Tibetan
མ་ཡང་སླར་ལོག་ཅིང༌། །དགྲ་ཡི་དམག་ཚོགས་ལམ་ནི་བཀག་སྟེ་འཐེན། །གཅིག་པུར་གྱུར་ཀྱང་རབ་ཏུ་དཔའ་སྲིད་པས། །དགྲ་རྣམས་དྲེགས་པ་སྤ་ནི་བཀོད་བར་གྱུར། །ལྷ་མིན་དཔུང་དེ་ཕམ་པར་གྱུར་མཐོང་ནས། །ལྷ་དབང་དཔུང་ཡང་དེ་ནས་སླར་ལོག་གྱུར། །ལྷ་ཡི་དགྲ་རྣམས་འཇིགས་ནས་བྱེར་གྱུར་པ། །དེ་ནས་སླར་ལོག་ཕོད་པ་ཡོངས་མ་གྱུར། །ལྷ་རྣམས་དགའ་ཞིང་ངོ་ཡང་མཚར་བཞིན་དུ། །ལྷ་ཡི་དབང་པོ་ལ་ནི་ཕྱག་ཀྱང་བྱེད། །རྒྱལ་བའི་དཔལ་གྱིས་རབ་མཛེས་མདངས་གསལ་ཞིང༌། །སྲས་རྣམས་དགའ་བའི་མཁར་གྱི་ནང་དུ་སོང༌། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་དེའི་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས་ཀྱང༌། ངན་པ་རྣམས་ནི་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་སྡིག་པ་ སྤྱོད། །བློ་འབྲིང་རྣམས་ནི་ཕོངས་ན་སྙིང་རྗེས་བཅས་ཤིང་སྤྱོད། །སྐྱེ་བོ་དགེ་བ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་གྱུར་ཀྱང༌། །རྒྱ་མཚོའི་དུས་བཞིན་རང་གི་ཚུལ་དང་འགལ་མི་བྱེད། །དེ་ལྟར་ལྷའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་སྲོག་ཀྱང་བོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་པས་ན། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དེ་དག་ལ། འདིར་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའང་མི་རིགས་ན། གནོད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་སྲུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་དང༌། རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་མཉན་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ནི་བདག་ངོ་ཚ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་ཚུལ་གྱི་དུས་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་རུས་དང་སྤྱོད་པ་མ་སྨད་པ། རང་གི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྒྲ་གྲག་པ་དང་འདུལ་བ་དང་སྤྱོད་ཚུལ་བཟང་པོ་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་ཁྲུས་བྱ་བ་དང༌། སྐྲ་མཚམས་དབྱེ་བ་དང༌། བཙས་པའི་ཆོ་ག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས། རིག་བྱེད་བསླབ་པའི་ཕྱིར། བླ་མ་ཐོས་པ་དང་རིགས་བཙུན་པ་དང༌། སྤྱོད་ཚུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཅིག་ལ་བཅར་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ནི་ཐོས་པ་སློབ་ཅིང་འཛིན་གསལ་དང༌། །རང་རིགས་གྲགས་དང་གུས་དང་དུལ་བ་དང༌། །ལང་ཚོས་ཆེ་ཡང་ཞི་ཞིང་ཆོས་བཟང་བས། །དེ་ལ་བླ་མ་བྱམས་ཤི
Chinese
母亦复还，敌之军队路被阻截而退。虽成独身，然极具勇势，敌等慢心亦被摧毁。见非天之军失败后，天王之军亦从彼复还。天之敌等畏惧而逃散，从彼复还敢者全无。天众欢喜，面亦悦色，亦向天王作礼。以胜利之光辉极美，光彩明亮，诸子入于欢喜之城中。如是彼即于彼战中获得胜利。是故经中亦云：恶者无有慈悲而行罪恶，中等之士贫穷时则怀慈悲而行。善人纵然离命，亦如海之潮汐不违自身之规律。如是舍弃天之王位与生命，薄伽梵自久远以来即已完全救护众生，有智慧者对于彼等，此处生起恶念亦不应理，何况损害，更何须说。是故圣者等对于有情应具慈悲。如是行持佛法者即是守护法性，如是亦应结合而说。亦应结合赞叹如来之功德，以及兴隆供养而听闻佛法。释帝天之本生故事第十一。 贤善之人以自身之羞耻感，不逾越行为规范之时。 亦即如此，菩提萨埵生于婆罗门之大族，种姓与行为皆无过失，以行持自身之法而闻名，并受持调伏与良好行为之生。 彼次第出生后，沐浴，分发，以及举行诞生之仪式等皆已精通。为学习吠陀，亲近一位博学，种姓高贵，且具足良好行为之导师而居住。 彼学习听闻，且能明晰记忆，自身种族亦有名望，且具恭敬与调柔，虽年少却寂静且具善法，因此导师慈爱于彼。
English
The mother also returned, and the enemy's army was blocked and retreated. Although he became alone, he was extremely brave, and the enemy's arrogance was also destroyed. Seeing the defeat of the Asura army, the Deva king's army also returned from there. The enemies of the Devas were frightened and scattered, and none dared to return from there. The Devas rejoiced, their faces were also joyful, and they also paid homage to the Deva king. With the splendor of victory, they were extremely beautiful, their radiance was bright, and the sons entered the city of joy. Thus, he was victorious in that battle. Therefore, it is also said in the scriptures: the wicked act sinfully without compassion, and the mediocre act with compassion when poor. Even if virtuous people lose their lives, they do not violate their own laws like the tides of the sea. Thus, abandoning the throne of the Devas and their lives, the Bhagavan has completely protected sentient beings since a long time ago, and it is unreasonable for the wise to generate evil thoughts towards them here, let alone harm them, what need is there to say more. Therefore, the noble ones should have compassion for sentient beings. Thus, those who practice the Dharma are protecting the Dharma nature, and this should also be combined and said. It should also be combined to praise the qualities of the Tathagata, and to listen to the Dharma while promoting offerings. The eleventh Jataka of Indra. Virtuous people do not transgress the time of behavioral norms due to their own sense of shame. That is, the Bodhisattva was born in a great Brahmin family, with no faults in lineage and behavior, and was known for practicing his own Dharma, and took birth with taming and good behavior. After he was born in order, he was proficient in bathing, parting his hair, and performing the rituals of birth. In order to study the Vedas, he approached and resided with a teacher who was learned, of noble lineage, and possessed good behavior. He learned by listening, and was able to remember clearly, his own clan was also famous, and he was respectful and gentle, although young, he was peaceful and possessed good Dharma, therefore the teacher was kind to him.