Tibetan
ཡུལ་འདི་ཐམས་ཅད་བསྲེག་གོ་སྙམ་ནས། འཇིགས་ཤིང་དོགས་པ་སྐྱེས་ནས། དྲང་སྲོང་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས་ཕྱག་བྱས་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ། རྒྱལ་པོ་བླུན་ཞིང་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་པས། །ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་མ་རུངས་བགྱིས་པར་གྱུར། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམོད་པས་མི་ཤིས་སོང༌། །མཁར་འདི་ཞུགས་ཀྱིས་བསྲེག་པར་མི་མཛད་གསོལ། །བུད་མེད་བྱིས་པ་རྒན་པོ་ནད་པ་སྨན། །བྲམ་ཟེ་ཉེས་པ་མེད་པ་བསྲེག་མི་རིགས། །དེ་བས་རྒྱལ་པོ་འདི་ཡི་ཡུལ་འདི་ཀུན། །ཡོན་ཏན་ཆོས་ཀྱིས་རང་གི་ཕྱོགས་བཞིན་བསྲུང༌། །དེ་ནས་མི་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་འཇིགས་ཤིག །བདག་ནི་ནགས་ན་གནས་པ་ལ། །ཉེས་པ་མེད་པར་རལ་གྲི་ཡིས། །ལག་པ་དང་ནི་རྐང་པ་དང༌། །སྣ་དང་རྣ་བ་བཅད་གྱུར་ཀྱང༌། །བདག་ལྟ་བུ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ན། །དེ་ལ་གནོད་པར་བསམ་པར་བྱ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ཚེ་རིང་གྱུར། །དེ་ལ་སྡིག་ཏུ་མ་གྱུར་ཅིག །འཆི་དང་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དབང་དུ་གྱུར། །ཉེས་པར་སྤྱད་པས་ཚིག་པ་ལ། །མྱ་ངན་བྱེད་མོད་ག་ལ་ཁྲོ། །གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་རུང་ན་དེ་ཡི་སྡིག །བདག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་གྱུར་ཀྱང་རུང༌། །བདེ་བ་ཅན་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་འབྲང་ཞིང༌། །ཡུན་རིང་མིན་ཡང་མི་བཟད་བརྣག་མི་ནུས། །བདག་ལ་བན་པར་མི་ཤེས་རྒྱལ་པོ་དེ། །དེ་ལྟར་ཚིག་ལ་བསྐྱབ་པར་མ་ནུས་པ། །བདག་གིས་མ་ནུས་ཉེས་པ་དེ་བོར་ཏེ། །རྒྱལ་པོ་ལ་ནི་ཅི་ལྟར་འཁོན་དུ་འཛིན། །རྒྱལ་པོ་གྲོང་ནའང་འཆི་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་ན་ཀུན་གྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར། །དེ་བས་སྐྱེལ་འཁོན་དུ་བཟུང་མི་རིགས། །དེ་མེད་སྡུག་ བསྔལ་ཅི་ཞིག་ཅི་ལས་གྱུར། །ནགས་ན་གནས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཤེས། །བཟོད་པ་སྨྲ་བ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་འཆི། །ཅི་ཕྱིར་མི་བཟོད་སྐབས་ནི་འབྱེད་པར་བྱེད། །དེ་བས་མ་འཇིགས་ཁྱེད་ཅག་བདེ་བར་དོང༌། །དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་མཆོག་གིས་རྗེས་བསྟན་པ། །སློབ་མ་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་བཟུང་བར་བྱས། །བཟོད་ལ་གནས་པས་བསྟན་པ་མ་ཉམས་པར། །བཟོད་པའི་མཐུ་ཡིས་མཐོ་རིས་སོང་བར་གྱུར། །དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ལས་གླེངས་ནས་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་དཔེས་མི་བརྟན་ཞིང་མི་བཟོད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེས་པར་སྤྱད་པས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་གཏམ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འབྱོར་པ་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཟོད་པར་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའོ།། །།ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཁ་ནམ་ཐོ་བ་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ལ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་བྱ་བ་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་ཚེ། བསམ་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པའི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐུས། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ཚངས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་ཀྱང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་རྩོལ་བ་མེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་གྱི་ཚོད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ནི་བག་མེད་དབང་དུ་གྱུར། །དམ་པ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་བདེ་བས་ཀྱང༌། །གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་ཡོང་མི་ཉམས། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཅིག་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་འདོད་པའི་ཁམས་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་གྱུར་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ། གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བ་མང་པོ་ལ་བལྟས་ནས། ཡུལ་ལུས་འཕགས་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཡན་ལག་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བཤེས་གཉེན་ངན་པ་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདྲིས་པས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟུག་པོའི་ནང་ན་འཁྱམས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ཞིང་དེས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཆོས་སྤྱོད་པའི་སྤྲོ་བ་ནི་མེད། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ལ་ནི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་བརྙས་པར་སེམས། ཆོས་ཀྱི་གཙུག་ལག་རྣམས་ལ་ནི་དད་པ་མེད་ཅིང་བློ་རྩུབ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་གཏམ་ལ་ནི་འཕྱས་སུ་འཛིན། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ནི་དུལ་བ་དང་བཀུར་སྟི་དང་གུས་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་ལྷོད་པར་གྱུར་ཏོ། །འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་གཞོལ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ངོ༌། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་ངེས་བྱས་ནས། །སྡིག་པ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བའི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་འབད།། དད་པ་མེད་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྤྱོད། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལྷའི་དྲང་སྲོང་དེས། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་པས། ངན་སོང་དུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ། འཇིག་རྟེན་རྣམས་དོན་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ
Chinese
想到这个地方都要被烧毁了，感到恐惧和担忧，来到那位仙人面前，顶礼膜拜，请求宽恕，合掌祈祷说：国王愚蠢而且非常不稳定，您这样做了不好的事情，那是因为您的诅咒不吉祥啊，请不要用火烧毁这座城市。妇女、儿童、老人、病人、医生，婆罗门没有罪过，不应该烧毁。因此，希望您用功德和佛法，像保护自己的身体一样，守护这个国王的整个国家。然后，菩提萨埵安慰那些人说：有寿命的人们，不要害怕！我住在森林里，没有犯任何错误，却被用剑砍断了手、脚、鼻子和耳朵。像我这样的人，怎么会对他们产生伤害的想法呢？愿那位国王长寿，不要因此而造下罪恶。他受到死亡和疾病的痛苦，被贪欲和嗔恨所控制，因为做了错事而感到后悔，只会悲伤而不会愤怒。如果可以弥补，即使那个罪恶成熟在我身上也可以。快乐的人也会遭受痛苦的折磨，即使时间不长，也无法忍受。那位国王不认识我这个班智达，所以无法阻止那些话语。我放弃了那个我无法做到的罪过，怎么会对国王怀恨在心呢？即使国王住在城市里，如果生起死亡等等的痛苦，也会被所有人感受到。因此，不应该怀恨在心。没有那个，痛苦会从何而来，又会变成什么呢？要知道我住在森林里，而且已经出家了，宣说忍耐，不会活很久就会死去，为什么要制造不能忍耐的机会呢？因此，不要害怕，你们要幸福。像这样，最殊胜的导师已经教导过，要好好地作为弟子来接受。安住在忍耐中，佛法就不会衰败，凭借忍耐的力量，就能前往天界。像这样，从导师那里听闻后，也要赞叹忍耐的功德。也要讲述那个国王的例子，以此来揭示不稳定和不能忍耐的过失。像这样，因为贪欲的过患，做了错事就会堕入恶道。
English
Thinking that this whole place would be burned down, they felt fear and anxiety. They came before that hermit, prostrated, begged for forgiveness, and with palms joined, prayed: 'The king is foolish and very unstable. You have done this bad thing. That is because your curse is inauspicious. Please do not burn this city with fire. Women, children, the elderly, the sick, doctors, Brahmins who are innocent, should not be burned. Therefore, may you protect this king's entire country with merit and Dharma, as if protecting your own body.' Then, the Bodhisattva comforted those people and said: 'O you who have life, do not be afraid! I live in the forest, and without any fault, my hands, feet, nose, and ears were cut off with a sword. How could someone like me think of harming them? May that king live long, and may he not commit evil because of this. He is afflicted with the suffering of death and disease, controlled by greed and hatred. He regrets doing wrong, and only feels sorrow, not anger. If it can be remedied, even if that sin ripens on me, it is fine. Even happy people are tormented by suffering, and even if it is not for long, they cannot endure it. That king does not recognize me as a pandita, so he could not stop those words. I abandon that sin that I could not do, how could I hold a grudge against the king? Even if the king lives in the city, if suffering such as death arises, it will be felt by everyone. Therefore, one should not hold a grudge. Without that, where would suffering come from, and what would it become? Know that I live in the forest, and have already renounced, I preach patience, and will not live long before dying. Why create an opportunity for intolerance? Therefore, do not be afraid, may you be happy. In this way, the most excellent teacher has taught, to be well received as a disciple. By abiding in patience, the Dharma will not decline, and by the power of patience, one can go to the heavens.' In this way, having heard from the teacher, one should also praise the virtues of patience. One should also tell the example of that king, in order to reveal the faults of instability and intolerance. In this way, because of the faults of desire, doing wrong will cause one to fall into the lower realms.
Chinese
也应当讲述忍辱的故事。也应当讲述财富无常的故事。这是忍辱的本生故事，第二十八品。由于邪见是最大的障碍，所以对于执着于邪见的人们，圣者们更应该加以慈悲。这是因为，当世尊成为菩萨时，凭借着习惯于禅定的善业成熟的力量，据说他出生于梵天界。他虽然获得了梵天的巨大快乐和禅定的殊胜，但由于前世习惯于对他人慈悲，因此利益他人的意念并没有停止。仅仅是世俗的快乐，就足以让世间众生放纵不羁。圣者们即使拥有禅定的快乐，也不会失去利益他人的愿望。然后，这位伟大的圣者，成为了欲界慈悲的化身，看到了痛苦和不悦的各种各样的百种形态，以及许多的害心和伤害。国土名叫鲁帕帕提的国王，名叫雅拉卡达塔，由于依赖恶友的过失，以及习惯于不正确的意念，在浓厚的邪见中徘徊，并且说没有来世，善与不善之业的果报怎么会有呢？他如此确定之后，就没有修法的兴趣，背弃了布施和持戒等善行，轻视修法的人们，对佛法经典没有信心，心怀粗暴，嘲笑来世的言论，对于沙门和婆罗门，变得懈怠于温顺、恭敬和尊重。他沉溺于欲望的快乐之中。对于善与不善之业，在来世会产生快乐和痛苦，应当彻底确定，断除罪恶，努力行善。没有信仰的人们，随心所欲地行事。然后，伟大的圣者天仙，看到那位国王执着于恶见，将会堕入恶道，世间众生变得毫无意义。
English
The story of patience should also be told. The story of the impermanence of wealth should also be told. This is the Jataka of Patience, the twenty-eighth chapter. Because wrong view is the greatest obstacle, the noble ones should be especially compassionate towards those who are attached to wrong views. This is because, when the Bhagavan became a Bodhisattva, it is said that he was born in the Brahma realm through the power of the ripening of virtuous deeds from being accustomed to meditation. Although he obtained the great bliss of Brahma and the excellence of meditation, because he was accustomed to compassion for others in previous lives, the intention to benefit others did not cease without effort. Even the measure of worldly pleasure alone causes the worlds to be under the power of recklessness. The noble ones, even with the bliss of meditation, never lose the desire to benefit others. Then, for a while, that great being became a place of compassion in the desire realm, seeing hundreds of various forms of suffering and displeasure, and many harmful thoughts and injuries. The king of the country named Rupavati, named Yanakadatta, wandered in the midst of dense wrong views due to the fault of relying on bad friends and being accustomed to incorrect thoughts, and said, "There is no other world, so how can there be the ripening of good and bad deeds?" Having determined this, he had no interest in practicing Dharma, turned his back on practicing generosity and morality, despised those who practiced Dharma, had no faith in the Dharma scriptures, was rough in mind, mocked the talk of the next world, and became lax in gentleness, respect, and reverence towards ascetics and Brahmins. He was seen to be indulging in the pleasures of desire. Having thoroughly determined that good and bad deeds will bring happiness and suffering in the next world, one should abandon evil and strive to do good. Those without faith act as they please. Then, the great being, the divine hermit, saw that the king, being attached to evil views, would fall into the lower realms, and that the worlds would become meaningless.