Tibetan
དེ་ཡིས་ཚིག་ནི་གསན་གྱུར་ནས། །འབྲུག་གི་སྒྲ་སྐད་དབྱངས་ཀྱིས་ནི། །གཞོན་ནུ་ཡིས་ནི་ལན་སྨྲས་སོ། །ངག་ཚིག་འདི་ནི་འཐད་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ལ་མཛའ་བོ་ཉིད་དུ་གསལ། །གང་དུ་བདག་ལ་ངན་པར་སེམས། །འདིར་ནི་ཁྱོད་ལ་རྗེས་ཞི་བགྱི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱི་ཤོལ་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས། །འགྲོ་བ་མི་རྟག་པར་ཤེས་ནས། །འདིར་ནི་བདག་ཡིད་དགའ་བ་མིན། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་བ་སྟེ། །གལ་ཏེ་འདི་གསུམ་མ་ཡིན་ན། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །ཁོ་བོ་ཡང་ནི་དགའ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་ལུས། །དེ་ཉིད་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ནི། །སྐྱོན་ལྡན་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང༌། །ཁོ་བོའི་སེམས་ནི་འདོད་ལ་ཕྱོགས། །གང་ཚེ་འདི་དག་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས། །རྒས་པས་འཐུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡང་འདོད་མེད་ན། །རྨོངས་ལས་དེར་ནི་དགའ་བར་འགྱུར། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་བའི་ཚེས། །རྒ་ན་འཆི་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སྐྱོ་བ་མེད་པར་རོལ་བ་ནི། །རི་དགས་དང་ནི་བྱ་དང་མཚུངས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང༌། །འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨྲས་གང༌། །འདིར་ནི་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་སྟེ། །གང་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཚད། །གང་དུ་ཕྱི་ལས་ཟད་པ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་མི་སེམས་ཏེ། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་ཆགས་པའམ། །སྦྱོར་མིན་བདག་ཉིད་ལྡན་ཉིད་ཀྱིས། །མཁས་པ་ཡིས་ཀྱང་དཔེ་བརྗོད་ཅིང༌། །བདེན་མིན་གྱིས་ཀྱང་བུད་མེད་ཀྱི། །སྐྱེ་ལ་ཞུགས་ཞེས་སྨྲས་པ་གང༌། །བདེན་མིན་བདག་གིས་ཤེས་མ་ཡིན། །གང་དུ་དྲང་མིན་རྗེས་འཇུག་པ། །དེ་ལ་བདག་གིས་སྲེད་པ་མེད། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཚོགས་བ་དེ། །གལ་ཏེ་སྨོན་ན་མེད་པར་ཤོག །མི་བརྟན་པ་ཡི་དད་པ་དང༌། །སྐྱོན་དུ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡིས། །ཆགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་སེམས། །སླུ་བར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །བུད་ མེད་སྐྱེས་པའི་ཆགས་སྐྱེས་ཤིང༌། །བུད་མེད་སྐྱེས་པ་ཕན་ཚུན་དུ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སླུ་ན་ནི། །ལྟ་བར་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །ཉམ་ཐག་རྒ་འཆིའི་སྐལ་བ་ཅན། །བདག་ནི་འཕགས་མིན་འདོད་པ་ལ། །སླུ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཨེ་མ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་ལ་སྟོབས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས། །འདོད་པ་གཡོ་བ་རྣམས་སུ་སྙིང་པོ་མཐོང་གྱུར་ལ། །ཤིན་ཏུ་རྣོ་ཞིང་འཇིགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཟོན་མཛད་ཅིང༌། །རྒ་དང་རྒུད་པ་ནད་ཀྱི་འཇིགས་པ་རྣམ་སེམས་ཤིང༌། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་བཞིན་ཐོས་ན། །ཞི་བ་འཐོབ་མིན་བརྟན་མིན་དགའ་བ་ག་ལ་ཞིག །
Chinese
听闻此语之后， 以龙的雷鸣之声， 青年回答道： “此言甚是， 于汝显为亲善。 何处汝视我为恶？ 于此我将随汝息灭， 于诸境作舍弃。 知晓彼世间之自性， 知晓众生无常之后， 于此我心不喜悦。 衰老、疾病与死亡， 若无此三者， 于悦意之境， 我亦将生喜悦。 若诸女之身， 彼恒常不变， 于具过患之欲， 我心亦将趋向贪欲。 何时此等之形体， 为衰老所饮而生， 自身亦无欲念时， 愚昧者方于彼生喜悦。 衰老、疾病与死亡之时， 以衰老、疾病、死亡之自性， 无厌倦地享乐， 如野兽与鸟类。 此等大自在者， 亦言欲之自性， 于此应生厌倦， 何时彼等之量， 何处外缘耗尽， 不思为大自在者， 于诸境生贪恋， 或以非合之自性具足。 智者亦作譬喻， 以非真实亦言及女之 生处入胎。 非真实我所不知， 何处随逐非正直， 于彼我无贪恋。 诸事物之集合， 若欲求则愿其消失。 以不稳固之信心， 与见过患之能力， 贪恋生起之心， 有何可欺骗之处？ 女人生起贪恋， 女人男人互相对待， 若如是欺骗， 则无能见之力。 若如是则以痛苦， 可怜衰老死亡之份者， 我非凡夫俗子，于欲， 不应被欺骗。 唉玛，汝之心甚为稳固且具力， 于诸动摇之欲中见其精髓， 于甚为锐利且恐怖之境作防备， 衰老与衰败疾病之怖畏常思念， 若闻众生如火焚烧， 未得寂静，不稳固，何来喜悦？
English
Having heard those words, The youth replied with the sound of a dragon's roar: "These words are indeed fitting, Clearly showing kindness to you. Where do you think I am evil? Here, I will follow you into cessation, Forsaking all realms. Knowing the nature of that world, And knowing that beings are impermanent, Here, my mind finds no joy. Old age, sickness, and death, If these three were not present, In pleasant realms, I too would find joy. If the bodies of women, Were truly permanent, Even in flawed desires, My mind would turn to longing. But when the forms of these beings, Are consumed by old age and decay, And one has no desire for them, Only the foolish would find joy in that. In the time of old age, sickness, and death, With the nature of old age, sickness, and death, To indulge without weariness, Is like beasts and birds. Even these great masters, Who speak of the nature of desire, One should feel weary of this, When their measure, Is exhausted by external causes, Not thinking of themselves as great masters, They become attached to realms, Or possess a nature of non-union. The wise also give examples, And the untrue also speak of women's Entry into the womb. The untrue, I do not know, Where one follows the dishonest, I have no craving for that. The collection of all things, If one wishes, may it disappear. With unstable faith, And the ability to see faults, The mind in which attachment has arisen, What is there to deceive? Attachment arises from women, Women and men towards each other, If there is such deception, Then there is no power to see. If that is the case, then with suffering, Wretched, subject to old age and death, I am not an ordinary person, in desire, I should not be deceived. Alas, your mind is very stable and powerful, Having seen the essence in all wavering desires, Being very sharp and cautious in fearful places, Constantly contemplating the fears of old age, decay, and disease, If one hears that beings are burned by fire, Without attaining peace, unstable, where is joy?
Tibetan
ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འཆི་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཡི། །མི་རྣམས་གང་གི་སྙིང་ལ་ཆགས་པ་རབ་སྐྱེད་པ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་ལྕགས་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་པ་སྟེ། །འཇིགས་པ་ཆེ་ལ་ཆགས་པ་གང་ཞིག་དུ་བ་མེད། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ཡིས་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན། །འཇོམས་བྱེད་གཏམ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་མཛད། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མིག་གི་འགྲོ་བྱ་གསལ་བྱེད་ཀྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་ས་འཛིན་རི་བོ་ལ་ནི་ནུབ་པར་གྱུར། །དེ་ནས་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་འབྲས་མེད་འཛིན། །སྒྱུ་རྩལ་ཡོན་ཏན་གྱིས་དང་རབ་དགས་འབྲས་མེད་རྣམས། །རང་གི་སེམས་ལ་ཡིད་དཀྲུགས་འདོད་པ་རྣམས་སྨད་ནས། །ཡིད་ལ་རེ་ཉམས་བུད་མེད་རྣམས་ནི་གྲོང་དུ་ཐལ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་སོང་སྐྱེ་བོའི་དཔལ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་སྤྱོད་ལ་སོ་སོར་བརྟུལ་ཏེ་ཡང༌། །ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་གྱུར་རྣམ་པར་སེམས་བཞིན་དུ། །སླར་ཡང་མི་སྐྱོང་བདག་སྐྱེས་གྲོང་དུ་རྣམ་པར་ཞུགས། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ཡིད་ནི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྒྱལ་པོས་ཐོས་གྱུར་ནས། །སྙིང་ལ་སོང་བའི་ཟུག་ལ་གླང་ཆེན་བཞིན་དུ་མཚན་མོ་དེ་ལ་གཉིད་མ་ལོག །དེ་ནས་སྔགས་མང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལམ་རྣམས་དག་གིས་ཐང་ཆད་བློན་པོར་བཅས། །དེས་ནི་འདོད་པ་ལས་གཞན་སྲས་ཀྱི་བློ་ཡི་ངེས་པ་གཟིགས་མ་གྱུར། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙན་དང་གས་ཆེན་པོ་ལས། བུད་མེད་ཀྱིས་གེགས་བྱས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཡུལ་རྣམས་དམ་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སྲེད་དུ་བཅུག་ཀྱང་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་པོ་དེ། །དུག་ བསྒོས་མདའ་ཡིས་སྙིང་ལ་པུག་པའི་སེང་གེ་བཞིན། །བདེ་བ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་བརྟན་པར་གཤེགས་མ་གྱུར། །དེ་ནས་རེས་འགའ་ཞིག་ན་བློན་པོའི་བུ་མཁས་ཤིང༌། །གྲོགས་གྱུར་སྣ་ཚོགས་གཏམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འབྲངས་བྱས་པ། །ནགས་ཀྱི་ས་ལ་འགྲོ་འདོད་ལྟ་བར་འདོད་པ་ཡིས། །མི་ཡི་ལྷ་ཡིས་རྗེས་གནང་ཕྱི་རོལ་རབ་ཏུ་གཤེགས། །གསར་པའི་གསེར་གྱི་སྲབ་དང་དྲིལ་བུ་ཆུང་ངུ་དང༌། །རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་རྔ་ཡབ་མཛེས་པའི་གསེར་སྒ་དང༌། །སྟན་བཅས་དམ་པའི་རྟ་ལ་མངོན་པར་ཞོན་ནས་ནི། །ཏོག་ལ་ལྗོན་དང་ཆུ་སྐྱེས་ཏོག་ཅན་བཞིན་དུ་གཤེགས། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྒྱང་རིང་ནགས་མཐའི་ས། །ནགས་ཚལ་འདོད་དང་ས་ཡི་ཡོན་ཏན་ལས་གཤེགས་ཏེ། །ཆུ་གཉེར་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བཀྲམ་པའི་གཤོལ་ལམ་ཅན། །ནོར་འཛིན་ས་ལ་ཞིང་དག་རྨོ་བ་གཟིགས་པར་གྱུར། །གཤོལ་གྱི་ཕྱ་ལས་རྣམ་བཀྲམ་རྩྭ་མྱུག་ཀུ་ཤ་དང
Chinese
深知必死无疑之人，对人们心中滋生强烈的贪恋，要知道他的心如钢铁般坚硬，面对巨大的恐惧，贪恋又怎会消失无踪？此后，年轻人沉溺于各种欲望之中，以摧毁者之语，展现出坚定的决心。那轮照亮众生眼目的明亮光辉，渐渐隐没于大地山峦之中。此后，装饰和花环都变得毫无意义，技艺和才华也变得多余。他厌恶那些扰乱心神的欲望，心中充满失落，女人们也纷纷离去。之后，他离开了城市的花园，失去了往日的光彩。经过仔细观察，他开始有节制地行事。心中反复思量一切皆是无常，不再留恋，独自返回了城市。此后，他的心思完全转向了世俗之外，国王得知后，如同一头大象被刺中心脏般痛苦，彻夜难眠。之后，他尝试了各种咒语和方法，却徒劳无功，最终与大臣们商议。但他始终无法看清王子内心的真实想法，除了欲望之外。出自《佛所行赞》这部伟大的史诗，第四品“女难品”完。如此，即使被世间美好的供品所诱惑，释迦族的王子，也如同一头被毒箭射中心脏的狮子，无法获得安宁，也无法坚定地前行。之后，有一天，一位聪明的大臣之子，成为了他的朋友，用各种言语劝导他。由于渴望前往森林游览，这位人中之神得到了允许，欣然前往郊外。他骑着装饰着新金马鞍、小铃铛、精美金柄拂尘和坐垫的骏马，如同树顶上的花朵和水中的莲花般光彩照人。他来到了遥远的森林边缘，欣赏着森林的景色和土地的肥沃。他看到农夫们在土地上耕作，犁沟如水波般散开。犁铧翻开的泥土中，散落着草芽和吉祥草。
English
Knowing well that death is inevitable, those who foster strong attachment in people's hearts, know that their hearts are as hard as iron. How can attachment disappear in the face of great fear? Thereafter, the youth indulged in various desires, displaying a firm resolve with the words of a destroyer. That bright radiance that illuminates the eyes of all beings, gradually disappeared into the mountains of the earth. Thereafter, ornaments and garlands became meaningless, and skills and talents became superfluous. He loathed those desires that disturbed his mind, his heart filled with disappointment, and the women also departed. Afterwards, he left the city's gardens, losing his former splendor. After careful observation, he began to act with restraint. Repeatedly contemplating that all is impermanent, no longer clinging, he returned to the city alone. Thereafter, his mind turned completely away from the mundane, and the king, upon hearing this, suffered as if an elephant had been pierced in the heart, unable to sleep that night. Thereafter, he tried various mantras and methods, but to no avail, and finally consulted with his ministers. But he was never able to see the true thoughts in the prince's heart, other than desire. From the great epic called Buddhacarita, Chapter Four, "The Obstacle of Women," is complete. Thus, even though tempted by the beautiful offerings of the world, the prince of the Shakya clan, like a lion whose heart has been pierced by a poisoned arrow, could not find peace, nor could he proceed steadfastly. Then, one day, the son of a wise minister became his friend, and persuaded him with various words. Desiring to go to the forest for sightseeing, this god among men received permission and happily went to the outskirts. He rode a fine horse adorned with a new golden saddle, small bells, a beautiful golden-handled whisk, and a cushion, shining like flowers on the top of a tree and lotuses in the water. He came to the far edge of the forest, admiring the scenery of the forest and the fertility of the land. He saw farmers plowing the land, the furrows spreading out like ripples of water. In the soil turned over by the plow, sprouts of grass and kusha grass were scattered.