Tibetan
མ་པའི་ཀུ་ཤ་དང་རྩྭའི་མྱུ་གུས་སྔོ་བའི་མཐིལ་དང༌། སྐྱ་རེངས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཚ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་དབུགས་ཀྱིས་མགྲིན་པ་ལ་སྐྱོད་པའི་རྨ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཤིང་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཕག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣས་རློགས་པའི་མོན་ལུག་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྫིང་གི་འགྲམ་དུ་འབྲེལ་པ་དུར་པ་ཕོ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དང༌། ཀ་ཀོ་ལ་བཅག་པ་ལྟར་དྲི་ཞིམ་པོའི་གླང་པོ་ཆེའི་སྨྱོན་ཆུའི་དྲིས་ནང་དུ་བསྒོས་པར་བྱས་པ་དང༌། རླུང་གིས་བསྒུལ་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། མེ་ཏོག་འབྱུང་བའི་ཤིང་གེལ་བ་རྣམས་ལ་འཕྱང་བ་ལ་འཛེག་པ་དང༌། སྦྲང་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གླུ་བླངས་པའི་ཞི་བའི་དགོན་པ་རིམ་དང་རིམ་གྱིས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་འགྲོ་བ་གང་དང་གང་དུ་ཀུན་ནས་འདོད་འགྱུར་བ། །ལོང་བ་བླ་མ་དག་ནི་མི་མཉམ་རྡོ་འགེགས་ནགས་ལམ་ལ། །བརྩེ་བས་འཇམ་པའི་སེམས་ལ་དེ་དང་དེར་ནི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་ཁྲོས་མིན་དུག་ལྟར་འབབ་པར་འགྱུར། །མི་མཉམ་པའི་ས་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཕྲག་པས་ཁུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིང་གི་རྩ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཕ་མ་དག་ལ་ཟར་བཅུག་ནས་སླར་ལངས་ཏེ། ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ལམ་ཅུང་ཟད་དུ་སོང་སྟེ་སུ་དག་ཡང་དག་པར་འོངས་པ་དང་ཕྲད་ནས། ཤིང་པ་ལ་ཤའི་འདབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྲལ་བ་འགེབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བ་དང༌། གཞུ་དང་ལྡན་པ་དང་ཕྲག་པ་གཉིས་ལ་མདའ་དང་བཅས་པའི་དོང་པ་བཅིངས་པ་དང༌། མིག་དང་འགྲམ་པ་ཤིན་ཏུ་དམའ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་རྩུབ་ཅིང་སེར་སྐྱ་དང་སྲབ་པའི་སྐྲ་དང་སྨ་རའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་སྒྲོས་རྣ་བ་དཀྲིས་པར་བརྩམས་པ་དང་ལྕག་ཀྱི་ཀ་བ་ལྟར་སྔོ་བའི་གོ་ཆ་དང་ལྡན་བ་དང༌། ནགས་ཀྱི་གཏམ་དབང་པོ་ལས་མ་འདས་པ་ནགས་ན་སྤྱོད་པ་ལ་དྲིས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཟང་པོའི་གདོང་ས་ཕྱོགས་གང་ན་སླར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཡོང་ ཅེས་ཟེར་རོ། །དེས་ཀྱང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང༌། གུས་པས་དེ་ལ་གཞུའི་རྩེ་མོས་བསྟན་པར་གྱུར་ཏེ། འཕགས་པས་ལྟ་བར་འོས་ཏེ་གང་ལ་འདི། །ཕྱེད་ནི་ཟད་པ་ཨེ་མ་གུ་དྷ་ནི་རྡོ་བར་རྣམ་པར་བཀོད་ནས་སྨིན་པས་སེར་སྐྱར་བཅས། །ཀུ་ཤའི་དག་བྱེད་ལག་པ་གྱེན་དུ་བྱས་ནས་རིམ་གྱིས་སྤང་བྱའི་གདན་ལས་ལངས་ནས་ནི། །མ་རྨོས་སཱ་ལུ་སྡུད་པར་བྱེད་ཅིང་ལྟོ་བ་དང་ནི་རབ་འབྲེལ་རྐང་གཉིས་ནེ་ཙོ་ནི། །མ་ལ་གྱེན་དུ་བཏེག་པའི་གདོང་དང་ལྡན་པ་དཀའ་ཐུབ་པ་ཡི་བུ་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ས་ཕྱོགས
Chinese
母亲的吉祥草和草的嫩芽所染绿的地面，以及牵引黎明之车的阳光，都使得因热而生的气息在喉咙里游动的孔雀们，特别安住在树木的阴影中；野猪的鼻子拱起的山羊群的水池边，一对相连的杜鹃鸟发出叫声；如同折断豆蔻般香味浓郁的大象狂奔时流出的香液浸润其中；风吹动着各种各样的姿态，花朵盛开的格ལ་བ་树上攀援着；蜜蜂群歌唱着的寂静的寺庙，不可能次第寻找到。 那些无论去往何处都随心所欲的人啊，盲目的上师们在不平坦的乱石丛生的森林道路上，对于充满慈爱的柔软的心来说，那里的痛苦，比那极其锐利、非因愤怒而是如毒药般倾泻而下。 在不平坦的地方，也用肩膀扛着，菩萨在一些树根旁让父母吃东西后，再次站起来。在下午的时候，稍微走了一段路，与那些真正到来的人相遇。看到有人没有用香树的树叶遮盖额头，拥有弓箭，双肩捆绑着带有箭的箭筒，眼睛和脸颊非常低陷，浑身粗糙，拥有灰黄色稀疏的头发和胡须，用孔雀羽毛的羽翎缠绕耳朵，拥有像鞭子的柱子一样青色的盔甲，向没有超出感官的森林之语，在森林中修行的人询问。 善良的面容，哪个方向可以再次到达苦行林？ 这样说着。那人也坦率地说着，恭敬地用弓箭的顶端指向他，圣者应该观看，这里有什么。 一半已经耗尽，唉玛咕达被安置在石头上，成熟而泛黄。 用吉祥草净化，手向上举起，逐渐从茅草的座位上站起来。 收集着未经耕种的稻谷，肚子和双腿紧密相连的鹦鹉。 抬起头颅，苦行者的儿子正在说话。 地方
English
The ground greened by the mother's kusha grass and grass sprouts, and the rays of sunlight drawing the chariot of dawn, all caused the peacocks, whose breath born of heat moved in their throats, to especially dwell in the shade of the trees; by the pool of the flock of mountain sheep dug up by the snouts of pigs, a pair of connected cuckoos made sounds; it was immersed in the fragrance of the mad elephant's ichor, which smelled as fragrant as broken cardamom; various forms moved by the wind, climbing on the hanging gelva trees where flowers bloomed; the quiet monastery where the swarms of bees sang songs could not be found one after another. Those who go wherever they desire, for the blind lamas on the uneven, rocky forest path, for the soft heart full of love, the suffering there, more than that which is extremely sharp, not from anger but pours down like poison. Even on the uneven ground, carrying it on his shoulders, the Bodhisattva, after letting his parents eat at some tree roots, stood up again. In the afternoon, having gone a little way, he met those who had truly come. He saw someone who was not covering his forehead with the leaves of the shingpa tree, who had a bow and a quiver with arrows tied to his shoulders, whose eyes and cheeks were very low, who was rough all over, and had a collection of yellowish, sparse hair and beard, who had begun to wrap his ears with the crests of peacock feathers, who had armor as blue as a pillar of a whip, and he asked the one who practiced in the forest, whose forest speech had not gone beyond the senses. Kind face, in which direction can one reach the hermitage again? Thus he said. That one also spoke frankly, and respectfully pointed to him with the tip of his bow, the noble one should look, what is here. Half is exhausted, alas, the emaguda is placed on the stone, ripe and yellowish. Purifying with kusha grass, raising his hand upwards, gradually rising from the seat of straw. Collecting uncultivated rice, a parrot with its belly and legs closely connected. The son of the ascetic, with his head raised upwards, is speaking. Place
Tibetan
་འདི་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་བླ་མའི་སྐྱེ་བོ་དང་བཅས་པ་དཀའ་ཐུབ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ཤིག །སྔོ་བསངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ནས་ནགས་ན་རྒྱུ་བ་དེ་ལ་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་བྱིན་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་ནོར་ལྟར་སུ་ཞིག་ཆུང༌། །གཞན་ནི་འབྲས་བུ་ཞིམ་པོའི་རོ། །ལེགས་པར་འོངས་སམ་ཞེས་བརྗོད་ནས། །དེ་ལ་ཁྲི་སྙན་པགས་པ་བྱིན། །ནགས་རྣམས་སམ་ནི་ཁྱིམ་དུ་ཡང༌། །དམ་པས་ཡུན་རིང་གནས་བྱེད་པ། །ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དོན་གཉེར་ཕན། །ཆོས་འདོད་པས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །ཆུ་ཤིང་མེ་ཏོག་ཚོགས་ལྟར་སྔོ། །དེ་ནས་སྤྱིལ་པོ་དེ་མཐོང་ནས། །སྔོ་མེད་སེམས་ལྡན་སྔོ་བསངས་ཀྱི། །ཡིད་ལ་འདི་ལྟར་རེ་བ་གྱུར། །གཟུང་བ་ཡང་དག་འཇུག་པ་པདྨའི་རྩ་བ་གནས། །ཐུན་གསུམ་མར་གྱི་སྲེག་ལུགས་དུ་མས་དྲི་བྱས་པ། །འདུག་ཅིང་ལངས་དང་འགྲོ་བའི་རི་དགས་འགའ་ཞིག་ཏུ། །སྲིད་པ་འདོན་པ་བྱས་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །རབ་ཞི་སྲིད་འཇོམས་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་འདི་ཤིང་ལོས་བྱས་པའི་ཁྱིམ་བརྟེན་པ། །ཡན་ལག་མེད་ཀྱང་གཞུ་ནི་སྤངས་ནས་ཞུགས་ཟིན་ཏེ། །ཞི་བ་མངོན་འདོད་མཆོག་གི་སྐྱེ་བོས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནོར་ཅན་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཚན་མོ་གཅིག་དེར་གནས་ཏེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་དབེན་པའི་བདེ་བ་འདོད་ཅིང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་དགའ་བར་གྱུར་པ་ཤིང་ལོའི་ར་བ་ཆེན་པོ་བྱས་པར་གྱུར་ཏེ། གུས་པས་བླ་མ་དག་ནི་སྤྱོད་ཅིང་བླ་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། མེ་ལ་མཆོད་ཅིང་མི་ཆུང་བ་ དང་བརྟན་པ་མཐོང་བའི་བློ། །མཉམ་པའི་ཡིད་ལྡན་རང་སྐྱེ་དང་ནི་སྐྱེ་བོ་བློ་མང་བ། །གནས་དེ་ལ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀུན་ནས་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ནགས་ཀྱི་རི་གཞན་ལས་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་དང་བུད་ཤིང་དང་ཀུ་ཤ་རྣམས་བླངས་ཏེ། ཤིང་ལོའི་ཁྱིམ་གྱིས་གཞི་ལ་བྱུག་པ་འཇམ་པོ་བྱས་ཏེ། རྐང་ལག་དག་ལ་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་བུམ་པ་བླངས་ནས། རི་དགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བཞིན་པ། ལྕང་མའི་ལྗོན་ཤིང་མང་པོ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་འགྲམ་ཀུན་ནས་བཀག་པ། ནོར་བུ་དཀར་པོ་བཅད་པ་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། བསིལ་ཞིང་ཞིམ་པའི་ཆུ་འབབ་པའི་ཆུ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། པགས་པ་དང་ནི་བགྲང་ཕྲེང་དག །ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་དཔྱངས་ནས། །བསིལ་ཆུ་དག་ལ་ཁྲུས་བྱས་པ། །བདེ་ཕྱིར་ཆུ་ནི་འཛིན་
Chinese
此乃苦行之森林，为令圣者上师及其眷属之苦行增盛故。青莲亦如是言说，并对森林中游荡者施予吉祥之语，遂入苦行之森林。何人视苦行为珍宝而轻之？他人则贪恋甘美之果实。言说“善来”之后，便赠予彼等柔软之皮革。无论在森林或家宅，圣者皆长久安住，如何以理智寻求利益，乃是求法者之行径。水、树、花朵，如青莲般繁盛。随后，见到那茅屋，无垢之心怀着希望，心中如是期盼：执持正念，进入莲花根茎之所在。以三种酥油之焚烧方式散发香气，栖息、站立、行走的某些鹿群，乃是解脱轮回之道之因。渴望寂静、摧毁轮回之瑜伽士们，以树木搭建此苦行之林的住所。虽无肢体，亦已舍弃弓箭而入林，对于渴望寂静之至高圣者，又何须多言？此后，与那些拥有苦行之财富者一同在那儿住了一夜，黎明时分，菩萨渴望远离尘嚣之乐，并喜悦于与那苦行之林相异之处，遂建造了巨大的树叶围墙。以恭敬之心侍奉上师，具上师之本性，祭祀火焰，以不卑微且稳固之智慧观照。具平等之心，自生者与众多具慧之人，皆于彼处行持苦行并安住。其后，于一时，彼大士自他处森林之山中取来花朵、果实、柴薪与吉祥草，以树叶之屋于地上涂抹平滑，清洗手足，取来水瓶，跟随鹿之幼崽，于柳树繁茂生长之河岸四周环绕，如切割白色宝珠般无垢，前往清凉甘美之水流淌之河边。将皮革与念珠悬挂于树枝上，于清凉之水中沐浴，为求安乐而取水。
English
This is the forest of asceticism, for the sake of increasing the asceticism of the noble lamas and their retinues. Blue Lotus also spoke thus, and bestowed auspicious words upon those wandering in the forest, and then entered the forest of asceticism. Who is it that belittles asceticism as if it were a treasure? Others are greedy for delicious fruits. After saying "Welcome," he gave them soft leather. Whether in the forest or at home, the holy ones dwell for a long time, how to seek benefit with reason is the conduct of those who seek the Dharma. Water, trees, flowers, flourishing like blue lotuses. Then, seeing that hut, with a stainless heart filled with hope, he hoped in his heart: Holding the right thought, entering the place of the lotus roots. The fragrance is emitted by the burning of three kinds of ghee, some deer that dwell, stand, and walk, are the cause of the path to liberation from samsara. Yogis who desire peace and destroy samsara, build the abode of this ascetic forest with trees. Although without limbs, he has already abandoned his bow and entered the forest, what more needs to be said for the supreme holy one who desires peace? Thereafter, he stayed there for one night with those who possessed the wealth of asceticism, and at dawn, the Bodhisattva desired the joy of being away from the hustle and bustle, and rejoiced in the difference from that ascetic forest, and then built a huge leaf wall. Serving the gurus with reverence, possessing the nature of the guru, offering sacrifices to the flames, observing with un-humble and steadfast wisdom. With an equal mind, the self-born and the many wise people all practice asceticism and abide in that place. Thereafter, at one time, that great being took flowers, fruits, firewood and kusha grass from the mountains of other forests, and smeared the ground smoothly with a house of leaves, washed his hands and feet, took a water bottle, followed the deer cubs, surrounded the banks of the river where many willow trees grew luxuriantly, and went to the river where cool and sweet water flowed, as spotless as if cutting white jewels. Hanging the leather and rosary on the branches of the tree, bathing in the cool water, taking water for the sake of happiness.