. Went to the extremely inferior city called "Serkya". Like the sky abandoned by the day, fruitless. Gradually, the two Approached as if empty. Together with white lotuses, adorned by water. Also adorned by trees holding flowers. The extreme joy of the city's people disappeared. The forest near him was no longer as beautiful as a forest. Thus, the people watching were submerged in tears. Wandering around with an extremely weak mind. As if not allowing entry, the two entered the city. Appearing like a slow bath. Having come separated from the sage of the Shakya clan. The body is emaciated.
Tibetan
ས་འགྲེས་དང་ལྡན་པ་དེ་གཉིས་མཐོང་ནས་ཀྱང༌།། སྔོན་ཚེ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་ཤིང་རྟ་འོངས་པ་བཞིན། །གྲོད་ཁྱེར་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ལམ་དུ་མཆི་མ་ཕྱུང༌། །དེ་ནས་མྱ་ངན་ཉེ་བར་ལྡན་བའི་སྐྱེ་བོ་དག །མཆི་མ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འདུན་པ་ལ་སྨྲས་པ། །གྲོང་ཁྱེར་ཡུལ་འཁོར་དགའ་མཛད་རྒྱལ་བོའི་སྲས་པོ་དེ། །ཁྱེད་ཀྱིས་གང་དུ་བོར་ཞེས་རྒྱབ་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ། །དེ་ནས་གུས་ལྡན་སྐྱེ་བོ་དེ་ལ་དེས་སྨྲས་པ། །མི་དབང་སྲས་པོ་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་བོར་བ་མིན། །དུ་བཞིན་སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་ནགས་སུ་ཁོ་བོ་དང༌། །ཁྱིམ་བདག་ཆ་ལུགས་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ཡི་ཚིག་ནི་སྐྱེ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས། །ངེས་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད་ཅེས་ངེས་པར་སོང་གྱུར་ལ། །འགྱེལ་ཞིང་མིག་སྐྱེས་ཆུ་ནི་རྣམ་པར་འཐོར་བ་སྟེ། །ཡིད་ལ་སྨོད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ལོང༌། །དེ་ནས་སྨྲས་པ་གཉིས་སྐྱེས་རྒྱལ་བོའི་ཤུགས་མངའ་སྟེ། །གང་དུ་གཤེགས་པའི་ནགས་དེར་དི་རིང་ཞུགས་པར་བགྱི། །ལུས་ཅན་དབང་པོ་མ་ཚང་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་དག་བྲལ་བས་བདག་ཅག་འཚེ་བར་འདོད་པ་མེད། །དེ་དང་བྲལ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ནི་ནགས་ཡིན་ལ། །དེ་དང་ཡང་དག་ལྡན་པའི་ནགས་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིན། །ལྷ་ནི་ལྷ་མིན་གསོད་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཇི་ལྟར། །དེ་དག་བྲལ་བས་བདག་གི་གྲོང་ཁྱེར་མཛེས་མ་གྱུར། །དེ་ནས་སླར་ཡང་གཞོན་ནུ་ཕྱིར་ལ་ལོག་ཅེས་ཏེ། །ཡན་ལག་མ་རྣམས་སྐར་ཁུང་ཕྲེང་རྣམས་རབ་ཐོབ་སྟེ། །མགྱོགས་འགྲོའི་རྒྱབ་ནི་རྣམ་པར་དབེན་བ་མཐོང་གྱུར་ནས། །སླར་ཡང་སྐར་ཁུང་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་བཀག་ནས་དུ། །བརྟུལ་ཞུགས་དང་ནི་མྱ་ངན་དག་གིས་ཡིད་དུབ་ཅིང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་ལ་རབ་ཞུགས་ པས་སྲས་པོ་ཉེར་ཐོབ་ཕྱིར། །བཟླས་བྱས་ཤིང་གི་ལྷ་ཡི་ཁང་པར་མི་བདག་གིས། །བསམ་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་རྣམས་བྱས། །དེ་ནས་མིག་དག་མཆི་མས་རབ་ཏུ་གང་བ་དེས། །མགྱོགས་འགྲོ་བླངས་ནས་མགྱོགས་འགྲོ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། །གཡུལ་འགྱེད་པ་ན་དགྲ་བོས་ཇོ་བོ་ཁྱེར་བ་ལྟར། །མྱ་ངན་དག་གིས་མངོན་བཅོམ་མི་སྐྱོང་ཁང་པར་ཞུགས། །མི་དབང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ན། །རྣམ་པར་བལྟ་ཞིང་མིག་དག་མཆི་མ་འབབ་པ་ཡིས། །སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་རྟོགས་འཇུག་བཞིན། །བསྔགས་ལྡན་མགྱོགས་འགྲོ་གསལ་བའི་དབྱངས་ཀྱིས་དུས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་ཁང་པའི་དབུས་ན་སྤྱོད་པའི་བྱ་རྣམས་དང༌། །ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་མགྱོགས་འགྲོ་དམ་བར་བྱེད་རྣ
Chinese
见彼具地者二人，如昔十乘车之车来临。 城市之人皆于道中涕泪交流，尔时忧戚近身之人， 涕泪交流者，向御者云：汝于何处遗失都邑国土之悦乐国王之子？ 彼等随后而行，尔时彼具敬者向彼云： 人王之子，我未曾遗失，如烟雾般无有生人之森林中， 彼与我及居家之装束亦皆舍弃。 彼等闻彼之语，定知是极难之事， 倾倒且双目泪水四散，心中责备，自身受果。 尔时云：二生国王具力，今日当入彼所行之森林。 如诸根不全之有情，彼等离去，我等不欲受害。 离彼，此城即为森林，与彼相合之森林即为城市。 如天人与非天人争斗时之百施，彼等离去，我之城市不美。 尔时复有青年返回，肢体之母等，获得诸星窗， 见速行者之背影远离，复又关闭诸星窗。 以苦行与忧戚令心疲惫，以苦行善入，为得子故。 人主于诵经之树神室中，如是思维当如何行事。 尔时彼双目泪水盈满，取速行者，随速行者而去。 如战场中敌夺乔波，忧戚所胜之人主入于室中。 人王入于王宫中，四处观望，泪水滴落， 如令众人了知痛苦，赞叹具速行者以清亮之音声呼唤。 尔时室中行止之鸟类，及近处之速行者紧闭。
English
Seeing those two with the ground, like the chariot of ten chariots of old coming. The people of the city all shed tears on the road, and at that time, those close to sorrow, Those who shed tears said to the driver: Where did you lose the son of the king who delights the city and the country? They followed behind, and at that time, that respectful person said to them: I have not lost the son of the human king, in the forest without living beings like smoke, He has also abandoned me and the attire of the householder. Hearing his words, they knew for sure that it was an extremely difficult matter, Falling down and with tears scattering from their eyes, blaming themselves in their hearts, receiving the consequences themselves. At that time, they said: The twice-born king has power, today we shall enter the forest where he went. Like sentient beings whose senses are incomplete, when they leave, we do not want to be harmed. Without him, this city is a forest, and the forest that is united with him is a city. Like the hundred gifts of Indra when the gods and non-gods fight, without them, my city is not beautiful. At that time, a youth returned again, the mothers of the limbs, obtaining the rows of star windows, Seeing the back of the swift-goer far away, they closed the star windows again. With asceticism and sorrow, they exhausted their minds, and entered well into asceticism, for the sake of obtaining a son. In the tree god room of chanting, the lord of men thought about what to do. At that time, his eyes filled with tears, he took the swift-goer and went after the swift-goer. Like an enemy seizing Jovo in battle, the lord of men, overcome by sorrow, entered the room. When the human king entered the palace, looking around, with tears falling, As if making the people understand suffering, the praised one with the swift-goer called out with a clear voice. At that time, the birds moving in the middle of the room, and the swift-goers nearby, were tightly closed.
Tibetan
མས་ཀྱིས། །མི་དབང་སྲས་པོ་ལོག་པར་གཤེགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །མགྱོགས་འགྲོ་དེ་ཡི་དབྱངས་ལ་སོ་སོར་རམ་འདེགས་བྱས། །ཇི་ལྟར་བསྔགས་ལྡན་མགྱོགས་འགྲོ་འཚེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །ངེས་པར་གཞོན་ནུ་ཁབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཞུགས་སྙམ་སྟེ། །དགའ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་བསླུས་པའི་སྦྱེ་བོ་རྣམས། །སྐྱེ་བོའི་བདག་བོའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ཉེ་ལོགས་སོང༌། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ལས་ནི་མྱ་ངན་གྱིས་བརྒྱལ་རྣམས། །གཞོན་ནུ་བལྟ་བ་ལ་ནི་གཡོ་བའི་སྤྱན་མ་རྣམས། །སྟོན་ཀའི་ཆུ་གཏེར་སྤྲིན་ལས་གློག་ནི་གཡོ་བ་བཞིན། །བུད་མེད་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་ལ་འཐོན། །ལན་བུ་རྣམ་པར་འཕྱང་ཞིང་དར་གོས་དྲི་མ་ཅན། །མིག་རྩི་དང་བྲལ་མཆི་མས་མིག་བཅོམ་གདོང་རྣམས་ཀྱིས། །མཚན་མོ་ཟད་ཚེ་སྐྱ་རེངས་ཀྱིས་མཁར་སྐར་མ་བཞིན། །བྱི་ངོར་དང་བྲལ་བུད་མེད་རིད་རྣམས་མཛེས་མ་གྱུར། །རྐང་པ་རྐང་གདུབ་དང་བྲལ་ཟངས་མདོག་མ་ཆགས་རྣམས། །གདོང་པ་རྣ་ལུང་དང་བྲལ་མགྲིན་བ་དྲང་པོ་རྣམས། །རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱས་བརླ་ནི་འོག་ཕབ་དང་བྲལ་རྣམས། །ནུ་མདོ་ཤལ་དང་བྲལ་སྟོད་གཡོགས་ཚད་རྣམས་སོ། །རྟེན་དང་བྲལ་བའི་འདུན་པ་དང་ནི་མགྱོགས་འགྲོ་ཉིད། །མིག་ནི་མཆི་མ་དང་ལྡན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས། །ནགས་མཐར་ཁྱུ་མཆོག་དང་བྲལ་བ་གླང་རྣམས་བཞིན་དུ། །སེམས་ཁྲལ་གདོང་ལྡན་ཡན་ལག་མཆོག་མ་རྣམས་ནི་དུས། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་མཆི་མ་དང་བཅས་པར། །བེའུ་ཉམས་པའི་མ་ཧེ་མོ་ལྟར་མཉེས་གཤིན་མ། །གསེར་གྱི་ཆུ་ཤིང་ལོ་འདབ་རྣམ་པར་གཡོ་བ་བཞིན། །གཽ་ཏ་མ་མས་ནི་ལག་པ་བཟུང་ནས་འགྱེལ། ། དཔུང་པ་ལག་པ་མཉམ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་བཅོམ་པ་ཡིས། །བུད་མེད་གཞན་རྣམས་ཡིད་མི་བདེ་བས་སེམས་མེད་བཞིན། །མཆི་མ་མ་བཏོན་འོ་དོད་འབོད་མིན་དབུགས་མེད་པར། །གཡོ་བྲལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར། །བརྟན་མིན་བདག་པོའི་མྱ་ངན་གྱིས་བརྒྱལ་བུད་མེད་གཞན། །རྣམ་པར་ལྟ་བྱེད་ནས་འབབ་རྒྱུན་གྱི་གདོང་རྣམས་ཀྱིས། །ས་འཛིན་རི་བོ་ནས་འབབ་རྒྱུན་གྱི་རྡོ་བ་ལྟར། །ཙནྡན་རབ་བསྐུས་ནུ་མ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འཐོར། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མིག་ཆུས་བཏབ་བའི་གདོན་རྣམས་ཀྱིས། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དེ་དེ་ཚེ་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཆུ་གསར་དུས་ན་ཆུ་གཏེར་ཆར་གྱིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་འཛིན་པདྨ་རྣམས་ཀྱིས་རྫིང་བུ་ཇི་ལྟར་རོ། །རྒྱས་ཤིང་བར་མེད་ལེགས་པར་ཟླུམ་པའི་སོར་མོ་ཅན། །རྒྱན་བྲལ་རྩ་མི་མངོན་པའི་ཡན་ལག་མཆོག་མ་རྣམས། །རླུང་གིས་གཡོས་པའི་ལྗོ
Chinese
མས་ཀྱིས། །君王之子已然逝去心存疑虑， 迅疾使者之语众人各自助言。 如何赞颂迅疾使者惊慌失措， 定是青年已然入室如是想。 喜出望外所惑无知之众人， 生民之主王妃眷属之近旁。 极度欢喜之中为悲伤所昏厥者， 瞻仰青年之人摇曳之眼眸们， 如秋季水藏云中闪电之摇曳。 妇女们因贪欲从家中向外而出。 发辫披散绸缎衣衫不洁净， 无有眼影泪水损眼之面容们， 夜晚尽时晨曦照耀之星辰般， 无有光泽憔悴妇女们失美貌。 足踝无有脚镯未染红铜色者们， 面庞无有耳环颈项端直者们， 天生丰满大腿无有下垂者们， 乳间无有披巾上衣紧束者们。 无有依靠之期盼以及迅疾使者， 眼含泪水彼等见此情景之后， 如森林边际失去首领之象群般， 忧心忡忡面容肢体殊胜之女眷们。 此后王后泪眼婆娑之中， 如丧子之母牛般柔顺之女子， 如黄金水树枝叶摇曳不定般， 乔答摩母抓住其手而倒地。 臂膀与手相连威严已失， 其他妇女心怀不悦如失魂魄， 未流泪水未呼喊无有气息， 如纹丝不动画中之人般伫立。 因无常主人之悲伤而昏厥之其他妇女， 从各处观看泪流满面之面容们， 如从大地山峦流淌而下之石块般， 涂满旃檀香之乳房上四处散落。 彼等被泪水浸湿之身躯们， 彼时王宫变得如此美妙， 如新雨时节水藏被雨水所浇灌， 莲花盛开之水池是何等景象啊！ 丰满无隙完美圆润之手指， 无有装饰脉络不显之殊胜肢体， 微风摇曳之
English
Thinking with doubt that the sovereign's son had passed away, They separately supported the words of the swift messenger. How the praised swift messenger was agitated, Thinking surely the youth had entered the bridal chamber, The ignorant people deceived by exceeding joy Went near the entourage of the queen, the lord of beings. Those overwhelmed with grief from extreme joy, Their eyes darting to see the youth, Like lightning flashing from autumn clouds over a lake. The women, driven by desire, came out of their homes. Hanging braids and stained silk garments, Faces without eye shadow, eyes ruined by tears, Like stars dimmed by dawn at the end of night, The thin women, devoid of adornment, lost their beauty. Feet without anklets, unadorned with copper dye, Faces without earrings, necks straight, Thighs naturally full, without sagging, Breasts without necklaces, upper garments tight. The desire devoid of support, and the swift messenger, Seeing them with tearful eyes, Like elephants separated from their herd at the forest's edge, The excellent-limbed women with worried faces were present. Then the queen, with tears, The gentle one, like a buffalo cow that has lost its calf, Like golden water tree leaves swaying, Gautama's mother took her hand and she fell. With arms and hands joined, majesty diminished, The other women, uneasy, were as if without minds, Without shedding tears, without crying out, without breath, They stood motionless, like figures painted in a picture. Other women, faint from grief for their unstable lord, With faces streaming from various viewpoints, Like stones flowing from a mountain, Scattered upon breasts smeared with sandalwood. Their bodies drenched with tears, The king's palace then became beautiful, Like a pond filled with lotuses When a lake is showered with rain in the new water season. Fingers full, without gaps, perfectly rounded, Excellent limbs without adornment, veins unseen, Swaying in the wind