Tibetan
ས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། རྣམ་པར་གཡོ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་བཏང་བ། །ཁྱོད་ལ་གནོད་བྱེད་དེ་ནི་སུ་ཞིག་ཡིན། །ཆར་པ་བབ་པས་རྡུལ་ཕྲན་བཀབ་པ་བཞིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གསན་དུ་གསོལ། སྐྱེས་ནའང་གང་ཞིག་མི་མངོན་ལ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་དགེ་བ་མངོན། །བདག་ལ་གནོད་པའི་ཁྲོ་བ་དེ། །བདག་གིས་ཤོར་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །མི་ཕན་འདོད་པའི་མི་རྣམས་ནི། །ནམ་ཞིག་སྐྱེས་ན་དགའ་འགྱུར་བ། །དགྲ་རྣམས་དགའ་འགྱུར་ཁྲོ་བ་དེ། །བདག་གིས་ཁྲོ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །གང་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི། །དམ་པའི་དོན་ལ་སྤྱོད་མི་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཡི། །ཁྲོ་བ་དེ་ལ་བདག་མི་གནས། །གང་གིས་ཟིལ་གནོན་དགེ་བ་གཏོང་འགྱུར་བ། །དོན་རྣམས་གྲུབ་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཁྲོ་བ་མ་རུངས་གདོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་འདྲ། །ཚུལ་མིན་བྱེད་པ་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའོ། །གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ལས་ནི་མེ་བྱུང་ན། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཚིག་པར་འགྱུར་འདྲ་བ། །ལོག་པར་རྟོག་ལས་འབར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཁྲོ་བས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་ཕུང་པར་བྱེད། །རབ་ཏུ་འབར་ཞིང་ཚིག་པའི་མེ་འདྲ་བ། །སྙིང་ལ་གདུང་བའི་ཁྲོ་བ་མ་མཆིས་ན། །སྤོང་བར་གྱུར་བས་དེ་ལ་གཏམ་ངན་འབྱུང༌། །ནང་བར་ནམ་ལངས་ཟླ་བའི་འོད་ཉམས་བཞིན། །གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་སེམས་པར། །ཁྲོ་བ་ལ་ནི་དགྲ་བཞིན་གང་ལྟ་བ། །དེ་ཡི་གྲགས་པ་ངེས་པར་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་འོད་ཟེར་ གསལ་བ་བཞིན། །ཁྲོ་བ་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་ཆེན་པོ་འདི། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། །ཁྲོ་བའི་མེ་ཡིས་བཞིན་མདངས་ཉམས་གྱུར་ན། །རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཡང་བཟང་པོར་ཡོང་མི་སྣང༌། །མལ་སྟན་བཟང་པོ་དག་ལ་ཉལ་གྱུར་ཀྱང༌། །ཁྲོ་བའི་ཟུག་རྡུས་སེམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་གྲུབ་བྱེད་གྱུར་ཏེ། །ཁྲོ་བས་གདུངས་ནས་ལམ་ངན་འགྲོ་བར་བྱེད། །གྲགས་དང་དོན་གྲུབ་པ་ལས་ཉམས་གྱུར་ཏེ། །ཟླ་བ་མར་གྱི་ངོ་བཞིན་དཔལ་ལས་ཉམས། །མཛའ་བཤེས་དག་གིས་རབ་ཏུ་གཅུགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཁྲོ་བར་མི་རིགས་གཡང་སར་ལྷུང་བར་འགྱུར། །ཕན་དང་གནོད་པ་སེམས་ལས་བློ་ཉམས་ན། །ཕལ་ཆེར་འགལ་ཞིང་སེམས་ནི་རྨོངས་པར་འགྱུར། །ཁྲོ་བས་སྡིག་པའི་ལམ་ནི་གོམས་བྱས་པས། །ངན་སོང་དག་ཏུ་ལན་བརྒྱར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །གནོད་པ་ཆེན་པོར་བྱས་པས་ཤར་གཉེར་བའི། །དགྲས་ཀྱང་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཁྲོ་བ་འདི་ནི་ནང་
Chinese
地上。菩萨如是说： 种种动摇汝未舍， 汝之害彼为何人？ 如雨降覆诸微尘， 汝以何者善寂静？ 菩萨如是说： 大王请听闻， 生亦何者不显现， 未生乃是善明显。 害我嗔恚彼， 我未曾失落。 不利欲求诸人等， 何时生起乃欢喜？ 怨敌欢喜彼嗔恚， 我未曾嗔恚。 何者生起若成者， 不行圣者之义利。 国王颠倒行持者， 我不住于彼嗔恚。 何者以力压制舍弃善， 诸义虽成亦衰损。 嗔恚凶暴如鬼魅所转， 不如理行持乃鬼魅所持。 钻木取火火生起， 彼亦如是极焚烧。 由邪分别而炽燃， 嗔恚如是毁灭自性。 如极炽燃焚烧之火焰， 若无恼害心之嗔恚， 舍弃彼者生恶名。 如同内里天亮月光衰， 不思作害于他人， 如仇敌观待于嗔恚， 彼之名声定增长。 如同上弦月之光芒， 嗔恚乃有此大过患。 如此之类尚有他者， 嗔恚之火令面容失色， 纵以装饰亦不显美好。 纵然卧于美好之床榻， 嗔恚之刺痛令心生痛苦。 纵然成就利益于我者， 嗔恚所逼迫而行恶道。 从名声与义利成就而衰退， 如同下弦月之容颜失光彩。 纵然亲友极力劝阻， 嗔恚不应堕入悬崖。 若从利害之心而失智慧， 大多相违心乃愚昧。 嗔恚串习罪恶之道故， 于恶趣中百次生痛苦。 已作极大损害而寻衅者， 仇敌于彼更有何所为？ 此嗔恚乃是内
English
From the ground. The Bodhisattva said: "What is it that you have not abandoned, despite its various agitations? Who is it that harms you? Just as rain covers the dust, what have you thoroughly pacified?" The Bodhisattva said: "Great King, please listen. What is it that, even when born, does not appear, while what is unborn is clearly virtuous? That anger that harms me, I have not lost it. Those people who desire no benefit, when will they be happy when they are born? That anger that makes enemies happy, I have not become angry with it. If one is born, one will not engage in the meaning of the holy ones. I do not dwell in that anger of the king who acts perversely. Whoever suppresses and abandons virtue, even if things are accomplished, they will decline. Anger is like being transformed by a cruel demon. Acting improperly is like being seized by a demon. If fire arises from rubbing wood, it will be completely burned. It is ignited by wrong thoughts. In the same way, anger destroys oneself. Like a blazing and burning fire, if there is no anger that torments the heart, abandoning it will bring bad reputation. Like the waning moonlight at dawn, without thinking of harming others, whoever regards anger as an enemy, their fame will surely increase. Like the clear rays of the waxing moon, anger has this great fault. There are others like this as well. When the fire of anger diminishes the complexion, even if adorned with ornaments, it will not appear beautiful. Even if one lies on a fine bed, the thorns of anger will cause suffering to the mind. Even if one accomplishes things that benefit me, being tormented by anger, one goes to the evil path. One declines from fame and accomplishment, like the face of the waning moon losing its splendor. Even if friends try to restrain one, one should not fall into the abyss of anger. If one loses wisdom from the mind of benefit and harm, one will mostly contradict and the mind will become deluded. Because anger is accustomed to the path of sin, one will experience suffering hundreds of times in the lower realms. What more can an enemy do to one who has done great harm and seeks revenge? This anger is internal.
Tibetan
གི་དགྲ། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་སུ། །དེ་ཡི་མཐུ་ནི་ཁྲོ་བ་དག །སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་བཟོད་པར་བྱེད། །དེ་བས་བདག་ནི་གསོན་བཞིན་དུ། །ཁྲོ་བ་གཡོས་ཀྱང་མ་ཤོར་རོ། །ཕུང་པར་བྱེད་པའི་དགྲ་བོ་དེ། །སུ་ཞིག་ཡལ་བར་དོར་མི་བྱེད། །དེ་ནས་དེའི་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་ཚིག་སྙིང་ལ་བབ་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡིད་རབ་ཏུ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲ་བའི་རིམ་འདི་དང༌། །ཞི་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་འདི། །མང་དུ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། །ཁྱོད་དང་མ་འཕྲད་བརླག་པར་འགྱུར། །དེ་སྐད་ཅེས་བསྟོད་ནས་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཏེ། དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། སྡིག་པ་བྱས་པ་ཡང་བཤགས་སོ། །བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཡང་བཟོད་པར་གསོལ་ནས་སླར་བཏང་ངོ༌། །བདག་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཡོག་ཏུ་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྲོ་བ་ཐུལ་བར་གྱུར་ན་དགྲ་ཞི་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་བྱས་ན་དགྲ་འཕེལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ཁྲོ་བ་ཐུལ་བར་བྱ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་ན་དགྲ་ཞི་བར་འགྱུར་ལ་དུལ་བར་བྱས་ན་དགྲ་མེ་འཕེལ་ལོ། །དེ་ བཞིན་དུ་མི་ཁྲོ་བ་ནི་གཉིས་ཀའི་དོན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བའི་མདོ་སྡེ་དག་ལ་བར་བྱའོ། །ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཙུག་ཕུད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པའོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། དམ་པ་རྣམས་དུད་འགྲོར་ལྷུང་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་བཞིན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན། ངང་པའི་ཁྱུ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་གྲངས་མང་པོའི་བདག་པོ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་བློན་པོ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡུན་རིང་པོར་ཡང་དྲན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ། རིགས་མཐོན་པོའི་ནང་ནས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ། མཁས་པ་དང་དེས་པ་དང་དུལ་བས་བརྒྱན་པ་བརྟན་པ་དང་གཙང་སྦྲ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྤྱོད་ཚུལ་དང་སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དཔའ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ཅིང་བག་ཡོད་པ། གཡུལ་ངོར་འགྱེད་པའི་དགྲ་ཐབས་ལ་མཁས་ཤིང་མི་འཇིགས་པ་ཇོ་བོ་ལ་སྙིང་ཉེ་ཞིང་ལེགས་པར་ལྟ་བ་བཞིན་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
之敌。我既然这样了解，谁能忍受那愤怒的力量呢？因此我活着的时候，即使愤怒涌起也没有发作。对于毁灭的敌人，谁会轻易放过呢？之后，他那极度寂静的功德，以及话语切中要害，使国王的心非常欢喜，于是说道：你所说的次第，以及这与寂静相符的言辞，说再多又有什么用呢？若不与你相遇，我将毁灭。这样赞叹之后，便靠近他，向他的双足顶礼，也忏悔了所犯的罪过。对于那位出家的女子，也请求宽恕，然后让她离开了。自己也发誓成为菩提萨埵的仆人。因此，如果能调伏愤怒，敌人就会平息；否则，敌人就会增长。所以，应该努力调伏愤怒。这样，如果没有怨恨，敌人就会平息；如果以柔顺对待，敌人的火焰就会增长。同样，不愤怒的人，将成办双方的利益。像这样，应该阅读能带来忍辱利益的经文。应该讲述愤怒的过患，以及如来（梵文：Tathāgata，梵文天城体：तथागत，梵文罗马拟音：tathāgata，汉语字面意思：如来）的伟大之处。顶生王发菩提心品第二十一。第七卷。圣者们即使堕入畜生道，他们的行为也不是非圣者所能效仿的。例如，在菩提萨埵如意大海之中，有一大群鹅，成百上千，数量众多，它们的主人是鹅王，名叫护地。据说就是这样。他的大臣，鹅王，精通辨别是非，具有长久的记忆力，是高贵种姓中的佼佼者，以博学、奉献和调伏而庄严，坚定、纯洁、持戒、行为端正，具足威仪，勇敢、能忍受痛苦且谨慎，精通战场上的作战策略且无所畏惧，对主忠心耿耿，并且像善视一样善良，名叫贤善。
English
of the enemy. Since I understand this, who can endure the power of that anger? Therefore, while I am alive, even if anger arises, it does not erupt. Who would easily abandon an enemy that destroys? Then, his extremely peaceful virtues and the words that hit the mark made the king's heart very happy, and he said: This order of your speech, and these words that are in accordance with peace, what is the use of saying more? If I had not met you, I would have been destroyed. After praising him in this way, he approached him, prostrated at his feet, and confessed the sins he had committed. He also asked for forgiveness from the ordained woman and then let her leave. He himself also vowed to become a servant of the Bodhisattva. Therefore, if anger is subdued, the enemy will be pacified; otherwise, the enemy will increase. Therefore, one should strive to subdue anger. In this way, if there is no resentment, the enemy will be pacified; if treated with gentleness, the flames of the enemy will increase. Similarly, a person who is not angry will accomplish the benefit of both sides. Like this, one should read the sutras that bring the benefits of patience. One should speak of the faults of anger and the greatness of the Tathagata (梵文：Tathāgata，梵文天城体：तथागत，梵文罗马拟音：tathāgata，汉语字面意思：Thus Gone). Chapter Twenty-one, the Tale of Tsugpud Born into Enlightenment. Volume Seven. Even the conduct of holy beings who have fallen into the animal realm cannot be imitated by non-holy beings. For example, in the great ocean of the Bodhisattva Wish-fulfilling Jewel, there is a large flock of geese, hundreds and thousands, numerous in number, whose master is the Goose King named Yulkhor Sung. It is said to be so. His minister, the Goose King, is skilled in distinguishing right from wrong, possesses the power of long-term memory, is the best among the noble lineages, adorned with learning, devotion, and taming, steadfast, pure, disciplined, upright in conduct, endowed with dignity, brave, able to endure suffering and cautious, skilled in battle tactics on the battlefield and fearless, loyal to the master, and as good as well-seeing, named Zang.