Tibetan
་གིས་ནི་འདི་ལྟར་མཐོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་ངང་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །ཤ་ར་རུ་རུ་སྤྲེའུ་དང༌། །བཟོད་པ་སྨྲ་དང་སྤྲེའུ་རྒྱལ་དང༌། །གླང་ཆེན་ཚངས་པ་དེ་དག་བཅུ། །འདིར་སྐྱེས་པའི་རབས་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་གོ་རིམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་མེད་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཚངས་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་དག་ལ་འདོད་ཅིང་མི་སྐྲག་པའོ། །བཟོད་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་འགོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཚངས་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པའི་རབས་འདི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་བཤད། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་པའི་རབས་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཟོད་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་གོ་རིམས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཟོད་པའི་ཚིག་དེ་ནི་ཞར་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོར་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་པ་ལ་ལྷག་པར་སྙིང་བརྩེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཚངས་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ངོ། །སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། གླང་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་གནོད་པར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་སྤྲེའུ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་བསྟན་ཏེ་ མི་བཟོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བཟོད་པར་བྱ་བ་ནི། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཕན་པ་བྱེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གླང་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་གཡང་ས་ནས་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མ་འདྲིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་སྐྱེས་པའི་རབས་བདུན་གྱིས་ནི་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདག་དང་འབྲེལ་པ་དང༌། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའོ། །བདག་དང་འབྲེལ་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཙུག་ཕུད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་རྒྱལ་པོ་དེས་རང་གི་ཆུང་མ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་གནོད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་འཚོ་བའི་གནོད་པ་དང༌། གསོད་པའི་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གནོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ངང་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་བསྟན་ཏེ། ལུས་དང༌། སེམས་ལ་ཉེ་བར་གནོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངང་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་རྙིས་བཟུང་བས་ལུས་ཀྱི་འཚེ་བ་ལ་འཇུག་པའི་གནོད་པ་ལས་བཟོད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་སེམས་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། བརྙས་པས་ཉེ་བར་གཙེས་པས་འཇུག་པའི་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པའོ། །གསོད་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེས་པའི་རབས་ལྷག་མ་བཞི་ཡིན་ཏེ། གསོད་པའི་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གསོད་པའི་གནོད་པ་བྱེད་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། གསོད་པའི་གནོད་པར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལས་གསོད་པར་སྦྱོར་བའི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཤ་ར་བྷ་དང༌། རུ་རུ་དང༌། སྤྲེའུའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སོ། །དེ་ལ་ཤ་ར་བྷའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མདའ་འཕེན་པ་དང༌། གནོད་པ་མ་བྱས་ཏེ། ཕན་བཏགས་ཤིང་རྒྱལ་པོ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་པ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རུ་རུ་དང༌། སྤྲེའུའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་གཉིས་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་པ་བྱེད་པར་འཇུག་པ་དེ་ གཉིས་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡོད་དེ། རུ་རུའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གསོད་པར་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པར་བསྟན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གསོད་པར་སྦྱོར་བ་མ་བརྩམས་སོ། །སྤྲེའུའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕན་བཏགས་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསོད་པར་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རུ་རུའི་སྐྱེས་པའི་རབས་སུ་མཐོང་བའི
Chinese
认为应如是观。菩提鹅王菩提大，夏惹汝汝猴子等，忍辱语者猴王等，大象梵天彼等十。此处所生十本生，此等次第之因亦，以忍辱波罗蜜为要。他人作害无有嗔恨之忍，痛苦不以为意之忍，于法决定思念之忍。其中以于法决定思念之忍为要，乃梵天之本生。于法决定思念之忍，乃于深广之法欲乐而不怖畏。此忍亦唯菩萨所有，当如何知耶？以自性显现欲乐之见，于彼亦善安立之故。于法决定思念之忍，乃梵天本生所诠说。若不然，此本生如何说为忍辱波罗蜜之本生？若生如是念：本生彼性所示之忍辱波罗蜜，即是依体性所说之本生，此是合理。然亦不合理。何以故？以忍辱由上而上差别显示之本生次第安立之故，忍辱之语乃随文而生。主要乃于自性耽著恶见者，尤为慈悲，是故梵天本生实以于法决定思念为要。猴王及象王本生中，乃以痛苦不以为意之忍为要。二者之中，以于损害所生痛苦不以为意之忍波罗蜜为要者，乃于猴王本生中显示。无不可忍故以忍为要，应忍于作害之国王，以无关联之故，且国王亦令作饶益之故。象王本生中，乃悬崖堕落之痛苦及死亡之痛苦。
English
It is seen as follows. Bodhi Goose King, Bodhi Great, Shara Ruru Monkey, Patience Speaker and Monkey King, Elephant Brahma, those ten. Here, the ten Jataka tales, the cause of the order of these is also based on the perfection of patience. Patience without anger when others harm, patience that does not mind suffering, and patience that definitely thinks about the Dharma. Among them, taking the patience of definitely thinking about the Dharma as the main point is the Jataka of Brahma. The patience of definitely thinking about the Dharma is to desire and not be afraid of the profound and vast Dharmas. How should one know that this patience is also possessed by Bodhisattvas? Because the view of desiring self-manifestation is also well established in it. The patience of definitely thinking about the Dharma is what is explained by the Jataka of Brahma. Otherwise, how is this Jataka explained as the Jataka of the perfection of patience? If such a thought arises: the perfection of patience shown in that very Jataka, that is, the Jataka spoken according to its nature, this is reasonable. However, it is also unreasonable. Why? Because the order of the Jatakas that show the difference of patience from higher to higher is established, the word patience arises from the text. The main thing is that those who are attached to evil views by nature are especially compassionate, therefore, the Jataka of Brahma is based on definitely thinking about the Dharma. In the Jatakas of the Monkey King and the Elephant King, the main point is the patience of not minding suffering. Among the two, the one that takes the perfection of patience of not minding the suffering caused by harm as the main point is shown in the Jataka of the Monkey King. Because there is nothing unbearable, patience is the main point. One should be patient with the king who harms, because there is no connection, and the king also makes him do good. In the Jataka of the Elephant King, it is the suffering of falling from a cliff and the suffering of death.
Chinese
是对于痛苦不以为意的状态，是为了对不熟悉的人也施以慈爱。其余七个本生故事，是对于所作损害，处于不嗔恨的忍耐状态。损害的作为也有两种，与自身相关的，以及对自身进行损害的。对于与自身相关的进行损害的状态，如顶髻菩提本生故事中，国王抢夺自己的妻子而造成的损害。对于损害自身，也有两种，进行扰乱生存的损害，以及进行杀害的损害。其中，对于扰乱生存的损害的状态，如天鹅和菩提大士本生故事中所示，因为是对于身心造成逼近损害的自性。天鹅本生故事中，是被网捕获而忍受身体上的侵扰损害。菩提大士本生故事中，是对心灵的损害，因为是轻蔑侮辱而逼近恼害的损害而忍耐。对于进行杀害的损害的状态，其余四个本生故事就是。进行杀害的损害也有两种，施加杀害的损害，以及促成杀害的损害。其中，对于施加杀害的损害的状态，如夏拉巴、鹿王和猴子的本生故事。其中，夏拉巴本生故事中，是自己射箭，没有造成损害，而是施予恩惠并对国王忍耐，是处于对施加行为进行忍耐的状态。鹿王和猴子的本生故事中，虽然菩萨对他们两个施予了恩惠，但为了忍受他们进行损害的行为。这两个的差别在于：鹿王本生故事中，显示了国王促使对菩萨进行杀害，但自己并没有开始进行杀害。猴子的本生故事中，是菩萨施予恩惠的行为，而自己却开始进行杀害。正因为如此，在鹿王本生故事中看到
English
It is the state of not caring about suffering, in order to bestow love even on unfamiliar people. The other seven Jataka stories are about being in a state of patience without anger towards the harm done. There are also two types of harmful actions: those related to oneself and those that harm oneself. Regarding the state of harming what is related to oneself, as in the Chudapanthaka Bodhi Jataka story, the harm is caused by the king seizing his own wife. There are also two types of harm to oneself: harm that disturbs one's livelihood and harm that kills. Among these, regarding the state of harm that disturbs one's livelihood, as shown in the Swan and Mahabodhi Jataka stories, it is because it is the nature of causing imminent harm to body and mind. In the Swan Jataka story, it is enduring the harm of physical aggression by being caught in a net. In the Mahabodhi Jataka story, it is harm to the mind, because it is enduring the harm of approaching torment through contempt and insult. Regarding the state of committing harm that kills, the remaining four Jataka stories are about this. There are also two types of harm that kill: applying harm that kills and instigating harm that kills. Among these, regarding the state of applying harm that kills, such as the Sharabha, Ruru, and Monkey Jataka stories. Among these, in the Sharabha Jataka story, he himself shoots an arrow, but does not cause harm, but bestows kindness and is patient with the king, being in a state of patience towards the act of applying. In the Ruru and Monkey Jataka stories, although the Bodhisattva has bestowed kindness on them both, it is in order to endure their actions of committing harm. The difference between these two is this: In the Ruru Jataka story, it is shown that the king instigated the killing of the Bodhisattva, but he himself did not initiate the killing. In the Monkey Jataka story, it is the act of the Bodhisattva bestowing kindness, but he himself initiates the killing. Precisely because of this, in the Ruru Jataka story, one sees