Tibetan
བྲོ་བར་བྱེད། །ཆགས་པ་ཅན་ནི་སླ་ཞིང་ཁུ་བར་བྱས་བཞིན་རབ་ཏུ་སྐྲག་བཅས་དེ་ནི་བསྐམས་པ་འདྲ། །ཁྲོས་ པའི་སྐྱུར་ཞིང་རབ་ཏུ་ཚ་དང་རྩུབ་རྩུབ་བྲོད་མེད་ཟོས་ནས་བྲང་ནི་ཚ་བར་བྱེད། །མཆོག་ཏུ་བྱམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ནི་མངར་ཞིང་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཚིམ། །རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་མ་ཉེས་ནས། རིང་མོ་ནས་སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་མངོན་ཤེས་ཅན་རེ་ཞིག་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ནས་མཚོན་ཐོགས་ཏེ་ཤ་གཅོད་པར་བྱས་པ་ན། པདྨ་ཅན་ནི་ལག་པ་ནས་བཟུང་ནས། རྗེའི་སྲས་མ་བསམས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་ཞིང༌། ཀྱེ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་འཕགས་པའི་བུ་ཡོངས་སུ་ཐོང་ལ་བདག་ལོངས་ཤིག་ཟེར། པདྨ་སྐྱེས་ནས། བྷོ་ལ་ཀྑ་རཱ་ཀྵ་ས་འཕགས་པ་ཐོང་ལ་བདག་ལོངས་ཤིག་ཟེར། བཞད་གད་པ་ནས། བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་གྲོགས་པོ་ཐོང་ལ་བདག་ཟོ་ཅིག་ཟེར། རྒྱལ་པོ་ནས། མ་འབྲེལ་བ་སྨྲ་བ་དེས་ཆོག་ཆོག །ལྷ་མོ་བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་བགེགས་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས། པདྨ་ཅན་ནི་རྨོངས་ནས་གར་བྱེད། བཞད་གད་པ་ནི་གཞོན་ནུའི་གདོང་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ནས། བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་གནས་སྐབས་འདིར་བདག་གི་ཤ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་གྱིས་ཤིག །སྲིན་པོ་ནི་བདག་ཉིད་བསམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་སྟེ། བདག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཉེ་བར་ཟ་ཞིང་གར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྨྲས་པ། ཨ་ཧ་ཧ་འདིས་ཤིན་ཏུ་རིང་པོར་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །བཞད་གད་པ་ནས། ལེགས་ལྡན་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་མཛོད། ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་མཛོད། བདག་ནི་ན་མཉམ་དགའ་བའི་སྲོག་འདོར་བར་བྱེད་དོ། །མཁན་པོ་ནི། འདིར་བསྡད་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ནས་ངེས་པར་སོང་ངོ༌། །སྲིན་པོ་ནི་དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཚིམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་ནས། ཀྱེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་ལུས་གཏད་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་གར་བྱེད་དོ། །སྲིན་པོ་ནས། རང་ཉིད་བསམས་པ། ཨ་ཧོ་མཛད་སྤྱོད་ཆེའོ། །སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་ཡུན་རིང་པོར་ཉོན་མོངས་པར་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ནས་ངེས་པར་སོང་ངོ༌། །མི་མངོན་ཙམ་ན་ཞུགས་ནས། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་སུ་བསྟན་ནས། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་བཞེངས་ཤིག་ཉེ་བར་བཞེངས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ནས། བདག་ནི་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བས་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིག །བརྒྱ་བྱིན་ནས་བདག་ནི་སྲིན་པོ་མ་ལགས་ཏེ། བདག་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །སླར་ཡང་ལེགས་པར་འོངས་བ་འདི་གང
Chinese
感到味道。有贪欲的人容易被榨取，极度恐惧，如同被晒干一般。愤怒时酸涩，极度灼热且粗糙，毫无味道，吃后胸口发热。极度慈爱的身体是甜美的，所有感官都极度满足。国王非常内疚，说道：我看到一个长期乞讨、有神通的人。于是拿起武器，准备割肉。莲花女抓住他的手，说道：王的儿子，不要轻率行事！又说：伟大的众生，高贵的儿子，放了他，享用我吧！莲花所生说道：བྷོ་ལ་ཀྑ་རཱ་ཀྵ་ས་（藏文，भोलाक्खराराक्षस，bholākkharārākṣasa，喂！罗刹），放了他，享用我吧！欢笑者说道：བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་གྲོགས་པོ་（藏文，भो सत्त्वमहसख，bho sattvamahasakha，喂！大菩萨朋友），放了他，吃我吧！国王说道：胡说八道，够了够了！女神，不要妨碍我的佛法！莲花女迷惑地跳舞，欢笑者用年轻人的面纱遮住脸。国王说道：བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་（藏文，भो सत्त्वमह，bho sattvamaha，喂！大菩萨），此时此刻，请享用我的肉吧！罗刹心想：像你这样才是伟大的众生，我不是。于是靠近吃，并且跳舞。清晰地说：啊哈！这让我非常满足！欢笑者说道：善哉！请救护世间守护者们！请救护！我愿舍弃与年轻人一同玩乐的生命！堪布心想：留在这里做什么呢？于是离开了。罗刹暂时满足了。国王说道：善知识，请随意享用吧！说完献出身体，昏倒在地，跳起舞来。罗刹心想：啊哈！真是伟大的行为！不应该让伟大的众生长期受苦。于是离开了。进入隐身状态后，显现为帝释天的形象，说道：伟大的国王，醒醒！醒醒！国王说道：您救了我，我非常高兴，请随意享用我的身体吧！帝释天说道：我不是罗刹，我是帝释天。再次好好地来临的是谁？
English
It tastes good. A person with attachment is easily squeezed and, being extremely frightened, is like being dried out. When angry, it is sour, extremely hot, and rough, without taste, and after eating, the chest feels hot. The body of the most loving nature is sweet, and all the senses are supremely satisfied. The king, feeling extremely guilty, said, "I have seen a long-term beggar, a person with clairvoyance." Then, taking up a weapon, he prepared to cut off his flesh. The lotus-bearing woman grabbed his hand and said, "Son of the king, do not act rashly!" She also said, "Great being, noble son, release him and enjoy me!" Born from a lotus, she said, "བྷོ་ལ་ཀྑ་རཱ་ཀྵ་ས་（Tibetan, भोलाक्खराराक्षस, bholākkharārākṣasa, Hey! Rakshasa）, release him and enjoy me!" The one who laughs said, "བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་གྲོགས་པོ་（Tibetan, भो सत्त्वमहसख, bho sattvamahasakha, Hey! Great Bodhisattva friend）, release him and eat me!" The king said, "Enough, enough with the nonsense! Goddess, do not obstruct my Dharma!" The lotus-bearing woman danced in a daze, and the one who laughs covered his face with a young man's veil. The king said, "བྷོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་（Tibetan, भो सत्त्वमह, bho sattvamaha, Hey! Great Bodhisattva）, at this moment, please partake of my flesh!" The rakshasa thought to himself, "Like you, you are a great being; I am not." Then he approached and ate, and danced. He said clearly, "Aha! This has satisfied me greatly!" The one who laughs said, "Excellent! Please protect the protectors of the world! Please protect! I am willing to give up my life to play with the young men!" The Khenpo thought, "What is there to do staying here?" And then he left. The rakshasa was temporarily satisfied. The king said, "O virtuous friend, please enjoy as you wish!" Having said this, he offered his body, fainted, and danced. The rakshasa thought to himself, "Aha! What a great deed! It is not right for a great being to suffer for a long time." Then he left. Entering an invisible state, he manifested as the form of Indra and said, "Great king, wake up! Wake up!" The king said, "You have saved me, and I am very happy. Please enjoy my body as you wish!" Indra said, "I am not a rakshasa; I am Indra." Who is it that has come again so well?