English
The so-called "conduct of pleasing beings" shows the perfection of bodily actions. The so-called "knowing to have renounced from a noble lineage" is understood through the distinctions of lineage as previously stated, such as "royal lineage, wealthy lineage," and so on. The so-called "knowing to have renounced" is also what was previously stated, to be understood as having renounced through the sequence of "both parents having passed away," and so on. Regarding "from the qualities of lineage and form," the qualities of lineage are those previously mentioned. The qualities of form are also described as before, expressed by the phrase "a beautiful body, pleasing to the eyes of beings." The so-called "good earth" is like moonlight falling on a white-plastered rooftop. The so-called "at this age, without regard for lineage, renouncing in this way" means that one should renounce after having children and when old age has set in. The so-called "gone" means changed by going, therefore, it is through this that one will attain the Dharma. The so-called "why" means because of other reasons. The so-called "relying on others and begging," and "wearing ragged clothes, in a remote place, the body is abandoned," these show being separated from alms and dwelling, which makes the fruit of the perfection of generosity nonexistent. The so-called "poor body" and "despised by all beings like a wicked person" show that the fruit of the perfection of discipline, even if one possesses perfect wealth such as lineage, is still despised, because of being separated from these three. The so-called "separated from relatives" and "separated from friends" show that the fruit of the perfection of patience is being separated from servants and retinue. The so-called "please make the thought in the mind of the supreme son accomplished," then, whose thought is accomplished? It is the one who has become a poor body, like a place of reliance, the place of reliance being a step. What is done through solitude is the happiness of solitude. There are two kinds of solitude: bodily solitude and mental solitude. Among these, bodily solitude is non-duality.
Tibetan
གནས་པའོ། །སེམས་དབེན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཡེང་བ་སྤངས་པའོ། །དབེན་པ་ན་གནས་པའི་བདེ་བ་ཉིད་བདུད་རྩིའི་རོ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་བྱ་བ་གང་ལ་ཡིད་ལ་དེ་ནི་དབན་པ་ན་གནས་པའི་བདེ་བའི་བདུད་རྩིའི་རོས་བློ་གོམས་པར་བྱས་པ་སྟེ། དེའི་བདེ་བས་ལུས་དང་སེམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་དེ་ལ་གཞོལ་བར་གྱུར་པ་ནི་དབེན་པ་ན་གནས་པའི་བདེ་བ་ལ་གཞོལ་བར་གྱུར་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང༌། ནགས་ན་གནས་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་སྐྱོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནགས་ན་གནས་པ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནགས་དང་ཁྱིམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་པ་དག་ནི་སྨྲ་བར་མི་རིགས་ཀྱི། དེ་ནི་འདིར་མཉན་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་ངོ་ཤེས་པར་ཕྱིར་རོ། །བཙོན་ར་འདྲ་བའི་ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་ནི་བཙོན་རར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱུག་པོ་ནི་ཕལ་ཆེར་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་དབུལ་བ་ཡང་ངོ༌། །དགའ་བ་ཉིད་དུ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་དགའ་བས་རྨོངས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་དག་ལ་རང་གི་གོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པའོ། །འདིར་བྱར་རུང་བོ་ཞེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་བརྙས་པར་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང་འདོམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཆོས་དང་འགལ་བ་དང༌། ཕྱོགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་མང་ཆེས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཁྱིམ་མ་བཏང་བས་ནི་ཆོས་བྱ་བར་འདོད་ ཀྱང་ཁྱིམ་མ་བཏང་བར་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་ཆོས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ནི་ཁྱིམ་གྱི་བདེ་བ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་སུ་བྱ་བ་མང་ཆེས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང་འདོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཁྱིམ་གྱི་སོ་ནམ་བྱ་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་བཞི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དང་མི་མཐུན་པར་གྲགས་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཁྱིམ་གྱི་སོ་ནམ་བྱ་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་བཅད་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ན་ནོར་མེད་ན
Chinese
是安住。心寂静是舍弃心的散乱。安住于寂静的安乐即是甘露之味，以其完全调伏之事，心中所想，即是以安住于寂静的安乐甘露之味使心习惯，以其安乐使身心满足之故。心向往于彼，即是心向往于安住寂静之安乐。了知住家与住林之差别，是因住家之自性显见过失之故。住林亦是自性显见功德之故。因此，不了知森林与家之差别者，不应宣说，彼等亦不应于此处听闻，因二者皆需认知之故。如监狱般的家，是家即如监狱，因其使堕入恶趣之故。富人大多一同受苦。另一部分穷人也是如此。于喜乐中全然愚昧，是因喜乐而愚昧，意为于痛苦中颠倒执为安乐。罪业之果成熟，意为往昔诸生中，由自身之串习，于痛苦中颠倒执为安乐之果成熟。此处所说之可行，若如是轻蔑佛法，则非也。为衡量佛法之敌对，因与佛法相违，且摧毁一切方面之故。因需做之事甚多，意为心想家是安乐，而不舍弃家，虽欲行法，然不舍家则会改变，如何能行法？此为欲显示对家的安乐执着即是痛苦之故。因需做之事甚多，即是为此而宣说。以衡量佛法之敌对为前提，若在家务农，等四句偈，是何为佛法之敌对之法？即是与彼不相符者。若在家务农，即是此偈。
English
It is abiding. Mental solitude is abandoning mental distraction. The bliss of dwelling in solitude is indeed the taste of nectar, because whatever is completely subdued by it, whatever is in the mind, is that the mind is accustomed to the taste of the nectar of the bliss of dwelling in solitude, because its bliss satisfies body and mind. To be devoted to that heart is to be devoted to the bliss of dwelling in solitude. Knowing the difference between dwelling in a house and dwelling in a forest means that the very nature of dwelling in a house is to see faults manifestly. Dwelling in a forest is also because one's own nature sees virtues manifestly. Therefore, those who do not know the difference between forest and house should not speak, nor should they listen here, because both must be recognized. A house like a prison is a house that has become a prison, because it causes one to fall into the lower realms. The rich are mostly suffering together. The other part, the poor, are also like that. Being completely deluded in joy is being deluded by joy, meaning that one is perversely clinging to happiness in suffering. The ripening of the fruit of sin means that in previous lives, due to one's own habits, the fruit of perversely clinging to happiness in suffering ripens. What is said here to be feasible, if one despises the Dharma in this way, it is not so. It is for measuring the opposition to the Dharma, because it is contrary to the Dharma and destroys all aspects. Because there are so many things to do, it means that one thinks that home is happiness, and because one does not give up home, even if one wants to practice Dharma, if one does not give up home, it will change, how can one not be able to practice Dharma? This is because one wants to show that attachment to the happiness of home is suffering. Because there are so many things to do, this is what is being taught. Taking the measurement of the opposition to the Dharma as a premise, if one farms at home, etc., are four verses. What is the Dharma that is opposed to the Dharma? That is, what is known to be incompatible with it. If one farms at home, that is the verse.