Tibetan
སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། འཕགས་པ་དཔའ་བོ། སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། འཕགས་པ་དཔའ་བོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཛཱ་ཏ་ཀ་ནཱ་ལ། བོད་སྐད་དུ། སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། བམ་པོ་དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངག་གི་དབང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཔལ་ལྡན་ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཡོངས་བཟུང་བཀྲ་ཤིས་པ། །གྲགས་པའི་གཞིར་གྱུར་མ་སྨད་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང༌། །ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་རྨད་བྱུང་རྣམས། །བདག་གི་སྙན་དངགས་མེ་ཏོག་སྙིམ་པས་གུས་པས་མཆོད། །གྲགས་པའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་བཟང་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །བདེ་བར་གཤེགས་འགྱུར་ལམ་རྣམས་གང་ཡིན་བསྟན་པར་འགྱུར། །ཡིད་ལ་དད་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་འགྱུར། །ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་དམ་པ་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས། །བདག་གི་སྙན་དངགས་མཉན་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལུང་དང་གཙུག་ལག་རིག་པར་མི་འགལ་ལམ་བདག་གིས། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དོན་གྱུར་སྙམ་ནས་འདི་བརྩམས་སོ། །རང་དོན་བརྩོན་པས་གཞན་དོན་བརྩོན་པ་གང་ ཡིན་པ། །ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་མ་གྱུར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་བརྗོད་པ་མ་ནོར་གསལ་བར་གྲགས། །མཉམ་མེད་དེ་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་སྤྱི་བོས་འདུད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྐུ་ཚེ་སྔ་མ་ལ་ཡང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཐོས་སོ། །བདག་ཅག་གི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་བླ་མར་བྱེད་པ། སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་མགུ་བར་བྱས་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བླ་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་དམ་བཅས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མཐུན་པར་གྱུར་པ། སྦྱིན་པ་དང༌། ཚིག་སྙན་པ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ན། རང་གི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཙང་སྦྲ་དང༌། སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་སྐྱེས་པའི་ལས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱངས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ཤིང་མངོན་པར་སྐྱེས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་ཡིད་གཞུངས་པ་
Chinese
སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། འཕགས་པ་དཔའ་བོ། སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། འཕགས་པ་དཔའ་བོ། 印度语：ཛཱ་ཏ་ཀ་ནཱ་ལ། (梵文天城体：जातकनाल，梵文罗马拟音：jātakanāla，汉语字面意思：本生鬘)。藏语：སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད། 《本生传》。第一卷。向薄伽梵语自在顶礼。 具足光荣功德殊胜吉祥者，成为名声之基，无垢且极其悦意者，能仁往昔生之殊妙行持，我以诗歌鲜花合掌恭敬供养。以此等美名称，将示现善逝所趋之路。心中无信仰者亦将生起信仰，以具法之语而极欢喜。世界胜者之殊胜行持，仅以少分，为使我之诗歌堪能听闻之故，我于经藏及论典不违背，如是思念利益世间而造此。若有勤于自利者，亦勤于利他，愿莫违背修持功德之善妙行迹。称说一切智者，无谬且清晰昭著，无与伦比者，以及佛法僧三宝，我以头顶礼敬。彼薄伽梵往昔生中，亦是无缘大慈之自性，故以极喜悦之心向佛薄伽梵顶礼。如是听闻。我等之上师，以三宝为上师，以修持之功德令上师欢喜，以功德之聚成为上师者等，传闻宣说薄伽梵往昔生之证悟。菩提萨埵与殊胜誓愿相应，布施、善语、利行等为智慧所摄持，无过且与慈悲之因相应者，于世间作守护时，于自宗极喜所生之清净，以及具足行持之婆罗门大族，转生为愈来愈高贵者，如是传闻。彼于出生之事业等次第修习，显现出生者，自性调顺。
English
The Garland of Jataka Tales. Arya Hero. The Garland of Jataka Tales. Arya Hero. In Indian language: Jatakanala. In Tibetan language: The Garland of Jataka Tales. Volume One. Homage to the Bhagavan, the Lord of Speech. Possessing glorious and excellent virtues, auspiciously holding fame as its basis, immaculate and exceedingly pleasing, the wondrous deeds of the Thuba's (Buddha's) previous lives, I respectfully offer with a bouquet of poetic flowers. With these excellent names that have become signs of fame, may the paths to be trodden by the Sugatas be shown. May even those without faith in their hearts develop faith. May they be greatly delighted by Dharma-filled words. For the sake of making my poetry worthy of being heard, with just a fraction of the supreme conduct of the world's best, I, without contradicting the scriptures and philosophical sciences, compose this thinking it will benefit the world. Whoever strives for their own benefit also strives for the benefit of others. May they not deviate from following the good traces of accumulating virtues. The one who is said to be all-knowing, unmistakably and clearly renowned, the incomparable one, and the Buddha, Dharma, and Sangha, I bow to with my head. That Bhagavan, even in his previous life, was of the nature of unconditional great love for all sentient beings. Therefore, I prostrate to the Buddha Bhagavan with great joy. It is heard that our teachers, who take the Three Jewels as their teachers, who please their teachers with the qualities of practice, who have become teachers through the accumulation of qualities, have proclaimed and followed the enlightenment of the Bhagavan's previous life. The Bodhisattva, being in accordance with a special and steadfast vow, and being endowed with generosity, sweet words, beneficial actions, and so forth, being completely grasped by wisdom, being faultless and in accordance with the cause of compassion, when holding the world entirely, from the purity arising from being manifestly delighted in one's own Dharma, and in a great Brahmin lineage endowed with conduct, he took birth as one becoming increasingly noble. So it is said. He, having gradually trained in the activities of birth and so forth, and having manifestly been born, is naturally gentle in mind.
Tibetan
དང༌། མགོན་སྐྱབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ཤེས་པ་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པ་དང༌། ལེ་ལོ་མེད་པས་རིང་པོ་མ་ཐོགས་པར་རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། བདག་གི་རིགས་དང་མི་འགལ་བའི་སྒྱུ་རྩལ་རྣམས་ལ་སློབ་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་འཕང་དམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རིག་བྱེད་ཤེས་ལ་དེ་ནི་ཚངས་པ་བཞིན། །རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་བས་རྒྱལ་པོ་བཞིན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་བརྒྱ་བྱིན་མངོན་སུམ་བཞིན། །ཤེས་འདོད་རྣམས་ལ་དོན་སྤྱོད་ཕ་དང་འདྲ། །དེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པས། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། གྲགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བློ་ཆོས་ལ་གོམས་པར་བསྒོམས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པས་དེའི་བློ་ཡོངས་སུ་དག །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་མང་མཐོང་ནས་ནི། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནད་བཞིན་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ནགས་ཚལ་གནས་ཤིང་རབ་ཏུ་བརྒྱན་པར་གྱུར། །དེ་ནི་དེར་ཡང་ཆགས་མེད་དེ་ཡིས་སུ། །ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཤིང་ཞི་བ་ཡིས། །མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དམ་པའི་སྤྱོད་བྲལ་བ། །ངན་པར་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་བཟློག་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །རྣམ་པར་བརླན་པ་བཞིན་དུ་སེམས་མཐུན་ཞིང༌། །ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མེད་པའི་སེམས་གྱུར་ནས། །དཀའ་ཐུབ་ཅན་བཞིན་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོའང་སྤྱོད། །སྤྱོད་པ་དག་ཅིང་དབང་པོ་དུལ་བ་དང༌། །ཆོག་ཤེས་ལྡན་ཞིང་སྙིང་རྗེའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་སྐྱེ་བོ་མ་འདྲིས་པའང༌། །གཞན་ལ་དེ་བྱམས་བཞིན་དུ་དེ་ལ་བྱམས། །འདོད་པ་ཆུང་ལ་ངན་གཡོ་མི་ཤེས་ཤིང༌། །རྙེད་དང་གྲགས་དང་བདེ་ལ་མ་ཆགས་པས། །དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཡིད་ཀྱང་མགུ་གྱུར་ནས། །དང་ཞིང་གུས་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བར་ བྱེད། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་མིས་ཐོས་ཏེ། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་དྲངས་ནས། །གཉེན་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །དགོངས་སྒྲུབ་བཞིན་དུ་དེ་ཡི་སློབ་མར་གྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་སྦྲ་དབང་པོ་དུལ་བ་དང༌། །དྲན་པ་མ་ཉམས་རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང༌། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་ཡིད་ནི་ཏིང་འཛིན་ལ། །དེ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཅི་ནུས་སྟོན། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་རེ་ཞིག་ཅིག་ན་སློབ་མའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་རྒྱ་ཆར་གྱུར། དགེ་བའི་ལམ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བཀོད། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་ལམ་དམ་པ་ལ་བཙུད། ངན་སོང་གི་སྒོ་ནི་བ
Chinese
并且，具有庇护的殊胜，以及特别专注的智慧，由于没有懒惰，不久便获得了十八种明处，以及与自身种姓不相违背的技艺方面的学师之崇高地位。精通吠陀，犹如梵天；受到国王们的尊敬，犹如国王；对于众生，犹如帝释天显现；对于想要学习的人，犹如给予帮助的父亲。他具有福分，并且成为具有殊胜功德的人，因此，获得、尊敬和名声的殊胜都非常兴盛。那位菩萨通过习惯性地修习思维佛法，并且熟悉出家，因此对他来说并没有感到特别的快乐。由于前世的行为，他的心完全清净，并且看到欲望的众多过患之后，像对待疾病一样完全舍弃了在家，住在森林中，并且变得非常庄严。他对于那里也没有贪恋，他通过完全修习智慧和寂静，远离了人世间神圣的行为，就像阻止沉迷于恶劣行为一样。他的自性具有慈爱的本质，像被充分滋润一样，心意相合，并且成为互相没有损害的心，像苦行者一样，凶猛的野兽也一起生活。行为清净，根门调伏，并且具有知足少欲，以及慈悲的功德，在这个世界上，即使是不熟悉的人，也像他慈爱他人一样慈爱他。欲望小，并且不了解邪恶的欺骗，并且不贪恋获得、名声和安乐，因此，诸天的心也感到欢喜，变得欢喜、恭敬，并且非常投入。 人们听说了他出家，并且被他的功德所吸引，舍弃了亲友和所有眷属，像实现愿望一样成为了他的弟子。具有戒律清净、根门调伏，以及不忘失正念、非常寂静，以及慈爱等等，并且对于禅定，他尽其所能地教导弟子们。之后，那位大士，过了一段时间，弟子们的群体大部分都圆满并且广大了。安置于善道，将世间人安置于殊胜的解脱道上，关闭了恶趣之门。
English
And, with the distinction of being a protector, and with particularly focused wisdom, due to not being lazy, he soon attained the noble position of a teacher of eighteen fields of knowledge, and of arts that are not contrary to his own lineage. Knowing the Vedas, he was like Brahma; respected by kings, he was like a king; to beings, he was like Indra manifest; to those who wish to learn, he was like a father who gives help. He was endowed with fortune and became a person with special qualities, therefore, the distinctions of gain, respect, and fame became very prosperous. That Bodhisattva, through habitually meditating on the Dharma, and becoming familiar with renunciation, did not find particular joy in it. Due to previous actions, his mind was completely pure, and after seeing the many faults of desires, he completely abandoned living at home like a disease, lived in the forest, and became very adorned. He had no attachment there either, he, through completely training in wisdom and peace, separated from the sacred conduct of the human world, like preventing attachment to evil deeds. His nature, with the essence of loving-kindness, like being fully moistened, had harmonious minds, and became minds without mutual harm, like an ascetic, even fierce wild animals lived together. Conduct pure, senses subdued, and possessing contentment and the quality of compassion, in this world, even people who were not familiar, loved him as he loved others. With few desires and not knowing evil deceit, and not being attached to gain, fame, and happiness, therefore, the minds of the gods also became pleased, becoming joyful, respectful, and very devoted. People heard that he had renounced, and being drawn by his qualities, abandoned relatives and all retinues, and became his disciples like fulfilling wishes. With pure discipline, subdued senses, and unforgetting mindfulness, very secluded, and with loving-kindness and so on, and for meditation, he taught his disciples as much as he could. Then, that great being, after some time, the assembly of disciples was mostly complete and vast. He established them on the path of virtue, placed worldly people on the supreme path of liberation, and closed the door to the lower realms.
Tibetan
ཅད་པ་བཞིན་དུ་བྱས། བདེ་འགྲོའི་ལམ་ནི་ལམ་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སློབ་མ་མ་ཕམ་པ་དང་འགྲོགས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་མཐུན་པའི་གནས་རིའི་སྨན་ལྗོངས་ཞིག་ཏུ་གནས་ཤིང་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་རི་ཁྲོད་དེ་ན་ནི། །སྟག་མོ་ཕྲུ་གུ་འབྲངས་པ་ཞིག །ཕྲུ་གུ་འབྲངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །སྤྱོད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་མཐོང༌། །མིག་གཉིས་ལྟ་བ་ཞན་པར་གྱུར། །བཀྲེས་པས་ལྟོ་བ་རབ་ཏུ་ཉམས། །ཕྲུ་གུ་བདག་གི་བུ་ཡིན་ཀྱང༌། །ཁ་ཟས་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་གྱུར། །མ་ལ་ཡིད་གཅུགས་འཇིགས་མེད་ཅིང༌། །ནུ་ཞོ་འདོད་ཕྱིར་ལྷགས་པ་ལ། །སྟག་སྐད་ཉེར་ཉེར་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང༌། །གཞན་གྱི་བུ་བཞིན་སྤང་བར་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་མཐོང་ནས། །བརྟན་ཡང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གྱུར་པས། །ས་གཡོས་པ་ཡིས་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གདུངས་པས་འདར། །བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཀྱང༌། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བརྟན་པ་གསལ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་དུས་ཀྱང༌། །འདར་བར་གྱུར་པ་དེ་རྨད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟབས་ཤིང་རིངས་རིངས་སྐད་དུ། སྨྲ་བའི་ཚིག་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་གསལ་བར་སྟོན་པ། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་ཚིག་འབྲུ་གསལ་བར་སློབ་མ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་བུ་འཁོར་བ་ཡོན་ཏན་མེད་ལ་ལྟོས། །གཅན་ གཟན་མོ་ནི་ལྟོགས་ནས་སུ། །བྱམས་པའི་མཚམས་ལས་འདས་ནས་ནི། །རང་གི་བུ་ཡང་ཟ་བར་འདོད། །ཀྱེ་མ་ཧོ་བདག་ལ་བྱམས་པ་འདི། །ཧ་ཅང་མ་འོས་མི་བཟོད་དོ། །གང་ཕྱིར་མ་ཡིས་བདག་གི་བུ། །ཟ་བར་འདོད་པ་ག་ལ་སྲིད། །གང་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་ལས་དག་ཀྱང། །བྱེད་པར་རྩོམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི། །བདག་ལ་བྱམས་པའི་དགྲ་བོ་དེ། །འཕེལ་བར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། །དེ་བས་ན་སྟག་མོ་དག་དང་ཕྲུ་གུ་རྣམས་མ་རུང་བར་མ་གྱུར་པ་འདི་བཀྲེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་རྒྱུ་ག་ཤེད་ན་མྱུར་དུ་ཚོལ་ཅིག །བདག་ཀྱང་འདིའི་ཐུབ་ཆོད་འདི་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འབད་དོ། །དེས་ཀྱང་དེ་མཉན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་བྱས་ནས། དེའི་ཟས་ཚོལ་བ་ལ་འབད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སློབ་མ་དེ་སྙད་བཏགས་ཏེ་བཏང་ནས་བསམས་པ། བདག་གི་ལུས་འདི་ཚང་བར་ཡོད་བཞིན་དུ། །ཅི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཤ་ནི་བཙལ་བར་བྱ། །དེས་ཀྱང་རྙེད་དམ་མི་རྙེད་གཏོལ་མེད་ལ། །བདག་གི་དགོངས་པ་འདི་ཡང་མི་འགྲུབ་སྲིད། །གཉིས་སུ་ན། བདག་མེད་འཇིག་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས། །སྡུག་བསྔལ་དྲིན་མེད་རྟག་ཏུ་མི་ག
Chinese
如所说而行。将善趣之路视作康庄大道一般，为了在此生享受安乐，当时与随顺的弟子玛帕玛一同，居住修行于适宜瑜伽的山间药草丰茂之地。此后在那山间静处，有一只带着幼崽的母虎，见到它因带着幼崽的痛苦，行为举止都变得迟缓。双眼视力衰弱，饥饿使得腹部极度消瘦，幼崽明明是自己的孩子，却像食物一般看待。小虎依恋母亲，无所畏惧，为了吮吸乳汁而靠近时，母虎发出阵阵虎啸，像对待其他孩子一样抛弃了它。菩萨见此情景，虽然内心坚定，却被慈悲所控制，如同因地震而摇曳的树木一般，因他人的痛苦而颤抖。即使是自己的巨大痛苦，也清晰地显现出慈悲的本性。他人微小的痛苦，也会让他颤抖，真是稀奇啊！此后，菩萨急切而大声地，清晰地表达出语言的特殊本质，因慈悲心的驱使，清晰地对弟子说道：孩子啊，孩子，看看这毫无功德的轮回！