Tibetan
བའི་སླད་དུ་གཡོ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་འཇམ་པོ་སྨྲ་ཞིང་སྤྱོད་པའི་ཉམས་དྲོད་འཛིན་པ་ལགས་ཏེ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱ་མ་རྟ་བཏང་བར་ལགས་པར་གོར་མ་ཆགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བགྱིས་ནས། ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཅིག་ཁོ་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ་དང༌། ངོ་ཚ་མཁྱེན་ཞིང་འཇམ་དེས་ཅན་དུ་བསླབ་སྟེ་སྲིད་དང་འདོད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྙན་དངགས་དང་མི་མཐུན་པ། ཆོས་ལ་སྐུལ་མ་འདེབས་ཤིང༌། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་བགྱི་བའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཆེད་ཆེར་བགྱིས་ནས་ཐབས་ཀྱིས་བག་འབེབས་སོ། །ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་ཉ་གཞན་དག་དང་བཤེས་ཤིང་འདྲུལ་ལ། འདི་ཉིད་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་གཙུག་ལག་གི་རྒྱུས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ཅག་ནི་འདི་ལ་གློ་བ་མི་ཆེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་དབྱེན་གྱི་ཐབས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལན་དུ་མར་ཕན་པར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མི་མང་པོས་སྨྲས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པར་གྱུར་ཏེ་བྱམས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆུང་ཞིང་སེམས་སྔོན་དང་མི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །འབྲུག་སྒྲ་དྲག་པོ་སེར་བ་འདྲ་བ་ཡི། །དབྱེན་གྱི་སེར་བ་རྡོ་རྗེ་འབབ་པ་ནི། །མིང་ཙམ་ཚོད་ཀྱིས་མཛའ་བ་བརྟན་པ་དག །ཉམས་ཤིང་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་སུ་ཞིག་ཡོད། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་བག་མི་འབེབས་ཤིང་དགའ་དགའ་ལྟར་བྱེད་པ་བཏང་སྟེ་ བཀུར་སྟི་ཆུང་བར་གྱུར་ནས། སྔོན་བཞིན་དུ་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སེམས་གཙང་བས་རྒྱལ་པོ་རྣམས་འབངས་ཀྱི་བྱ་བ་མང་པོས་བློ་བྲེལ་ཏོ་སྙམ་ནས། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིད་ལ་ཡང་མི་བྱེད་ན། དེའི་འཁོར་འཁོད་པ་རྣམས་གུས་པ་དང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལ་གཡེལ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཐུགས་མ་དགྱེས་པར་གྱུར་པ་ཤེས་ནས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་ཡོ་བྱད་དབྱུག་པ་གསུམ་དང་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་ལ་སོགས་པ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་ཆས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཐོས་ནས་ད་དུང་འཁོན་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྱུར་པས། དེས་ཤིང་དུལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་རྟབ་རྟབ་པོར་གྱུར་པ་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ་སླར་ལོག་པར་འདོད་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ། ཅི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་འཕྲལ་དུ་བདག་པོར་ཏེ། །ཁྱོད་ནི་འགྲོ་བར་ཆས་པ་བཞིན་དུ་སེམས། །ནོངས་པར་དོགས་པ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བའི་གཞི། །བདག་གི་ནོངས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ངམ་ཅི། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་
Chinese
为了这个缘故，（他们）会说谄媚的甜言蜜语，表现出亲切温暖的样子，就像某些世俗的国王派遣信使一样，这是毫无疑问的。那么，这又表明了什么呢？像这样，（他们）伪装成具有佛法本质的人，只说天神才具有伟大的慈悲，并教导（人们）知羞耻、温顺，劝勉（人们）行持与政治和欲望不相符、不属于王族传统的佛法，以及与诗歌不相符（的佛法），督促（人们）信奉佛法，为了行持慈悲而努力，并特别通过手段来施加影响。他们与其他世俗国王的使者交好，并且勾结。而这个人也并不精通国王的学术，因此我们并不完全信任他。之后，许多人如愿以偿地多次进谗言，试图在国王和菩萨之间制造不和，国王开始不信任菩萨，变得不那么友善和尊敬，心境也与从前不同了。犹如猛烈的雷声和冰雹， 离间的冰雹如金刚般降下， 仅仅依靠名义维系的牢固友谊， 有谁不会因此衰退和瓦解呢？ 之后，国王不再亲近那位菩萨，也不再像以前那样高兴， 变得不那么尊敬，也不再像以前那样提供供养了。 菩萨心地纯洁，心想国王们可能因为臣民的许多事务而操劳，因此并没有把这些放在心上。但是，当他看到那些侍从不再恭敬和供养，并且知道国王不高兴时，他便带着游方的用具，如三叉杖和钵等，准备离开了。国王听到这件事后，仍然没有产生怨恨，而是表现出驯服的样子，走到菩萨面前，装作慌张的样子，假装想要挽留，说道： “为何如此匆忙地离开我？ 我感觉你好像要走了。 是否有什么让你感到不满的事情？ 你是否看到了我的过错？” 然后，菩萨
English
For this reason, (they) would speak flattering sweet words and show a kind and warm demeanor, just as some worldly kings send messengers, this is without doubt. So, what does this show? Like this, (they) disguise themselves as people with the essence of Dharma, only saying that the gods have great compassion, and teach (people) to be ashamed and gentle, exhorting (people) to practice Dharma that is incompatible with politics and desires, does not belong to the tradition of the royal family, and is incompatible with poetry, urging (people) to believe in Dharma, striving to practice compassion, and especially using means to exert influence. They befriend and collude with other messengers of worldly kings. And this person is also not proficient in the king's scholarship, so we do not completely trust him. Afterwards, many people, as they wished, repeatedly slandered, trying to create discord between the king and the Bodhisattva, and the king began to distrust the Bodhisattva, becoming less friendly and respectful, and his mood became different from before. Like fierce thunder and hail, the hail of discord falls like a vajra, who would not decline and collapse because of a firm friendship maintained only by name? Afterwards, the king no longer approached that Bodhisattva, nor was he as happy as before, becoming less respectful and no longer providing offerings as before. The Bodhisattva, with a pure heart, thought that the kings might be preoccupied with many affairs of the subjects, so he did not take these to heart. However, when he saw that those attendants were no longer respectful and offering, and knew that the king was unhappy, he took the wandering utensils, such as the three-pronged staff and the bowl, and prepared to leave. After the king heard about this, he still did not harbor resentment, but showed a submissive appearance, went to the Bodhisattva, pretended to be flustered, pretending to want to retain him, and said: "Why are you leaving me so hastily? I feel like you are about to leave. Is there anything that makes you feel dissatisfied? Have you seen my fault?" Then, the Bodhisattva
Tibetan
ལ་སྨྲས་པ། །བདག་ནི་འཕྲལ་ལ་འདི་ལྟར་མི་མཆི་ཞིང༌། །བཀུར་སྟི་ཆུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཁྲོས་མ་ལགས། །ཁྱོད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ཅིང༌། །གཡོ་དང་བཅས་པས་འདི་ནས་བདག་ནི་ཆ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཁྱི་གནང་ཆེན་ཅིག་ཁྲོས་ཞིང་ཟུག་སྟེ་སོ་གཙིགས་ནས་དེར་ཟར་འོངས་པ་བསྟན་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་མ་ལགས་པ་འདིས་མཆེ་བཞི་བགྱིས་པ་གཟིགས་སུ་གསོལ། ཁྱི་འདི་སྔོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཞིང༌། །བདག་ལ་རབ་ཏུ་འདྲིས་པར་བགྱིས་པ་ལས། །མཛད་སྟངས་གསང་བར་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ནས། །ཟུགས་ཤིང་ཟ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན། །བདག་ལ་མགུས་རྩུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག །ཁྱོད་ལས་ངེས་པར་འདི་ཡིས་ཐོས་ལགས་གྲང༌། །དེ་བས་འདིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར། །འཁོར་རྣམས་སྤྱོད་པ་ཁྱོད་ནི་དགྱེས་པར་བགྱིད། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་བརྟགས་པ་ལ་བབ་པ་དང་ངོ་ཚ་བས་མགོ་སྨད་དེ་འདིའི་བློ་རྣོ་བ་དེས་སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ང་ནི་གཡོ་བྱ་བའི་དུས་ལ་མ་བབ་པོ་སྙམ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལས་གླེང་ནས་བཀའ་མཆིད་འདི་ལྟ་བུ། །བདག་ཅག་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་བགྱིས་ཀྱང་ མད་། །དགོས་པའི་དབང་གིས་བདག་གིས་ཡལ་བར་བོར། །དེ་བས་བཟོད་པར་མཛོད་ལ་མ་བཞུད་བཞུགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བཀུར་སྟི་ཆུང་བའི་ཕྱིར་མི་བཟོད་དེ་མཆི་བ་མ་ལགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ད་ནི་མཆི་བའི་དུས་ལགས་པའི་སླད་དུ་མཆིས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཟིགས་སུ་གསོལ། བཀུར་སྟི་ཅུང་ཟད་བྲི་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། །བདག་རང་ལངས་ཏེ་སོང་བར་མ་གྱུར་ན། །ཕོངས་ཤིག་འདུག་པ་ངན་ཞིང་བྱིས་པའི་ཆོས། །མ་བལྟས་ན་ནི་སླད་ཀྱིས་བསྐྲད་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ན་ནི་མཆི་བའི་དུས་ལ་བབ། །མི་དགའ་བཞིན་དུ་མཆིས་སུ་ག་ལ་རུང༌། །ལན་ཅིག་ཙམ་གྱིས་སྨ་བབ་གྱུར་པ་ཡིས། །སྔོན་ཆད་ཕན་བཏགས་པ་ཡང་ག་ལ་སྙམ། །བྱམས་པའི་རླན་མེད་བརྟེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། །ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་ཆུ་འདོད་མི་བསྟེན་བཞིན། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་དོན་བསྒྲུབ་ཀྱང༌། །དེ་དོན་ཆུང་ཞིང་རྙོག་པ་ཅན་དུ་གྱུར། །བདེ་བ་འདོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་མི་འདོད་པས། །མཚོ་ཆེན་སྟོན་ཀའི་ཆུ་གཙང་འདྲ་བ་ནི། །རབ་ཏུ་དངས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་རིགས། །ཚུལ་འདི་འཇིག་རྟེན་དག་ན་གསལ་བར་གྲགས། །གུས་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། །གཞན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱང་ཞུམ་པས་དེ་ལ་ལྟ། །སྔོན་ཆད་ཕན་བཏགས་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་པ། །མི་ཡི་གཟུགས་དེ་ཅི་ལགས་གཏོལ་མ་མ
Chinese
说道：我不会立刻就这样离开，不要因为稍微不敬就生气。你不是佛法的容器，带着欺骗，我从这里离开。然后国王让一条大狗生气并吠叫，露出牙齿，展示了要咬他的样子，又说道：请看这位伟大的国王不像人一样露出了四颗牙齿。这条狗以前是你的追随者，非常熟悉我，但没有秘密地了解你的行为方式，通过吠叫和撕咬来表达你的想法。对我稍微粗鲁一点，这一定是它从你那里听到的。因此，它也变成了追随者。你喜欢侍从们的行为。然后，国王感到被揭穿，羞愧地低下头，因为他的聪明才智而感到不悦，心想：我还没有到可以欺骗的时候。于是，他向菩萨顶礼并说道：像这样从你那里谈论的对话，即使我们在聚会中进行，也没有关系。因为需要，我忘记了。所以请宽恕，不要离开，请留下来。菩萨说道：我不是因为不敬而无法忍受才离开，而是因为大国王现在是离开的时候了，所以我才离开。请你看看。当稍微减少尊敬的时候，如果我不自己站起来离开，那么贫穷地待着是糟糕的，是孩子气的行为。如果不看，以后会被驱逐。因此，现在是离开的时候了。即使不高兴，怎么能留下来呢？仅仅一次的指责，又怎么会想到以前的恩情呢？没有慈爱的滋润是不可依赖的，就像干涸的井不值得渴望水一样。即使非常努力地完成它，那件事也会变得微不足道且充满麻烦。因为想要快乐而不想要烦恼，就像秋天清澈的湖水一样，应该依赖于非常清澈的状态。这个道理在世间广为人知。即使恭敬，也会倾向于其他地方，即使倾向于其他地方，也会因为沮丧而看着它。以前施加恩惠却不报答恩情的人，那个人的外表是什么？只是个傻瓜。
English
He said: I will not leave immediately like this, do not be angry because of a little disrespect. You are not a vessel for the Dharma, and with deceit, I leave from here. Then the king made a large dog angry and bark, showing its teeth, showing that it was going to bite him, and said again: Please look at this great king who is not like a human being showing four teeth. This dog used to be your follower, and was very familiar with me, but did not secretly understand your way of doing things, and expressed your thoughts by barking and biting. A little rude to me, this must be what it heard from you. Therefore, it also became a follower. You like the behavior of the attendants. Then, the king felt exposed and bowed his head in shame, and was displeased by his cleverness, thinking: I have not yet reached the time when I can deceive. So, he prostrated to the Bodhisattva and said: Conversations like this that are spoken from you, even if we have them in a gathering, do not matter. Because of need, I forgot. So please forgive me, do not leave, please stay. The Bodhisattva said: I am not leaving because I cannot bear disrespect, but because it is now time to leave, great king, that is why I am leaving. Please take a look. When respect is slightly diminished, if I do not stand up and leave myself, then staying in poverty is bad, it is childish behavior. If you do not look, you will be expelled later. Therefore, now is the time to leave. Even if I am not happy, how can I stay? With just one accusation, how can I think of the previous kindness? It is not right to rely on the lack of moisture of love, just as a dry well is not worth desiring water. Even if you work very hard to accomplish it, that matter will become trivial and full of trouble. Because you want happiness and do not want troubles, like the clear water of an autumn lake, you should rely on a very clear state. This principle is widely known in the world. Even if you are respectful, you will tend to other places, and even if you tend to other places, you will look at it with frustration. A person who has bestowed kindness in the past but does not repay the favor, what is that person's appearance? Just a fool.