Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་འདོད་པས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལྟར་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབར་བར་བྱེད་ཅིང་སྤོབས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་ལམ་ངན་གཅོད་པར་བྱེད། །དམ་པའི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཀྱེ་མ་ཡོངས་སུ་བསགས་གྱུར་པ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྟར་ནི་ཕན་པ་ཇི་བཞིན་བྱེད་མི་འགྱུར། །གང་དུ་ཤར་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ལམ་ལ་ཉི་མ་ཤར། །སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ནི་པདྨ་ལྟ་བུར་རྣམ་ཕྱེ་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་རབ་རིབ་འབིགས་པ་གཞན་ལས་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས། །དེ་ནི་གཟུང་བྱ་བདག་ཉིད་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་བཤད་ཅི་ལྟར་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་གིས་མེ་ཡིས་སྲེག་པ་ལ་ནི་མ་བསམས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་བཞིན་དུ། །ཤེས་རབ་བླ་མ་བླ་མ་བཞིན་དུ་ཉུང་མིན་ལེགས་བཤད་ཕྱིར། །དགའ་ཞིང་ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་མཆོད་པར་བྱ། །མི་ལུས་ལྷ་ཡི་མཆོད་པའང་རུང༌། །ལེགས་པར་བྱས་པའི་རྟེན་གྱིས་ཐོབ།། ལེགས་པར་བཤད་པའི་བཅུད་ལེན་ནི། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཐོབ་བརྒྱ་ལམ་ན། །དེའི་ཕྱིར་བདག་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱེད་ཅག་བགེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བས་གྲོགས་པོ་དེ་རྣམས་དང་གཉེན་འདུན་རྣམས་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་བར་བཟློག་ནས་བདག་ཉིད་མེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤིང་སྡོང་པོ་ལ་ཞོན་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྟག་ཏུ་རབ་སྦྱིན་ལ་མཁས་ཤིང༌། །གཙོ་བོ་གཡེར་བག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་ལ་གནས་པའི། །ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་གོ་ཆ་ཡིས། །མི་ཟད་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་བཟུང་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་ལ་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་སོ། །དེ་ནས་གྲོགས་པོ་དེ་རྣམས་ ལ་དེས་དོན་འདི་སྨྲས་སོ། །དགེ་བ་ལ་དམིགས་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལེགས་བཤད་པ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་ཉེར་སོང་བ། །འོ་ན་དེ་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལ་ནི་ལེགས་བཤད་མིན། །དེ་ནས་དེར་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་མ་མོའི་ཚོགས་ནི་དམ་པ་དེའི་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཡང་མྱ་ངན་གྱི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲི་ཞིམ་ངག་གི་སྦྲང་རྩི་ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པ། །ཡོངས་སུ་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གེ་སར་ལྡན། །ཞལ་གྱི་ཆུ་སྐྱེས་དང་ལ་ལྡན་འདི་ནི་སྲེག་བླུགས་ཟ། །སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ཇི་ལྟར་འདི་ནི་སྲེག་པར་བྱེད། །རྣམ་པར་དག་པའི་གསེར་ལྟར་དཀར་བའི་མེ་ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་རྙིངས་གྱུར་ཡོངས་སུ་སྒྲ་སྒྲོགས་མིག་ལྡན་པ། །འདི་ཡི་ལུས་ཀྱི་ཀྱེ་མ་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་ཚིག་པའི་ཤིང་དང་འདྲ་བ་དྲི་མ་ཅན། །ཏོག་ཏོག་སྒྲ་ནི་འབྱུང་གྱུར་པ། །མེ་ཡི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ནི། །ལུས་པོ་འདི་ནི་དག་གྱུར་ཅིང༌། །འདི་ནི་སུ་ཞིག་བལྟ་བར་ནུས། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་འགྱུར་བའི། །གླིང་བུ་རྣམས་ཀྱི་དུས་ཚིགས་སྒྲ། །གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱི་རེ་བ་འདིའི། །ཇི་ལྟར་སྒྲ་ནི་གསལ་ཐོས་འགྱུར། །རླུང་གིས་ཆགས་པ་འདི་རྣམས་ནི། །བསྐྱོད་པས་འདབ་མ་ལྷགས་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་ནི་སྲེག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཤིང་རྣམས་མེ་ལ་བཟློག་བཞིན་བྱེད། །སྡུག་བསྔལ་ཆུས་ནི་མིག་དམར་བའི། །ཧ་ཧ་ཞེས་པའི་ཡིག་གཅིག་ངག །འདི་ཡིས་གཉེན་འདུན་སྡུག་བསྔལ་བའི། །བདག་ཅག་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་གདུང༌། །འདི་ནི་འདི་འདྲའི་ངག་བྱས་ཏེ། །དོན་དུ་གཉེར་ལ་འདིར་ནོར་སྦྱིན། །དེ་ལྟར་དམ་པའི་གྲོགས་འདི་རྣམས། །མཆི་མ་དང་བཅས་སྟོན་པར་འགྱུར། །ཉེ་བར་མིན་པར་བདག་ཅག་གི །ཡིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྲེག་པར་བྱེད། །གྲོགས་པོའམ་ནི་གཉེན་རྣམས་ནི། །སྲོག་ཆགས་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་བའི་དྲག་པོའི་ལས་བྱ་དཀའ་བ་འདི་ལྟ་བ་འདི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་དེ་ཁྱིམ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་རབ་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨོན་ལམ་འདི་ལྟར་བྱས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གོ་འཕང་དགེ་ བས་རྙེད་པ་དོན་མི་གཉེར། །རིག་འཛིན་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱང་མིན་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་མ་ཡིན། །དགེ་བ་སྐྱེས་པ་འདི་ཡིས་འགྲོ་བ་འདི་ལ་བདེ་གཤེགས་ཉིད། །ཐོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཤོག །དེ་ལྟར་བརྗོད་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་བདག་ཉིད་དོར་ཏེ་དོར་མ་ཐག་ཏུ་མེ་དེ་འབར་བའི་ཚོགས་དང་དུ་བའི་ཚོགས་ཉེ་བར་ཞི་ནས་དྲི་ཞིམ་པའི་པདྨ་ཁ་ཕྱེ་བའི་དྲིས་དྲི་ཞིམ་པར་བྱས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་པདྨ་དང་ལོ་མ་སྔོན་པོ་ལ་གནས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཆུའི་ཐིགས་པ་དང་ལྡན་པ། ཤེལ་དང་འདྲ་བའི་ཐིགས་པས་ཁྱབ་པའི་མར་གད་ཀྱི་བྲ
Chinese
如是，菩萨为了对众生宣说善说之功德，而作如是之教法：使智慧明亮，使勇气增长，使真理显现，断除邪道。圣者的善说，唉呀！完全积累了，如善知识一样，不会不如实地利益。在何处升起，无垢之道上，太阳升起，众生的心如莲花般绽放。以能穿透极度昏暗、胜于他者的智慧，那可被掌握的自性，为何不能以正理善说呢？因此，我没有想到被火焚烧，却想追随如来之果位。为了以智慧上师如上师般，不吝啬地善说，应以欢喜和身体的功德来供养上师。人身也是供养天神，由善行之所依而获得。善说的精华，由福德获得于百道中。因此，你们这些以善为目标的，不应成为我的障碍。所以，从那些朋友和亲属那里，也断除随后的贪恋，为了使自己成为火的自性，而登上树木。对那个婆罗门说：请您宣说那位导师的善说吧！婆罗门说：恒常精于布施，为有惭愧者之首，安住于无垢之戒律，以极度精进之铠甲，将获得不尽之果位。如是说。之后，菩萨也以极大的欢喜，受持那段偈颂，并使众生听闻而安住。之后，他对那些朋友说了这个道理：以善为目标的你们，善说，最极欢喜，一次又一次地生起，因为痛苦之因已然逼近，那么，因此对我们来说不是善说。之后，在那里，具有被自性之悲心所滋润之想法的，母亲的眷属，即使与那位圣者没有关联，也因悲伤之故，而如此一心一意地感到不悦。
English
Thus, the Bodhisattva, desiring to speak of the merits of the well-spoken for the assembly of beings, taught the Dharma in this way: It makes wisdom blaze and courage grow. It makes the truth clear and cuts off evil paths. The well-spoken words of the holy ones, alas! Are completely accumulated, and like a virtuous friend, they will not fail to benefit. Where it rises, on the stainless path, the sun rises, and the minds of beings open like lotuses. With wisdom that pierces through extreme darkness and is superior to others, why should that which can be grasped, the very nature, not be well-spoken with reason? Therefore, I have not thought of being burned by fire, but wish to follow the fruit of the Tathagata. In order to speak well without being stingy, with wisdom as a guru, like a guru, one should offer to the guru with joy and the qualities of the body. The human body is also an offering to the gods, obtained through the basis of good deeds. The essence of well-spoken words is obtained through merit in a hundred ways. Therefore, you who aim at virtue should not be obstacles to me. Therefore, from those friends and relatives, also cut off subsequent attachment, and in order to make oneself the nature of fire, climb onto the tree. Say to that Brahmin: Please proclaim the well-spoken words of that teacher! The Brahmin said: Always skilled in giving, chief among the modest, abiding in stainless discipline, with the armor of extreme diligence, one will attain the inexhaustible fruit. Thus it is said. After that, the Bodhisattva also, with great joy, took hold of that verse and caused the assembly of beings to hear it and abide. After that, he spoke this meaning to those friends: You who aim at virtue, the well-spoken words, the utmost joy, arise again and again, because the cause of suffering has approached, so therefore it is not well-spoken for us. After that, there, the assembly of mothers, having thoughts moistened by the compassion of their own nature, even though they had no connection with that holy one, were so single-mindedly displeased because of sorrow.
Chinese
成为了那样。 芳香口语之蜂蜜，极其芳香。 完全舒展之光芒，具格萨尔（ केसर ）之蕊。 此具面容之莲花，如何焚烧供养？ 无有慈悲，如何焚烧此物？ 以清净如金般洁白之火焰， 完全腐朽，完全喧嚣，具眼者。 此身躯之唉呀，生起之事。 极度燃烧之木头，相似污垢者。 发出托托之声响。 进入火焰之中乃是， 此身躯乃清净。 此物谁能观看？ 成为两种形态之， 笛子等之乐器声。 亲眷等之期望之， 如何声音清晰可闻？ 风所形成之此等， 移动之花瓣，风等之。 不要焚烧此物啊！ 木头等反向火焰而行。 痛苦之水使眼睛发红之， “哈！哈！”之一个字语。 以此亲眷痛苦之， 我等心识完全悲痛。 此物发出如此之语， 为了意义而在此布施财物。 如是神圣之友伴等， 伴随眼泪而显现。 并非亲近，我等之， 心识被痛苦焚烧。 朋友或者亲眷等， 如何抓住生命？ 因此，极其慈悲的猛烈行为，难以做到的此事，不是能力所及，如此显现地说着，那位女子朝着家显现地趋向，从而完全出家了。 之后，菩提萨埵如此发愿：我对于以善行所获得的帝释天之地位不追求，也不是持明者之主，也不是王位。以此所生之善，愿能令此世间众生听闻如来之名，为了断绝痛苦而出现。如此说完，那位大士舍弃自身，舍弃之后立即，那火焰燃烧之聚集和烟雾之聚集逐渐寂静，从芳香的莲花开放的香味所熏染的方位中央，在莲花和蓝色叶子上，具有无垢之水滴，充满如水晶般水滴的酥油痕迹之
English
It became so. The honey of fragrant speech, extremely fragrant. The fully unfolded rays of light, possessing the saffron filaments. This lotus-like face, how can it be burned and offered? Without compassion, how can this be burned? With fire as pure as gold, white, Completely decayed, completely noisy, possessing eyes. The oh my of this body, the event that arises. Like wood that is extremely burned, similar to filth. The sound of "tok tok" arises. Entering into the fire is, This body is purified. Who is able to look at this? Of becoming two forms, The sound of the rhythm of flutes and so on. Of the expectations of relatives and so on, How can the sound be heard clearly? These formed by the wind, Moving petals, of winds and so on. Do not burn this! Woods and so on go against the fire. With the water of suffering, reddening the eyes, The one-syllable word "Ha! Ha!" With this, the suffering of relatives, Our minds are completely saddened. This thing utters such words, For the sake of meaning, giving wealth here. Thus, these sacred companions, Appear with tears. Not being close, our, Minds are burned by suffering. Friends or relatives and so on, How to grasp life? Therefore, this extremely compassionate and fierce action, this difficult task, is not within my ability, saying this manifestly, that woman manifestly turned towards her home, and thus completely renounced the world. Then, the Bodhisattva made this aspiration: I do not seek the position of Indra, which is obtained through virtue, nor am I a lord of knowledge holders, nor even a kingdom. May this virtue that has arisen cause beings in this world to hear the name of the Tathagata, and may it arise for the purpose of ending suffering. Having said this, that great being abandoned himself, and immediately after abandoning himself, that gathering of burning flames and gathering of smoke gradually subsided, and from the center of the direction perfumed by the fragrance of the opened fragrant lotus, on the lotus and blue leaves, possessing spotless water droplets, the trace of ghee filled with crystal-like droplets.