Tibetan
ང་དུ་གྱུར་ན་ནི། དེ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་མེད་གོར་མ་ཆགས་སོ། །དེ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་མི་ལྟ་བར་རིགས་སོ། །དེ་བས་དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་ཆེ་འམ་ཆུང་བརྟག་གོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ ཕན་པར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་མི་གཡོན་ཅན་དང་ཐུབ་ཆོད་ཅན་རབ་ཏུ་མང་ན། ནགས་ཚལ་དབེན་པ་རབ་མདའ་བཟློག་ཏུ་ཡང་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ན་ཆུང་མ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོད་དུ་རུང་ངམ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་འདི་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་གཙེས་ན་ནི་ང་ལ་ཡང་གཤེ་བར་འགྱུར་རོ་ལྟོས་ཤིག །དབེན་པའི་གནས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཆུང་མ་པ། །འགའ་ཞིག་ཆོས་དང་བཅས་ཏེ་བརྙས་བྱས་ནས། །ཆུང་མ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་ཕྲོགས་གྱུར་ན། །མྱ་ངན་བྱེད་ལས་གཞན་ནི་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་ནའང་ཡིད་ནི་འཁྲུགས་འགྱུར་ཞིང༌། །ཆོས་དང་འགལ་བ་གྲགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་བས་འདི་ནི་གྲོང་དུ་བཞག་པར་རིགས། །དཀའ་ཐུབ་ཅན་ལ་བུད་མེད་བསྙེན་ཅི་དགོས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོས་གསུངས་པའང་མད་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་བདག་གིས་ཅི་ལྟར་བགྱི་བ་གསན་དུ་གསོལ། རྒྱགས་པས་སྙེམས་སམ་གལ་ཏེ་མ་བརྟགས་པར། །བདག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་འདིར་བྱུང་ན། །ས་རྡུལ་སྟུག་པོ་ཆར་པས་མནན་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་གསོན་བཞིན་དེ་ནི་ཡོང་མི་གཏང༌། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་ཆུང་མ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་མེད་དོ་སྙམ་ནས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་བརྙས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་གནོད་པ་བྱས་སུ་མི་དོགས་ལ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་ཡང་གྱུར་པས། བུད་མེད་དེ་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ལ་བསྒོས་པ། ཁྱེད་རྣམས་སོང་ལ་བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ཁྲིད་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་སོ། །བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེས་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ཐོས་ནས་ནགས་ཚལ་གྱི་རི་དགས་མོ་གཅན་གཟན་མ་རུངས་པས་གཙེས་པ་བཞིན་དུ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བས་ངོ་འཛུམ་ནི་གྱུར་མིག་མཆི་མས་གང་སྐད་ནི་འཛེར་ཕོངས་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདི་སྐད་བཏོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ཕོངས་ཤིང་དགྲ་ཡིས་གཙེས་གྱུར་ན། །རྒྱལ་པོ་དག་ལ་ཕ་བཞིན་སྐྱབས་ཚོལ་ན། །དེ་ཉིད་གང་ལ་མི་རིགས་བྱས་གྱུར་ན། །དེ་ཡིས་སུ་ལ་ཕ་སྐྱབས་བཙལ་བར་བྱ། །ཀྱེ་མ་ཧོ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ཚུལ་ལས་ཉམས། །གང་དག་ཕོངས་ པ་ལེགས་པར་མི་སྐྱོང་བ། །འོན་ཏེ་མེད་དམ་ཤི་བར་གྱུར་ཏམ་ཅི། །ཆོས་ཀྱང་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ལྟ། །ཇོ་བོ་བཞུགས་བཞིན་ལྷ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གཞན་ཞིག་ཡིན་ནའང་རྗེས་སུ་བསྲུང་རིགས་ན། །སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ནི་ཁྲིད་བཞིན་དུ། །བདག་ལ་སྐལ་བ་མེད་པས་ཅང་མི་གསུངས། །བདག་ལ་དམོད་པའི་སེར་བ་བབ་གྱུར་ན། །རི་ཡི་གཟུགས་ཀྱང་མི་སྣང་དྲན་གྱུར་པ། །བདག་ནི་འདི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ། །འོན་ཀྱང་བྱུར་ངན་མ་ནི་ཅུང་ཟད་གསོན། །བདག་ནི་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་ཕོངས་གྱུར་ཀྱང༌། །སྙིང་རྗེའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་སྙིང་རེ་རྗེ། །ཕོངས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་བསྐྱབ་བྱ་བ། །འདི་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་ཚུལ་མིན་ནམ། །བདག་ནི་སླད་དུ་བཟློག་ཀྱང་མ་ལོག་པར། །དེ་ཉིད་ད་རུང་ཐུགས་ལ་འཆང་བ་འདྲ། །ཁྱོད་ནི་མི་དགྱེས་བཞིན་དུ་བདག་མཆིས་པ། །ཀྱེ་མ་བདག་དགར་བགྱིས་པ་ག་ལ་སྲིད། །དེ་ལྟར་བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ལ་དུ་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་རྒྱལ་པོས་བསྒོས་པའི་མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་མཐོང་བཞིན་ཤིང་རྟའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ཁྲིད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་མཐུས་ཁྲོ་བའི་སྟོབས་བཅིངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་འཁྲུག་པ་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་ཚེམ་བུ་དྲུབ་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མི་བཟོད་ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཆིག །ཁྱོད་ཀྱིས་བསྙེམས་ཤིང་གསང་བསྟོད་སྨྲས་ཟིན་ན། །ཉོན་མོངས་མ་དེ་མཐོང་ཞིང་ཕྲོགས་གྱུར་གྱང༌། །མཐུ་མེད་ཞུམ་ནས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འདུག །དེ་བས་རང་གི་མཐུ་རྩལ་བསྟན་པར་གྱིས། །དཀའ་ཐུབ་གནས་པའི་གཟི་བརྗིད་བསྩགས་པའང་སྟོན། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་བཟུང་བ་མ་ཤེས་ནས། །ཁས་འཆེས་དོན་མེད་ལྷག་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་བདག་གིས་ཡིད་དམ་བཅས་པའི་དོན་མ་མཆིས་པར་མ་ལགས་ཀྱིས། མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། གང་ཞིག་བདག་ལ་གནོད་པར་ བགྱིད་པ་དེ། །གཡོ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་གིས་ཡང་མ་བཏང༌། །བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་ཞི་བར་བགྱིས། །དེ་བས་བདག་གིས་ཡིད་དམ་བཅས་བཞིན་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་རབ་ཏུ་བརྟན་པ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་དེས། དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ནས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེ་འདིས་ནི་གཞན་ཞིག་ལ་བསམས་ནས་སྨྲས་པ་ལྟ་ཞིག་ན། བདག་གིས་དེ་མ་ཤེས་པར་འདི་ལྟ་བུ་མི་བརྟན་པར་བྱས་སོ་སྙམ་སྟེ་རྟོག་པ་སྐྱེ
Chinese
如果我变成那样，那么他肯定没有苦行的力量。如果他是远离贪欲的人，那么就不应该看他。因此，为了观察他的苦行力量是大还是小，国王像喜欢利益菩萨一样说道：‘喂，出家人，你，这个世界上有很多狡猾和固执的人，在这如此偏僻、无法躲避的森林里，和这样的年轻女子一起居住可以吗？如果有人冒犯你的妻子，那么也会责骂我，要注意啊！’在寂静的地方，苦行者和妻子在一起，如果有人用包括佛法在内的手段来侮辱他，如果他的妻子被公然抢走，除了悲伤之外还能做什么呢？即使产生愤怒，心也会混乱，会做出违背佛法、名声扫地的事情。因此，应该把她安置在城市里，苦行者亲近女人有什么必要呢？’菩萨说道：‘国王说的话也有道理，如果真的那样，请听听我该怎么做。如果有人因骄傲而自满，或者未经考察，在这里对我造成伤害，就像厚厚的尘土被雨水压住一样，我活着也不会放过他。’然后，国王心想：‘这个人非常迷恋他的妻子，所以没有苦行的力量。’因此，他轻视了这位大菩萨。因为不怀疑他会造成伤害，而且也屈服于贪欲的控制，所以他命令看到那个女人的那些人：‘你们去把那个出家的女人带到王宫里来！’出家的女人听到那些话后，像森林里的母鹿被凶猛的野兽折磨一样，感到恐惧和羞愧，脸色苍白，眼里充满泪水，声音颤抖，痛苦地发出了这样的哀叹：‘如果世界贫困，被敌人折磨，向国王们寻求像父亲一样的庇护，如果他们对任何人做出不公正的行为，那么他还能向谁寻求父亲的庇护呢？唉！可悲啊！世间守护的规矩已经败坏，那些不能好好照顾穷人的人，是已经不存在了吗？还是已经死了呢？'
English
If I were to become like that, then he would certainly have no power of asceticism. If he were someone who is free from desire, then one should not look at him. Therefore, thinking to observe whether his power of asceticism is great or small, the king, like one who delights in benefiting the Bodhisattva, said: 'Hey, renunciant, you, in this world there are many cunning and stubborn people. In this kind of secluded forest that is impossible to escape, is it permissible to dwell together with such a young woman? If someone offends your wife, then I will also be scolded, be careful! In a solitary place, an ascetic with a wife, if someone insults him with means including the Dharma, if his wife is openly robbed, what else can one do other than grieve? Even if anger arises, the mind will be confused, and one will do things that contradict the Dharma and ruin one's reputation. Therefore, she should be placed in the city. What need does an ascetic have to be close to a woman?' The Bodhisattva said: 'What the king says is also true, if it really happens like that, please listen to what I should do. If someone, out of pride or without investigation, comes here to harm me, like thick dust being pressed down by rain, I will not let him go while I am alive.' Then, the king thought: 'This person is very infatuated with his wife, so he has no power of asceticism.' Therefore, he despised the great Bodhisattva. Because he did not suspect that he would cause harm, and also succumbed to the control of desire, he ordered those who saw the woman: 'You go and bring that renunciant woman into the palace!' The renunciant woman, hearing those words, like a doe in the forest tormented by a fierce wild beast, felt fear and shame, her face turned pale, her eyes filled with tears, her voice trembled, and she uttered this lament in distress: 'If the world is impoverished and tormented by enemies, seeking refuge from kings like a father, if they commit injustice to anyone, then to whom can he seek a father's protection? Alas! Woe is me! The rules of worldly governance have deteriorated, those who cannot take good care of the poor, are they already non-existent? Or have they already died?'
Chinese
唉！佛法也只剩下名声而已，（唉！）上师住世，诸神又能做什么呢？如果是其他人，或许还值得守护，但罪人们却正在引诱我。我没有福分，所以什么也不说。如果降下诅咒我的冰雹，连山的形状也看不见，只能回忆。我即使变成这样，也什么都不说。然而，恶劣的女人却稍微活了下来。我即使如此极其贫困，如果不能成为慈悲的对象，真是可怜啊！贫困者应该被慈悲者拯救，这难道不是苦行者的行为吗？我即使后来被阻止，也没有回头，似乎仍然铭记在心。你即使不高兴，我也去了，唉！我怎么可能随心所欲呢？如此，那位出家的女子发出悲惨的哀嚎，仅仅依靠烟雾，国王派遣的那些人，大菩萨看到后，将她放在马车上，带进了王宫。菩提萨埵也以分别观察的威力束缚了愤怒的力量，像那样，心中没有动摇，极其寂静地缝制着缝补袈裟的布。之后，国王对他说：难以忍受的愤怒所支配的话语，你已经傲慢地说出了秘密的赞颂。见到烦恼的母亲被抢夺，却无力沮丧，极其寂静地坐着。因此，展示你自己的力量和才能吧！也展示安住于苦行的光辉。因为不知道衡量我的能力，所以没有看到承诺的无意义的过失。菩提萨埵说：国王，我并没有违背誓言，请您明鉴。任何对我造成伤害的人，即使狡猾，我也不会放过。我也会公开地让他平静下来。因此，我仍然遵守着誓言。之后，菩提萨埵以极其坚定和极其寂静的言语，使人相信他具有苦行者的功德，心想：这位婆罗门似乎是想对其他人说话，我没有意识到这一点，所以如此不坚定，于是生起了分别念。
English
Alas! Dharma is reduced to mere fame. What can the gods do while the master is still alive? If it were someone else, it might be worth protecting, but sinners are leading me away. I have no merit, so I say nothing. If a hail of curses were to fall upon me, even the shape of the mountains would be unseen, only to be remembered. Even if I become like this, I say nothing. However, the wicked woman has survived a little. Even though I am so utterly destitute, if I cannot become an object of compassion, it is truly pitiful. Should the destitute be rescued by the compassionate? Is this not the conduct of an ascetic? Even if I am later prevented, I do not turn back, it seems to be still held in your heart. Even though you are displeased, I have come. Alas! How could I possibly do as I please? Thus, that ordained woman uttered lamentations of compassion, relying only on smoke, those men dispatched by the king, the great Bodhisattva, seeing her, placed her on the chariot and led her into the palace. The Bodhisattva also bound the power of anger by the strength of discriminating observation, and like that, without agitation in his mind, he was very peacefully sewing the patches of the mendicant's robe. Then, the king said to him: Words dominated by unbearable anger, you have arrogantly spoken secret praises. Seeing the afflicted mother being robbed, yet powerless and dejected, you sit very quietly. Therefore, show your own power and skill! Also show the glory of abiding in asceticism. Because you did not know how to measure my ability, you did not see the meaningless fault of the promise. The Bodhisattva said: King, I have not failed in my vow, please be aware. Whoever harms me, even if cunning, I will not let go. I will also openly pacify him. Therefore, I still abide by my vow. Then, the Bodhisattva, with words that were extremely firm and extremely peaceful, caused people to believe that he possessed the virtues of an ascetic, thinking: This Brahmin seems to be speaking with someone else in mind, I did not realize this, so I was so unsteady, and thus arose discrimination.