Tibetan
ང་སར་ལྷུང་བས་བདག་ལ་སྐྱབས་མེད་ཅིང༌། །གཉེན་བཤེས་མེད་སྙམ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་ལ་གཉེན་གྱིས་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་ངས་བྱ་འཇིགས་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་མི་དེ་དབུགས་ཕྱུང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལ་ཤིང་ཏིན་དུའི་འབྲས་བུ་གཞན་དག་ཅིག་ཀྱང་བྱིན་ཏེ། དེ་དབྱུང་དུ་རུང་བའི་ཐབས་སུ་རྡོ་བ་ལྗིད་མིའི་ཁུར་ཚད་ཙམ་ཅིག་ལ་གོམས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བདག་གི་མཐུ་སྟོབས་ཉམས་སད་པ་དང༌། བདག་གིས་མི་འདི་དབྱུང་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བསམས་ནས་གཡང་ས་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། སྙིང་རྗེས་བསྐུལ་ནས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚུར་ཤོག་ང་ཡི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན། །ཁྱོད་ནི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། །རང་གི་ལུས་ལས་སྙིང་པོ་དག །ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་ལེགས་པར་འཇུས། །མཁས་པས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལ་ནི། །དམ་པས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདོད། །དེས་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་མཉན་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་དེ་ལ་ཞོན་ནོ། །དེ་ནས་མི་དེས་མངོན་པར་ཞོན་པ་དེས། །རབ་ཏུ་ལྕི་བའི་ཁུར་གྱིས་ནོན་བཞིན་ཡང༌། །སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བས་བརྟན་པ་མ་ཉམས་པར། །སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་དེ་ནི་སྟེང་དུ་ཕྱིན། །དེ་ནི་ཕྱིན་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར། །ངལ་ཞིང་ཆད་པས་གོམ་པ་འཁྱོར་ཞིང་འདོར། །ཆར་སྤྲིན་སྔོན་པོ་འདྲ་བའི་རྡོ་ལེབ་ལ། །ངལ་ནི་སོས་པར་བྱ་ཕྱིར་ཉལ་བར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཕན་བཏགས་པའི་ཕྱིར་མི་དེས་ཉེས་པ་བྱེད་དུ་དོགས་པ་མེད་དེ་བག་པབ་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀུན་ནས་ཐར་པ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་འདིར། །གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་འོང༌། །ལ་ལ་ང་དང་རང་ལ་ཕན་པ་དང༌། །ངལ་བ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་གསོད་ཀྱང་སྲིད། །ང་ནི་ངལ་ཞིང་ལུས་ཀྱང་རབ་ཏུ་རྨྱ། །དེ་བས་ང་ནི་ཅུང་ཞིག་ཉལ་བར་འདོད། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་སུ་མིག་ལྟོས་ལ། །ང་དང་ཁྱོད་བདག་གཉིས་ཀ་བསྲུང་བར་གྱིས། །དེ་ནས་དུལ་བ་ལྟར་ཚུལ་འཆོས་པ་ལ་མཁས་པ་དེས་ན་རེ་སླར་ཡང་བདེ་བར་སད་པར་གྱུར་པའི་བར་དུ་ཁྱོད་ཅི་བདེ་བར་མནོལ་ཅིག་དང༌། ཁྱོད་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་འདི་ལྟར་མཆིས་སོ་ཞེས་དེ་ལ་བསྒོས་སོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ངལ་བར་གྱུར་པའི་མཐུས་གཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། མི་དེས་སེམས་ངན་པར་བསམས་པ། རབ་ཏུ་འབད་པས་རྙེད་པའི་རྩ་བ་དང༌། །ནགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅི་དགར་རྙེད་པས་ཀྱང༌། །འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྨྱ་བར་གྱུ
Chinese
我坠入悬崖，我没有救助者。不要以为没有亲友而悲伤。你有什么亲友能做的呢？一切都由我来做，不要害怕。就这样，大菩萨让那人喘了口气，然后在下面给了他一些木天蓼的果实，为了让他能被救出，让他习惯于负重相当于人的重量的石头。然后，我想到我的力量已经恢复，我一定能救出这个人，于是我走进了那个悬崖。被慈悲心驱使，我对那人说：过来，骑在我的背上。你上去之后，从你自己的身体里，直到出去为止，好好地抓住（我）。智者为了利益他人，无论做什么，圣者都想从没有意义的身体里获取精华。他听了，说“就这样做”，然后顶礼并骑了上去。然后，那人骑上去之后，即使被极重的负担压着，也因为强大的勇气而没有失去稳定，以巨大的痛苦将他带了上去。他上去之后，变得非常高兴。因为疲劳和虚弱，脚步摇晃不定。在像蓝色雨云一样的石板上，为了恢复疲劳而躺了下来。然后，菩提萨埵本性完全清净，为了帮助他，不怀疑那人会作恶，谨慎地对他说：在这个完全没有解脱的地方，凶猛的野兽会毫无阻碍地到来。有些人为了自己和我，或者因为疲劳而被睡眠杀死也是有可能的。我感到疲劳，身体也很虚弱。因此，我想稍微睡一会儿。所以，你向四周看看，保护我和你我们两个。然后，那个擅长伪装成驯服的人说：在你再次舒适地醒来之前，请随意休息吧，为了保护你，我将在这里。就这样嘱咐了他。 然后，大菩萨因为疲劳而陷入睡眠，那人心中想：即使通过极大的努力找到的树根，以及随意找到的森林果实，也变得如此疲惫。
English
I have fallen into the abyss, I have no savior. Do not grieve thinking you have no relatives or friends. What can your relatives do for you? I will do everything, do not be afraid. Thus, the great Bodhisattva let the man catch his breath, and then gave him some wood tinder fruit underneath, and in order to be rescued, he accustomed him to carrying stones weighing as much as a person. Then, thinking that my strength had recovered and that I would surely be able to rescue this man, I entered that abyss. Driven by compassion, I said to the man: Come, ride on my back. After you go up, from your own body, until you get out, hold on tightly. Whatever the wise do for the benefit of others, the holy ones want to take the essence from a meaningless body. He listened, said "I will do so," then prostrated and rode on it. Then, after the man rode on, even though he was pressed down by an extremely heavy burden, he did not lose his stability due to his great courage, and with great suffering he carried him up. After he went up, he became very happy. Because of fatigue and weakness, his steps faltered. On a stone slab like a blue rain cloud, he lay down to recover from his fatigue. Then, the Bodhisattva, whose nature was completely pure, and in order to help him, did not suspect that the man would do evil, and cautiously said to him: In this place where there is no liberation at all, fierce beasts will come without hindrance. Some may kill me and you for their own benefit, or be killed by sleep because of fatigue. I am tired and my body is also very weak. Therefore, I want to sleep a little. So, you look around and protect both me and you. Then, the one who was skilled at pretending to be tame said: Please rest comfortably until you wake up comfortably again, I will be here to protect you. Thus he instructed him. Then, the great Bodhisattva fell asleep due to fatigue, and the man thought in his heart: Even the roots found through great effort, and the forest fruits found at will, have become so exhausted.
Tibetan
ར་པའི་ལུས། །འཚོ་བ་ཙམ་ཡང་དཀའ་ན་འདི་ལྟར་བལྟས། །དགོན་པ་འདི་ཡང་ཐར་བར་བྱ་བ་དཀའ། །མཐུ་སྟོབས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར། །དགོན་པ་བགྲོད་དཀའ་འདི་ལས་ཐར་བྱས་ན། །འདི་ཡི་ཤ་འདིས་བདག་ནི་སོས་པར་འགྱུར། །ཕན་པ་བྱས་ཀྱང་བཟར་ནི་རུང་བ་ཉིད། །བཟའ་བ་འདི་ཡི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་སྟེ། །ཕོངས་པར་གྱུར་ན་ཆོས་འདི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་བས་འདི་ནི་ལམ་གྱི་བརྒྱགས་སུ་རུང༌། །ཇི་སྲིད་བག་ཕབ་བདེ་བར་གཉིད་ལོག་པ། །དེ་ཡི་བར་དུ་བདག་གིས་བསད་པར་ནུས། །འདི་དང་འཐབ་མོ་སྔོན་དུ་སྤྲད་གྱུར་ན། །སེང་གེ་དག་ཀྱང་ཕམ་དུ་དགོས་པ་བསྐྱེད། །དེ་བས་བདག་གིས་འདི་ནི་བཤོལ་བར་མི་རིགས་སོ། །སྙམ་ནས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། བདག་ཉིད་ངན་པ་དེ་ཆགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བློ་ནི་རྨོངས། བྱས་པའི་དྲིན་ནི་མེད། ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་ཉམས། སྙིང་རྗེ་དང་དེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་སྤངས། ཉམ་ཆུང་ཡང་མི་དགོས་པ་བྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས། རྡོ་བ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཏེག་སྟེ། སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་དེའི་མགོ་སྟེང་དུ་འཕང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་ནི་ཉམ་ཆུང་མི་བརྟན་ཞིང༌། །དགོས་པ་རབ་ཏུ་ཆེ་བས་རིངས་པར་དེས། །རྡོ་དེས་གཉིད་ལས་སངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འཕངས་པ་བཞིན་དུ་སྤྲེའུ་དེ་གཉིད་སངས་གྱུར། །རྡོ་དེ་རིལ་གྱིས་ཕོག་པར་མ་གྱུར་ནས། །དེ་ཡི་མགོ་བོ་ཕྱེ་མར་མ་གྱུར་ནས། །མཐའ་མའི་ཟུར་གྱིས་དེ་ལ་རྨ་བྱུང་ནས། །རྡོ་ལེབ་སྟེང་དུ་སེར་བ་བཞིན་དུ་བབ། །རྡོ་འཕངས་པས་ནི་མགོ་བོ་མ་ཞོམ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱུར་དུ་མཆོངས་ནས་ནི། །བདག་ལ་སུ་ཞིག་གསོད་པ་ཡིན་སྙམ་བལྟས། །དེ་ཉིད་སྐྱེངས་བཞིན་ཅན་དུ་འདུག་པ་མཐོང༌། །སྐྱེངས་པས་གཟི་ཉམས་སྤོབས་པ་མེད་པར་གྱུར། །མི་དགའ་སྤ་གོང་མདོག་ཀྱང་ཉམས་པར་གྱུར། །སྐྲག་པར་གྱུར་པས་སྐང་འགག་ཁ་ཡང་སྐམ། །རྡུལ་གྱིས་གཤེར་ཞིང་ལྟ་ཡང་ཡོང་མ་ནུས། །དེ་ནས་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་དེས་བསམས་པ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ ལྟར་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་ལ་ངེས་པར་བྱས་ནས། བདག་སྣད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་སེམས་པར། དེས་བདག་ལ་ཕན་པ་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་མི་བཟོད་པའི་ལས་བྱེད་པ་དེས་ཡི་ཆད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས། ཁྲོ་བ་དང་འཁྲུག་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན་དུ་མི་དེ་ལ། བལྟས་ཏེ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྨྲས་པ། བཟང་པོ་ཁྱོད་ནི་མིར་གྱུར་ཀྱང༌། །འདི་འདྲ་བདག་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས། །བྱ་བ་ཅི་ལྟར་བྱས་བསམས་ནས། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་རྩོམ་པར་གྱུར། །ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི། །གཞན་
Chinese
若兽之身，仅谋生计亦艰难，故当如是观。此寺亦难得解脱，无有威力如何得解脱？若能从此难行之寺解脱，以此之肉我将复原。纵作饶益，食之亦可。此物之自性即是如此，若陷贫困，即是修持此法。故此可用作路粮。乃至放下重担安稳入睡，其间我能杀之。若先与之争斗，则狮子等亦必生挫败。故我不应延缓此事。如是决定后，彼恶劣之自性为贪欲之过失所蒙蔽，无有恩德，丧失佛法之念，彻底舍弃慈悲与怜悯之本性，极其贪恋做不必要之事。举起一块大石头，向那大猴子的头上扔去。然后，那猴子既虚弱又不稳定，因为需求极大而匆忙，为了用那石头使它从睡眠中醒来，如投掷一般，那猴子醒了。石头没有完全击中，它的头没有变成粉末，最终的边缘使它受伤，像冰雹一样落在石板上。投掷石头并没有压垮头，菩提萨埵迅速跳起来，心想是谁要杀我？看见那人羞愧地坐着。因羞愧而失去光彩和勇气，不高兴，脸色也变了，因恐惧而声音嘶哑，口也干了，尘土飞扬，想看也看不成。然后，那大猴子想，一定是这个人这样做的，心中确定之后，不顾自己被打的痛苦，也不看他是否对自己有好处，而是厌恶和怜悯那个做着无法容忍的事情的人，没有愤怒和争斗的过失，眼里含着泪水，看着那个人，悲伤地说：善良的人啊，你虽已成人，却这样对我。你思量着做了什么事，又是如何开始的？对我造成伤害，是
English
If a beast's body, even just making a living is difficult, so one should look at it this way. This monastery is also difficult to be liberated from, without power, how can one be liberated? If one can be liberated from this difficult-to-traverse monastery, with this flesh I will recover. Even if it benefits, it is permissible to eat it. The nature of this thing is just like that, if one falls into poverty, then one is practicing this Dharma. Therefore, this can be used as road provisions. Until one puts down the burden and falls asleep peacefully, in the meantime I can kill it. If one were to fight with it first, then even lions would have to be defeated. Therefore, I should not delay this matter. Having decided thus, that evil self is blinded by the fault of attachment, without kindness, losing the thought of Dharma, completely abandoning the nature of compassion and pity, extremely attached to doing unnecessary things. Lifting a large stone, he threw it at the head of that great monkey. Then, that monkey was both weak and unstable, and because the need was great, he was in a hurry, in order to wake it from sleep with that stone, as if throwing, that monkey woke up. The stone did not hit completely, its head did not turn into powder, the final edge injured it, and it fell on the slate like hail. The throwing of the stone did not crush the head, the Bodhisattva quickly jumped up, thinking who is going to kill me? He saw that man sitting there ashamed. Ashamed, he lost his radiance and courage, unhappy, his face also changed, his voice became hoarse with fear, his mouth also dried up, dust flew, and he could not even look. Then, that great monkey thought, it must be this person who did this, having determined it in his mind, disregarding the pain of being beaten, and not looking at whether he was doing good to himself, but disgusted and compassionate towards the person who was doing intolerable things, without the fault of anger and strife, with tears in his eyes, looking at that person, he said sadly: Good person, although you have become a human, you have done this to me. What did you think you were doing, and how did you start? Causing harm to me, is