Tibetan
མ་བྲ་བཱི་ཏ། །དྷ་ནྱོ་བ་ཧུ་མ་ཏུཤྩཱ་པི་སཱ་ཏཱཾ་པྲྀ་ཐི་བཱི་པ་ཏེཿ། །སཾ་སཱ་ར་བི་མུ་ཁཱི་ཀ་ཐཾ་ཛཱ་ཏཱ་ཏེ་མ་ཏི་རཱི་དྲྀ་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་གྲོགས་ཀྱི་ཚིག་ཐོས་ནས། །དེ་དེ་བཞིན་ཞེས་རྣམ་བསམས་ཏེ། །དེ་ཡི་དབེན་པ་ལ་གུས་ལྡན། །གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་དེ་ལ་སྨྲས། །ས་ཡི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བློ། །དམ་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་ཡང༌། །འཁོར་བ་ལས་ནི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ། །སྐལ་ལྡན་འདི་འདྲ་ཅི་ལྟར་ཤཱི། །སནྟོ་ཥ་བི་བྷ་བཱ་བྷོ་ག་སུ་བྷ་གཿཤོ་བྷ་སེ་པ་རཾ། །ལཀྵ་ཎཾ་ཤུདྡྷ་ས་ཏྭཱ་ནཾ་བཻ་རཱ་གྱཱ་བྷ་ར་ཎ་མ་ནཿ། །ཀི་མ་སཱ་མྲཱ་ཛྱ་མ་ཧཽ་ཛ་སཱ་ས་ར་ཛ་སཱ་དུཿསཱདྷ་ནཻཿ་སཱ་དྷ་ནཻཿཀིཾ་བྷོ་གཻ་ཀྵ་ཎ་བྷོ་ཛ་ནཻཿཀ་ལུ་ཥ་དཻཿཀིཾ་སཀྟ་སྐྱེས། །ཆོག་ཤེས་འབྱོར་པ་ཐོབ་གྱུར་པས། །སྐལ་བ་བཟང་པོ་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །ཡིད་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱིས་བརྒྱན་པ། །སེམས་ཅན་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དམ་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་ཉེ་བར་ཞི་སླད་རྨོངས་ཆེན་མྱུ་གུ་ཉམས་བྱེད་པ། །སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་ཉེར་བསྒྲུབས་ཆགས་བྲལ་ དུཿཁཻཿསུཁཻཿ། །སཾ་སཱ་རོ་ས་ར་མཱ་ཡ་ཙེ་ཏ་སི་ས་ཏཱཾ་ཛནྨཱནྟ་རོ་པཱརྫི་ཏཾ་བཻ་རཱ་གྱཾ་ཀུ་རུ་ཏེ་བ་དཾ་ཡ་དི་མ་ཧཱ་མོ་ཧ་པྲ་རོ་ཧཱ་པ་ཧཾ། །ཡེ་ན་པྲཱ་ཎ་ཡ་ཎཾ་པྲི་ཡཱ་བ་སུ་མ་ཏཱི་སཾ་ཏྱ་ཛྱ་ཏེ་ལཱི་གནས་ནི་གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། །རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོ་གཟི་ཆན་རྡུལ་བཅས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་དཀའ་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅི། །ལོངས་སྤྱོད་སྐད་ཅིག་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་སྡིག་སྟེར་སྡུག་ལྡན་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི། །གང་གིས་ནོར་མཆོག་སྲོག་ལས་ཕངས་པའི་ནོར་ལྡན་མ་ནི་བདེ་བླག་ལ་ཡཱ་ཏྲཻ་ལོ་ཀྱཱ་བྷི་མ་ཏེ་པི་ཡཿསྨ་ར་སུ་ཁེ་བཻ་མུ་ཁྱ་དཱིཀྵཱ་གུ་རུཿ། །སཾ་མོ་ཧ་བྱ་ས་ནཱ་ཏུ་རཾ་ཛ་ག་དི་དཾ་ཡེ་ནཱ་ནུ་ཀམྤཱསྤ་དཾ་པུ་ཎྱཻཿཀོ་པི་ས་ཛཱ་ཡ་ཏེ་མ་ཏི་མ་ཏཱཾ་སཾ་སཱ་ར་བཱ་མཿཤ་མཿ། །ཉིད་དུ་གཏོང༌། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདོད་ཀྱང་འདོད་པའི་བདེ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་འདོམས་པའི་བླ། །གང་གིས་ཀུན་རྨོངས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་གནས། །བསོད་ནམས་དག་གིས་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཞིབ་ཅི་ཡང་འཁོར་བའི་གཡོན་དེར་འགྱུར།། ཨིཏྱུཀྟྭཱ་བིམྦི་སཱ་ར་སྟཾ་ནི་ཏྭཱ་བེ་ཎུ་བ་ནཱ་ཤྲ་མཾ། །ས་པྲ་ཎཱ་མཾ་བྷ་ག་བ་ཏེ་ཏདྦྲྀཏྟཱ་ནྟཾ་ནྱ་བེ་ད་ཡ་ཏ། །ཨུ་དྲཱ་ཡ་ཎོ་པི་སུ་ག་ཏཱ་ཀཱ་རཾ་སུ་ཙི་ར་ཙིནྟ་ཏཾ། །བི་ལོ་ཀྱ་ཧཪྵ་དཱཏྨ་ནཾ་ཀྲྀ་ཏ་ཀྲྀ་ཏྱ་མ་ཞེས་བརྗོད་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དེས། །འོད་མའི་ཚལ་གྱི་གནས་ཁྲིད་ནས། །རབ་ཏུ་བཏུ
Chinese
མ་བྲ་བཱི་ཏ།། དྷ་ནྱོ་བ་ཧུ་མ་ཏུཤྩཱ་པི་སཱ་ཏཱཾ་པྲྀ་ཐི་བཱི་པ་ཏེཿ།། སཾ་སཱ་ར་བི་མུ་ཁཱི་ཀ་ཐཾ་ཛཱ་ཏཱ་ཏེ་མ་ཏི་རཱི་དྲྀ་འཚལ་ལོ།། ཞེས་པ་གྲོགས་ཀྱི་ཚིག་ཐོས་ནས།། དེ་དེ་བཞིན་ཞེས་རྣམ་བསམས་ཏེ།། དེ་ཡི་དབེན་པ་ལ་གུས་ལྡན།། གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་དེ་ལ་སྨྲས།། ས་ཡི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བློ།། དམ་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་ཡང༌།། འཁོར་བ་ལས་ནི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ།། སྐལ་ལྡན་འདི་འདྲ་ཅི་ལྟར་ཤཱི།། སནྟོ་ཥ་བི་བྷ་བཱ་བྷོ་ག་སུ་བྷ་གཿཤོ་བྷ་སེ་པ་རཾ།། ལཀྵ་ཎཾ་ཤུདྡྷ་ས་ཏྭཱ་ནཾ་བཻ་རཱ་གྱཱ་བྷ་ར་ཎ་མ་ནཿ།། ཀི་མ་སཱ་མྲཱ་ཛྱ་མ་ཧཽ་ཛ་སཱ་ས་ར་ཛ་སཱ་དུཿསཱདྷ་ནཻཿ་སཱ་དྷ་ནཻཿཀིཾ་བྷོ་གཻ་ཀྵ་ཎ་བྷོ་ཛ་ནཻཿཀ་ལུ་ཥ་དཻཿཀིཾ་སཀྟ་སྐྱེས།། ཆོག་ཤེས་འབྱོར་པ་ཐོབ་གྱུར་པས།། སྐལ་བ་བཟང་པོ་མཆོག་ཏུ་མཛེས།། ཡིད་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱིས་བརྒྱན་པ།། སེམས་ཅན་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན།། དམ་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་ཉེ་བར་ཞི་སླད་རྨོངས་ཆེན་མྱུ་གུ་ཉམས་བྱེད་པ།། སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་ཉེར་བསྒྲུབས་ཆགས་བྲལ་ མ་བྲ་བཱི་ཏ།། 拥有财富和智慧的大地之主，你如何对轮回厌倦，生起如此的念头？听到朋友的话后，他如此思索，对他的寂静处恭敬，具身者心（གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ།）对他说：大地之主，您的智慧，被众多圣者所敬仰，从轮回中向外，如此有福之人是如何的？知足、财富、享乐、善好、光辉灿烂，清净有情之相，以离贪为庄严之心。为何要难以成就的尘土大国？为何要刹那享乐的饮食？为何要罪恶、痛苦、快乐？ དུཿཁཻཿསུཁཻཿ།། སཾ་སཱ་རོ་ས་ར་མཱ་ཡ་ཙེ་ཏ་སི་ས་ཏཱཾ་ཛནྨཱནྟ་རོ་པཱརྫི་ཏཾ་བཻ་རཱ་གྱཾ་ཀུ་རུ་ཏེ་བ་དཾ་ཡ་དི་མ་ཧཱ་མོ་ཧ་པྲ་རོ་ཧཱ་པ་ཧཾ།། ཡེ་ན་པྲཱ་ཎ་ཡ་ཎཾ་པྲི་ཡཱ་བ་སུ་མ་ཏཱི་སཾ་ཏྱ་ཛྱ་ཏེ་ལཱི་གནས་ནི་གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན།། རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོ་གཟི་ཆན་རྡུལ་བཅས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་དཀའ་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅི།། ལོངས་སྤྱོད་སྐད་ཅིག་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་སྡིག་སྟེར་སྡུག་ལྡན་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི།། གང་གིས་ནོར་མཆོག་སྲོག་ལས་ཕངས་པའི་ནོར་ལྡན་མ་ནི་བདེ་བླག་ལ་ཡཱ་ཏྲཻ་ལོ་ཀྱཱ་བྷི་མ་ཏེ་པི་ཡཿསྨ་ར་སུ་ཁེ་བཻ་མུ་ཁྱ་དཱིཀྵཱ་གུ་རུཿ།། སཾ་མོ་ཧ་བྱ་ས་ནཱ་ཏུ་རཾ་ཛ་ག་དི་དཾ་ཡེ་ནཱ་ནུ་ཀམྤཱསྤ་དཾ་པུ་ཎྱཻཿཀོ་པི་ས་ཛཱ་ཡ་ཏེ་མ་ཏི་མ་ཏཱཾ་སཾ་སཱ་ར་བཱ་མཿཤ་མཿ།། ཉིད་དུ་གཏོང༌།། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདོད་ཀྱང་འདོད་པའི་བདེ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་འདོམས་པའི་བླ།། གང་གིས་ཀུན་རྨོངས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་གནས།། བསོད་ནམས་དག་གིས་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཞིབ་ཅི་ཡང་འཁོར་བའི་གཡོན་དེར་འགྱུར།། ཨིཏྱུཀྟྭཱ་བིམྦི་སཱ་ར་སྟཾ་ནི་ཏྭཱ་བེ་ཎུ་བ་ནཱ་ཤྲ་མཾ།། ས་པྲ་ཎཱ་མཾ་བྷ་ག་བ་ཏེ་ཏདྦྲྀཏྟཱ་ནྟཾ་ནྱ་བེ་ད་ཡ་ཏ།། ཨུ་དྲཱ་ཡ་ཎོ་པི་སུ་ག་ཏཱ་ཀཱ་རཾ་སུ་ཙི་ར་ཙིནྟ་ཏཾ།། བི་ལོ་ཀྱ་ཧཪྵ་དཱཏྨ་ནཾ་ཀྲྀ་ཏ་ཀྲྀ་ཏྱ་མ་ཞེས་བརྗོད་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དེས།། འོད་མའི་ཚལ་གྱི་གནས་ཁྲིད་ནས།། རབ་ཏུ་བཏུད 轮回是无实的幻象，若心中生起对轮回的厌倦，那是因为前世积累的离贪，它能摧毁巨大的愚痴萌芽。如果心中想着，为了保护生命，轻易舍弃珍爱的财富和贤妻，那么，谁会舍弃这三界所贪恋的欲乐，而转向解脱的导师呢？谁会以慈悲之心，看待这被愚痴和痛苦折磨的世间呢？因为福德，智者们对轮回的厌离才会生起。如此说完，具身者心带着频婆娑罗王来到竹林精舍，顶礼世尊，禀告了此事。乌陀衍也长久思念着如来，见到后心生欢喜，觉得自己已完成了应做之事。
English
Ma brā bāī ta. Having wealth and wisdom, how did you become weary of samsara, O Lord of the Earth, and generate such a thought? After hearing the words of his friend, he thought thus, and with respect for his solitude, the embodied heart (Gzugs can snying po) said to him: O Lord of the Earth, your wisdom, revered by many saints, turns away from samsara, how is such a blessed one? Contentment, wealth, enjoyment, goodness, splendor, the characteristic of pure sentient beings, with detachment as the adornment of the mind. Why strive for a difficult-to-achieve dusty great kingdom? Why have momentary pleasures of food and drink? Why have sinful, painful, and pleasurable things? Duḥkhaiḥ sukhaiḥ. Saṃsāro 'sāra māyā ceta si satāṃ janmāntaropārjitaṃ vairāgyaṃ kurute va daṃ ya di mahāmoha praro hāpahaṃ. Yena prāṇayaṇaṃ priyāvasumatī saṃtyajyate lī ganas ni gal te yi la byed pa na. Why would anyone abandon the pleasures desired by the three realms and turn to the teacher of liberation? Who would look with compassion on this world tormented by ignorance and suffering? Because of merit, the aversion to samsara arises in the wise. Having said this, the embodied heart took King Bimbisara to the Bamboo Grove Vihara, prostrated to the Blessed One, and reported the matter. Udrāyaṇa also longed for the Tathagata for a long time, and upon seeing him, rejoiced and felt that he had accomplished what he should do.
Tibetan
ད་བྱས་བཅོམ་ལྡན་ལ། །དེ་ཡིས་བྱུང་བའི་མཐའ་རྣམས་གསོལ། །བདེ་གཤེགས་རྣམ་པ་མཐོང་གྱུར་ནས། །དགའ་བས་ཡུན་རིང་བསམས་བྱས་ཏེ། །བདག་ཉིད་བྱ་བ་བྱས་པར་གྱུར། །ཨུ་དྲཱ་ཡན་ མ་ནྱ་ཏ། །པྲ་ཎཱ་མ་བྱ་གྲ་ཤི་ར་སཱ་སཾ་སཱ་ར་ཙྪེ་དི་ནཱི་ཏ་ནཽ། །པ་བཱ་ཏ་བྷ་ག་བ་པྡྲྀཥྚཱི་སྟ་སྱ་པྲ་བྲ་ཛྱ་ཡཱ་ས་ཧ། །བྷིཀྵུ་བྷཱ་བ་མ་ཐཱ་སཱ་དྱ་པཱ་ཏྲ་པཱ་ཎིཿ་ས་ཙཱི་བ་རཱི། །ན་ག་རེ་པིཎྜ་པཱ་ཏཱ་རྠཱི་ཡིས་ཀྱང་བསམས། །མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་གྱིས་བྲེལ་བ། །དེ་ཡི་ལུས་ལ་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །གཟིགས་པ་འཁོར་བ་གཅོད་བྱེད་ནི། །རབ་བྱུང་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བབས། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དངོས་པོ་ཐོབ། །ལག་ན་ཆོས་གོས་ལྷུང་བཟེད་ལྡན། །གྲོང་ཁྱེར་དུ་ནི་བསོད་ཙ་ཀཱ་ར་ཛ་ན་བིསྨ་ཡཾ། །པྲ་ཛཱཿ་ཤི་ཁཎྜི་དྷརྨྨེ་ཎ་པཱ་ལ་ཡི་ཏྭཱ་པྲ་སནྣ་དྷཱིཿ། །ཡཱ་ཏ་ཀཱ་ལེ་ན་ཀཱ་ལུ་ཥྱ་མ་དྷརྨྨཱ་བྷི་ར་ཏོ྅བྷ་བ་ཏ། །ཀ་ལུ་ཥ་ཀཱཉྩ་ན་རུ་ཙ་བྱཀྟི་བིདྻུ་དྦི་ལཱ་སི་ནཱི། །ན་ཀ་སྱ་ཀུ་རུ་སྙོམས་བསླངས། །སྐྱེ་བོ་ཡ་མཚན་ལྡན་པར་བྱས། །གཙུག་ཕུད་ཅན་གྱི་རབ་དང་བློས། །ཆོས་ཀྱིས་སྐྱེ་རྒུ་བསྐྱངས་བྱས་ནས། །དུས་ཀྱིས་ཆོས་མིན་མངོན་འདོད་ཅིང༌། །རྙོག་པ་དག་དང་ལྡན་པར་གྱུར། །གསེར་འོད་གསལ་བའི་གློག་དག་ནི། །རྣམ་པར་རོལ་པའི་སྦྲིན་འཕྲེང་བཞིན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དེ་ལ་ཀྵྨཱིརྨེ་གྷ་མཱ་ལེ་བ་མཱ་ན་སཾ། །ཨ་ནཱ་ཡཏྟཾ་མ་ཧཱ་མ་དྱཻ་རྷེ་རུ་ཀོ་བྷི་རུ་ཀཤྩ་ཏཾ། །ཨ་དྷརྨྨ་ཀརྨྨ་ནིར་ཏཾ་ཀྲུདྡྷཾ་ཏ་ཏྱ་ཛ་ཏུཿཔྲ་བྷུཾ། །ཏ་ཏ་པ་དེ་བི་ཧི་ཏཽ་རཱ་ཛྙཱ་ས་ཙི་བཽ་བཎྜ་མུངྒ་རཽ། །ཙིཏྟཱ་ནུ་བྲྀཏྟ་ཀུ་ཤ་ལཽ་སྭཻ་རཾ་སཀྟཾ་ཏ་མུ་ཙ་པས་སུ་ཡི་ཡིད། །དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱེད་མ་ཡིན། །ཧེ་རུ་ཀ་དང་བྷི་རུ་ཀ །བློན་ཆེན་དག་གིས་ཆོས་མིན་གྱི། །ལས་ལ་དག་བཞི་དབང་མ་གྱུར། །ཁྲོ་ལྡན་ཇོ་བོ་དེ་བཏང་གྱུར། །དེ་ནས་གནས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །དབྱུག་པ་ཐོབ་བློན་པོར་བཅུག །སེམས་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་མཁས་པ་ཡིས། །དམན་པར་ཆགས་པ་དེ་ ཏུཿ། །པྲ་ཛཱ་རཉྫ་ན་སཾ་སཀྟཱ་རཱ་ཛ་དོརྫ་ནྱ་བཱ་དི་ནཿ། །སྭ་ཡ་ཤཿ་ཁྱཱ་ས་ནཱ་ཡཻ་བ་ཛཱ་ཡནྟེ་དྷཱུ་རྟཱ་མནྟྲི་ཎཿ། །ན་དྷརྨྨ་ན་སུ་ཁཾ་ནཱ་རྠཾ་ན་ཀིརྟྟ་ཡེ་ན་ཛཱི་བི་ཏཾ། །ག་ཎ་ཡནྟི་པྲ་བྷོ་རརྠེ་ཏེ་བྷྲྀ་ཏྱཱ་བྷ་བྱ་ལ་སྨྲས། །སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ལ་མཛའ་བས་ཡང་དག་ཆགས། །རྒྱལ་པོ་གཞུང་ངན་དག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད། །གཡོན་ཅན་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཀྱི། །གྲགས་པ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་རྗེ་བོའི་དོན་དུ་ནི། །ཆོས་ལ་མི་རྩི་བདེ་ལ་མིན། །
Chinese
如今做了世尊，以此所生的边际都祈请，见到善逝的形相后，欢喜地长久思维，自身的事业就完成了。邬陀衍那认为，敬礼之行以头顶礼，是为断轮回的引导。世尊降临，与出家一同降临。比丘的实物获得后，手持钵盂身披袈裟。在城市里为了乞食，也这样想。以头顶礼而忙碌，世尊以他的身体，观看这断轮回的景象，与出家一同降临。之后获得比丘的实物，手持法衣和钵盂，在城市中行乞，民众感到惊奇。以顶髻者的殊胜智慧，以佛法守护众生之后，随着时间流逝，变得渴望非法，并与污浊相伴。黄金般光芒闪耀的闪电，如同展现各种姿态的云彩。圆满的她，不使心受到玷污。嘿汝迦和毗汝迦，大臣们对于非法的行为，都无法控制这四种力量。愤怒的君主被舍弃了。之后国王在位，获得了权杖，被任命为大臣。心思追随，贤善之人，对于卑劣之事感到迷恋，他 对于民众充满爱意，真实地依恋，国王却说出了恶劣的统治。狡猾的大臣们为了宣扬自己的名声而出现。对于君主的事业，他们不重视佛法，也不重视安乐。
English
Now having become the Bhagavan, I beseech all the limits that arise from this. Having seen the form of the Sugata, having happily contemplated for a long time, my own work has been accomplished. Udrāyana thinks, the act of prostration with the head is the guide to cutting off samsara. The Bhagavan descended, descending together with renunciation. After the reality of a bhikshu was obtained, holding a bowl in hand and wearing robes. In the city, for the sake of alms, he also thought this way. Busy with prostrations with his head, the Bhagavan, with his body, sees this sight of cutting off samsara, descending together with renunciation. Afterwards, he obtained the reality of a bhikshu, holding the Dharma robe and bowl in his hand, begging for alms in the city, the people were amazed. With the excellent wisdom of the one with the topknot, after protecting beings with the Dharma, as time passed, he became desirous of non-Dharma, and was accompanied by impurities. The lightning of golden light, like a garland of clouds displaying various forms. The perfect one, she does not defile the mind. Heruka and Bhiruka, the ministers, for the actions of non-Dharma, could not control these four powers. The angry lord was abandoned. Then the king was in power, obtained the scepter, and was appointed as a minister. The mind follows, the virtuous one, is fascinated by the inferior, he He is truly attached to the people with affection, but the king speaks of bad governance. The cunning ministers appear to proclaim their own fame. For the sake of the lord's affairs, they do not value the Dharma, nor do they value happiness.
Tibetan
དོན་མིན་གྲགས་མིན་འཚོ་བ་མིན། །དེ་དག་མཆོག་ཏུ་བྷཀྟ་ཡཿ། །ནཱ་ཁཎྜི་ཏཱ་ཀྵ་ཡི་ཏཱ་ན་ཏཔྟཱ་ནཱ་སྱ་པཱི་ཌི་ཏཱ། །ཀུརྦྦ་ནྟྱ་རྠི་ཀྲྀ་ཡཱ་རཱ་ཛྙཱ་སྟི་ལ་ཏུ་ལྱཱཿཀི་ལ་པྲཱ་ཛཱཿ། །ཨི་ཏི་བྲུ་བཱ་ཎཽ་ཏཽ་རཱ་ཛྙཱ་ནི་ཡུཀྟཽ་རཱ་ཛྱ་ཙིནྟ་ནེ། །ལོ་བྷཱ་ཏ་པྲ་བྲྀ་ཏྟཽ་དུརྣྲྀ་ཏཽ་ཧནྟུཾ་ནིཿཤ་གུས་པའི་གཡོག །ངེས་པར་ཏིལ་མཚུངས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས། །རྒྱལ་པོའི་དོན་བྱེད་མ་བཅག་པས། །མ་ཡིན་མ་ཉམས་པས་ཀྱང་མིན། །མ་གདུངས་པས་མིན་མ་གཟིར་མིན། །ཞེས་སྨས་དེ་དག་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི། །བསམ་པ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོས་བསྐོས། །ཆགས་ལས་སྤྱོད་ཚུལ་ངན་པ་ཡིས། །སྐྱབས་མེད་ར་ཎཿཔྲ་ཛཱཿ། །ནི་རྦི་ཙ་རེ་དུ་རཱ་ཙཱ་རེ་ཀུ་མ་ཏཽ་པྲི་ཐི་བཱི་པ་ཏཽ། །ལུཔྟ་ས་ཏྱེ་མ་ཧཱ་མཱ་ཏྱེ་པྲ་ཛཱ་ནཱཾ་ཛཱི་བི་ཏེ་ཀུ་ཏཿ། །ཨུ་དྲཱ་ཡ་ཎོ་ཐ་ཙི་རེ་ཎ་ཀ་དཱ་ཙིདྦི་ཎི་ཛཾ་པ་ཐི། །ནི་ཛ་དེ་ཤཱ་ག་ཏཾ་བཱརྟྟཾ་ས་པྲཙྪ་ནྲྀ་པ་རཥྚཱ་ཡོཿ། །སོ་བ་དདྡེ་སྐྱེ་རྒུ་གཞོམ་པར་ཞུགས། །ས་ཡི་བདག་པོ་བློ་གྲོས་ངན། །རྣམ་པར་མི་སྤྱོད་སྤྱོད་ཚུལ་ངན། །སྣ་ཆེན་བདེན་པ་ཉམས་པའི་ཚེ། །སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ནི་ག་ལ་འཚོ། །དེ་ནས་ནམ་ཞིག་ཡུན་རིང་ན། །ལམ་དུ་ཨུ་དྲཱ་ཡ་ན་ཡིས། །རང་ཡུལ་ནས་འོངས་ཚོང་པ་ལ། །མི་བདག་ཡུལ་འཁོར་གཏམ་དག་དྲིས། །དེ་ཡིས་སྨྲས་ བ་ཀུ་ཤ་ལི་སུ་ཏསྟ་བ་མ་ཧཱི་པ་ཏིཿ། །ཀིནྟུ་སནྨནྟི་ར་ཧི་ཏཿཀུ་མནྟྲི་བ་ཤ་མཱ་ག་ཏཿ། །ཏ་ཏྲ་པྲ་ཛཱ་ནཱཾ་བི་ཏ་ཏོ་པ་ཏཱ་པཿཀོ་པི་བྲ་བྲྀཏྟཿཔྲ་བྷུ་ཤཱ་ས་ནེ་ན། །ཡེ་ནཱ་དྱ་ཏཏྐུཏྤི་ཏ་དཻ་ཤ་ཛནྨ་དི་བཱ་ནི་ཤཾ་ཤོ་ཙ་ཏི་པཽ་ར་ལོ་ཀཿ། པ་ལྷ་ཁྱོད་ཀྱི། །སྲས་པོས་ས་ཡི་བདག་པོ་དགེ །འོན་ཀྱང་དམ་པའི་བློན་དང་བྲལ། །བློན་པོ་ངན་པའི་དབང་དུ་སོང༌། །དེར་ནི་ཇོ་བོའི་བཀའ་ཡིས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས། །ཉེ་བར་གདུང་བ་རབ་རྒྱས་ཅི་ཡང་གྱུར། །གང་གིས་ད་ལྟ་དེ་ནི་ཡུལ་ངན་སྐྱེས། །གྲང་བའི་འཇིག་རྟེན་ཉིན་དང་མཚན་མོར་གདུང༌། །ཡ་ཏྲ་དྷྭནྟཾ་སྲི་ཛ་ཏི་ཏ་ར་ནིརྻ་ཏྲ་ཙནྡྲཱ་གནི་བཪྵཱི་ཡ་ཏྲོ་དེ་ཏི་པྲ་ཀ་ཊ་མ་མྲྀ་ཏཱ་དུཏྐ་ཊཿཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊཿ། །ཡ་ཏྲ་ཏྲཱ་ཏཱ་ཧ་ར་ཏི་ནྲྀ་པ་ཏི་རྫཱི་བ་བྲྀཏྟིཾ་པྲ་ཛཱ་ནཱཾ་ཏ་ཏྲཱ་ཀཱནྡཾ་པྲ་པྲྀ་ཏ་བི་པུ་ལོ་པ་པླ་བེ་ཀཿཤྲྀ་ཎོ་ཏི། །ཨི་ཏྱཱ་སཀྟ་ནྲྀ་པ་ཡཱ་ས་ཁིནྣ་སྱཱརྟྟི་གང་ན་ཉི་མས་མུན་པ་སྤྲོ་བྱེད་གང་ན་ཟླ་བ་མེ་ཆར་འབེབས། །གང་ན་བདུད་རྩི་ལས་ནི་རབ་དྲག་ནག་པོ་བརྩེགས་པ་རབ་གསལ་སྐྱེ། །གང་ན་སྐྱོབ་བྱེད་མི་ཡི་བདག་པོས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་འཚོ་འཕྲོག །ཉེར་འཚེ་ཆེ
Chinese
意义非有，名声非有，生活亦非有。彼等乃是极度的 भक्तयः（藏文，梵文天城体，bhaktiḥ，虔诚）。未被摧毁，未被耗损，未被灼烧，未被折磨。实际上，为了国王的事业，如同芝麻一般的人民正在行动。如是说，国王被委任于王国的思考之中。由于贪婪而行为不端，无依无靠的राणाः（藏文，梵文天城体，rāṇaḥ，战斗） प्रजाः（藏文，梵文天城体，prajāḥ，人民）。 在不公正的统治中，在邪恶的统治者，愚蠢的土地之主统治下。当真理被摧毁，伟大的大臣不在时，人民的生命从何而来？然后，在漫长的时间之后，在道路上，乌达亚纳向来自自己国家的商人询问了国王和国家的事务。他回答说： “您的儿子是土地之主，善良。然而，他缺乏神圣的顾问，落入了邪恶顾问的控制之下。在那里，由于主人的命令，人民遭受了极大的痛苦。因此，如今那个邪恶的国家出生的人民，日夜都在悲伤。” 在何处，太阳创造了黑暗？在何处，月亮降下火焰？在何处，从甘露中显现出极其可怕的黑色毒药？在何处，保护者国王夺走了人民的生计？在普遍蔓延的巨大灾难中，谁会倾听呢？如是说，国王沉溺于疲惫的痛苦之中。
English
Meaning is not, fame is not, life is not. Those are supremely भक्तयः (Tibetan, Devanagari, bhaktiḥ, devotion). Not destroyed, not consumed, not burned, not tormented. Indeed, for the sake of the king, the people, like sesame seeds, are acting. Thus he spoke, and the king was appointed to the contemplation of the kingdom. Due to greed, acting wickedly, helpless are the राणाः (Tibetan, Devanagari, rāṇaḥ, battle) प्रजाः (Tibetan, Devanagari, prajāḥ, people). In unjust rule, under an evil ruler, a foolish lord of the earth. When truth is destroyed, and the great minister is absent, from where does the life of the people come? Then, after a long time, on the road, Udrāyaṇa asked a merchant who came from his own country about the affairs of the king and the country. He replied: "Your son is the lord of the earth, virtuous. However, he lacks holy advisors and has fallen under the control of evil advisors. There, by the command of the master, the people suffer greatly. Therefore, now those born in that evil country, day and night, grieve." Where does the sun create darkness? Where does the moon rain fire? Where does terrible black poison, more intense than nectar, manifestly arise? Where does the protector king take away the livelihood of the people? In the widespread great disaster, who will listen? Thus spoke the king, immersed in weary suffering.