Tibetan
། །དེ་བས་ན་དུས་འདའ་བས་ཆོག་སྟེ་གར་གྱི་ཆོ་ག་རབ་ཏུ་རྩོམ་པ་ཉིད་དུ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བགྱི་འོ་ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་དེས་སོ་སོར་མཉན་ནས་མིག་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་ལྟད་མོའི་ཁྱིམ་རྣམ་པར་བསམས་ན། །བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བློན་པོ་དང་གྲོང་ཁྱེར་བའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་བཞུགས་པ་ལ་རྫ་རྡའི་སྒྲས་ཀུན་ནས་ཁྱབ་པའི་མིའི་བདག་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཟློས་གར་མཁན་གྱིས་ཤིས་པ་བརྗོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གདོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་གར་གྱི་ཆོ་ག་རབ་ཏུ་སྐབས་ཕྱེ་བར་བྱས་པ་ལ། གཙོ་བོ་དེས་དཔེ་མེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལྟད་མོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་ནས་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་རྫ་རྔའི་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ཆེན་པོ། །གར་དེ་སྤྲིན་གྱི་དུས་ན་མིག་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་དགའ། །དགོད་པས་སྣང་བར་ བྱས་པའི་གདོང་ཅན་སྒེག་ཅིང་མངོན་དགའ་བ། །གར་མཁན་མོ་ཡི་གློག་དེ་མ་ལུས་པ་ནི་བརྒྱན་པར་བྱས། །གཙོ་བོའི་དཔྱིད་ནི་མཛེས་པ་མ་ཉམས་ཡང་དག་ཐོབ་ནས་ནི། །དེ་ནི་འཇམ་པས་དགོད་པའི་དབང་གིས་བཞིན་གྱི་ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི། །སོར་ཕྲེང་འོད་ཟེར་ཟེའུ་འབྲུ་ཅན་ན་ཅུང་ཟད་དུ། །དཔེ་མེད་མ་ཡིན་པདྨོ་སྒེག་དང་བཅས་པར་གསལ་བྱས་གྱུར། །ཉམས་ནི་གང་གང་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་སྒེག་དང་བཅས་པར་ཉམས་ལྡན་ནས། །དེ་ནི་གང་དུ་ཤིན་ཏུ་དགར་འགྱུར་ཡན་ལག་སྲོག་ཤིང་ཅན། །མཚར་བས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་བརྗོད་ཅིང། །དེ་ལ་བལྟས་ནས་ཕྲད་འདོད་ཕྱིར་ནི་དེ་རང་བཞིན་ལྟར་འགྱུར། །བུད་མེད་གཟུགས་ནི་ཟླ་བ་ལྟར་ནི་ཡིད་འོང་སྒེག་སྤངས་ཀྱང༌། །སྐྱེ་བོ་སེམས་ནི་ཕྲད་པར་འདོད་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ངོ་ཚ་སྒེག་དང་འཇམ་པའི་དགོད་པས་མཆུ་ནི་བསྐུམ་བྱས་པ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ལྡན་པའི་སྣ་ཚོགས་ཆ་མཁས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ནས་དཀའ་ཐུབ་པའི་སྲས་གཞན་དག་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བས་ཡིད་སྐྱོབ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བསམས་པར་གྱུར་ཏོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྩུབ་པའི་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཟོས་པས་མོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ལྷུང་བས་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་རི་དགས་ཀྱི་པགས་པ་དང་ཤིང་གི་ལོ་མ་ཙམ་གྱོན་པས་སྲ་བ་ལ་ཉལ་བས་ལུས་སྐྱོ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་གནས་པས་བདག་ལ་ཆོག་སྟེ། དེ་བས་ན་བདག་ནི་སོང་སྟེ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་སྙམ་མོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཁྱིམ་བདག་མོ་ཀུན་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་ཚོ་བར་གྱུར་པ་ན་མེ་མཆོད་ཀྱི་དུབས་གཙང་བར་བྱས་པ་དང༌། བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་བ་རྣམས་ཀྱི་བེའུ་ལ་རབ་ཏུ་རྩེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་གནས་མཆོད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་ཀུནད་སར་པ་ལྟར་དཀར་བའི་ཞོ་དང་བསྲེས་པའི་གཏོར་མ་རྣམ་པར་བཀོད་ང་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བསྲེས་པ་དང༌། ཐོ་རངས་དང་མཚན་མོའི་སྒོ་རྣམས་ལ་བ་ལང་སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བ་རྣམས་འཇོ་བར་བྱེད་བས་འོ་མའི་རྒྱུན་གྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་དང༌། ཉི་མ་རེ་རེའི་རྗེས་ལ་མངོན་པར་འོངས་པའི་གྲོགས་པོ་སྐྱེ་བོའི་གཏམ་གྱིས་དགའ་བར་གྱུར་པ་བྲམ་ཟེ་ཉན་པ་པོ་ཁྱིམ་པ་སུ་ཞིག་ ཅེས་བྱ་བའི་ཁྱིམ་སྙིང་དགའ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འོངས་ཏེ། མིའི་བདག་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་རྫ་རྔའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་བའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་མཐོང་ནས། རེ་ཞིག་བདག་གིས་ཀྱང་འགྲོ་བར་བགྱིས་ཏེ་ལྟད་མོ་བལྟ་བར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ནས་མིའི་བདག་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྤོའི་གདན་ལ་ཉེ་བར་གནས་ཤིང་སྒེག་པའི་རྐང་པ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་དང༌། ཡན་ལག་གཡོ་བ་དང་སྨིན་མ་མཐོང་པོས་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྐུལ་པ་འདྲ། །འདི་ལྟར་གྱུར་པའི་གཞོན་ནུ་མ་ཡི་གཟུགས་ནི་ཨེ་མ་སྒེག་པ་ཡི། །མཛེས་པ་ཡིད་འོང་སུ་ཞིག་ཡིད་ལ་བདེ་བར་བྱེད་མ་ཡིན། །བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གང་ན་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། གླུའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་རྣ་བའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་པ་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་བས་ན་བདག་གི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་གནས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་ནི་གནས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་སེམས་ཤིང༌། མིག་མི་གཡོ་བ་དང་ལྡན་པས་དཔེ་མེད་མ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་བས་གཙོ་བོ་ལྟ་བས་འབྲེལ་པ་མིག་ནི་དཀར་རྒྱས་པ། །དེ་ཡི་གོས་ནི་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོའི་ལྦུ་བ་ལྟར་དཀར་བ། །གསེར་གྱི་པདྨ་བུམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་བ་འཛིན་པ་ཡི། །འོ་མ་འཛིན་བ་གཉིས་ལས་གློ་བུར་དུ་ནི་ཅུང་ཟད་ལྷུང་བར་གྱུར། །འོ་མ་འཛིན་པ་གཉིས་ནི་འབྱུང་བ་སྲབ་པའི་དབུས་ཀྱི་ཆ། །དེ་ལ་དེ་ནས་རྒྱས་པ་མཐོང་ནས་ཅུང་ཟད་དགོད་བྱས་ཏེ། །གླགས་ནི་ཚོལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་གཡོ་བའི་བསམ་པ་ཅན། །ཡིད་ལས་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་ཀུན་ནས་འདོད་པ་སོང་བར་གྱུར། །བུད་མེད་གཟུགས་ནི་མཐོང་ནས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ནོར་ཅན་ལེགས་བློ་ཡང༌། །བརྟན་ནི་སྐད་ཅིག་ཏུ་ནི་དོར། །ཐ་མལ་སྐྱེ་བོ་སྨོ
Chinese
因此，就让时间过去吧，尽情地开始舞蹈的仪式吧，他们这样说着。主要人物听到这些话，各自倾听，心中想着令人赏心悦目的剧院，国王与王妃眷属、大臣和市民们一同端正地坐着，在充满乐器声音的国王宫殿里，由戏剧演员念诵吉祥的偈颂作为开端，盛大地开始了舞蹈的仪式。主要人物与无可比拟的母亲一同进入了观众席。到处都能听到巨大的乐器云朵般的声音，舞蹈在云的季节里让眼睛感到无比愉悦，舞女们脸上带着笑容，充满魅力，非常高兴，舞女的闪电般的身姿被完全装饰起来。主要人物的春天美丽而未衰减，真正地获得了，他以温柔的笑容，让脸上的莲花，手指的光芒如花蕊般，稍微地，让无可比拟的母亲，那朵莲花，以优雅的姿态显现出来。她展现着各种姿态，充满魅力，姿态优美，她将在哪里尽情舞蹈，那肢体如生命的树干。人们惊叹着，赞美着“好啊，好啊”，看着她，为了与她相遇，她变得如自然一般。女人的身姿如月亮般美丽，虽然舍弃了娇媚，但人们的心却想要与她相遇，因为她以羞涩、娇媚和温柔的笑容，收敛着嘴唇，充满了内心的情感，各种巧妙之处，何须多言。之后，其他的苦行之子们，因为苦行的修行而感到疲惫，心中沮丧，这样想着：因为天性粗糙，吃着树根和果实，遭受着巨大的痛苦，穿着难以忍受的鹿皮和树叶，睡在坚硬的地面上，身体疲惫地住在苦行的森林里，我已经足够了，因此我应该离开，住在家里才行啊。当那些追求快乐的家庭主妇们聚集在一起时，火供的
English
Therefore, let the time pass, and let the dance ceremony begin in full swing, they said. The main character, hearing these words, listened intently, and thinking of the theater that pleased the eyes, the king, together with the queen's entourage, ministers, and citizens, sat properly. In the king's palace, filled with the sound of instruments, the dance ceremony began grandly, with the recitation of auspicious verses by the dramatic actors as the opening. The main character, together with the incomparable mother, entered the audience. Everywhere, the huge cloud-like sound of instruments could be heard, and the dance in the season of clouds made the eyes feel extremely joyful. The dancers, with smiling faces, full of charm, were very happy, and the lightning-like figures of the dancers were completely adorned. The spring of the main character was beautiful and undiminished, truly obtained. With a gentle smile, he made the lotus on his face, the light of his fingers like stamens, slightly, revealing the incomparable mother, that lotus, in an elegant posture. She showed various postures, full of charm, with graceful movements. Where will she dance to her heart's content, that body like the trunk of life. People exclaimed and praised, "Good, good," looking at her, and in order to meet her, she became like nature itself. The woman's figure was as beautiful as the moon, although she abandoned coquetry, but people's hearts wanted to meet her, because she, with shyness, coquetry, and a gentle smile, restrained her lips, filled with inner emotions, various ingenious points, what need is there to say more. After that, the other sons of ascetics, feeling tired from the practice of asceticism, were disheartened and thought like this: Because of their rough nature, eating roots and fruits, suffering great pain, wearing unbearable deerskin and leaves, sleeping on the hard ground, living wearily in the ascetic forest, I have had enough, therefore I should leave and live at home. When those housewives who pursue happiness gathered together, the fire offering...
Chinese
洗净尘垢，妇女们尽情嬉戏牛犊，用极其芬芳的花朵供奉天界，将混合着像白色的姜黄一样的酸奶的朵玛妥善布置，面向东方。清晨和夜晚，放牛的人们挤牛奶，能听到牛奶流淌的声音。每天太阳升起后，与朋友们交谈甚欢的婆罗门听者，名叫“居家者”的家庭，谁的心不会感到快乐呢？他如此思索着，来到了城市。听到人主王宫里传来陶土鼓的声音，看到城市里的人们也纷纷朝那个方向走去。他心想，我也去看看热闹吧，于是走进了人主王宫，靠近一张草席坐下，摆出妖娆的姿势。肢体的摇动和眉毛的挑动，仿佛在极力挑逗。如此美貌的少女身姿，真是令人惊叹。美丽动人，谁的心不会感到愉悦呢？这样的女子身姿，在苦行林中修行的人们，哪里能看到呢？歌声又怎能传入他们的耳中呢？因此，我应该彻底抛弃苦行林的生活。他如此想着，目光专注，从未见过如此美景。因此，目光与那主要人物相连，眼睛明亮。她的衣服像乳海的泡沫一样洁白。手持与金莲花瓶相似之物。从那对乳房中，突然有少许乳汁滴落。那对乳房是身体纤细部分的源头。看到它们在那里丰满起来，她微微一笑。寻找机会，全神贯注，心怀鬼胎。被爱神的力量所驱使，欲望涌上心头。看到女子的身姿，即使是拥有苦行财富和美好智慧的人，也会在瞬间放弃坚定。更何况是普通人呢？
English
Having washed away the dust, the women were thoroughly enjoying playing with the calves of the cows, and offering the abodes of the gods with extremely fragrant flowers. The tormas mixed with yogurt as white as turmeric, which arise from all sources, were properly arranged and mixed towards the east. At the gates of dawn and night, those who tended the cattle were milking the cows, and the sound of the flowing milk could be heard. After each day's sun had risen, the Brahmin listeners who were delighted by the conversations of their friends, the householder named 'Householder,' who would not feel joy in their hearts? Thinking in this way, he came to the city. Hearing the sound of clay drums in the palace of the lord of men, and seeing that the people of the city were also heading in that direction, he thought, 'I too will go and watch the spectacle,' and entered the palace of the lord of men, sat down near a mat of grass, and arranged his seductive feet. The swaying of limbs and the raising of eyebrows seemed to be urging him on. 'The form of this young woman is so amazing! Beautiful and charming, who would not feel joy in their heart? Where would such a woman's form go into the sight of those who dwell in the forest of asceticism? How would the sounds of songs enter their ears?' Therefore, he thought, 'It is right that I should completely abandon dwelling in the forest of asceticism.' Thinking in this way, with unwavering eyes, he had never seen such a sight. Therefore, his eyes were connected with the sight of the chief one, and his eyes were bright. Her clothes were as white as the foam of the ocean of milk. She held something similar to a golden lotus vase. From her two milk-holding breasts, a little milk suddenly fell. The two milk-holding breasts were the source of the slender part of her body. Seeing them grow full there, she smiled slightly. Seeking an opportunity, with single-minded attention and a treacherous mind, he was driven by the power of the mind-born one, and desire arose in every way. Having seen the form of the woman, even one with the wealth of asceticism and good wisdom would abandon steadfastness in an instant. What need is there to mention ordinary people?