Tibetan
དག་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་བཀུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་ཚོང་དཔོན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་རང་གཞན་ཆོས་ཀྱི་བདག །ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱན། །འཇིག་རྟེན་དག་གིས་ཕལ་ཆེར་ནི། །བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཅིག་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་དེའི་སྒྱུག་མོ་གཅིག་དོན་ཞིག་གཉེར་ཞིང་བུ་མོ་དང་འཕྲད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ༌། །མགྲོན་འོངས་པའི་བཀུར་སྟིའི་བྱ་བ་བྱས་ནས། གཏམ་གླེང་ལངས་པ་ལས་རང་གི་བུ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆུང་མ་ལ་བདེ་འམ་མི་བདེ་དྲིས་པའི་སྐབས་སུ། བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་བྱམས་སམ་མི་བྱམས། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲིན་དུ་གཟོ་འམ་མི་གཟོ་མི་བདེ་བ་ལྟ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་ནི་ངོ་ཚ་བས་མགོ་སྨད་དེ་མི་སྤོབས་བཞིན་དུ་གཅོམ་བསྐྱུངས་ཏེ་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་ནས་དེའི་མ་དེ་རྒས་ནས། རྣ་བ་མི་གསང་ཞིང་སེམས་མི་གསལ་བ་དང༌། བུ་མོས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཀྱང་ངོ་ཚ་ཞིང་གཅོམ་ཆུང་བས་ལེགས་པར་མ་ཐོས་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲ་ཅིག་ཀྱང་ཐོས་པས། བདག་གི་དམག་པ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྙམ་ནས། བུ་མོ་དེའི་མྱ་ངན་དང་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་དེས་ཀྱང་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་དུས་སོ། །འདི་ལྟར་སྙིང་ཉེ་བའི་བདག་གི་མི་ཡང་བོར་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་སྤྱོད་ཚུལ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་གོ །བུ་དེའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ །དར་ལ་བབ་ཅིང་བྱད་གཟུགས་བཟང༌། །གཞོན་ཤ་ཅན་ལ་བདེ་བར་གསོས། །དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་གནད་ཆེན་ཡིན། །དགོན་པར་གནས་བློ་ཅི་ལྟར་སྐྱེས། །ནང་མི་དག་དང་འཁོན་མ་བྱུང༌། །རྒས་པས་མི་སྡུག་མ་གྱུར་ཞིང༌། །ནད་མེད་ཅི་ལྟར་ཚིག་གཅིག་གིས། །ཁྱིམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཡིས་བཏང༌། །མཛངས་ཤིང་དུལ་བའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། །གཞན་ལ་སྙིང་བརྩེ་མཉེས་ཀྱང་གཤིན། །མི་བརྟན་ནང་མི་སྙིང་རྗེ་མེད། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཅི་ལྟར་ལོབས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་མཛའ་བོའི་རྟེན། །ནང་མི་དག་དང་ཕོངས་པ་གསོལ། །ནགས་ཚལ་དགོན་པར་གང་འཚལ་བ། །གཙང་སྦྲ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནོར་ལྡན་པའི། །ཁྱིམ་ན་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རམ། །རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་ཆོས་གྲོགས་བྱེད། །ཉེས་
Chinese
據說，他轉世為一位像珍寶一樣受到尊敬的國王的商人。然後，他自己和他人都是佛法的擁有者，具備了博學等功德，世間幾乎所有人都成了尊敬的對象。後來，當這位大菩薩去王宮後，他的一個親家為了辦事和與女兒見面，去了他家。在做了迎接客人的禮節後，開始交談，問自己的女兒，菩薩的妻子是否安好。女兒，你的家人愛你嗎？你所做的尊敬是否被珍惜？有沒有什麼不愉快的事情？當被問到這些時，她因為害羞而低下了頭，謙虛地說道：像這樣的戒律、功德和行為，在出家者中也沒有啊。然後，她的母親老了，耳朵聽不清，心也不清楚，女兒說的那些話，因為害羞和謙虛也沒有聽清楚，只聽到出家的聲音，心想：我的軍人一定出家了。於是，她被女兒的悲傷和痛苦所控制，開始哭泣，並且大聲呼喊。像這樣，我也失去了我親愛的人，出家了，他的戒律功德和行為又是怎樣的呢？那個兒子的出家又是怎樣的呢？正值壯年，容貌俊美，年輕力壯，被照顧得很好，他是國王的重要人物，怎麼會產生住在寺廟裡的念頭呢？和家人沒有發生爭吵，也沒有因為年老而變得醜陋，沒有生病，怎麼會因為一句話就放棄了家裡的財產呢？以聰明和溫順的裝飾來裝扮自己，對他人充滿愛心，即使高興也很溫柔，不穩定，對家人沒有憐憫之心，這樣的人是怎麼學會的呢？供養修行者和婆羅門朋友，救濟家人和窮人，在森林寺廟裡尋找什麼呢？在擁有潔淨、戒律和財富的家庭裡，不是也能找到嗎？隨順並做佛法的朋友，罪
English
It is said that he was born as a merchant of a king who was revered like a precious jewel. Then, he himself and others were masters of the Dharma, adorned with virtues such as learning, and almost everyone in the world became an object of respect. Then, after that great Bodhisattva went to the royal palace, one of his in-laws went to his house to take care of some business and to meet his daughter. After performing the rituals of welcoming guests, they started talking, and he asked his daughter, the wife of the Bodhisattva, whether she was well or not. Daughter, does your family love you? Is the merit of your respect cherished? Is there anything unpleasant? When asked these questions, she lowered her head in shame and humbly said: Such discipline, merit, and conduct are not found even among the renunciants. Then, her mother became old, her ears could not hear clearly, and her mind was not clear, and she did not hear clearly the words that her daughter said because of shame and humility, but only heard the sound of renunciation, and thought: My soldier must have renounced. Then, she was controlled by her daughter's sorrow and suffering, and began to cry and shout loudly. Like this, I have also lost my dear one, he has renounced, what kind of discipline, merit, and conduct does he have? What kind of renunciation is that son's renunciation? He is in his prime, has a handsome appearance, is young and strong, and is well taken care of, he is an important person of the king, how could he have the thought of living in a monastery? There was no quarrel with his family, and he did not become ugly because of old age, he was not sick, how could he give up his family's wealth with just one word? Adorned with the ornaments of intelligence and gentleness, full of love for others, even when happy he is gentle, unstable, without compassion for his family, how did such a person learn this? Offering to practitioners and Brahmin friends, relieving family members and the poor, what is he looking for in the forest monastery? Can't it be found in a family with cleanliness, discipline, and wealth? Following and being a Dharma friend, sin
Tibetan
པ་མེད་པར་བོར་ནས་སུ། །ཧ་ཅང་ཆོས་ལ་དད་ཆེས་ནས། །ཆོས་དང་འགལ་བར་འདི་མི་ལྟ། །འདི་ལྟར་གུས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྤངས། །ཡིད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཆོས་ནི་ཅུང་ཟད་འགྲུབ་རེ་སྐན། །ཀྱེ་མ་ཧོ་གནམ་གྱིས་མནར་བ་ལྟར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆུང་མས། བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །བདག་གི་མ་སྙིང་ཉེ་ཞིང་སྙིང་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དེས་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་མི་དགའ་བས་འཁོམ་ཞིང་བློང་བློང་པོར་ནི་གྱུར། མྱ་ངན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སེམས་དཀྲུགས་ནས་གཏམ་གླེང་སློང་བའི་འཕྲོ་ཡང་བརྗེད། བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གཏམ་ངན་ཐོས་ནས། བདག་གི་མ་བདག་ལ་མྱ་ངན་བསང་བའི་ཕྱིར་འདིར་འོངས་སོ་སྙམ་ནས། བུ་མོས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཞིང་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་དུ་བ་ལས་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་གྱི་མི་དང་གཡོག་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཐོས་ནས་མྱ་ངན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོ་ངེས་ བཏབ་པོ། །ཁྱིམ་ཚེས་དང་མཛའ་བོ་དང་གཉེན་བཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཐོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་དེར་དོང་ངོ༌། །གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དག་ན་སྲིད་པ་ནི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ལ་མཚུངས་པར་སྤྱོད། །དེ་བས་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་སློབ་མ་བཞིན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ལ་མཚུངས་སྤྱོད་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་ཁྱིམ་དང་ཉེ་བ་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་དང། མི་མང་པོ་འདུས་པ་མཐོང་ནས། བདག་གི་གཡོག་པོ་ལ་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཅི་ཉེས་རྟོགས་ལ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་སོ། །དེས་དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཇོ་བོས་འབྱོར་པའི་ཁབ་སྤངས་ནས། །རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་ཐོས་ནས་སུ། །སྐྱེ་བོ་འདི་དག་གང་ཞིག་ནས། །བྱམས་པའི་དབང་གིས་འདུས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས་བསམ་པ་དག་པས་ཚིག་དེས་བསྐུལ་མ་བཏབ་པ་བཞིན། ངོ་ཚ་ཞིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། ཨེ་མ་ཧོ། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདག་ལ་དེ་ལྟར་རེ་བ་ལེགས་སོ་སྙམ་ནས། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ། །བརྗོད་ཅིང་བསྔགས་པ་ཐོབ་གྱུར་ལ། །གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ལ་ཕྱོགས་ན་ནི། །བདག་ལྟར་མིར་ཡང་ག་ལ་རུང༌། །དེ་ལྟར་བདག་གི་སྐྱོན་ལ་དད་གྱུར་ཅིང༌། །ཡོན་ཏན
Chinese
无有抛弃而舍弃了谁？ 非常信仰佛法， 不看与佛法相违背之事， 像这样舍弃恭敬之人， 心中没有丝毫的慈悲， 稍微希望成就佛法， 唉呀，好像受到上天的惩罚一样。 之后菩萨的妻子， 为了我的家室出家， 我的母亲心疼，从内心发出哀嚎，因为女性的本性不可靠，心中不悦而空虚恍惚。 悲伤的痛苦搅乱了心绪，连说话的头绪也忘记了。 听到我的家室出家的噩耗， 想到我的母亲为了安慰我而来到这里， 女儿发出哀嚎，大声哭喊，因悲伤过度而昏厥。 家里的人和仆人也听到后，因悲伤的痛苦而放声大哭。 邻居、朋友和亲戚，以及依靠他们的婆罗门和居士们也听到后，那些对那位居士依依不舍的人，以及王宫里的人们，也大多聚集到那家。 无论在世间，存在即是， 快乐和痛苦平等承受， 因此，这也像世间的学生一样， 快乐和痛苦平等承受。 之后，菩萨从国王的王宫返回，走到离家很近的地方， 看到我家在哭丧，聚集了很多人， 就吩咐我的仆人说：去看看发生了什么事。 他去打探后，来到他的面前， 他对他说： 主人舍弃了富裕的家庭， 听闻您出家了， 这些人是从哪里， 因为爱而聚集的？ 之后，菩萨因为本性清净，就像被那些话语激励了一样， 感到羞愧和不悦，说道： 唉呀！ 人们对我如此期望真是太好了， 为了人们的功德， 述说并获得赞扬， 如果回到家里， 像我这样的人又怎么能行呢？ 像这样相信我的过失， 功德
English
Without abandoning, who has been forsaken? Having great faith in the Dharma, Not looking at things that contradict the Dharma, Like this, abandoning respectful people, There is not even a little compassion in the heart, Slightly hoping to accomplish the Dharma, Alas, it is like being punished by the heavens. Then the wife of the Bodhisattva, Because my household has renounced the world, My mother is heartbroken, crying out from the depths of her heart, Because the nature of women is unreliable, her heart is unhappy, and she becomes empty and dazed. The suffering of grief stirs up her mind, and she even forgets the thread of her speech. Hearing the bad news that my household has renounced the world, Thinking that my mother has come here to comfort me, The daughter cries out in lamentation, shouting loudly, and faints from excessive grief. The people of the house and the servants also hear this, and wail loudly from the force of the suffering of grief. Neighbors, friends, and relatives, as well as Brahmins and householders who rely on them, also hear this, and those who are attached to that householder, as well as most of the people in the royal palace, gather at that house. For in the world, existence is, Happiness and suffering are equally experienced, Therefore, this is also like a student in the world, Happiness and suffering are equally experienced. Then, the Bodhisattva returns from the king's palace and goes to a place near his home, Seeing that my house is in mourning and many people are gathered, He instructs my servant, saying, "Go and find out what has happened." After he investigates and comes before him, He says to him: Master has abandoned the wealthy household, Having heard that you have renounced the world, From where are these people, Gathered out of love? Then, the Bodhisattva, because of his pure nature, as if encouraged by those words, Feeling ashamed and displeased, he says: Alas! It is so good that people have such expectations of me, For the virtues of the people, Speaking and receiving praise, If I were to return home, How could someone like me be acceptable? Like this, believing in my faults, Merits