Tibetan
་ཡང་བའི་ཆུ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྨད་འཚོང་མའི་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོ་མ་ཡིན་པའི་འོད་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆགས་པ་ཅན་དང་འདྲ་བར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །མཚན་མོའི་གདོང་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་བསིལ་བའི་འོད་ཟེར་ཅན་ཡང་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱེད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅུང་ཟད་དང་འགྲོ་བ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཕན་ཚུན་དུ་རྣམ་པར་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། ཆོས་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་གནས་ནས་ཡང་དག་པར་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རི་དགས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཡང་འདུག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་མིག་གི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བཞིན་པར་མཐོང་སྟེ་ཕ་དང་བྲལ་བ་འདྲ་བར་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྡུས་སྙིང་སྟོབས་ཤིང་ཟད་པ་དང་འདྲ་བས་ནགས་དེར་སོ་སོར་འགྲོ་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་རི་དགས་དང༌། ཕག་དང་མ་ཧེ་དང་ལུག་རྣམས་ཀྱི་རུས་པའི་ཚོགས་ལ་འབྱར་བའི་ཚོགས་ཀྱི་ཀུ་ཅོས་འཇིགས་སུ་རུང་བ། འཕུར་ཞིང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བའི་སྦྲང་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་དང་ཆུ་རྒྱུས་ཁྱབ་པ་གྲི་རྣོན་པོ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་རི་དགས་འོང་བ་ལ་སྡོད་པའི་ཤན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱུགས་གསོད་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གསོད་པ་ལ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་བླངས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྟོན་ཅིང་འདུག་གོ །རྒྱལ་པོ་རི་དགས་མིག་འདྲ་བས། །དེ་ནས་རི་དགས་དེ་ལ་སྨྲས། །ཡོངས་སུ་མི་ཟད་ཚོགས་ཁྱོད་ནི། །ཅི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་འོངས་སྨྲོས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། །ལྷ་ལགས་སྦྲུམ་མའི་རི་དགས་མོ། །བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་ཉེར་སོང་བ། །དེ་ཡི་རེ་མོས་བདག་འོངས་སོ། །བུ་ནི་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །འདོད་ཆགས་མི་དེའི་ཡིད་ར་བ། །རྫོགས་པར་བྱས་ནས་མཆོག་དགའ་བ། །བདག་ནི་འཆི་བདག་དགའ་སྟོན་འདོད། །རི་དགས་མོ་ཡང་རི་དགས་འདིར། །ཤི་བའི་དོན་དུ་འགྲོ་མཐོང་བ། །གང་ཞིག་བདག་ལ་སྡུག་ བསྔལ་གྱུར། །དེ་ནི་དེ་རིང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ང་ནི་དབང་ཕྱུག་བདག་ཀྱང་མཇལ་བར་མཛོད། །ཤན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ལགས་གསུངས་ཤིག་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ནི་འགོར། །ཤིན་ཏུ་ཡངས་པའི་སྙིང་རྗེའི་གོ་ཆས་བཅིངས་པར་འབྱུང་བ་ནི། །བདག་གི་སེམས་འདི་སྡུག་བསྔལ་མདའ་ཡིས་ཕིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་དེའི་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་དེ་སྙིང་བརྩེ་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ་ངོ་མཚར་བ་བློས་ངོ་མཚར་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། །ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལེགས་སོ། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་འབྲེལ་བའི་སེམས། །རི་དགས་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་འབད་པ་ངེས་པར་འབྲེལ་བ་ནི། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྦྲུལ་དང་རི་དགས་རྣམས་དང་མཚུངས། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒྱལ་པོ་འགྱོད་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་ནས་དབུགས་འབྱིན་ཞིང་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ནོངས་པ་བྱས་པ་སྐྱབས་སུ་ཉེ་བར་སོང་བ་སྟེ། །དགྲ་ཡང་ཁྲོ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྲུངས། །ནོངས་པ་མེད་པའི་རི་དགས་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་རྣོ་བའི་མདའ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཏང་སྟེ་སྨོས། །རྒྱབ་ཕྱོགས་ལྡང་བ་ལ་ཡང་ནི། །གཡུལ་ངོར་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་བརྡེགས་ཏེ། །འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་ཉམས་བཞིན་པའི། །རི་དགས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྡེག །ཀུན་རྟོག་ཡང་དག་མིན་པས་འཕེལ། །རི་དགས་ཤོར་བ་བཏང་བར་གྱིས། །འཕྲོ་བའི་འོད་ལྡན་དམྱལ་མེ་ལ། །གང་ཞིག་སྲེག་བླུགས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བས་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་དེ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་ནས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་དམའ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། ཨེ་མའོ་ལེགས་པར་བཤད་པ་གཏི་མུག་གི་རབ་རིབ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་ལ་མཛོད་ཅིག་བྱ་བར་རབ་ཏུ་སྨྲས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་འཁོར་མ་ལུས་པས་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ཅིང་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལེགས་པར་བཤད་པས་དགའ་བ་དཔལ་གྱི་ང་རྒྱལ་མེད། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པའི་བྱ་བ་ཅན། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་རྣམས་གུས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་གྲགས། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་པའི་མཐོ་བའི་གཟི་བརྗིད་ཅན། །མི་ལ་མི་ཡི་མཚན་མ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ལ་གུས་པས་རྒུད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕོངས་མེད་དང༌། །འཕགས་པའི་ལམ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱང། །སྐྱེ་ངན་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་པ་དྲི་མར་བཅས། །དོན་མེད་གཞན་གྱི་གྲགས་པ་མིན་ལ་སེམས་བརྩེ་བྱེད། །རང་སེམས་དག་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའི་བློ། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལའང་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བར་ལྡན། །སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་འདྲ་བར་བྱུང་བའི་མི་རྣམས་ལ། །བྱ་བ་ཀུན་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་མིན། །ཀུན་ནས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཀྱི
Chinese
又，轻盈的云彩被那些不执著的妓女们，像短暂的光芒消失的爱人一样，完全地抛弃了。夜晚的面容上显得特别清凉的光芒，也在黎明时分被一同升起的光芒完全抛弃，因为一切都不是稍微停留或存在的，而是互相分离的。想到这里，他对那些一心向佛的人们说：‘我应该彻底厌倦你们的地方。’鹿群也聚集在一起，看到菩萨进入他们的视野，就像失去了父亲一样，因悲伤的刺痛而心力交瘁，于是各自散入森林。菩萨也到了一个屠宰场，那里有鹿、猪、水牛和绵羊的骨头堆积如山，发出令人恐惧的喧嚣，飞舞的蜜蜂覆盖着血肉和筋脉，屠夫们手持利刃，等待着鹿的到来。那些负责屠宰的人抓住了鹿群的首领，带去献给国王。国王长着像鹿一样的眼睛，然后对那只鹿说：‘你这永不枯竭的鹿群之首，为何亲自前来？’菩萨说：‘尊敬的国王，一只怀孕的母鹿前来向我寻求庇护，为了满足她的愿望，我才来的。’‘为了见到孩子，满足了那个贪婪之人的心愿，并获得极大的快乐，我宁愿让死神来举办盛宴。’母鹿也看到这只鹿为了死亡而来，这让我感到痛苦，但今天不会发生。因此，请允许我觐见至尊的国王。’屠夫们说：‘尊敬的国王，您为何迟疑？’我这颗被广阔的慈悲盔甲束缚的心，不会被痛苦之箭刺穿的。’然后，那位国王，那位擅长成全他人之事的...
English
Furthermore, the light clouds are completely abandoned by the unattached prostitutes, like lovers whose brief radiance has faded. The cool rays that distinguish the face of night are also completely abandoned by the light that arises at dawn, because nothing remains or exists for long, but separates from each other. Thinking this, he said to those who are single-mindedly devoted to the Dharma: 'I should be thoroughly weary of your place.' The herd of deer also gathered and saw the Bodhisattva entering their field of vision, and like those who have lost their father, their hearts were exhausted by the sting of sorrow, and they scattered into the forest. The Bodhisattva also arrived at a slaughterhouse, where the bones of deer, pigs, buffaloes, and sheep were piled high, making a terrifying noise, and swarms of bees covered the flesh and tendons, and butchers with sharp knives waited for the deer to come. Those in charge of the slaughter seized the leader of the herd and took him to present to the king. The king, with eyes like a deer, then said to the deer: 'You, the leader of this inexhaustible herd, why have you come yourself?' The Bodhisattva said: 'O King, a pregnant doe came to me for refuge, and I have come to fulfill her wish.' 'To see the child, to fulfill the desire of that greedy man, and to obtain great joy, I would rather have the Lord of Death hold a feast.' The doe also saw this deer coming for death, which caused me suffering, but it will not happen today. Therefore, please allow me to see the supreme king.' The butchers said: 'O King, why do you hesitate?' 'This heart of mine, bound by the armor of vast compassion, will not be pierced by the arrow of suffering.' Then, that king, that one skilled in accomplishing the good of others...
Chinese
以慈悲之心思維，對如同以智慧近乎獲得奇妙之菩薩說道：善哉，集會之主！為成辦他利，必定相關之心。具鹿形者乃是眾生之殊勝。為損害他人而努力，必定相關者是：我等如同蛇與鹿等。之後，菩薩知曉國王心懷懊悔，於呼氣且生起安樂之時，如是說道：已犯過錯，已近於皈依，您亦已捨棄瞋怒而守護敵人。對於無過錯之鹿等，您如何射出鋒利之箭矢而說話？對於背後站立者，您亦未於戰場上擊打。對於如畏懼而驚慌之鹿等，您如何擊打？由非真實之分別念增長，請放走已逃脫之鹿。於散發光芒之地獄火中，將會出現何者焚燒投供？之後，彼國王以極喜之心，令集會之主安坐於獅子座上，以恭敬之心坐於低下之座上，說道：唉瑪！請為我開示善說，能消除愚癡之昏暗之法。如是極為懇切地說道。之後，菩薩為國王及其所有眷屬所瞻仰，依止於彼國王，如是稟告道：善說帶來喜悅，卻無財富之驕慢。成辦他利，是極為擅長之事業。不滿足於功德，恭敬具功德者。 此乃偉大者們之行徑之名聲。具有極為明亮之高貴光輝。人有兩種人之特徵：心中恭敬，即使衰敗亦不貧困；具有羞恥心，能清楚地照亮聖道。惡劣之本性，其思維充滿污垢。不為無意義之他人名聲，而心懷慈愛。對於自心清淨，而進入之智慧。智者們對此亦極為慈愛。對於如同男子之行為之人。一切行為皆非利益他人。一切散發之光芒
English
Thinking with a compassionate heart, to the Bodhisattva who seemed to have nearly attained the wondrous through wisdom, he said: "Well done, Lord of the Assembly! To accomplish the benefit of others, there is definitely a related mind. Those with the form of deer are the most excellent of beings. Striving to harm others, what is definitely related is: We are like snakes and deer. "Then, the Bodhisattva, knowing that the king was filled with remorse, while exhaling and experiencing happiness, spoke thus: "Having committed faults, having nearly gone for refuge, you have also abandoned anger and protected the enemy. Upon the deer who have no faults, how did you release your sharp arrows and speak? Even to those standing behind, you did not strike them on the battlefield. How did you strike the deer who were like those frightened and terrified? Increase is due to incorrect conceptualization. Please release the deer that have escaped. In the hellfire with radiating light, what will arise to burn and offer?" Then, that king, with a very joyful mind, had the Lord of the Assembly sit on a lion throne, and with reverence, sat on a lower seat, saying: "Ema! Please teach me the well-spoken Dharma that dispels the darkness of ignorance." He spoke with great earnestness. Then, the Bodhisattva, being gazed upon by the king and all his retinue, relied on that king and spoke thus: "Well-spoken words bring joy, but there is no pride of wealth. Accomplishing the benefit of others is a very skillful activity. Not satisfied with virtues, respecting those who possess virtues. This is the renown of the conduct of the great ones. Possessing a very bright and high splendor. Humans have two characteristics of humans: With reverence in their hearts, even if they decline, they are not impoverished; possessing shame, they clearly illuminate the noble path. Evil nature itself, its thoughts are filled with defilements. Not for meaningless fame of others, but cherishing compassion. For the purity of one's own mind, the wisdom that enters. The wise also have great affection for this. For those who behave like men. All actions are not for the benefit of others. All radiating light.
Tibetan
་སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཨ་ཀ་སྟི་ཉིད་དུག་དང་བྲལ་བའི་ཆུ་ནི་བྱེད། །དམ་པའི་སྐྱེ་བོ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་འཕྲོ་བ་ཡིས། །རྣམ་པར་བསམས་བཞིན་པ་ཡང་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པར་བྱེད། །གང་ཚེ་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་མིག་གི་ལམ་དུ་འགྲོ། །དེ་ཚེ་བདུད་རྩི་བཞིན་དུ་ཡིད་རྣམས་ལ་ནི་གཏོར། །གང་གི་མ་འོངས་པ་ན་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཆུ་རྒྱུན་རྣམ་པར་འཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་བློ་ཡི་མིག་ནི་མུན་པ་རྣམ་བྲལ་དེ་དག་གཉིས་གཉིད་སད་པར་བྱེད། །གཞན་རྣམས་ཉིད་ནི་ཕྱུགས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱ་བ་ལ་ནི་དམན་པའི་བློ། །བག་མེད་ཡིད་ཅན་མི་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཉིན་དང་མཚན་མོ་དག་ནི་མཉམ། །འཁོར་བར་འཁོར་བར་བྱེད་ཅིང་མུན་ནག་ཆེན་པོ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་གནས་པར་བྱེད་བཞིན་ནམ། །དམ་པ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་བསགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་བདག་གི་ཆད་པ་རྣམ་གཉིས་ཡིན། །གང་ཞིག་ཁྱིམ་ནི་སྤངས་ནས་ལེགས་པའི་དོན་དུ་དཀའ་ཐུབ་ནགས་ལ་མངོན་པར་གནས་བྱེད་པ། །གང་ལ་ཡང་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་མཁས་མཁས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་བྱེད་པ། །གང་གི་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་རང་ཁྱིམ་གནས་པ་བཞིན་དུ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དེ། །མུན་པ་རབ་ཏུ་འཇོམས་ཕྱིར་གང་གི་བློ་ཡང་གསལ་བར་དེ་དག་གཉིས་ཉིད་འཚོ་བ་སྟེ། །གང་ཞིག་ཚོགས་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་མཁས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡང༌། །བྲིས་པའི་ནོར་བུ་ལྟར་ནི་གཟུགས་འཛིན་དེ་ཡི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་མེད་པ་ཉིད། །དཀའ་བས་རྙེད་པ་ ཡང་ནི་རིམ་གྱིས་བདེ་བ་སླར་ནི་རབ་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་འཇིག་པ་ལས་སྐྱེས་བུ་བསམ་པའི་མེ་ནི་འབར་བར་བྱེད་ཅིང་ཀུན་ནས་གདུང་བར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡིས་སྲིད་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྐྱེད་བྱེད་གཡོ་སྒྱུའི་དྲ་བ་ཅན་ནི་རྒྱུ། །དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བདེ་ལྡན་གང་གིས་ཡིད་རྣམས་ལ་ནི་ཆུང་འདོད་ཡང་ངག་ཏུ་ནི་གཏད། །གཏི་མུག་གཅོད་པའི་ལེགས་པར་བཤད་པ་འབད་པ་མེད་ཉིད་རྫས་ནི་སྟེར་བར་བྱེད། །རྫས་མེད་པ་ནི་གསལ་བའི་ཚིག་ལྡན་ངག་རྣམས་དོན་མེད་པར་ནི་འགྱུར་བ་སྟེ། །བཟོ་བོ་མཁས་པས་ཀྱང་ནི་སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་དང་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་མདོག་འདྲ་བའི། དཔལ་གྱི་སྙིང་པོ་བྱེད་དེ་དྲི་མས་རྩུབ་པའི་དྲིལ་བུར་བཅས་པའི་ལྕགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་བདུད་རྩི་མྱང་བས་ཚིམ་
Chinese
无云的虚空中，阿迦斯提自己行着远离毒害的水。圣洁之士散发圣洁的行为，甚至连思念也会产生奇迹。当有情众生进入眼帘时，那时如甘露般洒向众生的心。谁的未来不会断绝利益他人的水流？谁的智慧之眼远离黑暗，他们两个都会醒来。其他人本身就是畜生之性，利益他人之事心智低下。对于放纵、无知这二者兼具的人来说，白天和夜晚都是一样的。在轮回中流转，一直处在巨大的黑暗中吗？对于圣者来说，积累的果实非常巨大，这是我两种过失。谁舍弃家庭，为了美好的意义而在森林中精进修行。无论对谁，都擅长在寂静之处与智者交谈。谁的圆满安乐如同住在自己家里一样，是追求意义者的享受。为了彻底摧毁黑暗，谁的心也明亮，他们两个本身就是生活。谁即使见到集会，也远离自以为是的贤能。如同写下的珍宝一样，他的存在也必然是不存在的。艰难获得的安乐也会逐渐再次彻底毁灭。从那毁灭中，人会点燃思念之火，并完全被烧灼。这痛苦以有为为缘，产生关联，是充满欺骗之网的根源。那些非常幸福的人，把微小的欲望放在心中，却用语言表达出来。断除愚痴的善说，毫不费力地给予事物。没有事物，清晰的语言也会变得毫无意义。即使是精巧的工匠，也无法用铁来制作像无云的虚空和靛蓝一样的光辉精华，以及带有污垢的粗糙铃铛。因此，知道功德和非功德区别的伟大国王说，应该依靠圣道而住。然后，那位国王因品尝佛法之语的甘露而感到满足。
English
In the cloudless sky, Akasti himself performs water free from poison. The holy person emanates holy conduct, even remembrance creates miracles. When sentient beings come into sight, then like nectar it is scattered to the minds of beings. Whose future will not cut off the stream of water that benefits others? Whose eye of wisdom is free from darkness, both of them will awaken. Others themselves are of animal nature, with inferior minds for the task of benefiting others. For those who possess both indulgence and ignorance, day and night are the same. Revolving in samsara, are they always dwelling in great darkness? For the holy one, the accumulated fruit is very great, these are my two faults. Who abandons home and dwells manifestly in the forest practicing asceticism for the sake of goodness. To whomever, he is skilled in talking with the wise in solitude. Whose perfect bliss is like dwelling in one's own home, it is the enjoyment of those who seek meaning. In order to completely destroy darkness, whose mind is also clear, those two themselves are living. Who, even seeing the assembly, is also devoid of self-proclaimed wisdom. Like a written jewel, his existence is also certainly non-existent. Comforts gained with difficulty will also gradually be utterly destroyed again. From that destruction, a person will ignite the fire of thought and be completely burned. This suffering, with existence as its cause, creates connection, it is the root of a deceitful net. Those who are very happy, keep small desires in their hearts, but express them in words. The well-spoken words that cut off ignorance effortlessly give things. Without things, clear words become meaningless. Even a skilled craftsman cannot make the essence of splendor like the cloudless sky and indigo with iron, nor a rough bell with impurities. Therefore, the great king who knows the difference between merit and non-merit says that one should dwell relying on the holy path. Then, that king was satisfied by tasting the nectar of the Dharma's words.