Tibetan
སྲས་པོ་བྱིས་པ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །རིགས་བཙུན་བདག་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་མ། །ལྷ་མོ་འདོར་བར་འོས་མ་ཡིན། །བསྔགས་འོས་སྲས་པོ་གྲགས་པ་འཛིན། །སྙན་གྲགས་ཆོས་ནི་འཛིན་པའི་མཆོག །ཞེན་པ་ལྡན་པས་གྲོགས་མཆོག་བཞིན། །བྱིས་པ་འདོར་བར་འོས་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་གཉེན་དང་རྒྱལ་སྲིད་དག །འདོར་བ་ཉིད་དུ་བློ་གྲོས་མཛད། །བདག་གི་འགྲོས་ནི་ཁྱོད་ཞབས་ལ། །ཁྱབ་བདག་བདག་འདོར་འོས་མ་ཡིན། །མ་གྷུའི་བུ་ནི་བཤེས་བཟང་བཞིན། །ཁྱོད་ནི་དགོན་པར་དོར་ནས་སུ། །མེ་ཡིས་ཚིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་ནུས་པ་མེད། །ཁྱོད་འདིར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་ཅན། །རྒྱལ་པོས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་གསུང༌། །ཁྱེད་ཀྱི་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་འམ། །འོས་པ་མི་ཐོང་ན་ཅི་ཞིག་སྨྲ། །གང་ཡང་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཡང༌། །མི་བདག་ལ་སྨོས་གསུང་བ་ཡང༌། །སྐྱོན་མེད་ཐུབ་པའི་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱི། །མ་གྱུར་པ་དེ་ཅི་ཞིག་སྨྲ། །ངོ་ཚ་དང་བཅས་སེམས་གྱིས་ནི། །ལྕེ་ནི་ཐོགས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །བདག་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་སྨྲ་བ། །དེ་ལ་དད་པར་འོས་པ་སུ། །གང་ཞིག་ཟླ་བའི་འོད་རྣོ་བར། །སྨྲ་བར་དད་པར་འཛིན་པའམ། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་ཤེས་དེས་སྐྱོན་ནི། །སྨྲ་བ་དད་པར་འཛིན་པའམ། །རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བཅས་དང༌། །རྟག་པར་སྙིང་རྗེ་ཤེས་པ་ཡི། བརྩེ་བ་སྤོང་བ་ཚུལ་མིན་ཏེ། །ཕྱིར་ལོག་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་མཛོད། །དེ་ལྟར་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པའི། །འདུན་པའི་ཚིག་འདི་གསན་གྱུར་ནས། །རང་གནས་མཆོག་ཏུ་བརྟན་པ་ཡིས། །སྨྲ་བའི་མཆོག་གིས་བཀའ་ སྩལ་ཏོ། །འདུན་པ་བདག་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཀུན་ནས་གདུང་བ་འདི་ཐོང་ཅིག །ལུས་ཅན་འགྲོ་བ་ཐ་དད་ལ། །དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ངེས་པ་ཡིན། །གང་ཡང་བརྩེ་ལས་རང་གི་སྐྱེ། །བདག་གིས་རང་ནི་མི་འདོར་ཏེ། །འཆི་བས་ཕན་ཚུན་དབང་མེད་པར། །བདག་ཅག་རྣམས་ནི་འདོར་བར་འགྱུར། །སྲེད་པ་ཆེན་པོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །མངལ་གང་གིས་ནི་བདག་བཟུང་སྟེ། །འབྲས་མེད་འབད་པ་མེད་དེ་ཡིས། །བདག་སུ་བདག་གི་དེ་སུ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྒོང་སྐྱེས་གནས་ཤིང་ལ། །ཡང་དག་འདུས་ནས་རྣམ་པར་བྲལ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་པོ་འདུས་པ་ནི། །ངེས་པར་འབྲལ་བའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྤྲིན་རྣམས་འདུས་ནས་ནི། །སླར་ཡང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་འདུ་དང་འབྲལ་བ་ནི། །བདག་དང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ལུགས། །གང་གི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི། །སླུས་ནས་རྣམ་པར་འབྲལ་བ་དེ། །དེ་ཕྱིར་རྨི་ལམ་འདུས་གྱུར་ལ། །བདག་གི་བ་ཉིད་བཟོད་མ་ཡིན། །ཤིང་རྣམས་འདབ་མ་དམར་པོ
Chinese
具功德的王子孩童， 种族高贵具主妇仪态的， 不应舍弃天女（般的你）。 值得赞颂的王子持名者， 最胜的持名声之法， 具足贪恋如殊胜友， 不应舍弃孩童。 若对亲眷与王位， 生起舍弃之念， 我的步履追随您的足迹， 遍主不应舍弃我。 如摩伽之子是善友， 您舍弃后谁在寺庙中？ 被火焚烧的心， 无力前往城市。 您若前往城市， 国王将对我说什么？ 在您的妃眷之中， 若不舍弃应说些什么？ 纵然毫无功德， 也会对人主说些什么， 无过失能仁的您的容颜， 未曾拥有者会说些什么？ 以羞愧之心， 舌头被阻碍， 我若再次诉说， 谁会相信呢？ 谁会对锐利的月光， 诉说而相信呢？ 您知晓过失，那过失， 诉说会相信吗？ 恒常伴随慈爱， 恒常知晓悲悯的， 舍弃慈爱不合道理， 请您回心转意。 如是为忧伤所困， 听闻此爱慕之语后， 安住于自身最胜之位， 以最胜之语 赐教道： 于我分离的爱慕， 请舍弃这全部的苦恼。 有情众生各不相同， 心思各异是确定的。 无论如何因爱而生， 我不会舍弃自己， 因死亡而彼此无力， 我们终将舍弃。 大欲之苦， 以何胎而执持我？ 无果无益的努力， 我是谁？我的又是谁？ 如鸟卵生于树上， 真实聚合又分离， 如是众生聚合， 必定是分离的结局。 如云朵聚合后， 又再次分离， 如是聚合与分离， 是我与众生的规律。 因为这世间， 欺骗后而分离， 因此于梦中聚合， 我无法忍受独自一人。 树木的红色叶子
English
The prince, a virtuous child, A noble lineage, possessing the demeanor of a mistress, It is not fitting to abandon the goddess (like you). A praiseworthy prince, holder of fame, The most excellent holder of the fame of Dharma, Possessing attachment like a supreme friend, It is not fitting to abandon the child. If towards relatives and the kingdom, You conceive the thought of abandoning, My steps follow your feet, Omnipresent one, it is not fitting to abandon me. Like the son of Magha is a good friend, After you abandon, who will be in the monastery? The mind burned by fire, Has no strength to go to the city. If you go to the city, What will the king say to me? Among your consorts, If you do not abandon, what should I say? Even without any merits, What will be said to the lord of men, Your faultless, capable face, What will one who has not possessed it say? With a heart full of shame, The tongue is obstructed, If I speak again, Who will believe it? Who will believe in speaking to the sharp moonlight? You know the faults, those faults, Will speaking be believed? Always accompanied by affection, Always knowing compassion, Abandoning affection is not proper, Please have mercy and turn back. Thus, oppressed by sorrow, Having heard these words of longing, Abiding firmly in his own supreme position, With supreme words, He bestowed teachings: This longing separated from me, Please abandon all this suffering. Sentient beings are all different, It is certain that their thoughts are diverse. No matter how born from love, I will not abandon myself, Due to death, powerless to each other, We will eventually abandon each other. The suffering of great desire, With what womb has it grasped me? Effort that is fruitless and useless, Who am I? Whose is that which is mine? Like bird eggs residing on a tree, Truly gathered and then separated, Thus, the gathering of beings, Is certainly the end of separation. Like clouds gathering, And then separating again, Thus, gathering and separation, Is the way of me and all living beings. Because this world, Deceives and then separates, Therefore, in the gathering of dreams, I cannot bear being alone. The red leaves of the trees
Tibetan
་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཏེ་རྣམ་པར་འབྲལ། །གཞན་དང་གཞན་གྱི་འབྲལ་བ་ནི། །འགྱུར་བ་མ་ཡིན་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི། །ཞི་བ་གདུང་བ་མ་བྱེད་སོང༌། །གལ་ཏེ་ཡང་ནི་བརྩེ་བ་འབེབས། །སོང་ནས་ཀྱང་ནི་སླར་ཡང་ཤོག །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ལྟོས་བྱས་པའི། །སེར་སྐྱའི་གཞི་ན་སྐྱེ་བོ་ལ། །དེར་སོང་བརྩེ་བ་ཐོང་ཅིག་དང༌། །འདི་ཡི་ངེས་ལ་ཉོན་ཅིག་སྨོས། །རྒ་དང་འཆི་བ་ཟད་བྱས་ནས། །ཡང་ན་མྱུར་དུ་འོང་བའི་གཏམ། །རྩོམ་པ་ཉམས་ཤིང་དོན་མ་བྱས། །ཡང་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྨྲོས། །དེ་ལྟར་འདི་ཡི་ཚིག་ཐོས་ནས། །བསྔགས་ལྡན་མགྱོགས་འགྲོའི་མཆོག་གིས་ནི། །ལྕེ་ཡིས་ཞབས་ལ་རབ་ལྡགས་ཏེ། །མཆི་མ་དྲོན་མོ་ཕྱུང་བར་གྱུར། །དྲ་བ་དང་ནི་བཀྲ་ཤིས་རྟགས། །འཁོར་ལོ་དབུས་ལྡན་ཕྱག་གིས་ནི། །གཞོན་ནུས་དེ་ལ་རེག་གྱུར་ཅིང༌། །ན་ཚོད་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨྲས། བསྔགས་ལྡན་མཆི་མ་མ་འདོན་ཅིང༌། །དམ་པའི་རྟ་ཉིད་འདི་བསྟན་ཏོ། །སྲོན་མཛོད་ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་བ་འདིས། །མྱུར་དུ་འབྲས་བུ་བཅས་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན། །གསེར་གྱི་ཕྲ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་འདུན་པ་ཡི། །ལག་ན་ཡང་དག་གནས་པ་བརྟན་པ་དེས་བསྣམས་ ནས། །ཁུང་བུ་དག་ནས་སྦྲུལ་བཞིན་ཞུགས་ནས་རབ་ཏུ་དྲུངས། །ཨུཏྤ་ལ་ཡི་འདབ་མ་སྔོན་པོ་དེ་དྲངས་ནས། །སྣ་ཚོགས་དབུ་རྒྱན་དབུ་སྐྲར་བཅས་པ་རབ་བཅད་ཅིང༌། །རྫིང་བུ་དག་ན་ངང་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་བཀྲམ་པ། །འོད་ཟེར་དང་ལྡན་བར་སྣང་དག་ལ་དེ་གཏོར་རོ། །མཆོད་པ་མངོན་པར་འདོད་ཕྱིར་རྣམ་མང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །ལྷ་ནི་གནས་པས་རབ་ཏུ་བཀྲམ་པ་དེ་བཟུང་སྟེ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེ་ནི་ལྷ་ནི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས། །ལྷ་ཡི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས། །རྒྱན་ནི་བུད་མེད་ལྡན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཀྱང༌། །དབུ་ལས་དཔལ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱང་རིང་བྱས་ནས་ནི། །ནགས་སུ་གསེར་གྱི་ངང་པའི་མཚན་མ་གོས་གཟིགས་ནས། །བརྟན་པ་དེས་ནི་གོས་དག་མངོན་པར་འདོད་པར་གྱུར། །དེ་ནས་ལྷ་ནི་གནས་པར་རི་དགས་སྔོན་པོའི་ལུས། །དགོངས་པ་རྣམ་དག་འདི་ཡི་དགོངས་པ་རྣམས་རིག་ནས། །ཁ་བསྒྱུར་དུར་སྨྲིག་གོས་ཅན་ཉེ་ལོགས་མངོན་པར་འོངས། །དེ་ལ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེས་ཀྱིས་མངོན་པར་སྨྲས། །ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་ཡི་ངུར་སྨྲིག་དྲང་སྲོང་རྒྱལ་མཚན་དང༌། །འཚེ་བ་བྱེད་པའི་གཞུ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཞི་བ་གལ་ཏེ་འདིར་ནི་ཆགས་མེད་ན། །བདག་ལ་རབ་ཏུ་བྱིན་ལ་འདི་དང་འདི་སྣོམས་མཛོད།
Chinese
，一同出生却又分离，他人与他人的分离，不是变化又何必说。因此如果这样变化，寂静吧，不要悲伤离去。如果再次降下慈爱，离去之后也请再次回来。对于我们所依的，在黄土之上的人们，去那里放下慈爱吧，听我说这些确定的话语。衰老和死亡已经耗尽，或者迅速到来的话语，创作衰败而无意义，或者说衰败将至。听到这些话语之后，具赞的 দ্রুত（梵文天城体：দ্রুত，梵文罗马拟音：druta，汉语字面意思：迅速）行 श्रेष्ठ（梵文天城体：श्रेष्ठ，梵文罗马拟音：śreṣṭha，汉语字面意思：最好）者，用舌头舔舐他的脚，流下温暖的眼泪。网和吉祥的标志，法轮中心具备的手，年轻人触碰着他，如年龄般诉说。具赞者，不要流泪，这匹神圣的马已经展示。财宝守护者，你的这份辛劳，将迅速结出果实。之后，锋利的宝剑，具有宝石剑柄，装饰着各种各样的黄金，渴望者手中稳固地握持着。像蛇一样从孔中进入，然后彻底挖掘。拔出蓝色的乌 উৎপla（藏文，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）花瓣，各种头饰和头发都被彻底剪断，像池塘里的天鹅一样散开，将光芒四射的它们洒向天空。为了明显地渴望供养，为了各种各样的尊敬，神所居住的地方被彻底散布，抓住它，就像那样，神和众神，以神之殊胜供养。舍弃了装饰和拥有女人的身份，从头上远远地移走了光辉，在森林里看到了带有金鹅标记的衣服，坚定者渴望得到那些衣服。之后，神居住在蓝色鹿的身体里，完全理解了他的想法，穿着尸衣靠近。释迦族的国王之子对他说道：你的善良的袈裟，正直者的旗帜，以及这把伤害的弓，是不合适的。因此，如果寂静在这里没有贪恋，请赐予我，并嗅一嗅这些。
English
, born together but separated. The separation of others is not a change, so what need is there to say? Therefore, if it changes like that, be peaceful, don't grieve and leave. If you bestow love again, please come back again after leaving. For those who rely on us, the people on the yellow earth, go there and let go of love, listen to me speak these certain words. Old age and death have been exhausted, or the words of swift arrival, the composition is decaying and meaningless, or say that decay is coming. After hearing these words, the praised one, the best of swift goers, licked his feet with his tongue, and shed warm tears. The net and the auspicious signs, the hand with the wheel center, the young man touched him and spoke like his age. Praised one, don't shed tears, this sacred horse has been shown. Treasure guardian, this labor of yours will quickly bear fruit. Then, the sharp sword, with a jewel hilt, adorned with various golds, firmly held in the hand of the desirous one. Like a snake, it entered from the hole and then dug thoroughly. Pulling out the blue উৎপla (Tibetan, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus) flower petals, various headdresses and hair were completely cut off, scattered like swans in a pond, scattering the radiant ones into the sky. In order to clearly desire offerings, for all kinds of respect, the place where the gods reside was completely scattered, grasping it, just like that, the gods and the assembly of gods, offered with the excellence of the gods. Having abandoned the adornment and the identity of owning a woman, having removed the splendor far from the head, seeing the clothes with the golden goose mark in the forest, the steadfast one desired those clothes. Then, the god resided in the body of the blue deer, completely understanding his thoughts, wearing a corpse cloth, came near. The son of the Shakya king said to him: Your good kasaya, the banner of the upright, and this bow of harm, are inappropriate. Therefore, if peace has no attachment here, please grant it to me and smell these.