Tibetan
་སྔོན་དུ་ནི། །གཞན་ལ་མཆོད་པར་འོས་པ་མིན། །མི་བདག་རྒྱལ་ལ་རབ་བཏུད་ནས། །རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དག་ཏཿ། །བི་བཱ་པ་ནཾ་གྲྀ་ཧ་པ་ཏེ་རཱ་དི་དེ་ཤ་ནི་ཛཱཏ་པུ་རཱཏ། །པྲ་སཱ་དི་ནི་སུ་དཏྟ་སྱ་དེ་བ་ཏཱྀ་ནྲཾ་པ་ཏིཾ་ཏ་ཏཿ། །ཀྵུ་དྲ་ཛནྟུ་བྷི་རུཏྶྲྀཥྚཻཤྩཀྲེ་དཾ་ཤ་བི་ཥཱ་ཀུ་ལཾ། །ས་ཏྲསྟསྟཻརྣྲྀ་པཿཔྲཱཔྟཿསཱ་མཱ་ཏྱནྟཿཔུ་རཱ་ནུ་གཿ། །ཏུ་སོང༌། །ཁྱིམ་བདག་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་ལས། །གཞན་དུ་སྤྱུགས་ཞེས་བཀའ་ཡིས་བསྒོས། །དེ་ནས་ལེགས་སྦྱིན་དག་ལ་ལྷ། །རབ་ཏུ་དང་བས་མི་བདག་ལ། །སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རབ་སྤྲོས་ཏེ། །སོ་ཡི་དུག་གིས་འཁྲུགས་པར་བྱས། །དེ་དག་གིས་བཏབ་མི་བདག་དེ། །བློན་པོ་བཙུན་མོའི་རྗེས་འབྲང་བཅས། ། ག་ཏྭཱ་པྲ་སཱ་ད་ཡཱ་མཱ་ས་སུ་དཏྟཾ་ཛི་ན་ཤཱ་ས་ནཱཏ། །ཨི་ཏི་ས་ས་ཏ་ཏ་ཕྲ་ཏྱཱ་སརྟྱཱ་པ་རཱ་མྲྀ་ཏ་ནིརྦྷ་རཾ་བྷ་ག་བ་དུ་དི་ཏཾ་ཤཱནྟིཾ་བྷེ་ཛེ་སུ་དཏྟ་གྲྀ་ཧཱ་དྷི་པཿ། །སྭ་མི་བ་ལ་བྷ་ཏེ་བིགྷྣ་ཡཱ་ས་པྲ་ཡཱ་ས་བི་བརྫཱི་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལས། །ལེགས་སྦྱིན་ལ་ནི་དད་པར་བྱས། །དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པས་མཆོག་གི་བདུད་རྩི་དག་གི་ཚོགས། །ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་ལེགས་སྦྱིན་དེ་ཡིས་བཅོམ་ལྡན་གྱིས་གསུངས་ཞི་བ་བསྟེན། །དྲི་མེད་ཡིད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་རུ་གནས་པས་དབེན་པའི་གཏེར་ཆེན་ནི། །རང་ཏཾ་བི་མ་ལ་མ་ན་སཱ་མནྟེ་བཱ་སཱི་བི་བེ་ཀ་མ་ཧཱ་ནི་དྷི་མ། །ཨི་ཏི་ཀྵེ་མེནྡྲ་བི་ར་ཙི་ཏཱ་ཡཱཾ་བོ་དྷི་ས་ཏྭཱ་བ་དཱ་ན་ཀལྤ་ལ་ཏཱ་ཡཾ་གྲྀ་ཧ་པ་ཏི་སུ་དཏྟཱ་བ་དཱ་ནཾ་པཉྩ་ཏྲིཾ་ཤཿཔལླ་ཝཿ།། །།ཕ་ལཾ་ས་གི་བཞིན་དུ་གེགས་དང་ཉོན་མོངས་ངལ་དུབ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་འཐོབ། །ཅེས་པ་དགེ་བའི་དབང་པོས་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དཔག་བསམ་གྱི་འཁྲི་ཤིང་ལས་ཁྱིམ་བདག་ལེགས་སྦྱིན་གྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཡལ་འདབ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།སྦྱིན་པའི་གྲོགས་མཱ་ནཾ་ལ་བྷ་ཏ་ས་དཱ་ཏུརྻུ་ཏི་ཀྵ་ཎ་དཱ་ན་ས་ཧཱ་ཡ་ཏཾ་ཡཿ། །པ་རོ་པ་ཀཱ་ར་པྲ་ཎ་ཡོདྱ་ཏཱ་ནཾ་ནཱ་པུ་ཎྱ་ཀརྨཱ་ས་ཙི་བ་ཏྭ་མེ་ཏི། །རཱ་མྱེ་པུ་རཱ་བྷ་ག་བ་ཏེ་ཤྲ་བསྟྱཱཾ་ཛེ་ཏ་ཀཱ་ན་ནེ། །ཨ་ནཱ་ཐ་པིཎྜ་དཱ་རཱ་མ་བི་ཧཱ་རཱ་དྷི་སུ་སྐད་ཅིག་སུ་གྱུར་པ། །དེ་དག་སྦྱིན་བདག་འབྲས་བུ་མཚུངས་པ་འཐོབ། །གཞན་ལ་ཕན་པར་བརྩོན་པར་ཞུགས་རྣམས་ཀྱི། །གྲོགས་སུ་བསོད་ནམས་ལས་མེད་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་རྒྱལ་བ་མཉན་ཡོད་ཀྱི། །རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ནི་དགའ་བར་སྔོན། །མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཙུག་ལག་ཁང༌། །ཀུན་དགའ་ ར་ཏི་ཛི་ནེ།
Chinese
先前时，不应供养他人。臣民极度依附国王后，在自己的城市里：驱逐屋主，从自己的城市开始命令。悦意的善施者，诸天神，极度欢喜地对待国王。微小的生物被创造出来，用牙齿的毒药搅乱。国王被他们击败，与大臣和后宫随从一起到达。 去往后使善施者从胜利者的教法中欢喜。如此，恒常亲近，殊胜的甘露之聚。屋主善施者依止了世尊所说的寂静。无垢意乐者的边际居住，远离的大宝藏。如是，吉祥贤所著的菩萨行传如意藤中，屋主善施者的行传第三十五叶。 布施之友，名利常施予，刹那布施助伴者。为他者利益而勤奋者，不会失去功德之友。昔日世尊在舍卫城的祇陀林中，无依怙者供养的园林寺庙中，刹那间变成。 那些布施的施主获得相同的果报。对于那些致力于帮助他人的人来说，功德不会失去朋友。世尊胜者在舍卫城，胜林先前是令人愉快的。无怙施食之寺，皆大欢喜。
English
Previously, it is not appropriate to offer to others. After the subjects have greatly attached to the king, in their own cities: Expel the householder, starting from his own city, the order was given. The pleasing Sudatta, the gods, greatly rejoiced towards the king. Tiny creatures were created, stirred up with the poison of teeth. The king was defeated by them, and arrived with his ministers and harem followers. Having gone, he made Sudatta rejoice from the Victorious One's teachings. Thus, constantly abiding near, the collection of supreme nectar. The householder Sudatta relied on the peace spoken by the Bhagavan. The abode of the stainless-minded ones, the great treasure of solitude. Thus, in the Bodhisattva Avadana Kalpalata composed by Kshemendra, the thirty-fifth leaf of the Avadana of the householder Sudatta. The friend of generosity, fame and gain, always giving, the helper of momentary generosity. Those who are diligent for the benefit of others, will not lose the friend of merit. In the past, the Bhagavan was in the Jeta Grove in Shravasti, in the Anathapindada's garden monastery, which became momentary. Those patrons of generosity obtain the same fruit. For those who are dedicated to helping others, merit will not lose a friend. The Victorious Bhagavan in Shravasti, the Jeta Grove was previously delightful. The temple of the protectorless food-giver, all rejoice.
Tibetan
།ཀཽ་ཤཱམ་བྱཾ་བཏྶ་ནྲྀ་པ་ཏིརྦ་བྷཱུ་བོ་ད་ཡ་ནཱ་བྷི་དྷཿ། །གཱ་ཡ་ཏྱཱ་དྱཱ་ཡཏྐཱིརྟྟཾ་བི་དྱཱ་དྷ་ར་བ་དྷུ་ཛ་ནཿ། །ཨ་བྷ་བདྦིཥ་ཡེ་ཏ་སྱ་ཀརྨྨཱནྟཱ་ཀ་ར་ཛཱི་བ་ནཿ། །གྲྀ་ཧ་སྦཿ་སུ་དྷ་ནོ་ནཱ་མ་ར་བར་མངོན་དགྱེས་ཚེ། །ཀཽ་ཤཱམ་བིར་བདས་ཡི། །མི་བདག་འཆར་བྱེད་ཅེས་པ་བྱུང༌། །རིག་འཛིན་བུ་མོའི་སྐྱེ་བ་ཡིས། །ད་ལྟ་འང་གང་གིས་གྲགས་པ་སྒྲོགས། །དེ་ཡི་ཡུལ་དུ་ཁྱིམ་པ་ནི། །ལས་མཐའི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་འཚོ་བ། །ནོར་བཟང་ཞེས་བྱ་ནོར་དག་ནི། །སྒྲུབ་དྷ་ནཾ་དྷཱ་ན་བི་ཙཀྵ་ཎཿ། །ནྲྀ་པཿཀ་དཱ་ཙི་དཱ་སྠཱ་ནེ་ཏཾ་ཀཱཪྻཱརྠི་ན་མཱ་ག་ཏཾ། །བ་ཙ་སཻ་བ་པ་རི་ཛྙཱ་ཡ་ཛ་གཱ་ད་བི་ཧི་ཏཱ་ད་རཿ། །ཛཱ་ནཱ་མྱ་ཧཾ་གྲྀ་ཧ་པ་ཏེ་ཏྭཱཾ་ཧི་ར་ཎྱོ་པ་ཙི་ཏ་སྭ་རཾ། །བི་པུ་ལཿཔཉྩ་ཡ་ཛྙ་སྱ་སུ་ལ་རྣམ་པར་མཁས་པར་གྱུར། །ནམ་ཞིག་བྱ་བ་དོན་གཉེར་ཞིང༌། །མདུན་སར་འོངས་པ་མི་བདག་གིས། །ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། །གུས་པ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལ་སྨྲས། །ཁྱིམ་བདག་གསེར་ནི་ཡོངས་བསགས་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་དབྱངས་ནི་བདག་གིས་ཤེས། །གསོག་པ་ཤེས་པ་ཁྱོད་ལ་ནི། །གསེར་བརྞྞ་ནི་དྷི་རསྟི་ཏེ། །ཨི་ཏྱུཀྟཿས་སྨི་ཏཾ་རཱ་ཛྙཱ་ས་ཏ་མཱུ་ཙེ་ཀྲྀ་ཏཱཉྫ་ལིཿ། །ས་ཏྱ་མསྟྱེ་བ་མེ་རཱ་ཛན་གྲྀ་ཧེ་ཀཱཉྩ་ན་སཉྩ་ཡཿ། །སདྦྲྀཏྟ་ཙིནྟཱ་ནི་ར་ཏེ་དེ་བེ་བཱཚ་ལྱ་པེ་ཤ་ལེ། །ཀིམྦཱ་ནཱ་སྟི་ཛ་ན་སྱཱ་སྱ་པི་ཏ་གྱི་གཏེར་ཆེན་ཡངས་པ་ཡོད། །རྒྱལ་པོས་འཛུམ་བཅས་འདི་བརྗོད་ཚེ། །དེ་ལ་ཐལ་སྦྱར་དེས་སྨྲས་པ། །རྒྱལ་པོ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་གསེར། །བསགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཉིད། །མཉེས་གཤིན་ཡངས་པདྨ་པ་ཡི། །སྤྱོད་ཚུལ་བསམ་པ་ལ་ཆགས་ལྷ། །ཡབ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བསྲུངས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་ རི་ཏྭ་ཡི་གོཔྟ་རི། །དྷ་ནི་ནོ་ཡཱནྟྱ་དྷ་ན་ཏཱཾ་ནི་དྷ་ནཾ་ཡཱནྟི་ཙཱ་དྷ་ནཱཿ། །བྱཱ་གྷྲ་ཏཱཾ་ཡཱ་ཏི་ཙེདྦྷུ་བྷྲྀ་དཱ་མི་ཥཱ་གྷྲཱ་ཎ་ནིརྒྷྲྀ་ཎཿ། །ནི་ཤཾ་ཀཻ་རརྫྱ་ཏེ་བིཏྟ་མརྫི་ཏཉྩ་བི་བྷ་ཛྱ་ཏེ། །བི་བྷཀྟཾ་བྷུ་ཛྱ་ཏེ་སྤཥྚཾ་ཛ་ནཻརྡྷརྨྨ་དྷ་ནེ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་མེད། །གལ་ཏེ་མི་བདག་བརྩེ་བ་མེད། །ཟང་ཟིང་ལ་སྣོམ་སྟག་ལྟར་འགྱུར། །ནོར་ལྡན་རྣམས་ནི་ནོར་མེད་འགྱུར། །ནོར་མེད་རྣམས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །མི་བདག་ཆོས་ཀྱི་ནོར་ལྡན་ན། །དོགས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ནོར་བསྒྲུབ་བསྒྲུབས་པའང་འགོད་བྱེད་ཅིང༌། །བགོས་པ་གསལ་བར་ནྲྀ་པཻ། །ཨུ་པ་པནྣཾ་བ་ཙཿཤྲུ་ཏྭཱ་དྷཱི་མ་ཏསྟ་སྱ་བྷུ་པ་ཏིཿ། །ཏ་མཱུ་ཙེ་ད་ཤ་ནོ་དྱོ་ཏིཿཔྲ་ས་དཾ་དཪྴ་ཡནྟི་བ། །མ་ཏི་མཱན་ཀཱཪྻ་ས་ཙི་བ་སྟྭཾ་མེ་བྷ
Chinese
कौशाम्ब्यां वत्स नृपतिर् बभूव उदयनाभिधः। गायत्याद्यायतकीर्तिं विद्याधरवधूजनः। अभवद् विषये तस्य कर्मान्ताकरजीविनः। गृहस्पः सुधनो नाम रवर मङों दग्येस् छे। कौशाम्बिर बदेस यि। མི་བདག་འཆར་བྱེད་ཅེས་པ་བྱུང༌། །རིག་འཛིན་བུ་མོའི་སྐྱེ་བ་ཡིས། །ད་ལྟ་འང་གང་གིས་གྲགས་པ་སྒྲོགས། །དེ་ཡི་ཡུལ་དུ་ཁྱིམ་པ་ནི། །ལས་མཐའི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་འཚོ་བ། །ནོར་བཟང་ཞེས་བྱ་ནོར་དག་ནི། །སྒྲུབ་དྷ་ནཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）དྷཱ་ན་བི་ཙཀྵ་ཎཿ། नृपः कदाचिद् दास्थाने तं कार्यार्थिनामागतम्। वचसैवापरिज्ञाय जगाद विहितादरः। जानाम्यहं गृहपते त्वां हि रण्योपचितस्वरम्। विपुलः पञ्च यज्ञस्य सुला རྣམ་པར་མཁས་པར་གྱུར། །ནམ་ཞིག་བྱ་བ་དོན་གཉེར་ཞིང༌། །མདུན་སར་འོངས་པ་མི་བདག་གིས། །ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། །གུས་པ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལ་སྨྲས། །ཁྱིམ་བདག་གསེར་ནི་ཡོངས་བསགས་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་དབྱངས་ནི་བདག་གིས་ཤེས། །གསོག་པ་ཤེས་པ་ཁྱོད་ལ་ནི། །གསེར་བརྞྞ་ནི་དྷི་རསྟི་ཏེ། इत्युक्तः स स्मितं राज्ञा सतमाचे कृताञ्जलिः। सत्यमस्त्येव मे राजन् गृहे काञ्चन सञ्चयः। सद्वृत्तचिन्ता निरते देवे बाछल्य पेलले। किम्बा नास्ति जनस्यास्य पित གྱི་གཏེར་ཆེན་ཡངས་པ་ཡོད། །རྒྱལ་པོས་འཛུམ་བཅས་འདི་བརྗོད་ཚེ། །དེ་ལ་ཐལ་སྦྱར་དེས་སྨྲས་པ། །རྒྱལ་པོ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་གསེར། །བསགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཉིད། །མཉེས་གཤིན་ཡངས་པདྨ་པ་ཡི། །སྤྱོད་ཚུལ་བསམ་པ་ལ་ཆགས་ལྷ། །ཡབ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བསྲུངས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་རित्व यि गोप्त रि। धनि नो यान्त्य धनतां नि धनं यान्ति चाधनाः। व्याघ्रतां याति चेद्भु भृदा मीषा घ्राण निर्सृणः। निशं कै रर्ज्यते वित्त मर्जितञ्च विभज्यते। विभक्तं भुज्यते स्पष्टं जनैर्धर्म धने འདི་ལ་ཅི་ཞིག་མེད། །གལ་ཏེ་མི་བདག་བརྩེ་བ་མེད། །ཟང་ཟིང་ལ་སྣོམ་སྟག་ལྟར་འགྱུར། །ནོར་ལྡན་རྣམས་ནི་ནོར་མེད་འགྱུར། །ནོར་མེད་རྣམས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །མི་བདག་ཆོས་ཀྱི་ནོར་ལྡན་ན། །དོགས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ནོར་བསྒྲུབ་བསྒྲུབས་པའང་འགོད་བྱེད་ཅིང༌། །བགོས་པ་གསལ་བར་ नृपै। उपपन्नं वचः श्रुत्वा धीमतस्तस्य भूपतिः। तमाचे दशनो द्योतिः प्रसादं दर्शयन्ति ब। मतिमान् कार्य सचिव स्त्वं मे भ
English
In Kaushambi, there was a king of Vatsa named Udayana. The Vidyadhara women sing his ever-increasing fame. In his kingdom, householders lived by the produce of their labor. A wealthy man named Sudhana... (rest of the verse is in Tibetan). Accomplishment Dhanam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). The king, one day, when he came to the court seeking something, recognized him by his words and spoke to him with respect: "Householder, I know your voice, you who have accumulated gold. You are vast and skilled in the five sacrifices." (rest of the verse is in Tibetan). When the king said this with a smile, he joined his palms and said to him, "O king, it is true that there is a collection of gold in my house. He is always engaged in good conduct and thought, and is skilled in devotion to the gods. Or what is not there for this person who is protected by your father?" (rest of the verse is in Tibetan). If the lord of men is without love, he becomes like a tiger smelling meat. The wealthy become without wealth, and the wealthless die. If the lord of men possesses the wealth of Dharma, then without doubt, people accumulate wealth, and what is accumulated is also distributed. What is distributed is clearly enjoyed by people with the wealth of Dharma. Hearing his fitting words, the wise king, showing his pleasure, said to him, "You are my wise and capable minister."