Tibetan
་དང་མཚུངས་དེ་མཐོང་སོང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །སྦྱིན་སྲེག་བུད་ཤིང་ཕྱིར་ནི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཕྱིན་ནས། །མེ་ཏོག་ལོ་འདབ་རྒྱས་པའི་ལག་པ་གཙང་མ་རྣམས། །དཀའ་ཐུབ་གཙོ་བོ་རྣམས་ནི་བློ་རྣམས་བྱས་ན་ཡང༌། །གཤེགས་པ་མཐོང་སྟེ་ཀློག་གླར་སོང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཆུ་གཏེར་སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས་རྨ་བྱ་རྣམས། །དགའ་ཞིང་གྱེན་དུ་དུད་ཅིང་སྐད་དག་འདོན་གྱུར་ལ། །རྒྱ་སྐྱེགས་རི་དགས་སྤྱོད་ལྡན་རྣམས་དང་རི་དགས་རྣམས། །འབྲུ་རྣམས་བོར་ནས་མངོན་པར་གདོང་ཕྱོགས་གནས་པར་གྱུར། །འོད་ཟེར་ལྡན་པ་ཤར་བ་ལྟ་བུར་འབར་བ་ཡིས། །བུ་རམ་ཤིང་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དེ་མཐོང་ནས། ། སྦྱིན་སྲེག་འཇོ་རྣམས་བཞོས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་རབ་ཏུ་འཇོ་གྱུར་ཏོ། །འདི་ནི་ནོར་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་བརྒྱད་པ་ཡིན་ནམ་ཅི། །ཐ་སྐར་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ནི་འཕོས་སམ་ཞེས། །དེ་མཐོང་བ་ལ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དེར་མཐོན་པོར་སྒྲོགས་བར་གྱུར། །ལྷ་ཡི་ཁྱུ་མཆོག་གཉིས་པའི་ལུས་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། །གང་འདོད་པ་ཡིས་ཉི་མ་མངོན་པར་བབས་འདྲ་བ། །དེས་ནི་ནགས་ཚལ་མཐའ་དག་རབ་ཏུ་སྣང་བར་མཛོད། །དེ་ནས་གདུང་གནས་བདེ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བཞིན། །ཉེ་བར་སྙན་གསན་ཕབ་ཅིང་མངོན་པར་མཆོད་གྱུར་ལ། །དེ་ནི་ཆུ་བཅས་ཆུ་འཛིན་ལྟ་བུའི་དབྱངས་ཀྱིས་ནི། །ཆོས་འཛིན་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་མཆོད་པར་གྱུར། །དེ་ནས་རྣམ་པར་ཐར་བཞེད་བརྟན་པ་དེ་ཡིས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ལ་ངེས་པར་རྣམ་གཟིགས་ཤིང༌། །མཐོ་རིས་མངོན་འདོད་བསོད་ནམས་བྱས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ཁྱབ་པའི་དཀའ་ཐུབ་གནས་དེར་རྗེས་སུ་དཔྱད་པར་གྱུར། །དཀའ་ཐུབ་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ནགས་ཚལ་དེར། །དཀའ་ཐུབ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་ངེས་གནས་ནས། །རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་ལ། །ཞི་བས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་བཞེད་འདི་གསུངས་སོ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་ནི་མི་ཤེས་པ། །བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་གནས་མཐོང་དེ་རིང་སྔ་མའོ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྨྲ་བར་འོས་མིན་ཏེ། །ངེས་པ་གང་ཞིག་གང་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ནས་དཀའ་ཐུབ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་གཉིས་སྐྱེས་དེས། །ཤཱཀྱའི་ཁྱུ་མཆོག་ཁྱུ་མཆོག་རྣམ་པར་གནོན་པ་པོ། །དེ་ལ་རིམ་གྱིས་དཀའ་ཐུབ་ཁྱད་པར་རྣམས་དང་ནི། །དཀའ་ཐུབ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་གཏམ་ངག་བྱས་པའོ། །གྲོང་བྱུང་བཟའ་བ་མ་ཡིན་ཆུ་ལ་རབ་སྐྱེས་པའི། །འདབ་མ་རྣམས་དང་ཆུ་དང་འབྲས་བུ་རྩ་བ་ཉིད། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་ལུང་ཇི་ལྟར། །དཀའ་ཐུབ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་དེ་དེའོ། །ཁ་ཅིག་རི་དགས་བཞིན་དུ་རྩྭ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ལ། །གཞན་རྣམས་བོར་བ་ཡིས་ནི་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་བྱ་ལྟར་འཚོ། །ཁ་ཅིག་ལག་འགྲོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འཚོ་བ་སྟེ། །གྲོག་མཁར་གྱུར་བ་ རྣམས་ནི་ནགས་ན་རླུང་གིས་སོ། །རྡོ་ཡིས་རབ་འབད་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་གཞན་རྣམས་ཏེ། །ཁ་ཅིག་རང་གི་སོ་ཡིས་ཉེ་བར་བླངས་ཤིང་ཟ། །དེ་བཞིན་གཞན་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བཅོས་བྱས་ནས། །གལ་ཏེ་ལྷག་མ་ཡོད་ན་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ཆུ་ཡིས་གཤེར་བའི་རལ་པའི་ཚོགས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི། །གསང་སྔགས་སྔོན་འགྲོ་ལན་གཉིས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་ཅིང༌། །ཁ་ཅིག་ཉ་དང་མཉམ་པར་ཆུ་ལ་རྣམས་ཞུགས་ནས། །རུས་སྦལ་བཞིན་དུ་ལུས་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྐུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དུས་སུ་བསགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ནགས་ཚོགས་ཀྱི། །མཆོག་གིས་ལྷར་འགྲོ་གཞན་གྱིས་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ལམ་གྱིས་བདེ་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་ཕྱིར་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སོགས་རྐང་གཉིས་དབང་པོའི་སྲས་པོ་ཡིས། །དཀའ་ཐུབ་ནོར་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡི་ཚིག་གསན་ནས། །དེ་ཉིད་གཟིགས་པ་མིན་ཡང་ངོམས་པར་མ་གྱུར་ལ། །བདག་ཏུ་སོང་བ་འདི་ནི་དལ་བུས་གསུངས་པར་གྱུར། །སྡུག་བསྔལ་བདག་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ། །དཀའ་ཐུབ་བདག་གི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་གཙོ་བོའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་ལ། །ཉུང་ངུ་ལ་ངལ་འདི་ནི་གདུང་གནས་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཕངས་པ་རྣམས་དང་གཉེན་དང་ཡུལ་རྣམས་བོར་ནས་ནི། །གང་ཞིག་མཐོ་རིས་ཕྱིར་ནི་རྣམ་པར་སྤྱོད་བྱེད་ལ། །དེ་རྣམས་རྣམ་པར་བྲལ་ཏེ་ངེས་པར་འགྲོ་འདོད་ལ། །སླར་ཡང་ཤིན་ཏུ་འཆིང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་ངལ་དུ་བ་གདུང་བའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འདོད་པའི་རྒྱུ་ལས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་པའོ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་སྐྱོན་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་ཚོལ། །འཆི་བས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པར་འཇིགས་པ་སྟེ། །འབད་པ་ཡིས་ནི་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད། །རབ་ཏུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་ངེས་པར་འཆི་བ་སྟེ། །འདི་ཉིད་དུ་ནི་གང་ལས་འཇིགས་པ་རྣམས་ལྷུང་ངོ༌། །འདི་ཡི་དོན་དུ་གཅིག་རྣམས་ངལ་བར་རབ་འཇུག་ཅིང༌། །གཞན་རྣམས་མཐོ་རིས་དོན་དུ་ངལ་བ་འཐོབ་པ་སྟེ། །བདེ་
Chinese
和其相似未曾见。 为取薪柴婆罗门， 花叶繁茂洁净手， 苦行主尊作意念， 见已逝去未作声。 见如蓝色水宝藏， 孔雀欢喜向上倾， 发出清净之音声， 杂色山鹿具行者， 以及诸鹿舍弃粮， 现前对面而安住。 如具光芒旭日升， 见彼甘蔗种灯火， 纵然挤出祭祀乳， 生起极大之欢喜， 极为倾注而流淌。 此乃施财第八耶？ 或是星宿中一逝？ 见彼生起稀奇想， 胜者之语高声宣。 如似天众第二身， 如似世间人世精， 随欲犹如日西沉， 彼令一切林苑明。 之后种姓安乐者， 如其所是而谛听， 现前供养而作礼， 彼以具水云朵音， 复为持法者供养。 之后欲求解脱坚者， 定观种种诸苦行， 欲求天界福德者， 于彼普覆苦行处， 随行观察而思择。 苦行具财苦行林， 苦行各异诸士夫， 从其住处而决定， 随行苦行具者处， 寂静欲解如是说。 何故此法仪轨事， 我于今日始见此， 苦行之处未曾见， 是故汝不应语我， 何为定解何能入。 之后苦行各异行， 二生释迦胜压者， 次第苦行诸差别， 以及苦行果与俱， 与之言谈作是语。 非是村落所出食
English
And like it, it has not been seen. To fetch firewood, the Brahmins went, With clean hands full of flowers and leaves, Even though the chief ascetics made intentions, Having seen it depart, they made no sound. Having seen it like a blue water treasure, the peacocks, Rejoicing, bent upwards, Uttering pure sounds, The variegated mountain deer, the virtuous ones, and the deer, Abandoning their grains, Stood facing it directly. Like the rising of the radiant sun, Having seen that lamp of the sugarcane kind, Even though the sacrificial milk was squeezed out, Great joy arose, And it flowed forth abundantly. Is this the eighth of the wealth-givers? Or has one of the stars departed? Having seen it, a wondrous thought arose, The words of the Victorious Ones were proclaimed loudly. Like the second body of the host of gods, Like the essence of the world and human life, Like the sun setting as desired, It illuminated the entirety of the forest. Then, those of the lineage who are happy, Listened closely as it was, And made offerings and prostrations, It, with a voice like a cloud with water, Again offered to the Dharma-holders. Then, that steadfast one who desired liberation, Certainly observed the various austerities, By the person who had done meritorious deeds desiring heaven, In that place of pervasive austerity, He followed, observed, and pondered. In that forest of austerity of the wealthy ascetics, The various ascetics, From their fixed abodes, To some of the ascetics who followed, Peacefully, desiring to understand it, he spoke thus: Why is it that this ritual of Dharma, I have seen this place of austerity for the first time today, Therefore, you should not speak to me, What is the definite understanding that enters into what? Then, that twice-born one who wandered in various austerities, The chief of the Shakyas, the one who subdued the hosts, To him, in order, the various distinctions of austerity, And together with the fruits of austerity, He spoke words and made this speech. Not food produced in villages
Chinese
于莲中善生者，叶与水及果实根，诸能仁之行持，此乃如教典。苦行者之分别，思择各异也。有些如山鹿，享用诸草类，另有些以舍弃，如空行鸟般活。有些与手行者，一同而生活，蚁穴所成者，森林中为风。以石勤精进，乃他者之行持，有些以自齿，亲取而食之。如是另者为他义，作已而行事，若有剩余物，则为作事者。有些具水湿之发髻，秘密真言前行，两次于火作烧施，有些与鱼相同，入于水中者，如龟一般，身体皆收缩。如是时积苦行林众之，殊胜者往天界，另者往人间，为以痛苦道，易得安乐故，且说安乐即是，正法之根本。如是等等双足自在子，闻彼具苦行财富者之语，虽非见彼然未餍足，已成自者此乃缓慢说。痛苦自性苦行之相众多也，苦行自我之果报天界为主也。一切世间皆具变异性，微少而疲乏此乃受苦者之。舍弃亲友及家乡之后，何者为天界而行持，彼等已分离，决定欲往者，然仍是极大之束缚也。以身体疲乏及痛苦之行持等，欲从欲乐之因中而入也。不思轮回大海之过患，以痛苦而彼唯寻觅痛苦。众生恒常畏惧死亡，以努力而欲再度趣入。若已趣入则定会死亡，于此处即是堕入所惧者。为此义故一者勤奋入疲乏，另者为天界义而得疲乏，乐
English
Born well in the lotus, leaves, water, and fruit are the very roots. The conduct of the capable ones is as the scriptures say. The various thoughts of ascetics are different. Some, like mountain deer, enjoy grasses. Others, by abandoning, live like birds moving in the sky. Some live together with those who go by hand. Those who have become anthills are in the forest by the wind. Others' conduct is to strive diligently with stones. Some take and eat with their own teeth. Likewise, others, having prepared for the sake of others, if there is a remainder, they act. Some with matted hair moistened by water, with secret mantras preceding, twice offer burnt offerings to the fire. Some, like fish, enter the water. Like turtles, they shrink their bodies completely. Thus, the best of the accumulated ascetic forest assemblies go to the heavens, others to the human world, because ease is easily attained through the path of suffering, and it is said that ease itself is the root of the Dharma. Thus, the son of the two-legged sovereign, having heard the words of that wealthy ascetic, though not seeing him, was not satisfied, and this, having become his own, was spoken slowly. The nature of suffering is manifold asceticism. The fruit of asceticism is primarily the heavenly realm. All worlds are subject to change, and this slight weariness is for those who suffer. Having abandoned loved ones, relatives, and homelands, whoever practices for the sake of the heavens, those who have separated and definitely want to go, are still a very great bondage. By the actions of bodily fatigue and suffering, they want to enter from the cause of desire. Without thinking about the faults of the ocean of samsara, they seek only suffering through suffering. Beings are always afraid of death, and with effort, they want to enter again. If they have entered, they will surely die, and here they fall into what they fear. For this reason, some diligently enter into fatigue, others obtain fatigue for the sake of the heavens, happiness.