Tibetan
རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན། །ཁྱིམ་གྱི་དོན་ནི་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་འགྲུབ། །དེ་བས་ཆོས་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཕྱིར། །བདག་ལ་ཕན་འདོད་སུ་ཞིག་ཁྱིམ་ན་གནས། །ཆོས་ནི་བདེ་ལ་ཆགས་པ་ སྤོང་བ་ཡིན། །བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའང་ངེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གདོན་མི་ཟ་བར་གྲགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེ་ཞིང་ངན་འགྲོར་ལྟུང༌། །དེ་བས་ཆོས་དང་འགལ་བ་བདེ་བའི་ཐབས། །ཚུལ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མི་བསྒྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བདེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བདག་གིས་མ་མཐོང་ངོ༌། །བསྒྲུབ་ཅིང་བསྲུང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེས། །བཅིང་ཞིང་བསད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཞིར་གྱུར་པ། །རྒྱལ་པོ་དག་ཀྱང་འབྱོར་པས་ཆོག་མི་ཤེས། །ཆར་ཆུ་འབབ་པས་རྒྱ་མཚོ་མི་གང་བཞིན། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ན། །འདི་ལ་ཅི་ལྟར་ནམ་ཞིག་གང་ལ་བདེ། །རྨོངས་པས་འདོད་ཆགས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཡང༌། །རྨ་གཡའ་འཕྲུགས་པའི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་ཟད། །གཞན་ཡང་ཕལ་ཆེར་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ནི་འབྱོར་ན་ཕལ་ཆེར་རྒྱགས་པར་འགྱུར། །རིགས་བཙུན་ང་རྒྱལ་ཆེ་ཞིང་སྟོབས་ཀྱིས་བསྙེམས། །སྡུག་བསྔལ་ཁྲོ་ཞིང་རྒུད་ན་ཞུམ་པར་འགྱུར། །དེས་ན་ནམ་ཞིག་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། །དེ་བས་ན་འདིར་བཙུན་པ་ཁྱོད་ལ་གདམས་ངག་ཏུ་བྱ་བ་ནི། དྲེགས་དང་ང་རྒྱལ་གཏི་མུག་སྦྲུལ་གྱི་ཚང༌། །རབ་ཏུ་ཞི་ལ་དགའ་བའི་བདེ་འཇིགས་པ། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མང་པོའི་གནས་གྱུར་ཁྱིམ། །ཁུང་དང་འདྲ་བས་སུ་ཞིག་གནས་པར་བྱེད། །སྐྱེ་བོ་ཆོག་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ། །རབ་ཏུ་བདེ་བ་དབེན་པའི་ཚལ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་འདྲ་ལྷ་ཡི་ཡུལ་ནའང་མེད། །དེ་བས་ཚལ་ན་ངན་པའི་གོས་གྱོན་ཏེ། །གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་ཅིང་འཚོ་ཡང་རུང༌། །བདག་ལ་ཕན་འདོད་དུག་ཅན་མི་བཟའ་བཞིན། །ཆོས་མིན་འདྲེས་པའི་བདེ་བ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་དེས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཚིག་གིས་ཕའི་མཛའ་བོ་དེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་པ་དང༌། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གུས་ཤིང་བཀུར་སྟིའི་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་མགུ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པས། བདག་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ༌།། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་རོ་མྱོང་ན་འདོད་པ་ལས་སླར་ལོག་གོ་ཞེས་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་གཏམ་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྒྱལ་རིགས་ཕྱུག་པོར་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །།རབ་ཏུ་
Chinese
最为寂静。家庭之事，需由强力者方能成办。因此，居家有违背佛法的过失。谁会为了我的利益而住在家里呢？佛法是舍弃对安乐的执着。 成就安乐也并非一定有把握。若不食用鬼怪之食，则名声不显。内心生起痛苦，且堕入恶趣。因此，违背佛法而求安乐之法，通晓事理的智者们是不会去做的。此外，说住在家里是安乐的，这件事我也认为不值得相信。为了经营和守护等而产生的痛苦，是束缚和杀害等痛苦的根源。即使是国王们，也对财富不知满足。如同降雨也无法填满大海。若未完全处于通达的掌控之下，那么对于此等境况，何时、何地才能感到安乐呢？愚昧地贪图享乐，如同抓挠伤口止痒般，终将耗尽。此外，大多数情况都是这样的：家庭富裕时，大多会变得骄横。种族高贵则傲慢自大，倚仗势力而骄矜。遭受痛苦则愤怒，衰败时则沮丧。如此一来，何时才能获得真正的寂静呢？因此，在此我要对您这位出家人提出忠告：骄慢、傲慢、愚痴，乃是毒蛇的巢穴。对于喜爱寂静的人来说，家庭是令人恐惧的。家庭是众多难忍痛苦的处所，如同火坑一般，谁会愿意居住其中呢？对于知足少欲的人们来说，家，是无比安乐的寂静园林。内心是何等地欢喜啊！这样的快乐，即使在天界也无法找到。因此，宁愿身着破旧的衣衫，依靠他人而生活，也心甘情愿。如同不食用有毒的食物一样，不愿接受掺杂着非佛法的安乐。就这样，他以悦耳动听的言辞，使父亲的朋友深信不疑，并以无比的恭敬和特殊的礼遇，使这位大菩萨心满意足。因此，居家生活会损害戒律和寂静的对治力，所以，凡是想帮助我的人，都应该完全舍弃居家生活。 若能品尝寂静的滋味，则会从欲望中 वापस लौट go（梵文罗马拟音：vāpasa lauṭa go，返回）——这也应适用于讲述寂静之语。这是讲述出身于富裕王族的第十八个故事。། །最为
English
It is most peaceful. Household matters are accomplished by the forceful. Therefore, there is a fault of contradicting the Dharma in being at home. Who would stay at home wishing to benefit me? Dharma is abandoning attachment to happiness. Achieving happiness is also not necessarily certain. If one does not eat the food of ghosts, fame will not arise. Suffering arises in the mind, and one falls into lower realms. Therefore, those skilled in the ways of things do not pursue means of happiness that contradict the Dharma. Furthermore, I do not see this statement that being at home is happiness as something to be believed. The suffering of striving and protecting, etc., is the basis for the suffering of binding and killing. Even kings are not satisfied with wealth. Just as the ocean is not filled by rainfall. If one is not completely under the control of realization, then how and when will one find happiness in this? Indulging in desire out of ignorance is like scratching an itchy wound, it will eventually be exhausted. Furthermore, this is mostly the case: when a household is wealthy, it mostly becomes arrogant. Noble families are very proud and haughty with power. When suffering, they are angry, and when declining, they become discouraged. Therefore, when will they ever be truly peaceful? Therefore, here is my advice to you, monk: pride, arrogance, and ignorance are the nest of snakes. The home is a fearful place for those who delight in peace. The home is a place of many unbearable sufferings, like a pit, who would dwell there? For those who are content and desire little, the home is a secluded grove of great peace. How joyful the mind becomes! Such happiness is not found even in the realm of the gods. Therefore, even if one wears poor clothes in the grove, relying on others for sustenance, it is still worthwhile. Just as one does not eat poisonous food, one does not desire happiness mixed with non-Dharma. Thus, with pleasing words, he convinced his father's friend, and with great reverence and special honor, he greatly pleased that great bodhisattva. Therefore, since living at home harms the vows and the antidote to peace, those who wish to help me should completely abandon living at home. If one tastes the flavor of solitude, one will वापस लौट go (Sanskrit transliteration: vāpasa lauṭa go, meaning: return) from desire—this should also be applied to speaking of solitude. This is the eighteenth story of being born into a wealthy royal family. Most